Niðurskurðarkrafa Landspítalans fer í stríðsrekstur Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar 13. febrúar 2026 09:17 Í kvöldfréttum var augljóst að heyra neyðarkall forstjóra og starfsmanna Landspítalans vegna skelfilegs ástands sem er á bráðamóttökunni. Við heyrum fréttir af því að bílageymsla spítalans í Fossvogi sé notuð sem legurými, gangar eru fullir af bekkjum og stólum til að koma fólki fyrir og yfirkeyrt starfsfólkið gerir sitt allra besta og gera það sem telst ómanneskjulegt í eðlilegu vinnuumhverfi. Ofan á allt þetta er farið fram á 5 milljarða niðurskurðakröfu á Landspítalann en það ástand mun kalla á enn meiri hættu á mistökum og líklega dauðsföllum því álagið er nú þegar hræðilegt á allt starfsfólk og sjúklinga. Fyrir nokkrum árum var núverandi heilbrigðisráðherra landlæknir. Hún var óspar á að láta vita um skoðun sína á skelfilegu ástandi Landspítalans og bráðamóttökunnar og vildi aðgerðir strax. Nú er hún ráðherra og henni finnst í dag ekki eins ákallandi að leysa vandann í Fossvoginum og hún er hörð með fimm milljarða niðurskurðinn á stjórn spítalans. Það mátti sjá þjakaðan forstjórann í kvöldfréttunum reyna að tala ekki niður til ráðherra með von um að fá ekki reisupassann eða skammir. En þriðja fréttin var það sem vakti undrun mína en það var fundur utanríkisráðherra Íslands á Natófundi og þar ákvað hún að verja einum milljarði 1.000.000.000 milljón króna til vopnakaupa fyrir Ukraníu - aftur. Íslensk stjórnvöld hafa sett um 11 milljarða króna í stríðið í Úkraníu. Af því eru tæpir 6 milljarðar í stríðsrekstur og hernaðarmál. Ofan á þetta bætir utanríkisráðherra við einn milljarð. Ætla má að fyrir lok árs gætu íslensk stjórnvöld verið búin að setja um 15 milljarða til Úkraníu. Á meðan neyðarkall þjóðar er vegna bráðamóttöku Landspítalans þá eyðir ríkisstjórnin skattfé í stríðsrekstur annarra þjóða. Það er ljóst að ríkisstjórn Íslands hefur misst raunveruleikaskyn sitt og er algjörlega tengingarlaus við þjóð sína. Hún sýnir íslenskri þjóð algjöra niðurlægingar framkomu og upphefur sig erlendis í verkefnum sem fyrir löngu á að vera búið að stöðva. Höfundur er markþjálfi og fyrrum viðbragsaðili hjá 112. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Skoðun Skoðun Borgin þarf ekki kjötexi — hún þarf mælikerfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson skrifar Skoðun Já núna – til að geta sagt nei síðar Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Þegar efinn verður þýðingarmeiri en sannleikurinn Guðjón Heiðar Pálsson skrifar Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar Skoðun Sjálfstæð þjóð tekur sér sæti við borðið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ræður Evrópusambandið hvort dánaraðstoð verði leyfð á Íslandi? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Sjá meira
Í kvöldfréttum var augljóst að heyra neyðarkall forstjóra og starfsmanna Landspítalans vegna skelfilegs ástands sem er á bráðamóttökunni. Við heyrum fréttir af því að bílageymsla spítalans í Fossvogi sé notuð sem legurými, gangar eru fullir af bekkjum og stólum til að koma fólki fyrir og yfirkeyrt starfsfólkið gerir sitt allra besta og gera það sem telst ómanneskjulegt í eðlilegu vinnuumhverfi. Ofan á allt þetta er farið fram á 5 milljarða niðurskurðakröfu á Landspítalann en það ástand mun kalla á enn meiri hættu á mistökum og líklega dauðsföllum því álagið er nú þegar hræðilegt á allt starfsfólk og sjúklinga. Fyrir nokkrum árum var núverandi heilbrigðisráðherra landlæknir. Hún var óspar á að láta vita um skoðun sína á skelfilegu ástandi Landspítalans og bráðamóttökunnar og vildi aðgerðir strax. Nú er hún ráðherra og henni finnst í dag ekki eins ákallandi að leysa vandann í Fossvoginum og hún er hörð með fimm milljarða niðurskurðinn á stjórn spítalans. Það mátti sjá þjakaðan forstjórann í kvöldfréttunum reyna að tala ekki niður til ráðherra með von um að fá ekki reisupassann eða skammir. En þriðja fréttin var það sem vakti undrun mína en það var fundur utanríkisráðherra Íslands á Natófundi og þar ákvað hún að verja einum milljarði 1.000.000.000 milljón króna til vopnakaupa fyrir Ukraníu - aftur. Íslensk stjórnvöld hafa sett um 11 milljarða króna í stríðið í Úkraníu. Af því eru tæpir 6 milljarðar í stríðsrekstur og hernaðarmál. Ofan á þetta bætir utanríkisráðherra við einn milljarð. Ætla má að fyrir lok árs gætu íslensk stjórnvöld verið búin að setja um 15 milljarða til Úkraníu. Á meðan neyðarkall þjóðar er vegna bráðamóttöku Landspítalans þá eyðir ríkisstjórnin skattfé í stríðsrekstur annarra þjóða. Það er ljóst að ríkisstjórn Íslands hefur misst raunveruleikaskyn sitt og er algjörlega tengingarlaus við þjóð sína. Hún sýnir íslenskri þjóð algjöra niðurlægingar framkomu og upphefur sig erlendis í verkefnum sem fyrir löngu á að vera búið að stöðva. Höfundur er markþjálfi og fyrrum viðbragsaðili hjá 112.