Frá sigri mannsandans yfir í neyðarástand María Pálsdóttir skrifar 20. apríl 2026 07:00 „Ég held ég muni aldrei upplifa þvílíkan sigur mannsandans eins og byggingu þessa hælis“ sagði Guðmundur Björnson landlæknir við vígsluathöfn Kristneshælis 1. nóvember 1927. Og það var ótrúlegur sigur; konur, sem fundu best hvað berklafaraldurinn lagðist þungt á fólk, hófu söfnun fyrir berklahælinu sem sárvantaði á Norðurland og að endingu safnaðist helmingur kostnaðarins og ríkið lagði fram hinn helminginn. Fjöldi sjálfboðaliða aðstoðaði við byggingarframkvæmdirnar og byggingin reis á undraskömmum tíma og fór hvorki fram úr tímaáætlun né kostnaðaráætlun! Engir kranar, engar vélar, eingöngu talíur, hjólbörur og hendur. Þetta gátum við þá! Það er því sorglegra en tárum taki að sjá hvað nú er að gerast þegar styttist í 100 ára afmæli Kristneshælis. Sjúkrahúsið á Akureyri fékk allan húsakost í fangið 1993 minnir mig og þá var iðnaðarmönnunum sem bjuggu í þorpinu og höfðu séð um allt viðhald hælisins og starfmannahúsanna sem risið höfðu með tímanum, sagt upp. Iðnarðarmenn sjúkrahússins áttu að sinna Kristnesi líka. Miðað við endalausa sparnaðarkröfu ríkisins á sjúkrahúsið var þetta kannski það eina í stöðunni en þetta var upphafið að ósköpunum. Íbúðarhúsin fóru að drabbast niður, ekkert fjármagn né mannskapur í viðhald. Og nú er vandinn orðinn það gígantískur að það eina sem sjúkrahúsið sér í stöðunni er að skella öllum íbúðarhúsunum í lás. Það var íbúum þorpsins tilkynnt nú í vikunni. Ofan á mannekluna á Kristnesi bætist þetta nú við. Eyjafjarðarsveit hefur líst yfir vilja til að stíga inn í vandann og aðstoða þótt þetta sé alfarið á ábyrgð ríkisins og það finnst mér stórmannlegt og til fyrirmyndar og vonandi eitthvað sem ríkið tekur jákvætt í og sem fyrst. En örlög Kristness koma okkur öllum við, endurhæfingin sem þar hefur verið byggð upp á síðustu áratugum er mjög mikilvæg fyrir landshlutann allan og við í L-listanum munum gera allt sem í okkar valdi stendur til að standa vörð um Kristnes. Höfundur er Hælisstýra á Hælinu setri um sögu berklanna (sem er einmitt rekið í gömlum starfmannahúsum) og í 4. sæti á L-listanum Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Sjá meira
„Ég held ég muni aldrei upplifa þvílíkan sigur mannsandans eins og byggingu þessa hælis“ sagði Guðmundur Björnson landlæknir við vígsluathöfn Kristneshælis 1. nóvember 1927. Og það var ótrúlegur sigur; konur, sem fundu best hvað berklafaraldurinn lagðist þungt á fólk, hófu söfnun fyrir berklahælinu sem sárvantaði á Norðurland og að endingu safnaðist helmingur kostnaðarins og ríkið lagði fram hinn helminginn. Fjöldi sjálfboðaliða aðstoðaði við byggingarframkvæmdirnar og byggingin reis á undraskömmum tíma og fór hvorki fram úr tímaáætlun né kostnaðaráætlun! Engir kranar, engar vélar, eingöngu talíur, hjólbörur og hendur. Þetta gátum við þá! Það er því sorglegra en tárum taki að sjá hvað nú er að gerast þegar styttist í 100 ára afmæli Kristneshælis. Sjúkrahúsið á Akureyri fékk allan húsakost í fangið 1993 minnir mig og þá var iðnaðarmönnunum sem bjuggu í þorpinu og höfðu séð um allt viðhald hælisins og starfmannahúsanna sem risið höfðu með tímanum, sagt upp. Iðnarðarmenn sjúkrahússins áttu að sinna Kristnesi líka. Miðað við endalausa sparnaðarkröfu ríkisins á sjúkrahúsið var þetta kannski það eina í stöðunni en þetta var upphafið að ósköpunum. Íbúðarhúsin fóru að drabbast niður, ekkert fjármagn né mannskapur í viðhald. Og nú er vandinn orðinn það gígantískur að það eina sem sjúkrahúsið sér í stöðunni er að skella öllum íbúðarhúsunum í lás. Það var íbúum þorpsins tilkynnt nú í vikunni. Ofan á mannekluna á Kristnesi bætist þetta nú við. Eyjafjarðarsveit hefur líst yfir vilja til að stíga inn í vandann og aðstoða þótt þetta sé alfarið á ábyrgð ríkisins og það finnst mér stórmannlegt og til fyrirmyndar og vonandi eitthvað sem ríkið tekur jákvætt í og sem fyrst. En örlög Kristness koma okkur öllum við, endurhæfingin sem þar hefur verið byggð upp á síðustu áratugum er mjög mikilvæg fyrir landshlutann allan og við í L-listanum munum gera allt sem í okkar valdi stendur til að standa vörð um Kristnes. Höfundur er Hælisstýra á Hælinu setri um sögu berklanna (sem er einmitt rekið í gömlum starfmannahúsum) og í 4. sæti á L-listanum
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar