Málfrelsi, meiðyrði og mútugreiðslur Hjörvar Sigurðsson skrifar 31. mars 2026 07:19 „Tekið er fram að tjáningarfrelsi hennar sé ekki heft heldur sé henni frjálst „að viðhafa hver þau ósannindi sem henni hugnast“. Hins vegar verði hún að ábyrgjast þau fyrir dómi.“ [1] Þessi einstaklega Orwellísku orð kjarna fullkomlega sýn alltof margra á vinstri væng stjórnmálanna á málfrelsi og skoðanafrelsi almennt. Ítrekað er því haldið fram að málfrelsi, og þar með skoðanafrelsi, sé ekki skert þegar orðræðu almennings eru settar skorður af hinu opinbera. „Frelsi til tjáningar en ekki frelsi frá afleiðingum“ er slagorð sem maður rekst reglulega á ráfi maður óvart inn á umræðusvæði vinstri manna á netinu. Þetta er augljóslega rangt. Eigir þú í hættu á að vera refsað af hinu opinbera fyrir tiltekin ummæli ertu bersýnilega ekki frjáls til að láta frá þér ummælin – ekki nema í mjög svo heimspekilegum skilningi. Lög gegn meiðyrði eru takmörkun á málfrelsi fólks. Þó má færa rök fyrir því að slík takmörkun sé réttlætanleg. Sjálfur er ég sammála því. Þó þarf að halda því til haga að það er grundvallarmunur á því að fullyrða um eitthvað og að álykta. Það er skiljanlegt að vilja takmarka rétt fólks til þess að halda fram sekt einhvers, hafi ekki verið sýnt fram á það í gegnum dómstóla, en sá sem sætir slíkum ásökunum getur oft á tíðum ekki hrakið þær þar sem erfitt getur verið að sanna að eitthvað hafi ekki gerst. Það er hins vegar annað að vilja takmarka rétt fólks til þess að draga ályktun út frá upplýsingum og gögnum og tjá hana. Slíkt er ekki réttlætanlegt í samfélagi sem virðir sannleiksleitina og frelsi einstaklingsins – með öðrum orðum, frjálslyndu samfélagi. Í viðtali við Guðrúnu Hafsteinsdóttur í Spursmálum 28. nóvember lýsti Guðrún því fram að hún „leiði að því líkum“ að samtökin Solaris hafi beitt mútugreiðslum til að koma Palestínsku fólki yfir til Egyptalands. Þetta er auðvitað fullkomlega eðlileg ályktun vitandi það að samtökin söfnuðu pening til þess að koma fólki í gegnum ein lokuðustu landamæri heims á svæði þar sem mútugreiðslur eru algengar og gífurleg reynsla er af smygli yfir þessi tilteknu landamæri og að samtökin hafa ekki, að því er ég best veit, útskýrt í hvað peningurinn fór né heldur hvernig nákvæmlega þau fengu það í gegn að fá þessu fólki hleypt yfir landamærin. Ég hef áður skrifað hér um mikilvægi málfrelsis og þá skoðun mína að stigmagnandi aðför að málfrelsi í okkar litla frjálsa horni þessa heims sé okkar helsta ógn samtímans. [2] Án málfrelsis er ekkert réttlæti. Enginn sannleikur. Engar framfarir. Aðeins hnignun, óréttlæti og fáfræði. Það er allra okkar sem vilja búa áfram í frjálsu samfélagi að standa vörð um þessa grundvallarforsendu þess. Höfundur er tölvunarfræðingur. [1] https://www.visir.is/g/20262863313d/gudrunu-frjalst-ad-fara-med-osannindi-en-thurfi-ad-abyrgjast-fyrir-domi [2] https://www.visir.is/g/20252812216d/malfrelsi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tjáningarfrelsi Hjörvar Sigurðsson Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Sjá meira
„Tekið er fram að tjáningarfrelsi hennar sé ekki heft heldur sé henni frjálst „að viðhafa hver þau ósannindi sem henni hugnast“. Hins vegar verði hún að ábyrgjast þau fyrir dómi.“ [1] Þessi einstaklega Orwellísku orð kjarna fullkomlega sýn alltof margra á vinstri væng stjórnmálanna á málfrelsi og skoðanafrelsi almennt. Ítrekað er því haldið fram að málfrelsi, og þar með skoðanafrelsi, sé ekki skert þegar orðræðu almennings eru settar skorður af hinu opinbera. „Frelsi til tjáningar en ekki frelsi frá afleiðingum“ er slagorð sem maður rekst reglulega á ráfi maður óvart inn á umræðusvæði vinstri manna á netinu. Þetta er augljóslega rangt. Eigir þú í hættu á að vera refsað af hinu opinbera fyrir tiltekin ummæli ertu bersýnilega ekki frjáls til að láta frá þér ummælin – ekki nema í mjög svo heimspekilegum skilningi. Lög gegn meiðyrði eru takmörkun á málfrelsi fólks. Þó má færa rök fyrir því að slík takmörkun sé réttlætanleg. Sjálfur er ég sammála því. Þó þarf að halda því til haga að það er grundvallarmunur á því að fullyrða um eitthvað og að álykta. Það er skiljanlegt að vilja takmarka rétt fólks til þess að halda fram sekt einhvers, hafi ekki verið sýnt fram á það í gegnum dómstóla, en sá sem sætir slíkum ásökunum getur oft á tíðum ekki hrakið þær þar sem erfitt getur verið að sanna að eitthvað hafi ekki gerst. Það er hins vegar annað að vilja takmarka rétt fólks til þess að draga ályktun út frá upplýsingum og gögnum og tjá hana. Slíkt er ekki réttlætanlegt í samfélagi sem virðir sannleiksleitina og frelsi einstaklingsins – með öðrum orðum, frjálslyndu samfélagi. Í viðtali við Guðrúnu Hafsteinsdóttur í Spursmálum 28. nóvember lýsti Guðrún því fram að hún „leiði að því líkum“ að samtökin Solaris hafi beitt mútugreiðslum til að koma Palestínsku fólki yfir til Egyptalands. Þetta er auðvitað fullkomlega eðlileg ályktun vitandi það að samtökin söfnuðu pening til þess að koma fólki í gegnum ein lokuðustu landamæri heims á svæði þar sem mútugreiðslur eru algengar og gífurleg reynsla er af smygli yfir þessi tilteknu landamæri og að samtökin hafa ekki, að því er ég best veit, útskýrt í hvað peningurinn fór né heldur hvernig nákvæmlega þau fengu það í gegn að fá þessu fólki hleypt yfir landamærin. Ég hef áður skrifað hér um mikilvægi málfrelsis og þá skoðun mína að stigmagnandi aðför að málfrelsi í okkar litla frjálsa horni þessa heims sé okkar helsta ógn samtímans. [2] Án málfrelsis er ekkert réttlæti. Enginn sannleikur. Engar framfarir. Aðeins hnignun, óréttlæti og fáfræði. Það er allra okkar sem vilja búa áfram í frjálsu samfélagi að standa vörð um þessa grundvallarforsendu þess. Höfundur er tölvunarfræðingur. [1] https://www.visir.is/g/20262863313d/gudrunu-frjalst-ad-fara-med-osannindi-en-thurfi-ad-abyrgjast-fyrir-domi [2] https://www.visir.is/g/20252812216d/malfrelsi
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar