Má vera gamalt ef það hentar mér Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 22. apríl 2026 06:31 Misbeiting tungmálsins í póltískum tilgangi var Sigurði Kristni Pálssyn, fyrrverandi framkvæmdastjóra, umhugsunarefni í grein sem birtist á Vísi nýverið. Kaus hann að nefna sem dæmi að andstæðingar inngöngu í Evrópusambandið kölluðu viðræður í þeim efnum aðlögunarviðræður en ekki aðildarviðræður og vísaði þar til enska orðalagsins „accession negotiations“. Veruleikinn er hins vegar sá að hugtakið aðlögunarviðræður er miklu meira lýsandi fyrir það út á hvað slíkar viðræður ganga miðað við gögn sambandsins en aðildarviðræður. Sem sagt mun betur upplýsandi fyrir kjósendur. „Þetta snýst að miklu leyti um það að aðlaga löggjöf umsóknarríkisins að löggjöf Evrópusambandsins,“ sagði Marta Kos, stækkunarráðherra sambandsins, í samtali við norska ríkisútvarpið NRK 21. maí síðastliðinn um ferlið sem fer í gang þegar ríki sækir um inngöngu í það. Þetta er sem fyrr segir í fullu samræmi við gögn Evrópusambandsins í þessum efnum. Þar á meðal gögn þess í tengslum við umsókn Íslands sem skilað var inn árið 2009 og nú stendur til að endurlífga. Til að mynda í viðræðuramma sambandsins vegna umsóknar landsins sem viðræðurnar þurfa að rúmast innan. Til dæmis segir í spurt og svarað á vef Evrópusambandsins: „Upptaka og innleiðing regluverksins er grundvöllur viðræðnanna. […] Hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig fer eftir því hversu fljótt hvert ríki kemur á umbótum og aðlagast regluverki sambandsins. […] Markmið viðræðnanna er að umsóknarríkið taki upp regluverkið eins og það leggur sig.“ Í viðræðurammanum segir:“ Rétt innleiðing Íslands á regluverkinu og framkvæmd þess, þ.m.t. árangursrík og skilvirk beiting af hálfu viðeigandi stofnana á sviði stjórnsýslu og dómsmála, mun ákvarða hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig.“ Hins vegar er ekki nóg með að þetta komi fram í gögnum Evrópusambandsins, og sé auk þess í fullu samræmi við reynslu umsóknarríkja að sambandinu, heldur kemur þetta beinlínis fram í greinargerðinni með þingsályktunartillögu Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur, utanríkisráðherra og formanns Viðreisnar, um fyrirhugað þjóðaratkvæði. „Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum,“ segir þannig í greinargerð ráðherrans. Vert er að halda því til haga að hér er í öllum tilfellum um að ræða mjög nýlegar upplýsingar en Sigurður kvartar mikið yfir því í grein sinni að andstæðingar inngöngu í Evrópusambandið vísi í tilvitnanir í forystumenn sambandsins á undanförnum árum án þess þó að sýna fram á með nokkrum hætti að þær eigi ekki eins við í dag og þegar þau orð voru látin falla. Sjálfur vísar hann síðan meðal annars í skýrslu Evrópunefndar forsætisráðherra frá árinu 2007 sem er enn eldri en allt það sem hann sakaði pólitíska andstæðinga sína um að vísa í og vildi meina að væri úrelt án alls haldbærs rökstuðnings. Til að mynda var Sigurði sérstaklega uppsigað við tilvitnun í Uffe heitinn Ellemann-Jensen, fyrrverandi utanríkisráðherra Danmerkur, þar sem hann sagði í samtali við mbl.is 2018 að við Íslendingar vissum fullkomlega hvað væri í pakkanum og ef okkur litist ekki á það væri bezt fyrir okkur að standa áfram utan Evrópusambandsins. Rifjaði hann réttilega upp að Ellemann-Jensen hefði einnig sagt að tekið væri tillit til hvers ríkis. Með öðrum orðum þá vitum við með hvaða hætti er í boði að taka tillit til okkar enda pakkinn opinn. Til dæmis engar varanlegar undanþágur frá yfirstjórn sambandsins. Mjög sérstakt er fyrir vikið að sjá Sigurð kalla eftir umræðu byggðri á „núverandi veruleika, heildstæðum heimildum og heiðarlegri framsetningu.“ Það færi því vitanlega afar vel á því að hann byrjaði á því að líta í eigin barm í þeim efnum. Deginum ljósara er af skrifum Sigurðar að vandamálið að hans mati er ekki það að verið sé að vitna í heimildir sem séu gamlar, þó sem fyrr segir sem enn eru í fullu gildi, heldur sem henta ekki hans pólitíska málstað. Sjálfur telur hann ljóslega á sama tíma ekkert því til fyrirstöðu að skírskota til enn eldra efnis ef hann telur það vera málstað hans til framdráttar. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Skoðun Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Misbeiting tungmálsins í póltískum tilgangi var Sigurði Kristni Pálssyn, fyrrverandi framkvæmdastjóra, umhugsunarefni í grein sem birtist á Vísi nýverið. Kaus hann að nefna sem dæmi að andstæðingar inngöngu í Evrópusambandið kölluðu viðræður í þeim efnum aðlögunarviðræður en ekki aðildarviðræður og vísaði þar til enska orðalagsins „accession negotiations“. Veruleikinn er hins vegar sá að hugtakið aðlögunarviðræður er miklu meira lýsandi fyrir það út á hvað slíkar viðræður ganga miðað við gögn sambandsins en aðildarviðræður. Sem sagt mun betur upplýsandi fyrir kjósendur. „Þetta snýst að miklu leyti um það að aðlaga löggjöf umsóknarríkisins að löggjöf Evrópusambandsins,“ sagði Marta Kos, stækkunarráðherra sambandsins, í samtali við norska ríkisútvarpið NRK 21. maí síðastliðinn um ferlið sem fer í gang þegar ríki sækir um inngöngu í það. Þetta er sem fyrr segir í fullu samræmi við gögn Evrópusambandsins í þessum efnum. Þar á meðal gögn þess í tengslum við umsókn Íslands sem skilað var inn árið 2009 og nú stendur til að endurlífga. Til að mynda í viðræðuramma sambandsins vegna umsóknar landsins sem viðræðurnar þurfa að rúmast innan. Til dæmis segir í spurt og svarað á vef Evrópusambandsins: „Upptaka og innleiðing regluverksins er grundvöllur viðræðnanna. […] Hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig fer eftir því hversu fljótt hvert ríki kemur á umbótum og aðlagast regluverki sambandsins. […] Markmið viðræðnanna er að umsóknarríkið taki upp regluverkið eins og það leggur sig.“ Í viðræðurammanum segir:“ Rétt innleiðing Íslands á regluverkinu og framkvæmd þess, þ.m.t. árangursrík og skilvirk beiting af hálfu viðeigandi stofnana á sviði stjórnsýslu og dómsmála, mun ákvarða hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig.“ Hins vegar er ekki nóg með að þetta komi fram í gögnum Evrópusambandsins, og sé auk þess í fullu samræmi við reynslu umsóknarríkja að sambandinu, heldur kemur þetta beinlínis fram í greinargerðinni með þingsályktunartillögu Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur, utanríkisráðherra og formanns Viðreisnar, um fyrirhugað þjóðaratkvæði. „Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum,“ segir þannig í greinargerð ráðherrans. Vert er að halda því til haga að hér er í öllum tilfellum um að ræða mjög nýlegar upplýsingar en Sigurður kvartar mikið yfir því í grein sinni að andstæðingar inngöngu í Evrópusambandið vísi í tilvitnanir í forystumenn sambandsins á undanförnum árum án þess þó að sýna fram á með nokkrum hætti að þær eigi ekki eins við í dag og þegar þau orð voru látin falla. Sjálfur vísar hann síðan meðal annars í skýrslu Evrópunefndar forsætisráðherra frá árinu 2007 sem er enn eldri en allt það sem hann sakaði pólitíska andstæðinga sína um að vísa í og vildi meina að væri úrelt án alls haldbærs rökstuðnings. Til að mynda var Sigurði sérstaklega uppsigað við tilvitnun í Uffe heitinn Ellemann-Jensen, fyrrverandi utanríkisráðherra Danmerkur, þar sem hann sagði í samtali við mbl.is 2018 að við Íslendingar vissum fullkomlega hvað væri í pakkanum og ef okkur litist ekki á það væri bezt fyrir okkur að standa áfram utan Evrópusambandsins. Rifjaði hann réttilega upp að Ellemann-Jensen hefði einnig sagt að tekið væri tillit til hvers ríkis. Með öðrum orðum þá vitum við með hvaða hætti er í boði að taka tillit til okkar enda pakkinn opinn. Til dæmis engar varanlegar undanþágur frá yfirstjórn sambandsins. Mjög sérstakt er fyrir vikið að sjá Sigurð kalla eftir umræðu byggðri á „núverandi veruleika, heildstæðum heimildum og heiðarlegri framsetningu.“ Það færi því vitanlega afar vel á því að hann byrjaði á því að líta í eigin barm í þeim efnum. Deginum ljósara er af skrifum Sigurðar að vandamálið að hans mati er ekki það að verið sé að vitna í heimildir sem séu gamlar, þó sem fyrr segir sem enn eru í fullu gildi, heldur sem henta ekki hans pólitíska málstað. Sjálfur telur hann ljóslega á sama tíma ekkert því til fyrirstöðu að skírskota til enn eldra efnis ef hann telur það vera málstað hans til framdráttar. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar