Samráð óskast: fjölmenningarstefna Reykjavíkurborgar Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar 19. nóvember 2025 07:17 Íbúar Reykjavíkur eru margskonar og hefur fólk sest hér að í um 1150 ár. Síðustu aldir hefur mannflóran dafnað og er þessi gróðurstaður okkar orðinn fallegur, fjölbreytilegur og til fyrirmyndar á margan hátt. Á borgarstjórnarfundi 18. nóvember sl. var samþykkt að drög að nýrri fjölmenningarstefnu Reykjavíkurborgar yrðu sett í samráðsgátt og er það heldur betur fagnaðarefni. Reykjavíkurborg gegnir mörgum hlutverkum. Hún er ekki bara stærsti atvinnurekandi landsins, heldur er hún þjónustuveitandi, samstarfsaðili og verkkaupi. Reykjavíkurborg er þar að auki stjórnvald. Það er því mikilvægt að borgin sé leiðandi í stefnumótun um fjölmenningu því það er í dag sem við leggjum línurnar fyrir framtíðina og slík stefnumótun endurspeglar því ekki bara hver við erum sem borg heldur einnig hvernig við viljum vera. Þarfar uppfærslur til að mæta sameiginlegri framtíð Í fjölmenningarstefnunni sem borgarstjórn samþykkti einróma að senda í samráðsgátt til umsagnar stendur eftirfarandi: „Reykjavík er eflandi, sjálfbært og fjölbreytt borgarsamfélag sem hvetur til virkrar þátttöku, tryggir öryggi og stuðlar að vellíðan allra. Til að ýta undir jákvæða þróun í nútímalegu samfélagi þarf að samþykkja og fagna fjölbreytileika þess.” Þetta er kjarni málsins. Því við erum bæði lánsöm að búa í einni af bestu borgum heims og búa við þess háttar lýðræði sem stuðlar að þátttöku borgarbúa í mótun og útfærslu á stefnum sem lagðar eru til grundvallar þess samfélags sem við búum í. Það er því mikilvægt að fjölmenning sé samofin allri starfsemi og öllum hlutverkum borgarinnar - en sé ekki bara viðbót sem bætt er við eftirá. En þessi nálgun einkennir einmitt fjölmenningarstefnuna. Hvernig? Við viljum öll sem íbúar Reykjavíkur getað vaxið og dafnað sem borgarar. Til þess að tryggja það þurfum við að efla aðgengi í breiðari skilningi, bæði innan borgarkerfisins og í umhverfi borgarinnar í heild. Við þurfum að setja okkur sterk og raunhæf markmið, sækja samráð og fylgja eftir. Inngildandi nálgun hefur náð fótfestu á Íslandi og við erum enn að átta okkur á hvað felst í henni og hvaða hlutverk við sem einstaklingar og sem heild höfum í að tryggja að við öll upplifum okkur örugg, að okkur líði vel og að við upplifum að við séum hluti af heildinni. Inngilding er okkur ekki svo framandi hugtak. Margt sem í því felst hafa íbúar borgarinnar haft að venju síðan fyrstu innflytjendur settust hér að. Þar var í hávegum höfð virðing fyrir fjölbreytileika, persónuleg ábyrgð, jafnræði og samfélagsleg samheldni, og þau samræmast þeim siðfræðilegu gildum og hefðum sem geta auðveldlega tekið á móti öllum sem vilja tilheyra án útilokunar. Hér ber að nefna að inngilding felur í sér ábyrgð beggja - eða allra aðila - þetta snýst um það hvernig við mætum hvert öðru og hvernig við komum til móts við hvort annað. Hver á að gera það? Erum það við? Nú þegar er unnið gott starf innan Reykjavíkurborgar og mun þessi stefna að loknu samráði styrkja það starf og setja okkur markmið til framtíðar sem endurspegla virðingu og hvetja íbúa til þátttöku, til þess að gera borgina okkar enn meira lifandi. En við höfum öll hlutverki að gegna ef okkur á að takast að gera framtíðina enn bjartari. Ég hvet alla borgarbúa, fyrirtæki og samtök að skoða samráðsgátt Reykjavíkurborgar almennt. Hann er að finna á slóðinni https://samradsvefur.is/og þegar fjölmenningarstefnan verður aðgengileg þar vonast ég til að sem flest nýti tækifærið til að hafa áhrif með að rýna í stefnuna og veita umsögn. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Pírata Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Oktavía Hrund Jónsdóttir Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Íbúar Reykjavíkur eru margskonar og hefur fólk sest hér að í um 1150 ár. Síðustu aldir hefur mannflóran dafnað og er þessi gróðurstaður okkar orðinn fallegur, fjölbreytilegur og til fyrirmyndar á margan hátt. Á borgarstjórnarfundi 18. nóvember sl. var samþykkt að drög að nýrri fjölmenningarstefnu Reykjavíkurborgar yrðu sett í samráðsgátt og er það heldur betur fagnaðarefni. Reykjavíkurborg gegnir mörgum hlutverkum. Hún er ekki bara stærsti atvinnurekandi landsins, heldur er hún þjónustuveitandi, samstarfsaðili og verkkaupi. Reykjavíkurborg er þar að auki stjórnvald. Það er því mikilvægt að borgin sé leiðandi í stefnumótun um fjölmenningu því það er í dag sem við leggjum línurnar fyrir framtíðina og slík stefnumótun endurspeglar því ekki bara hver við erum sem borg heldur einnig hvernig við viljum vera. Þarfar uppfærslur til að mæta sameiginlegri framtíð Í fjölmenningarstefnunni sem borgarstjórn samþykkti einróma að senda í samráðsgátt til umsagnar stendur eftirfarandi: „Reykjavík er eflandi, sjálfbært og fjölbreytt borgarsamfélag sem hvetur til virkrar þátttöku, tryggir öryggi og stuðlar að vellíðan allra. Til að ýta undir jákvæða þróun í nútímalegu samfélagi þarf að samþykkja og fagna fjölbreytileika þess.” Þetta er kjarni málsins. Því við erum bæði lánsöm að búa í einni af bestu borgum heims og búa við þess háttar lýðræði sem stuðlar að þátttöku borgarbúa í mótun og útfærslu á stefnum sem lagðar eru til grundvallar þess samfélags sem við búum í. Það er því mikilvægt að fjölmenning sé samofin allri starfsemi og öllum hlutverkum borgarinnar - en sé ekki bara viðbót sem bætt er við eftirá. En þessi nálgun einkennir einmitt fjölmenningarstefnuna. Hvernig? Við viljum öll sem íbúar Reykjavíkur getað vaxið og dafnað sem borgarar. Til þess að tryggja það þurfum við að efla aðgengi í breiðari skilningi, bæði innan borgarkerfisins og í umhverfi borgarinnar í heild. Við þurfum að setja okkur sterk og raunhæf markmið, sækja samráð og fylgja eftir. Inngildandi nálgun hefur náð fótfestu á Íslandi og við erum enn að átta okkur á hvað felst í henni og hvaða hlutverk við sem einstaklingar og sem heild höfum í að tryggja að við öll upplifum okkur örugg, að okkur líði vel og að við upplifum að við séum hluti af heildinni. Inngilding er okkur ekki svo framandi hugtak. Margt sem í því felst hafa íbúar borgarinnar haft að venju síðan fyrstu innflytjendur settust hér að. Þar var í hávegum höfð virðing fyrir fjölbreytileika, persónuleg ábyrgð, jafnræði og samfélagsleg samheldni, og þau samræmast þeim siðfræðilegu gildum og hefðum sem geta auðveldlega tekið á móti öllum sem vilja tilheyra án útilokunar. Hér ber að nefna að inngilding felur í sér ábyrgð beggja - eða allra aðila - þetta snýst um það hvernig við mætum hvert öðru og hvernig við komum til móts við hvort annað. Hver á að gera það? Erum það við? Nú þegar er unnið gott starf innan Reykjavíkurborgar og mun þessi stefna að loknu samráði styrkja það starf og setja okkur markmið til framtíðar sem endurspegla virðingu og hvetja íbúa til þátttöku, til þess að gera borgina okkar enn meira lifandi. En við höfum öll hlutverki að gegna ef okkur á að takast að gera framtíðina enn bjartari. Ég hvet alla borgarbúa, fyrirtæki og samtök að skoða samráðsgátt Reykjavíkurborgar almennt. Hann er að finna á slóðinni https://samradsvefur.is/og þegar fjölmenningarstefnan verður aðgengileg þar vonast ég til að sem flest nýti tækifærið til að hafa áhrif með að rýna í stefnuna og veita umsögn. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Pírata
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar