Jafnrétti er ákvörðun Ása Björk Jónsdóttir og Helga Kristín Jóhannsdóttir skrifa 24. apríl 2026 09:46 Á tíu ára afmælisráðstefnu Kvenna í orkumálum, KÍO, var farið yfir stöðu kvenna innan orku- og veitugeirans og í atvinnulífinu almennt. Bakhjarlar KÍO eru níu stærstu orku- og veitufyrirtæki landsins og konur eru um 30% af starfsfólki þeirra, hlutfall sem hefur lítið breyst undanfarin ár. Aðeins tvö þeirra eru í forsvari kvenna; Sólrúnar Kristjánsdóttur, framkvæmdastýru Veitna, og Rögnu Árnadóttur, forstjóra Landsnets. Á síðustu fjórum árum hefur verið ráðið í sex af þessum stöðum og því skapast raunverulegt tækifæri til að jafna stöðuna enn frekar. Í atvinnulífinu almennt eru konur enn í minnihluta stjórnenda og hlutfall þeirra meðal framkvæmdastjóra aðeins um fjórðungur. Þróunin í átt að jafnari stöðu gengur hægt og miðað við núverandi þróun ná konur ekki 40% hlutdeild fyrr en árið 2065. Rannsóknir sýna skýrt að jafnrétti skilar fyrirtækjum ávinningi. Fyrirtæki með jafnari kynjahlutföll og fjölbreyttari samsetningu stjórnenda eru samkeppnishæfari, sýna betri rekstrarafkomu, eru sterkari í nýsköpun og mælast með meiri starfsánægju. Jafnrétti er því ekki aukaatriði heldur órjúfanlegur hluti af árangursríkum rekstri. Því er eðlilegt að spyrja hvers vegna þróunin er ekki hraðari. Á síðustu árum hafa þó jákvæðar breytingar átt sér stað innan orku- og veitugeirans. Gögn frá bakhjörlum KÍO sýna að konum hefur fjölgað í stjórnunarstöðum á undanförnum árum. Í lok árs 2025 hafði náðst jafnvægi í kynjahlutföllum í framkvæmdastjórnum þegar þær eru skoðaðar saman sem heild, þó að hlutföll séu enn mismunandi milli fyrirtækja. Þetta markar mikilvægt skref í átt að fjölbreyttari sýn við ákvarðanatöku og jöfnum tækifærum. Jákvæð þróun sést einnig meðal millistjórnenda, þar sem dreifing kynja hefur aldrei verið jafnari. Til skemmri tíma liggur stærsta tækifærið í að jafna stöðuna í sérfræðistörfum. Þau eru um helmingur allra starfa í orku- og veitugeiranum, en þar er hlutfall kvenna aðeins um 36%. Þetta eru störf sem krefjast háskólamenntunar eða sérhæfingar og þar er bæði svigrúm og raunhæfur möguleiki til að ná fram breytingum á tiltölulega skömmum tíma, með ákvörðun um markvissar ráðningar og skýrari starfsþróun. Hér er hægt að hafa áhrif strax með næstu ráðningu. Á meðan tækifærin í sérfræðistörfum eru skýr er myndin önnur í iðngreinum, þar sem hlutfall kvenna eykst hægt. Þar þarf víðtækara og samstillt átak til lengri tíma, byggt á samstarfi fyrirtækja, menntakerfis og samfélagsins alls. Að fjölga iðnmenntuðum konum snýst ekki aðeins um námsframboð, heldur einnig um ímynd starfa, sýnilegar fyrirmyndir, menningu og skýr skilaboð um að þessi störf séu bæði aðgengileg og eftirsóknarverð. Ljóst er að jákvæðar breytingar innan orku- og veitugeirans hafa ekki orðið af sjálfu sér, heldur vegna meðvitaðrar stefnu fyrirtækja innan hans um að jafna stöðuna. Það er þó ekki tímabært að láta staðar numið. Orku- og veitugeirinn hefur alla burði til að leiða breytingar og verða fyrirmynd annarra atvinnugreina í jafnréttismálum. Til þess þarf að halda áfram á sömu braut, með skýrari sýn og meiri hraða. Við hvetjum aðrar atvinnugreinar til að líta til þessarar vegferðar, læra af reynslunni og meta hvaða tækifæri liggja hjá þeim sjálfum til að gera betur. Saman getum við hraðað þróuninni og tryggt að við þurfum ekki að bíða eftir jafnrétti til ársins 2065.Því jafnrétti er ákvörðun. Höfundar eru fráfarandi stjórnarkonur KÍO. Ása Björk Jónsdóttir, Leiðtogi stafrænnar þróunar mannauðs, Orkuveita Reykjavíkur. Helga Kristín Jóhannsdóttir, Deildarstjóri Jarðhitagarðs, Orka náttúrunnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skoðun Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson skrifar Sjá meira
Á tíu ára afmælisráðstefnu Kvenna í orkumálum, KÍO, var farið yfir stöðu kvenna innan orku- og veitugeirans og í atvinnulífinu almennt. Bakhjarlar KÍO eru níu stærstu orku- og veitufyrirtæki landsins og konur eru um 30% af starfsfólki þeirra, hlutfall sem hefur lítið breyst undanfarin ár. Aðeins tvö þeirra eru í forsvari kvenna; Sólrúnar Kristjánsdóttur, framkvæmdastýru Veitna, og Rögnu Árnadóttur, forstjóra Landsnets. Á síðustu fjórum árum hefur verið ráðið í sex af þessum stöðum og því skapast raunverulegt tækifæri til að jafna stöðuna enn frekar. Í atvinnulífinu almennt eru konur enn í minnihluta stjórnenda og hlutfall þeirra meðal framkvæmdastjóra aðeins um fjórðungur. Þróunin í átt að jafnari stöðu gengur hægt og miðað við núverandi þróun ná konur ekki 40% hlutdeild fyrr en árið 2065. Rannsóknir sýna skýrt að jafnrétti skilar fyrirtækjum ávinningi. Fyrirtæki með jafnari kynjahlutföll og fjölbreyttari samsetningu stjórnenda eru samkeppnishæfari, sýna betri rekstrarafkomu, eru sterkari í nýsköpun og mælast með meiri starfsánægju. Jafnrétti er því ekki aukaatriði heldur órjúfanlegur hluti af árangursríkum rekstri. Því er eðlilegt að spyrja hvers vegna þróunin er ekki hraðari. Á síðustu árum hafa þó jákvæðar breytingar átt sér stað innan orku- og veitugeirans. Gögn frá bakhjörlum KÍO sýna að konum hefur fjölgað í stjórnunarstöðum á undanförnum árum. Í lok árs 2025 hafði náðst jafnvægi í kynjahlutföllum í framkvæmdastjórnum þegar þær eru skoðaðar saman sem heild, þó að hlutföll séu enn mismunandi milli fyrirtækja. Þetta markar mikilvægt skref í átt að fjölbreyttari sýn við ákvarðanatöku og jöfnum tækifærum. Jákvæð þróun sést einnig meðal millistjórnenda, þar sem dreifing kynja hefur aldrei verið jafnari. Til skemmri tíma liggur stærsta tækifærið í að jafna stöðuna í sérfræðistörfum. Þau eru um helmingur allra starfa í orku- og veitugeiranum, en þar er hlutfall kvenna aðeins um 36%. Þetta eru störf sem krefjast háskólamenntunar eða sérhæfingar og þar er bæði svigrúm og raunhæfur möguleiki til að ná fram breytingum á tiltölulega skömmum tíma, með ákvörðun um markvissar ráðningar og skýrari starfsþróun. Hér er hægt að hafa áhrif strax með næstu ráðningu. Á meðan tækifærin í sérfræðistörfum eru skýr er myndin önnur í iðngreinum, þar sem hlutfall kvenna eykst hægt. Þar þarf víðtækara og samstillt átak til lengri tíma, byggt á samstarfi fyrirtækja, menntakerfis og samfélagsins alls. Að fjölga iðnmenntuðum konum snýst ekki aðeins um námsframboð, heldur einnig um ímynd starfa, sýnilegar fyrirmyndir, menningu og skýr skilaboð um að þessi störf séu bæði aðgengileg og eftirsóknarverð. Ljóst er að jákvæðar breytingar innan orku- og veitugeirans hafa ekki orðið af sjálfu sér, heldur vegna meðvitaðrar stefnu fyrirtækja innan hans um að jafna stöðuna. Það er þó ekki tímabært að láta staðar numið. Orku- og veitugeirinn hefur alla burði til að leiða breytingar og verða fyrirmynd annarra atvinnugreina í jafnréttismálum. Til þess þarf að halda áfram á sömu braut, með skýrari sýn og meiri hraða. Við hvetjum aðrar atvinnugreinar til að líta til þessarar vegferðar, læra af reynslunni og meta hvaða tækifæri liggja hjá þeim sjálfum til að gera betur. Saman getum við hraðað þróuninni og tryggt að við þurfum ekki að bíða eftir jafnrétti til ársins 2065.Því jafnrétti er ákvörðun. Höfundar eru fráfarandi stjórnarkonur KÍO. Ása Björk Jónsdóttir, Leiðtogi stafrænnar þróunar mannauðs, Orkuveita Reykjavíkur. Helga Kristín Jóhannsdóttir, Deildarstjóri Jarðhitagarðs, Orka náttúrunnar.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar