Efna­hags­leg á­byrgð er fjöl­skyldu­mál

Til að byggja upp gæðasamfélag fyrir fjölskyldur landsins verðum við fyrst og fremst að horfa til grunnstoðanna. Þar vegur efnahagslegur stöðugleiki þyngst. Án hans veikjast allar aðrar stoðir: heilbrigðiskerfi, menntakerfi, húsnæðiskerfi og félagslegt öryggisnet.

Á undanförnum árum hefur hallarekstur hins opinbera haft raunverulegar afleiðingar. Ekki aðeins í bókhaldslegum skilningi, heldur í beinum áhrifum á líf fjölskyldna. Hærri vextir, meiri verðbólga og aukinn vaxtakostnaður ríkissjóðs þýðir einfaldlega minna svigrúm til að fjárfesta þar sem þörfin er mest.

Það er kjarninn í þeirri stefnu sem hér er lögð áhersla á: Að snúa forgangsröðuninni – það er verkefni núverandi ríkisstjórnar. Hver króna sem fer í vaxtagreiðslur vegna uppsafnaðs halla er króna sem fer hvorki í að þjónusta íbúa landsins né í uppbyggingu innviða. Hún fer ekki í að stytta biðlista, efla snemmtæka íhlutun eða tryggja jafnræði í þjónustu óháð búsetu. Þess vegna er efnahagsleg ábyrgð ekki aðeins fjármálalegt markmið — hún er fjölskyldumál.

Með aðgerðum ríkisstjórnarinnar og þeim stöðugleika sem hún hefur skapað í efnahagsumhverfinu, ásamt því að greiða niður skuldir, fer raunverulega meira fé meðal annars í geðheilbrigðismál, í menntakerfið, og í viðhald og uppbyggingu innviða sem halda samfélaginu gangandi. Slík fjárfesting skilar sér margfalt til baka — í betri lífsgæðum, meiri atvinnuþátttöku og sterkari framtíð barna okkar.

Gæðasamfélag verður ekki byggt á lánsfé til lengdar. Það verður byggt á ábyrgri hagstjórn, stöðugleika og skýrri forgangsröðun þar sem fjármunir fara fyrst og fremst í fólk, þjónustu og innviði — en ekki í vaxandi vaxtareikning ríkissjóðs. Þetta er forgangsröðun fyrir fjölskylduna og þá grunneiningu sem allt okkar samfélag byggir á.

Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi.