Hagur okkar allra Sigurjón Þórðarson skrifar 28. janúar 2026 08:03 Það er forgangsmál hjá ríkisstjórninni að endar nái saman í útgjöldum og tekjum ríkissjóðs og stefnt hallalausum fjárlögum á næsta ári. Oft er fjallað um ríkisfjármálin eins og engin verðmætasköpun eigi sér stað hjá hinu opinbera líkt og hjá einkageiranum. Það er ekki rétt. Menntakerfið stuðlar til að mynda að verðmætri þekking og færni til framtíðar. Heilbrigðiskerfið viðheldur og bætir heilsu þjóðarinnar en án hennar er flest annað lítils virði. Réttarvörslu- og eftirlitskerfi hins opinbera tryggja öryggi og réttindi borgaranna og vart þarf að fjölyrða um gagnsemi samgangna. Engu að síður verður hið opinbera að sníða sér stakk eftir vexti, meðal annars til að stuðla að lægri vöxtum og draga úr þenslu. Fjölmargar áskoranir blasa við í rekstri ríkisins. Umfangið á rekstri ríkisins skiptir alltaf máli og hefur áhrif á þjóðarbúskapinn í heild. Þess vegna þarf alla tíð að huga umfangi ríkisútgjalda. Á hverjum tíma þarf að velta fyrir sér á hvaða verkefnum ríki og sveitarfélög eigi að bera ábyrgð á og með hvaða hætti er best að standa að einstökum verkefnunum. Er það til dæmis hlutverk hins ríkisins að styðja hagsmunafélög, reka fjölmiðla, styðja við trúarbrögð, lífsskoðunarfélög, styrkja atvinnurekstur, íþróttastarf, selja vímuefni og þá hvernig? Ekki endilega tengsl milli útgjalda og árangurs Á gagnlegum fundi fulltrúa fjárlaganefndar Alþingis með sérfræðingum OECD var farið yfir leiðbeiningar eða vegvísi að bættum rekstri og fjárlagagerð. Lögð var áhersla á gagnvirkt samtal þings, fjármálaráðuneytis og almennings um hvernig ná megi árangri, meðal annars með því að greina útgjöld eftir málefnasviðum. Mælt var með að fundir fjárlaganefndar yrðu opnir eða í beinni útsendingu. Færa má gild rök fyrir að það geti aukið traust og gagnsæi. Skortur á gagnsæi og jafnræði við sölu og úthlutun ríkiseigna og úthlutun tímabundins afnotaréttar af nýtingu sameiginlegra auðlinda Íslendinga hefur verið til vansa. Nú er unnið að því að bæta þar úr. Ef vandaðar kerfisbundnar greiningar gefa til kynna að ákveðin starfsemi sé ekki að skila ávinningi vegna óskilvirkni, ætti að vera í forgangi að auka skilvirkni áður en auknu fjármagni er veitt í þá starfsemi. Í umræðunni á fundi OECD kom fram að hagræðing gerðist ekki sjálfkrafa við sameiningu stofnanna. Áður en farið væri í sameiningar væri mikilvægt að móta mælanleg viðmið og skapa áhuga fyrir væntanlegum breytingum. Alltaf væri nauðsynlegt að spyrja hvort verkefni sem ríkið sinnir ætti ef til vill fremur heima hjá sveitarfélögum eða í einkarekstri. Það eru möguleikar og tækifæri til að gera betur í umfangsmiklum rekstri ríkisins. Útgjöld ríkissjóðs verða um 1.700 milljarðar á þessu ári og til mikils að vinna að vel sé farið með. Til að ná árangri er mikilvægt að nálgast verkefnið með jákvæðum hætti, til dæmis með ríkari samvinnu við almenning. Það er hagur okkar allra að rekstur ríkissjóðs sé skilvirkur og stuðli að vexti og viðgangi þjóðfélagsins og skili árangri. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins og formaður fjárlaganefndar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigurjón Þórðarson Flokkur fólksins Rekstur hins opinbera Alþingi Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Barnið vex en Fésbókin ekki Reyn Alpha Magnúsdóttir skrifar Skoðun Eru brotalamir menntakerfisins fyrst að koma upp núna? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Að segja „JÁ“ snýst um sanngirni og framþróun Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun „Lýðræðisveisla“ sem skaðar lýðræðið. Forsetinn er á matseðlinum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hernaðarheilkenni Heimssýnar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Hvað þarf til að verða sjúkraliði? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar Skoðun Sjálfbært laxeldi á Íslandi Kristján Ingimarsson skrifar Sjá meira
Það er forgangsmál hjá ríkisstjórninni að endar nái saman í útgjöldum og tekjum ríkissjóðs og stefnt hallalausum fjárlögum á næsta ári. Oft er fjallað um ríkisfjármálin eins og engin verðmætasköpun eigi sér stað hjá hinu opinbera líkt og hjá einkageiranum. Það er ekki rétt. Menntakerfið stuðlar til að mynda að verðmætri þekking og færni til framtíðar. Heilbrigðiskerfið viðheldur og bætir heilsu þjóðarinnar en án hennar er flest annað lítils virði. Réttarvörslu- og eftirlitskerfi hins opinbera tryggja öryggi og réttindi borgaranna og vart þarf að fjölyrða um gagnsemi samgangna. Engu að síður verður hið opinbera að sníða sér stakk eftir vexti, meðal annars til að stuðla að lægri vöxtum og draga úr þenslu. Fjölmargar áskoranir blasa við í rekstri ríkisins. Umfangið á rekstri ríkisins skiptir alltaf máli og hefur áhrif á þjóðarbúskapinn í heild. Þess vegna þarf alla tíð að huga umfangi ríkisútgjalda. Á hverjum tíma þarf að velta fyrir sér á hvaða verkefnum ríki og sveitarfélög eigi að bera ábyrgð á og með hvaða hætti er best að standa að einstökum verkefnunum. Er það til dæmis hlutverk hins ríkisins að styðja hagsmunafélög, reka fjölmiðla, styðja við trúarbrögð, lífsskoðunarfélög, styrkja atvinnurekstur, íþróttastarf, selja vímuefni og þá hvernig? Ekki endilega tengsl milli útgjalda og árangurs Á gagnlegum fundi fulltrúa fjárlaganefndar Alþingis með sérfræðingum OECD var farið yfir leiðbeiningar eða vegvísi að bættum rekstri og fjárlagagerð. Lögð var áhersla á gagnvirkt samtal þings, fjármálaráðuneytis og almennings um hvernig ná megi árangri, meðal annars með því að greina útgjöld eftir málefnasviðum. Mælt var með að fundir fjárlaganefndar yrðu opnir eða í beinni útsendingu. Færa má gild rök fyrir að það geti aukið traust og gagnsæi. Skortur á gagnsæi og jafnræði við sölu og úthlutun ríkiseigna og úthlutun tímabundins afnotaréttar af nýtingu sameiginlegra auðlinda Íslendinga hefur verið til vansa. Nú er unnið að því að bæta þar úr. Ef vandaðar kerfisbundnar greiningar gefa til kynna að ákveðin starfsemi sé ekki að skila ávinningi vegna óskilvirkni, ætti að vera í forgangi að auka skilvirkni áður en auknu fjármagni er veitt í þá starfsemi. Í umræðunni á fundi OECD kom fram að hagræðing gerðist ekki sjálfkrafa við sameiningu stofnanna. Áður en farið væri í sameiningar væri mikilvægt að móta mælanleg viðmið og skapa áhuga fyrir væntanlegum breytingum. Alltaf væri nauðsynlegt að spyrja hvort verkefni sem ríkið sinnir ætti ef til vill fremur heima hjá sveitarfélögum eða í einkarekstri. Það eru möguleikar og tækifæri til að gera betur í umfangsmiklum rekstri ríkisins. Útgjöld ríkissjóðs verða um 1.700 milljarðar á þessu ári og til mikils að vinna að vel sé farið með. Til að ná árangri er mikilvægt að nálgast verkefnið með jákvæðum hætti, til dæmis með ríkari samvinnu við almenning. Það er hagur okkar allra að rekstur ríkissjóðs sé skilvirkur og stuðli að vexti og viðgangi þjóðfélagsins og skili árangri. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins og formaður fjárlaganefndar.
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar
Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar