Hvers vegna er RÚV eitt um að sýna í verki andstöðu okkar gegn þjóðarmorðinu á Gaza? Björn B. Björnsson skrifar 4. desember 2025 10:17 Mikill meirihluti Íslendinga styður Palestínu umfram Ísrael samkvæmt könnunum (72,5% versus 9,5%) og meirihluti þjóðarinnar vill slíta stjórnmálasambandi við Ísrael og beita landið efnahagslegum refsiaðgerðum - en ekkert slíkt er gert. Manndrápin halda áfram þrátt fyrir vopnahlé sem Ísrael virðir ekki frekar en aðra samninga. Barnadrápin er kannski réttara orð því Ísraelsmenn hafa drepið að meðaltali tvö börn á dag frá því að "vopnahléið" hófst. Aðeins lítið brot af þeirri mannúðaraðstoð, sem á samkvæmt vopnahléssamningnum að hjálpa saklausu fólki í rústum Gaza, kemst í gegnum umsátrið. Það sem nú er að gerast á Gaza er aðeins toppurinn á þeim ísjaka sem landrán og ofbeldi Ísraels gegn palestínsku þjóðinni er. Sá hryllingur hefur staðið í rúm 70 ár og á þeim tíma hafa Ísraelsmenn þverbrotið öll alþjóða- og mannúðarlög og haft að engu ótal ályktanir Sameinuðu þjóðanna. Þessu til viðbótar er kynþáttstefna lögbundin í Ísrael, eina landinu í heiminum eftir að Suður-Afríka lagði sína á hilluna árið árið 1990. Allir vita að eina leiðin til að breyta þessu ófremdarástandi er alþjóðlegur þrýstingur í formi refsiaðgerða og einangrunar Ísraels á alþjóðavettvangi. Reynslan frá Suður-Afríku vísar þann veg. Samkvæmt úrskurði Aþjóða dómstólsins ber öllum þjóðum skylda til að gera allt sem þau geta til að hnekkja ólöglegu hernámi Ísraela í Palestínu. Okkur ber líka siðferðileg skylda til að gera eitthvað í málinu. Stíga einhver skref sem máli skipta - í samræmi við vilja þjóðarinnar. En það hefur ekki verið gert. Utanríkisráðherra hefur grátið á fundi hjá Sameinuðu þjóðunum yfir barnamorðunum á Gaza - en engar aðgerðir hafa fylgt þeim tárum. Ríkisstjórnin hefur ekki gert neitt sem máli skiptir. Almenningur á Íslandi hefur sameinast um að sniðganga vörur frá hernumdu svæðunum og Ísrael. Rapyd, sem er í ísraelskri eigu og segist styðja ísraelska herinn á Gaza, hefur verið sniðgengið í stórum stíl - en fjármálaráðherra samdi engu að síður við það fyrirtæki um fjárhirðingu fyrir ríkisstofnanir! Það eina sem hið opinbera hefur gert í samræmi við vilja þjóðarinnar í þessu máli hefur komið frá stjórn RÚV sem hefur boðað andstöðu gegn þáttöku Ísraels í keppninni og mun væntanlega ekki senda keppendur héðan ef Ísrael fær að vera með. Það er í fullu samræmi við þjóðarvilja því samkvæmt könnunum er 67% Íslendinga á þeirri skoðun að við eigum ekki að taka þátt í Eurovision ef Ísrael verður með. Þannig er þjóðin tilbúin að fórna sínu eftirlætis sjónvarpsefni til að styðja Palestínu. En spurningunni í fyrirsögn þessarar greinar hefur ekki verið svarað. Hvers vegna stígur ríkisstjórn Íslands ekki einhver skref sem máli skipta til að sýna afstöðu þjóðarinnar í verki - og gagnast því fólki sem þarf svo sárlega á hjálpa okkar að halda? Er hægt að fá svar við því? Þorgerður? Kristrún? Höfundur er áhugamaður um mannréttindi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Björn B. Björnsson Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Mikill meirihluti Íslendinga styður Palestínu umfram Ísrael samkvæmt könnunum (72,5% versus 9,5%) og meirihluti þjóðarinnar vill slíta stjórnmálasambandi við Ísrael og beita landið efnahagslegum refsiaðgerðum - en ekkert slíkt er gert. Manndrápin halda áfram þrátt fyrir vopnahlé sem Ísrael virðir ekki frekar en aðra samninga. Barnadrápin er kannski réttara orð því Ísraelsmenn hafa drepið að meðaltali tvö börn á dag frá því að "vopnahléið" hófst. Aðeins lítið brot af þeirri mannúðaraðstoð, sem á samkvæmt vopnahléssamningnum að hjálpa saklausu fólki í rústum Gaza, kemst í gegnum umsátrið. Það sem nú er að gerast á Gaza er aðeins toppurinn á þeim ísjaka sem landrán og ofbeldi Ísraels gegn palestínsku þjóðinni er. Sá hryllingur hefur staðið í rúm 70 ár og á þeim tíma hafa Ísraelsmenn þverbrotið öll alþjóða- og mannúðarlög og haft að engu ótal ályktanir Sameinuðu þjóðanna. Þessu til viðbótar er kynþáttstefna lögbundin í Ísrael, eina landinu í heiminum eftir að Suður-Afríka lagði sína á hilluna árið árið 1990. Allir vita að eina leiðin til að breyta þessu ófremdarástandi er alþjóðlegur þrýstingur í formi refsiaðgerða og einangrunar Ísraels á alþjóðavettvangi. Reynslan frá Suður-Afríku vísar þann veg. Samkvæmt úrskurði Aþjóða dómstólsins ber öllum þjóðum skylda til að gera allt sem þau geta til að hnekkja ólöglegu hernámi Ísraela í Palestínu. Okkur ber líka siðferðileg skylda til að gera eitthvað í málinu. Stíga einhver skref sem máli skipta - í samræmi við vilja þjóðarinnar. En það hefur ekki verið gert. Utanríkisráðherra hefur grátið á fundi hjá Sameinuðu þjóðunum yfir barnamorðunum á Gaza - en engar aðgerðir hafa fylgt þeim tárum. Ríkisstjórnin hefur ekki gert neitt sem máli skiptir. Almenningur á Íslandi hefur sameinast um að sniðganga vörur frá hernumdu svæðunum og Ísrael. Rapyd, sem er í ísraelskri eigu og segist styðja ísraelska herinn á Gaza, hefur verið sniðgengið í stórum stíl - en fjármálaráðherra samdi engu að síður við það fyrirtæki um fjárhirðingu fyrir ríkisstofnanir! Það eina sem hið opinbera hefur gert í samræmi við vilja þjóðarinnar í þessu máli hefur komið frá stjórn RÚV sem hefur boðað andstöðu gegn þáttöku Ísraels í keppninni og mun væntanlega ekki senda keppendur héðan ef Ísrael fær að vera með. Það er í fullu samræmi við þjóðarvilja því samkvæmt könnunum er 67% Íslendinga á þeirri skoðun að við eigum ekki að taka þátt í Eurovision ef Ísrael verður með. Þannig er þjóðin tilbúin að fórna sínu eftirlætis sjónvarpsefni til að styðja Palestínu. En spurningunni í fyrirsögn þessarar greinar hefur ekki verið svarað. Hvers vegna stígur ríkisstjórn Íslands ekki einhver skref sem máli skipta til að sýna afstöðu þjóðarinnar í verki - og gagnast því fólki sem þarf svo sárlega á hjálpa okkar að halda? Er hægt að fá svar við því? Þorgerður? Kristrún? Höfundur er áhugamaður um mannréttindi.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun