Er skóli án aðgreiningar barn síns tíma? Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar 14. janúar 2026 08:01 Undanfarna áratugi hefur verið unnið eftir hugmyndafræði „skóla án aðgreiningar“ í íslenska menntakerfinu. Hugmyndafræðin var og er falleg og þeir sem stóðu að innleiðingu skóla án aðgreiningar vildu sannarlega vel. Fyrirkomulagið hefur engu að síður ekki gengið nægjanlega vel upp. Skólarnir hafa ekki fengið nægjanlegt fjármagn til að mæta ólíkum þörfum nemenda. Til að mynda hefði þurft að ráða fleiri þroskaþjálfa, talmeinafræðinga, sálfræðinga og annað aðstoðarfólk til að styðja við kennara og þá nemendur sem þarfnast sérúrræða og útfærða kennslu að þeirra þörfum. Allt of oft hafa foreldrar barna sem þarfnast sértækra úrræða af einhverjum ástæðum stigið fram og lýst því að börnum þeirra líði ekki nógu vel í almennum hverfisskóla. Hluti þessara barna er af erlendum uppruna og mislangt komin með að læra íslensku eins og foreldrar þeirra. Dæmi eru um foreldra sem grátbiðja um pláss í sérskólum þegar ljóst er að börn þeirra eru ekki að blómstra í fjölmennum bekk í hverfisskólanum. Klettaskóli og Brúarskóli eru sérskólar sem eru löngu sprungnir og í þá hefur verið langur biðlisti árum saman. Ef barni líður illa í skólanum eru sterkar líkur á að barnið nái ekki að nýta færni sína og getu að fullu. Börn sem eru í þessum aðstæðum segjast oft ekki skilja námsefnið og eiga erfitt með að fylgja fyrirmælum. Stundum má rekja vanlíðan þeirra til stríðni, eineltis, einangrunar og jaðarsetningar. Vert er að nefna að í lögum um grunnskóla og í aðalnámskrá er skýrt tekið fram að nemendur eigi rétt á að námsþörfum þeirra sé mætt í almennum skóla án tillits til líkamlegrar eða andlegrar getu (lög um grunnskóla nr. 91/2008). Álag á börn, foreldra og kennara Öll börn þarfnast umhyggju, hlýju og hvatningar á heimilinu, í skólanum og í tómstundum. Þau þarfnast samveru, öryggis og vináttu. Börnum sem ætlað er að stunda nám í aðstæðum sem ekki henta þeim eiga á hættu að missa sjálfstraust, þau ná ekki að tengjast öðrum krökkum og upplifa sig jafnvel týnd í bekknum. Sérhver einstaklingur þarf að geta verið hann sjálfur í skólanum og skólatengdum aðstæðum þar sem hann getur notið sín til fulls, fundið til sín og eignast vini. Margt hefur vissulega gengið vel í skólakerfi okkar og sem betur fer líður stærstum hluta barna vel í skólanum sínum. Á hinn bóginn er tímabært að skoða hvað mætti fara betur og gera nauðsynlegar breytingar til að börn með sérþarfir geti einnig átt ánægjulega og farsæla skólagöngu. Flokkur fólksins og börnin Við í Flokki fólksins viljum mæta náms- og félagslegum þörfum allra barna. Skólakerfið þarf að geta mætt nemendum sem þarfnast sérúrræða hvort sem það er í almennum skólum eða í sérskólum. Inga Sæland formaður Flokks fólksins stofnaði flokkinn á sínum tíma beinlínis til að bæta aðstæður barna sem búa við fátækt eða aðrar hindranir á þroskabrautinni. Hún er því rétt kona á réttum stað nú þegar hún hefur tekið við embætti mennta- og barnamálaráðherra. Hún hefur þegar boðað breytingar í samstarfi við skólasamfélagið, sveitarfélög, foreldra og ekki hvað síst börnin sjálf. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skóla- og menntamál Flokkur fólksins Mest lesið Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson Skoðun Eru 532 milljarðar minni tala en 245 milljarðar? Egill Almar Ágústsson Skoðun Referendum: Gratitude and Outlook from the Swiss Substitute Carl Baudenbacher Skoðun Hvaða þýðingu hefur óvissa um aðildarsamning að ESB? Jón Jónsson Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir Skoðun Hóparnir þrír sem segja JÁ Rúnar Vilhjálmsson Skoðun Skoðun Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Samkeppniseftirlitið eitt og sér Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson skrifar Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar Skoðun Skipulag sem má ekki borga sig! Íris Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson skrifar Skoðun Hvaða þýðingu hefur óvissa um aðildarsamning að ESB? Jón Jónsson skrifar Sjá meira
Undanfarna áratugi hefur verið unnið eftir hugmyndafræði „skóla án aðgreiningar“ í íslenska menntakerfinu. Hugmyndafræðin var og er falleg og þeir sem stóðu að innleiðingu skóla án aðgreiningar vildu sannarlega vel. Fyrirkomulagið hefur engu að síður ekki gengið nægjanlega vel upp. Skólarnir hafa ekki fengið nægjanlegt fjármagn til að mæta ólíkum þörfum nemenda. Til að mynda hefði þurft að ráða fleiri þroskaþjálfa, talmeinafræðinga, sálfræðinga og annað aðstoðarfólk til að styðja við kennara og þá nemendur sem þarfnast sérúrræða og útfærða kennslu að þeirra þörfum. Allt of oft hafa foreldrar barna sem þarfnast sértækra úrræða af einhverjum ástæðum stigið fram og lýst því að börnum þeirra líði ekki nógu vel í almennum hverfisskóla. Hluti þessara barna er af erlendum uppruna og mislangt komin með að læra íslensku eins og foreldrar þeirra. Dæmi eru um foreldra sem grátbiðja um pláss í sérskólum þegar ljóst er að börn þeirra eru ekki að blómstra í fjölmennum bekk í hverfisskólanum. Klettaskóli og Brúarskóli eru sérskólar sem eru löngu sprungnir og í þá hefur verið langur biðlisti árum saman. Ef barni líður illa í skólanum eru sterkar líkur á að barnið nái ekki að nýta færni sína og getu að fullu. Börn sem eru í þessum aðstæðum segjast oft ekki skilja námsefnið og eiga erfitt með að fylgja fyrirmælum. Stundum má rekja vanlíðan þeirra til stríðni, eineltis, einangrunar og jaðarsetningar. Vert er að nefna að í lögum um grunnskóla og í aðalnámskrá er skýrt tekið fram að nemendur eigi rétt á að námsþörfum þeirra sé mætt í almennum skóla án tillits til líkamlegrar eða andlegrar getu (lög um grunnskóla nr. 91/2008). Álag á börn, foreldra og kennara Öll börn þarfnast umhyggju, hlýju og hvatningar á heimilinu, í skólanum og í tómstundum. Þau þarfnast samveru, öryggis og vináttu. Börnum sem ætlað er að stunda nám í aðstæðum sem ekki henta þeim eiga á hættu að missa sjálfstraust, þau ná ekki að tengjast öðrum krökkum og upplifa sig jafnvel týnd í bekknum. Sérhver einstaklingur þarf að geta verið hann sjálfur í skólanum og skólatengdum aðstæðum þar sem hann getur notið sín til fulls, fundið til sín og eignast vini. Margt hefur vissulega gengið vel í skólakerfi okkar og sem betur fer líður stærstum hluta barna vel í skólanum sínum. Á hinn bóginn er tímabært að skoða hvað mætti fara betur og gera nauðsynlegar breytingar til að börn með sérþarfir geti einnig átt ánægjulega og farsæla skólagöngu. Flokkur fólksins og börnin Við í Flokki fólksins viljum mæta náms- og félagslegum þörfum allra barna. Skólakerfið þarf að geta mætt nemendum sem þarfnast sérúrræða hvort sem það er í almennum skólum eða í sérskólum. Inga Sæland formaður Flokks fólksins stofnaði flokkinn á sínum tíma beinlínis til að bæta aðstæður barna sem búa við fátækt eða aðrar hindranir á þroskabrautinni. Hún er því rétt kona á réttum stað nú þegar hún hefur tekið við embætti mennta- og barnamálaráðherra. Hún hefur þegar boðað breytingar í samstarfi við skólasamfélagið, sveitarfélög, foreldra og ekki hvað síst börnin sjálf. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins.
Skoðun Milljarða ávinningur af evru – fyrir heimilin, fyrirtækin, ríkið, sveitarfélögin og þjóðina alla Baldur Pétursson skrifar