Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar 25. apríl 2026 10:00 Friðhelgi og öryggi heimilisins eru ein af okkar dýpstu grunnþörfum og algjör forsenda fyrir hamingju og vellíðan barnanna okkar. Þrátt fyrir þetta ríkir grafalvarlegur húsnæðisskortur í Reykjavík. Þessi skortur bitnar harðast á þeim sem minnst mega sín, ungu fólki, barnafjölskyldum, öryrkjum, fötluðu fólki og eldri borgurum. Það er forgangsmál Flokks fólksins að breyta þessu. Þróun húsnæðismála í Reykjavík hefur verið stórum hópi sérlega erfið undanfarin ár. Mistök hafa verið gerð í áherslum og allt of lítið byggt af hagkvæmum íbúðum. Húsaleiga er víða orðin stærsti útgjaldaliður fjölskyldna og tekur til sín allt að 70 prósent af ráðstöfunartekjum. Þetta hefur leitt til þess að efnaminni foreldrar neyðast stundum til að leita skjóls í húsnæði sem er óviðunandi. Margt efnaminna fólk er á vergangi og þarf sífellt að færa sig um set. Þetta veldur kvíða og vanlíðan hjá börnum sem þurfa ítrekað að flytja, slíta upp rætur og hafa áhyggjur af því hvort þau eignist vini á nýjum stað. Börn þurfa öryggi til að geta vaxið og dafnað. Misskiptingin í borginni er mikil. Efnameira fólk getur stutt börn sín til fyrstu kaupa á húsnæði á sama tíma og ungt fólk úr tekjuminni fjölskyldum situr fast heima hjá foreldrum. Í dag bíða um sex hundruð manns eftir félagslegu húsnæði og á annað hundrað eftir sértæku úrræði fyrir fatlað fólk. Sumir á biðlistanum eru orðnir fullorðnir einstaklingar, jafnvel á fertugsaldri og búa enn hjá öldruðum foreldrum sínum vegna úrræðaleysis borgarinnar. Flokkur fólksins hefur skýra sýn á hvernig leysa má þennan vanda. Það verður að ráðast í stórfellda uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði. Til að mæta uppsafnaðri þörf þarf að útvíkka vaxtamörk borgarinnar og ryðja land fyrir nýjar byggingarlóðir, eins og Flokkur fólksins hafði forystu um í Úlfarsárdal. Hraða verður lagningu Sundabrautar sem opnar fyrir uppbyggingu á nýjum byggingarsvæðum eins og á Geldinganesi, Gunnunesi, Álfsnesi og Kjalarnesi. Við verðum að brjóta land og byggja. Jafnframt ætlum við að vinda ofan af þeirri ofurþéttingu byggðar sem ráðið hefur för á umliðnum árum. Ómarkviss þétting hefur víða leitt til þess að innviðir eru sprungnir og sumir þéttingarreitir eru orðnir að skuggabyggðum. Flokkur fólksins leggur áherslu á mannvæna hönnun, græn svæði, ríkar kröfur um birtu og hljóðvist. Einnig verður að tryggja að nýjum íbúðum fylgi nægjanlegur fjöldi bílastæða, að lágmarki eitt stæði á hverja íbúð. Flokkur fólksins mun taka markvisst á lóðabraski komist hann til áhrifa. Lóðir eiga að nýtast til raunverulegrar uppbyggingar en ekki til spákaupmennsku. Við munum setja skýrar reglur og tímamörk á uppbyggingu og þrengja reglur um endursölu óbyggðra lóða. Íbúðir eiga að vera heimili fyrir fólk, en ekki fjárfestingarvara. Til að tryggja að allir eigi þak yfir höfuðið munum við efla Félagsbústaði, fjölga félagslegum íbúðum og vinna á biðlistum. Það er nauðsynlegt byggja upp öflugt félagslegt húsnæðiskerfi í samvinnu við ríkið og stofna ný innviðafélög með lífeyrissjóðum til að byggja upp skóla, leikskóla og og aðra innviði eins og götur og lagnir í nýjum hverfum. Þá fögnum við þeirri stefnumörkun ríkisstjórnarinnar að íbúðalánakjör verði sambærileg því sem þekkist í nágrannalöndum okkar. Ef Flokkur fólksins fær umboð til að leiða meirihluta í borgarstjórn Reykjavíkur verður húsnæðisöryggi sett í algeran forgang. Í stað þess að einblína á gæluverkefni munum við tryggja að fólk hafi leiðir til að búa í borginni okkar. Reykjavík á að vera fyrir alla, ekki bara suma. Höfundur er oddviti Flokks fólksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Sjá meira
Friðhelgi og öryggi heimilisins eru ein af okkar dýpstu grunnþörfum og algjör forsenda fyrir hamingju og vellíðan barnanna okkar. Þrátt fyrir þetta ríkir grafalvarlegur húsnæðisskortur í Reykjavík. Þessi skortur bitnar harðast á þeim sem minnst mega sín, ungu fólki, barnafjölskyldum, öryrkjum, fötluðu fólki og eldri borgurum. Það er forgangsmál Flokks fólksins að breyta þessu. Þróun húsnæðismála í Reykjavík hefur verið stórum hópi sérlega erfið undanfarin ár. Mistök hafa verið gerð í áherslum og allt of lítið byggt af hagkvæmum íbúðum. Húsaleiga er víða orðin stærsti útgjaldaliður fjölskyldna og tekur til sín allt að 70 prósent af ráðstöfunartekjum. Þetta hefur leitt til þess að efnaminni foreldrar neyðast stundum til að leita skjóls í húsnæði sem er óviðunandi. Margt efnaminna fólk er á vergangi og þarf sífellt að færa sig um set. Þetta veldur kvíða og vanlíðan hjá börnum sem þurfa ítrekað að flytja, slíta upp rætur og hafa áhyggjur af því hvort þau eignist vini á nýjum stað. Börn þurfa öryggi til að geta vaxið og dafnað. Misskiptingin í borginni er mikil. Efnameira fólk getur stutt börn sín til fyrstu kaupa á húsnæði á sama tíma og ungt fólk úr tekjuminni fjölskyldum situr fast heima hjá foreldrum. Í dag bíða um sex hundruð manns eftir félagslegu húsnæði og á annað hundrað eftir sértæku úrræði fyrir fatlað fólk. Sumir á biðlistanum eru orðnir fullorðnir einstaklingar, jafnvel á fertugsaldri og búa enn hjá öldruðum foreldrum sínum vegna úrræðaleysis borgarinnar. Flokkur fólksins hefur skýra sýn á hvernig leysa má þennan vanda. Það verður að ráðast í stórfellda uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði. Til að mæta uppsafnaðri þörf þarf að útvíkka vaxtamörk borgarinnar og ryðja land fyrir nýjar byggingarlóðir, eins og Flokkur fólksins hafði forystu um í Úlfarsárdal. Hraða verður lagningu Sundabrautar sem opnar fyrir uppbyggingu á nýjum byggingarsvæðum eins og á Geldinganesi, Gunnunesi, Álfsnesi og Kjalarnesi. Við verðum að brjóta land og byggja. Jafnframt ætlum við að vinda ofan af þeirri ofurþéttingu byggðar sem ráðið hefur för á umliðnum árum. Ómarkviss þétting hefur víða leitt til þess að innviðir eru sprungnir og sumir þéttingarreitir eru orðnir að skuggabyggðum. Flokkur fólksins leggur áherslu á mannvæna hönnun, græn svæði, ríkar kröfur um birtu og hljóðvist. Einnig verður að tryggja að nýjum íbúðum fylgi nægjanlegur fjöldi bílastæða, að lágmarki eitt stæði á hverja íbúð. Flokkur fólksins mun taka markvisst á lóðabraski komist hann til áhrifa. Lóðir eiga að nýtast til raunverulegrar uppbyggingar en ekki til spákaupmennsku. Við munum setja skýrar reglur og tímamörk á uppbyggingu og þrengja reglur um endursölu óbyggðra lóða. Íbúðir eiga að vera heimili fyrir fólk, en ekki fjárfestingarvara. Til að tryggja að allir eigi þak yfir höfuðið munum við efla Félagsbústaði, fjölga félagslegum íbúðum og vinna á biðlistum. Það er nauðsynlegt byggja upp öflugt félagslegt húsnæðiskerfi í samvinnu við ríkið og stofna ný innviðafélög með lífeyrissjóðum til að byggja upp skóla, leikskóla og og aðra innviði eins og götur og lagnir í nýjum hverfum. Þá fögnum við þeirri stefnumörkun ríkisstjórnarinnar að íbúðalánakjör verði sambærileg því sem þekkist í nágrannalöndum okkar. Ef Flokkur fólksins fær umboð til að leiða meirihluta í borgarstjórn Reykjavíkur verður húsnæðisöryggi sett í algeran forgang. Í stað þess að einblína á gæluverkefni munum við tryggja að fólk hafi leiðir til að búa í borginni okkar. Reykjavík á að vera fyrir alla, ekki bara suma. Höfundur er oddviti Flokks fólksins í Reykjavík.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar