Mannfjandsamleg stefna á bráðamóttökunni Rósa Guðbjartsdóttir skrifar 12. febrúar 2026 13:48 Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er óboðlegt og hefur verið lengi. Forstjórar LSH koma og fara en enginn þeirra virðist ráða við að skipuleggja bráðamóttöku svo sómi sé að. Aðstæður þar eru óásættanlegar bæði fyrir starfsmenn og sjúklinga. Engu virðist breyta hve miklu fé er varið til spítalans, ekkert lagast og raunar versnar ástandið frekar ef eitthvað er. Á bráðamóttökunni er öllu grautað saman. Einstaklingur með smávægilega áverka mætir á sömu móttöku og annar sem er í bráðri lífshættu vegna slyss eða skyndilegs sjúkdóms. Starfsfólkið þarf að sinna öllum á sama tíma. Það hljóta alllir að sjá að einstaklingur með til dæmis einkenni hjartaáfalls á ekki að vera í sömu biðröð og sá sem fingurbrotnaði eða er með með lítilsháttar áverka. Það er með ólíkindum að þetta skuli hafa viðgengist á bráðamóttökunni í öll þessi ár. Þar ríkir oft einhvers konar stríðsástand. Gríðarlegt álag er á starfsfólkinu og plássleysið algjört. Margir upplifa niðurlægjandi aðstæður liggjandi frami á gangi, fyrir augliti allra sem þar fara um, því að ekki eru nein laus rúm á sjúkrastofum. Þá þurfa sumir að bíða lon og don eftir þjónustu, oft klukkustundum saman. Margir eru með mjög erfiðar reynslusögur í farteskinu tengdar því álagi sem ríkir á bráðamóttökunni. Fullreynt að ríkið sjái alfarið um bráðamóttöku Það er brýnt að brjóta upp þessa einingu Landspítalans. Búa þar til smærri einingar sem geta tekið álagið af Landspítalanum. Þannig má auðveldlega sjá fyrir sér einkarekna þjónustu sem sinnir fólki með minniháttar áverka eða slys. Þá er komið að því að útvista slíkum rekstri til sjálfstætt starfandi aðila í heilbrigðisþjónustu. Slíkt fyrirkomulag þekkist víða erlendis. Raunar erum við Íslendingar miklir eftirbátar frænda okkar á Norðurlöndunum, þar sem ríkið gnæfir ekki yfir nær allri sjúkraþjónustu eins og hér á landi. Margir Íslendingar nýta sér þjónustu einkarekinna sjúkrastofnana erlendis. Við erum öll sjúkratryggð og því á ekki að skipta máli hvort að það sé ríkisstarfsmaður eða einkaaðili sem veitir heilbrigðisþjónustuna, eins og á bráðamóttöku, hérlendis eða erlendis. Sýnum mannúð og virðingu Það er fullreynt að Landspítalinn sjái alfarið um bráðamóttöku. Stofnunin ræður ekki við verkefnið. Mikilvægt er að bregðast við þessum vanda sem allra fyrst. Ekki með fleiri orðum heldur aðgerðum. Það þarf framsýni, vilja og metnað í þessum málum. Þannig getum við sýnt sjúku og slösuðu fólki meiri mannúð og virðingu. Ég mun á næstunni setja þetta mál á dagskrá Alþingis. Nóg er komið af tali og afsökunum. Þennan vanda þarf að leysa. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Rósa Guðbjartsdóttir Ástand á bráðamóttöku Landspítalans Sjálfstæðisflokkurinn Mest lesið Áskorun til stjórnar RÚV: Rekið fréttastjórann Einar Steingrímsson Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson Skoðun Tímamót Samúel Guðmundsson Skoðun Sannleikurinn var ekki á stundaskrá Sigmundur Einar Másson Skoðun Bitna kjarasamningar kennara á börnunum okkar? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Vangaveltur um menningarlæsi borgarstjórnar Orri Jónsson Skoðun Hvernig styðja skal við árangur í Efra-Breiðholti Sæmundur Árni Hermannsson Skoðun Útlendingaandúð í málverndarbúningi Nichole Leigh Mosty Skoðun Hver á upplýsingarnar um ofnæmi barnsins þíns? Bjarni Þór Ævarsson Skoðun Kópavogur fjölgar kennurum og fjárfestir í framtíð barna Ásdís Kristjánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Skoðun Mjúkt net og snjallrassar Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Frá gullsöltum til líftæknilyfja Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Orð eiga að hafa merkingu og undirskriftir að skipta máli Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun Hvernig styðja skal við árangur í Efra-Breiðholti Sæmundur Árni Hermannsson skrifar Skoðun 2,5% fyrir alla – nema höfuðstól húsnæðislánanna? Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Kópavogur fjölgar kennurum og fjárfestir í framtíð barna Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Hvað kostar stjórnun okkur? Maríanna Magnúsdóttir skrifar Skoðun Forsendubresturinn sem varð að friðarkaupum Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Leigubremsan og vönduð lagasetning Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Leigubremsa er almannahagsmunamál Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Tímamót Samúel Guðmundsson skrifar Skoðun Næsta verðhækkun á ekki að vera sjálfgefin Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Börn eftir pöntun Fæðingarorlofssjóðs Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun 100 ár af dellu Helgi Tómasson skrifar Skoðun Áskorun til ríkisstjórnarinnar: Ekki fækka borgarfulltrúm úr 23 Í 15! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Sjá meira
Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er óboðlegt og hefur verið lengi. Forstjórar LSH koma og fara en enginn þeirra virðist ráða við að skipuleggja bráðamóttöku svo sómi sé að. Aðstæður þar eru óásættanlegar bæði fyrir starfsmenn og sjúklinga. Engu virðist breyta hve miklu fé er varið til spítalans, ekkert lagast og raunar versnar ástandið frekar ef eitthvað er. Á bráðamóttökunni er öllu grautað saman. Einstaklingur með smávægilega áverka mætir á sömu móttöku og annar sem er í bráðri lífshættu vegna slyss eða skyndilegs sjúkdóms. Starfsfólkið þarf að sinna öllum á sama tíma. Það hljóta alllir að sjá að einstaklingur með til dæmis einkenni hjartaáfalls á ekki að vera í sömu biðröð og sá sem fingurbrotnaði eða er með með lítilsháttar áverka. Það er með ólíkindum að þetta skuli hafa viðgengist á bráðamóttökunni í öll þessi ár. Þar ríkir oft einhvers konar stríðsástand. Gríðarlegt álag er á starfsfólkinu og plássleysið algjört. Margir upplifa niðurlægjandi aðstæður liggjandi frami á gangi, fyrir augliti allra sem þar fara um, því að ekki eru nein laus rúm á sjúkrastofum. Þá þurfa sumir að bíða lon og don eftir þjónustu, oft klukkustundum saman. Margir eru með mjög erfiðar reynslusögur í farteskinu tengdar því álagi sem ríkir á bráðamóttökunni. Fullreynt að ríkið sjái alfarið um bráðamóttöku Það er brýnt að brjóta upp þessa einingu Landspítalans. Búa þar til smærri einingar sem geta tekið álagið af Landspítalanum. Þannig má auðveldlega sjá fyrir sér einkarekna þjónustu sem sinnir fólki með minniháttar áverka eða slys. Þá er komið að því að útvista slíkum rekstri til sjálfstætt starfandi aðila í heilbrigðisþjónustu. Slíkt fyrirkomulag þekkist víða erlendis. Raunar erum við Íslendingar miklir eftirbátar frænda okkar á Norðurlöndunum, þar sem ríkið gnæfir ekki yfir nær allri sjúkraþjónustu eins og hér á landi. Margir Íslendingar nýta sér þjónustu einkarekinna sjúkrastofnana erlendis. Við erum öll sjúkratryggð og því á ekki að skipta máli hvort að það sé ríkisstarfsmaður eða einkaaðili sem veitir heilbrigðisþjónustuna, eins og á bráðamóttöku, hérlendis eða erlendis. Sýnum mannúð og virðingu Það er fullreynt að Landspítalinn sjái alfarið um bráðamóttöku. Stofnunin ræður ekki við verkefnið. Mikilvægt er að bregðast við þessum vanda sem allra fyrst. Ekki með fleiri orðum heldur aðgerðum. Það þarf framsýni, vilja og metnað í þessum málum. Þannig getum við sýnt sjúku og slösuðu fólki meiri mannúð og virðingu. Ég mun á næstunni setja þetta mál á dagskrá Alþingis. Nóg er komið af tali og afsökunum. Þennan vanda þarf að leysa. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar
Skoðun Orð eiga að hafa merkingu og undirskriftir að skipta máli Guðmundur Halldór Björnsson skrifar
Skoðun Áskorun til ríkisstjórnarinnar: Ekki fækka borgarfulltrúm úr 23 Í 15! Guðni Freyr Öfjörð skrifar