Hamingjan sem þjóðarverkefni: Leirársveit og hin nýja íslenska gullöld Sigurður Sigurðsson skrifar 28. apríl 2026 08:01 Íslensk stjórnmál og samfélagsumræða árið 2026 einkennast um of af varnarbaráttu. Við ræðum um hvernig eigi að „laga“ kerfi sem eru löngu sprungin, hvernig eigi að „þétta“ byggð í kringum gamlar deilur og hvernig eigi að fjármagna innviði sem eru þegar orðnir úreltir á teikniborðinu. Reykjavík, okkar sögulega höfuðborg, er orðin gísl eigin vaxtarverkja. Umferðaröngþveiti, húsnæðisokur og hnignandi innviðir eru farnir að éta upp það dýrmætasta sem við eigum: Tíma okkar, andlega heilsu og hamingju. En hvað ef við hættum að horfa niður á tærnar á okkur og lítum til sjóndeildarhringsins? Lausnin á kerfislægri sjálfheldu Íslands liggur ekki í fleiri göngum undir gamlar götur, heldur í því að þora að teikna upp nýja framtíð. Sú framtíð heitir Leirársveit. Með því að reisa nýja borg og sælureit á þessu einstaka svæði – tengda höfuðborgarsvæðinu með nútímalegum samgöngum undir Kollafjörð og beint á Sandskeið – getum við skapað efnahagslega sprengju og lífsgæði sem eiga sér enga hliðstæðu á heimsvísu. Efnahagsleg sprengja sem frelsar kynslóðir Við skulum tala hreint út um efnahaginn. Núverandi áætlanir um innviðauppbyggingu í Reykjavík, svo sem Borgarlínu og Sundabraut í sinni gömlu mynd, hljóða upp á mörg hundruð milljarða króna. Þetta eru fjármunir sem munu, þegar upp er staðið, aðeins viðhalda óbreyttu ástandi. Með því að færa þungamiðju uppbyggingarinnar í Leirársveit breytum við leikreglunum. Í Leirársveit er landið víðáttumikið og aðgengilegt. Með því að úthluta þar lóðum á kostnaðarverði getum við boðið ungu fólki og fjölskyldum húsnæði á verði sem er 40-50% lægra en þekkist í Reykjavík. Þetta er ekki bara félagslegt réttlæti; þetta er efnahagsleg vítamínsprauta. Þegar tugir milljarða króna á ári losna úr húsnæðisvöxtum og færast yfir í neyslu, nýsköpun og menningu, verður til hagvöxtur sem mun draga vagninn fyrir alla þjóðina. Þetta er „sprengjan“ sem mun gera Ísland að öflugasta efnahagssvæði Norðurlanda. Sælureitur í hreinustu náttúru heims Hamingja er órjúfanlega tengd umhverfi okkar. Leirársveit býður upp á náttúrufegurð sem gerir hvern vinnudag að upplifun. Ímyndið ykkur að búa í borg þar sem loftið er alltaf tært, vatnið kemur beint úr ósnortnum lindum og hitaveitan nýtir sjóðandi orku jarðar án þess að skaða umhverfið. Nýja borgin yrði hönnuð sem „20-mínútna samfélag“, þar sem leikskólar, skólar, vinnustaðir, stofnanir og útivist eru í göngufæri. Við myndum byggja nýja leikskóla og skóla með nýjustu tækni, lausa við myglu og hannaðir meðal annars fyrir skapandi nám. Með því að flytja innanlandsflugið og miðstöðvar ríkisins í þetta nýja undraland, losum við um þrýstinginn á Reykjavík og búum til nýja menningarmiðstöð. Hér yrðu reist ný hótel með fjallasýn, baðlón sem nýta jarðvarmann og ævintýragarðar sem yrðu hannaðir í takt við íslenska náttúru. Þetta yrði staður þar sem fólk alls staðar að úr heiminum myndi þrá að búa. Hreint loft, hrein orka og hreint vatn í náttúru Íslands. Hringtengingin: Allir vegir leiða til hamingju Lykillinn að þessu er samgöngubyltingin. Með því að leggja göng undir Kollafjörð og tengja þau við nýja umferðarmiðstöð á Sandskeiði, búum við til hringtengingu sem tekur þungaumferðina út úr íbúðahverfum Reykjavíkur. Suðurland, Reykjanes, Vesturland og nýja miðlæga borgin í Leirársveit verða eitt samfellt og skilvirkt atvinnusvæði. Ferðatími fólks styttist gríðarlega. Tími sem áður fór í biðraðir á Miklubraut færist nú yfir í samveru með fjölskyldunni, hreyfingu í hreinni náttúru eða nýsköpun í vinnunni. Þegar við tölum um að gera Ísland að áhugaverðasta stað í heimi til að búa á, þá erum við að tala um þetta: Jafnvægið milli hátækni, öflugs efnahags og algjörrar nálægðar við ósnortna náttúru. Af hverju núna? Við getum ekki beðið lengur. Undirheimar pólitíkurinnar og hagsmunaverktakar munu berjast gegn þessu, því þeir hagnast á skortinum og þrengslunum í Reykjavík. En við verðum að spyrja okkur: Á hagnaður fárra að ráða lífshamingju heillar þjóðar? Svarið er nei. Með því að ráðast í uppbyggingu í Leirársveit erum við að taka völdin aftur. Við erum að segja að Ísland eigi að vera okkar land og fremst í flokki, ekki bara í tölfræði, heldur í raunverulegum lífsgæðum. Þetta yrði borg þar sem fegursta fólk heims nýtur hamingju í fegursta umhverfi heims. Samantekt á heildarávinningi Ef við leggjum lauslegt mat á heildarávinninginn af því að fylgja þessari sýn fram yfir gömlu Sundabrautar- og Borgarlínuáætlanirnar, þá blasir við: Húsnæðisöryggi: 10.000+ nýjar íbúðir á kostnaðarverði. Tímasparnaður: 30-40 mínútur á dag fyrir hvern íbúa á svæðinu. Heilsa: 100% myglulausir innviðir og hreinna loft. Efnahagur: Nýr gjaldeyrir frá stóraukinni ferðaþjónustu og hátækniiðnaði í nýju umhverfi. Þetta er ekki bara borgarbygging; þetta er þjóðarvakning. Við höfum auðlindirnar, við höfum þekkinguna og við höfum landið. Það eina sem vantar er hugrekkið til að rjúfa handritið og byrja að skrifa nýja kafla í sögu Íslands. Leirársveit er ekki bara draumur. Hún er lausnin á öllum helstu vandamálum okkar samtíma. Hún er staðurinn þar sem Íslendingar munu, eina ferðina enn, finna þá einstöku hamingju sem fylgir því að búa í sátt við landið og sjálfa sig. Getur það nokkuð orðið fullkomnara? Höfundur er byggingaverkfræðingur - talsmaður framtíðarinnar og telur að mesta áhættan í dag sé fólgin í því að gera ekki neitt. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigurður Sigurðsson Hvalfjarðarsveit Samgöngur Mest lesið Halldór 5.9.2026 Halldór Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Sjá meira
Íslensk stjórnmál og samfélagsumræða árið 2026 einkennast um of af varnarbaráttu. Við ræðum um hvernig eigi að „laga“ kerfi sem eru löngu sprungin, hvernig eigi að „þétta“ byggð í kringum gamlar deilur og hvernig eigi að fjármagna innviði sem eru þegar orðnir úreltir á teikniborðinu. Reykjavík, okkar sögulega höfuðborg, er orðin gísl eigin vaxtarverkja. Umferðaröngþveiti, húsnæðisokur og hnignandi innviðir eru farnir að éta upp það dýrmætasta sem við eigum: Tíma okkar, andlega heilsu og hamingju. En hvað ef við hættum að horfa niður á tærnar á okkur og lítum til sjóndeildarhringsins? Lausnin á kerfislægri sjálfheldu Íslands liggur ekki í fleiri göngum undir gamlar götur, heldur í því að þora að teikna upp nýja framtíð. Sú framtíð heitir Leirársveit. Með því að reisa nýja borg og sælureit á þessu einstaka svæði – tengda höfuðborgarsvæðinu með nútímalegum samgöngum undir Kollafjörð og beint á Sandskeið – getum við skapað efnahagslega sprengju og lífsgæði sem eiga sér enga hliðstæðu á heimsvísu. Efnahagsleg sprengja sem frelsar kynslóðir Við skulum tala hreint út um efnahaginn. Núverandi áætlanir um innviðauppbyggingu í Reykjavík, svo sem Borgarlínu og Sundabraut í sinni gömlu mynd, hljóða upp á mörg hundruð milljarða króna. Þetta eru fjármunir sem munu, þegar upp er staðið, aðeins viðhalda óbreyttu ástandi. Með því að færa þungamiðju uppbyggingarinnar í Leirársveit breytum við leikreglunum. Í Leirársveit er landið víðáttumikið og aðgengilegt. Með því að úthluta þar lóðum á kostnaðarverði getum við boðið ungu fólki og fjölskyldum húsnæði á verði sem er 40-50% lægra en þekkist í Reykjavík. Þetta er ekki bara félagslegt réttlæti; þetta er efnahagsleg vítamínsprauta. Þegar tugir milljarða króna á ári losna úr húsnæðisvöxtum og færast yfir í neyslu, nýsköpun og menningu, verður til hagvöxtur sem mun draga vagninn fyrir alla þjóðina. Þetta er „sprengjan“ sem mun gera Ísland að öflugasta efnahagssvæði Norðurlanda. Sælureitur í hreinustu náttúru heims Hamingja er órjúfanlega tengd umhverfi okkar. Leirársveit býður upp á náttúrufegurð sem gerir hvern vinnudag að upplifun. Ímyndið ykkur að búa í borg þar sem loftið er alltaf tært, vatnið kemur beint úr ósnortnum lindum og hitaveitan nýtir sjóðandi orku jarðar án þess að skaða umhverfið. Nýja borgin yrði hönnuð sem „20-mínútna samfélag“, þar sem leikskólar, skólar, vinnustaðir, stofnanir og útivist eru í göngufæri. Við myndum byggja nýja leikskóla og skóla með nýjustu tækni, lausa við myglu og hannaðir meðal annars fyrir skapandi nám. Með því að flytja innanlandsflugið og miðstöðvar ríkisins í þetta nýja undraland, losum við um þrýstinginn á Reykjavík og búum til nýja menningarmiðstöð. Hér yrðu reist ný hótel með fjallasýn, baðlón sem nýta jarðvarmann og ævintýragarðar sem yrðu hannaðir í takt við íslenska náttúru. Þetta yrði staður þar sem fólk alls staðar að úr heiminum myndi þrá að búa. Hreint loft, hrein orka og hreint vatn í náttúru Íslands. Hringtengingin: Allir vegir leiða til hamingju Lykillinn að þessu er samgöngubyltingin. Með því að leggja göng undir Kollafjörð og tengja þau við nýja umferðarmiðstöð á Sandskeiði, búum við til hringtengingu sem tekur þungaumferðina út úr íbúðahverfum Reykjavíkur. Suðurland, Reykjanes, Vesturland og nýja miðlæga borgin í Leirársveit verða eitt samfellt og skilvirkt atvinnusvæði. Ferðatími fólks styttist gríðarlega. Tími sem áður fór í biðraðir á Miklubraut færist nú yfir í samveru með fjölskyldunni, hreyfingu í hreinni náttúru eða nýsköpun í vinnunni. Þegar við tölum um að gera Ísland að áhugaverðasta stað í heimi til að búa á, þá erum við að tala um þetta: Jafnvægið milli hátækni, öflugs efnahags og algjörrar nálægðar við ósnortna náttúru. Af hverju núna? Við getum ekki beðið lengur. Undirheimar pólitíkurinnar og hagsmunaverktakar munu berjast gegn þessu, því þeir hagnast á skortinum og þrengslunum í Reykjavík. En við verðum að spyrja okkur: Á hagnaður fárra að ráða lífshamingju heillar þjóðar? Svarið er nei. Með því að ráðast í uppbyggingu í Leirársveit erum við að taka völdin aftur. Við erum að segja að Ísland eigi að vera okkar land og fremst í flokki, ekki bara í tölfræði, heldur í raunverulegum lífsgæðum. Þetta yrði borg þar sem fegursta fólk heims nýtur hamingju í fegursta umhverfi heims. Samantekt á heildarávinningi Ef við leggjum lauslegt mat á heildarávinninginn af því að fylgja þessari sýn fram yfir gömlu Sundabrautar- og Borgarlínuáætlanirnar, þá blasir við: Húsnæðisöryggi: 10.000+ nýjar íbúðir á kostnaðarverði. Tímasparnaður: 30-40 mínútur á dag fyrir hvern íbúa á svæðinu. Heilsa: 100% myglulausir innviðir og hreinna loft. Efnahagur: Nýr gjaldeyrir frá stóraukinni ferðaþjónustu og hátækniiðnaði í nýju umhverfi. Þetta er ekki bara borgarbygging; þetta er þjóðarvakning. Við höfum auðlindirnar, við höfum þekkinguna og við höfum landið. Það eina sem vantar er hugrekkið til að rjúfa handritið og byrja að skrifa nýja kafla í sögu Íslands. Leirársveit er ekki bara draumur. Hún er lausnin á öllum helstu vandamálum okkar samtíma. Hún er staðurinn þar sem Íslendingar munu, eina ferðina enn, finna þá einstöku hamingju sem fylgir því að búa í sátt við landið og sjálfa sig. Getur það nokkuð orðið fullkomnara? Höfundur er byggingaverkfræðingur - talsmaður framtíðarinnar og telur að mesta áhættan í dag sé fólgin í því að gera ekki neitt.
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar