Hvað sagði konan? G.Eygló Friðriksdóttir skrifar 16. apríl 2026 15:32 Inga Sæland hélt ræðu á þingi Kennarasambands Íslands í gær sem skildi salinn eftir í nokkru uppnámi. Hún hóf mál sitt á að segja formanni KÍ að vera stilltur. Svo sagði hún að árangur nemenda væri ófullnægjandi og að 60% þeirra gætu ekki lesið sér til gagns. Mikill fjöldi nemenda kæmist ekki áfram í langskólanámi og ótækt væri að þeim liði illa. Hér væru líka of fáar kennslustundir. Hún ætlar að bjarga þessu: Tileinka þetta ár læsi. Ekki fylgdu frekari skýringar. Bjóða nemendum að semja reglur sem tryggja símafrí. Hún hafði hitt finnska menntamálaráðherrann í Eistlandi sem sagði henni að þar liði öllum vel eftir að símafrí komst á. Hún upplýsti fundargesti um að maður gæti tekið mark á því sem gerðist í Eistlandi því það væri ekki rykugt austantjaldsland. Hafa meiri námsaðgreiningu. Kenna t.d. á einu tungumáli í einni stofu og öðru í þeirri næstu. Leyfa foreldrum að fá próf barna sinna heim og færa námsmat aftur í tölur. Hún hefur heyrt óskir um þetta frá foreldrum og henni er ljúft og skylt að hlusta frekar á þá en kennara. Inga tók samt fram að hún bæri mikla virðingu fyrir kennurum og þeirra starfi. Hún vill gjarnan vinna hlutina með þeim. Mörgum fundargestum fannst vanta betri útskýringar hér. Hvernig ætlar Inga að sýna þetta í verki? Inga vildi líka hrósa kennurum og áréttaði að í Pisa kæmi fram að nemendum líði vel í samanburði þjóða. Þetta sagði hún eftir að hafa eytt miklum tíma í að ávarpa vanlíðan og vandræði nemenda. Fundargestir voru slegnir og fannst að fagmennskunni vegið. Málflutningurinn einkenndist af upphrópunum og einföldum lausnum á flóknum verkefnum. Sumir gengu út, sumir klöppuðu ekki, aðrir klöppuðu smá. Hún gekk út að þessu loknu, sá ekki ástæðu til að sitja á þingi, enda búin að segja sitt. Höfundur er þingfulltrúi á Ársþingi KÍ, skólastjóri og formaður Félags skólastjórnenda í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Inga Sæland hélt ræðu á þingi Kennarasambands Íslands í gær sem skildi salinn eftir í nokkru uppnámi. Hún hóf mál sitt á að segja formanni KÍ að vera stilltur. Svo sagði hún að árangur nemenda væri ófullnægjandi og að 60% þeirra gætu ekki lesið sér til gagns. Mikill fjöldi nemenda kæmist ekki áfram í langskólanámi og ótækt væri að þeim liði illa. Hér væru líka of fáar kennslustundir. Hún ætlar að bjarga þessu: Tileinka þetta ár læsi. Ekki fylgdu frekari skýringar. Bjóða nemendum að semja reglur sem tryggja símafrí. Hún hafði hitt finnska menntamálaráðherrann í Eistlandi sem sagði henni að þar liði öllum vel eftir að símafrí komst á. Hún upplýsti fundargesti um að maður gæti tekið mark á því sem gerðist í Eistlandi því það væri ekki rykugt austantjaldsland. Hafa meiri námsaðgreiningu. Kenna t.d. á einu tungumáli í einni stofu og öðru í þeirri næstu. Leyfa foreldrum að fá próf barna sinna heim og færa námsmat aftur í tölur. Hún hefur heyrt óskir um þetta frá foreldrum og henni er ljúft og skylt að hlusta frekar á þá en kennara. Inga tók samt fram að hún bæri mikla virðingu fyrir kennurum og þeirra starfi. Hún vill gjarnan vinna hlutina með þeim. Mörgum fundargestum fannst vanta betri útskýringar hér. Hvernig ætlar Inga að sýna þetta í verki? Inga vildi líka hrósa kennurum og áréttaði að í Pisa kæmi fram að nemendum líði vel í samanburði þjóða. Þetta sagði hún eftir að hafa eytt miklum tíma í að ávarpa vanlíðan og vandræði nemenda. Fundargestir voru slegnir og fannst að fagmennskunni vegið. Málflutningurinn einkenndist af upphrópunum og einföldum lausnum á flóknum verkefnum. Sumir gengu út, sumir klöppuðu ekki, aðrir klöppuðu smá. Hún gekk út að þessu loknu, sá ekki ástæðu til að sitja á þingi, enda búin að segja sitt. Höfundur er þingfulltrúi á Ársþingi KÍ, skólastjóri og formaður Félags skólastjórnenda í Reykjavík.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar