Lögmaður á villigötum – skák og mát… Agnar Þór Guðmundsson skrifar 20. mars 2026 07:31 Þann 4. desember s.l. skrifaði undirritaður grein Lögmaður á villigötum – eða hvað? sem birtist á Vísi sem andsvar við grein Magnúsar M. Nordal lögfræðings ASÍ, Lögmaður á villigötum, sem birtist á Vísi þann 3. desember. Í greininni vakti undirritaður athygli á því að samtök stéttarfélaga hefðu samþykkt kjarasamninga við Reykjavíkurborg þar sem hlutastarfandi starfsmönnum Reykjavíkurborgar væri mismunað í vinnuslysum. Þá upplýsti undirritaður að hann hefði stefnt Reykjavíkurborg fyrir héraðsdóm til heimtu bóta fyrir hlutastarfandi starfsmanna. Atvik máls voru þau að hlutastarfandi starfsmaður Reykjavíkurborgar varð fyrir slysi á leið sinni heim úr vinnu. Borgarlögmaður hafði hafnað bótaskyldu úr kjarasamningsbundinni slysatryggingu starfsmannsins með vísan til reglna nr. 1/90 og byggði höfnunin á því að þar sem starfsmaðurinn hafi slasast í aukastarfi sínu væri hún ekki tryggð. Skemmst er frá því að segja að gerð var dómsátt við Reykjavíkurborg, þar sem fallist var á greiðslu bóta, auk vaxta og málskostnaðar. Mun fjöldi mála þar starfsmenn sem hafa slasast í aukastarfi sínu fyrir Reykjavíkurborg fylgja í kjölfarið enda eiga allir þeir starfsmenn sem hafa slasast í aukastörfum sínum fyrir Reykjavíkurborg að fá sömu afgreiðslu á málum sínum. Þetta „einfalda mál“ sýnir mikilvægi þess að tjónþolar leiti til lögmanna sem sérhæfa sig í bótarétti þegar slys ber að höndum. Alvarleiki málsins er sá að um þessa réttarstöðu sömdu stéttarfélög fyrir hönd félagsmanna sinna við gerð kjarasamninga og samþykktu þannig mismunun á réttindum hluta félagsmanna sinna á grundvelli starfshlutfalls. Alvarlegast er þó að í stað þess að breyta þessu við endurnýjun kjarasamninga virðast samtök stéttarfélaga einungis hafa sent kæru til ESA, líkt og fram kemur í grein Magnúsar. Mikilvægt er að í stað þess að þræða villigötur, að þau samtök sem hafa þann tilgang að gæta hagsmuna félagsmanna sinna í kjarabaráttu, hvort sem um er að ræða heildarsamtök stéttarfélaga eða neytendasamtök, standi vörð um réttindi allra félagsmanna sinna -ekki bara sumra. Höfundur er hæstaréttarlögmaður hjá Fulltingi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lögmennska Mest lesið Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Þann 4. desember s.l. skrifaði undirritaður grein Lögmaður á villigötum – eða hvað? sem birtist á Vísi sem andsvar við grein Magnúsar M. Nordal lögfræðings ASÍ, Lögmaður á villigötum, sem birtist á Vísi þann 3. desember. Í greininni vakti undirritaður athygli á því að samtök stéttarfélaga hefðu samþykkt kjarasamninga við Reykjavíkurborg þar sem hlutastarfandi starfsmönnum Reykjavíkurborgar væri mismunað í vinnuslysum. Þá upplýsti undirritaður að hann hefði stefnt Reykjavíkurborg fyrir héraðsdóm til heimtu bóta fyrir hlutastarfandi starfsmanna. Atvik máls voru þau að hlutastarfandi starfsmaður Reykjavíkurborgar varð fyrir slysi á leið sinni heim úr vinnu. Borgarlögmaður hafði hafnað bótaskyldu úr kjarasamningsbundinni slysatryggingu starfsmannsins með vísan til reglna nr. 1/90 og byggði höfnunin á því að þar sem starfsmaðurinn hafi slasast í aukastarfi sínu væri hún ekki tryggð. Skemmst er frá því að segja að gerð var dómsátt við Reykjavíkurborg, þar sem fallist var á greiðslu bóta, auk vaxta og málskostnaðar. Mun fjöldi mála þar starfsmenn sem hafa slasast í aukastarfi sínu fyrir Reykjavíkurborg fylgja í kjölfarið enda eiga allir þeir starfsmenn sem hafa slasast í aukastörfum sínum fyrir Reykjavíkurborg að fá sömu afgreiðslu á málum sínum. Þetta „einfalda mál“ sýnir mikilvægi þess að tjónþolar leiti til lögmanna sem sérhæfa sig í bótarétti þegar slys ber að höndum. Alvarleiki málsins er sá að um þessa réttarstöðu sömdu stéttarfélög fyrir hönd félagsmanna sinna við gerð kjarasamninga og samþykktu þannig mismunun á réttindum hluta félagsmanna sinna á grundvelli starfshlutfalls. Alvarlegast er þó að í stað þess að breyta þessu við endurnýjun kjarasamninga virðast samtök stéttarfélaga einungis hafa sent kæru til ESA, líkt og fram kemur í grein Magnúsar. Mikilvægt er að í stað þess að þræða villigötur, að þau samtök sem hafa þann tilgang að gæta hagsmuna félagsmanna sinna í kjarabaráttu, hvort sem um er að ræða heildarsamtök stéttarfélaga eða neytendasamtök, standi vörð um réttindi allra félagsmanna sinna -ekki bara sumra. Höfundur er hæstaréttarlögmaður hjá Fulltingi.
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar