Eitt samtal getur breytt deginum Alda Björk Harðardóttir skrifar 5. maí 2026 11:31 Í samfélagi þar sem mikill hraði er á öllu er auðvelt að gleyma hversu miklu máli einföld mannleg samskipti skipta. Félagsleg tengsl hafa afgerandi áhrif á heilsu og vellíðan og því skiptir miklu að hlúa að þeim. Félagsverkefni Rauða krossins miða að því að styrkja og efla félagslega þátttöku einstaklinga og hópa. Fyrir marga er dagurinn hljóður og einmanalegur, en stundum þarf ekki nema eitt samtal til að breyta því. Félagsverkefni Rauða krossins snýst um að tengja fólk saman, þar sem sjálfboðaliðar gefa klukkustund á viku af tíma sínum í eitt ár. Verkefnið felst ekki í stórum aðgerðum eða flóknum verkefnum, heldur í einföldum augnablikum sem skipta miklu máli. Kaffibolli, göngutúr eða símtal getur haft djúpstæð áhrif á þann sem fær stuðninginn. Fyrir þá sem njóta félagsskaparins, svokallaðir gestgjafar, getur heimsóknin dregið úr einmanaleika og aukið lífsgæði. Tilhlökkun fyrir heimsókn getur orðið mikilvægur þáttur í daglegu lífi og hjálpað til við að vinna gegn vanlíðan, einangrun og langvarandi einmanaleika. Rannsóknir sýna að félagsleg einangrun getur haft neikvæð áhrif á bæði líkamlega og andlega heilsu. Fyrir þann sem fær vin er það oft einfaldlega tilfinningin að einhver hugsi til þeirra sem skiptir mestu máli. Í könnun sem nýlega var gerð meðal gestgjafa kom meðal annars fram mikilvægi þess að finna tilgang í lífinu og hafa eitthvað við að vera. Með þátttöku í félagsverkefnum Rauða krossins er unnið markvisst gegn þessari einangrun og stuðlað að sterkara og hlýrra samfélagi. Verkefnið er ekki síður gefandi fyrir sjálfboðaliðana sjálfa. Það býður upp á tækifæri til að kynnast nýju fólki, læra af lífsreynslu annarra og finna ánægjuna af því að hjálpa. Sjálfboðaliðastarf styrkir einstaklinga á margvíslegan hátt, eykur sjálfstraust, veitir aukna lífsánægju og dýpkar samfélagsvitund. Allir hafa eitthvað fram að færa og eru sjálfboðaliðar okkar á öllum aldri og úr öllum hópum samfélagsins. Einn sjálfboðaliði orðaði það svo: „Ég held að þetta sé mjög gefandi fyrir okkur báðar. Það hefur myndast einstakt samband. Þetta er eitt af því sem gefur mér góðan tilgang…“ Sjálfboðaliðar í verkefninu fá góða þjálfun áður en störf hefjast, sem og reglulega eftirfylgni, stuðning og fræðslu. Ánægja þátttakenda er mikil en 98% sjálfboðaliða mæla með þátttöku í verkefninu. Það þarf ekki alltaf mikið til að hafa áhrif. Höfundur er verkefnastjóri félagsverkefna hjá Rauða krossinum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Í samfélagi þar sem mikill hraði er á öllu er auðvelt að gleyma hversu miklu máli einföld mannleg samskipti skipta. Félagsleg tengsl hafa afgerandi áhrif á heilsu og vellíðan og því skiptir miklu að hlúa að þeim. Félagsverkefni Rauða krossins miða að því að styrkja og efla félagslega þátttöku einstaklinga og hópa. Fyrir marga er dagurinn hljóður og einmanalegur, en stundum þarf ekki nema eitt samtal til að breyta því. Félagsverkefni Rauða krossins snýst um að tengja fólk saman, þar sem sjálfboðaliðar gefa klukkustund á viku af tíma sínum í eitt ár. Verkefnið felst ekki í stórum aðgerðum eða flóknum verkefnum, heldur í einföldum augnablikum sem skipta miklu máli. Kaffibolli, göngutúr eða símtal getur haft djúpstæð áhrif á þann sem fær stuðninginn. Fyrir þá sem njóta félagsskaparins, svokallaðir gestgjafar, getur heimsóknin dregið úr einmanaleika og aukið lífsgæði. Tilhlökkun fyrir heimsókn getur orðið mikilvægur þáttur í daglegu lífi og hjálpað til við að vinna gegn vanlíðan, einangrun og langvarandi einmanaleika. Rannsóknir sýna að félagsleg einangrun getur haft neikvæð áhrif á bæði líkamlega og andlega heilsu. Fyrir þann sem fær vin er það oft einfaldlega tilfinningin að einhver hugsi til þeirra sem skiptir mestu máli. Í könnun sem nýlega var gerð meðal gestgjafa kom meðal annars fram mikilvægi þess að finna tilgang í lífinu og hafa eitthvað við að vera. Með þátttöku í félagsverkefnum Rauða krossins er unnið markvisst gegn þessari einangrun og stuðlað að sterkara og hlýrra samfélagi. Verkefnið er ekki síður gefandi fyrir sjálfboðaliðana sjálfa. Það býður upp á tækifæri til að kynnast nýju fólki, læra af lífsreynslu annarra og finna ánægjuna af því að hjálpa. Sjálfboðaliðastarf styrkir einstaklinga á margvíslegan hátt, eykur sjálfstraust, veitir aukna lífsánægju og dýpkar samfélagsvitund. Allir hafa eitthvað fram að færa og eru sjálfboðaliðar okkar á öllum aldri og úr öllum hópum samfélagsins. Einn sjálfboðaliði orðaði það svo: „Ég held að þetta sé mjög gefandi fyrir okkur báðar. Það hefur myndast einstakt samband. Þetta er eitt af því sem gefur mér góðan tilgang…“ Sjálfboðaliðar í verkefninu fá góða þjálfun áður en störf hefjast, sem og reglulega eftirfylgni, stuðning og fræðslu. Ánægja þátttakenda er mikil en 98% sjálfboðaliða mæla með þátttöku í verkefninu. Það þarf ekki alltaf mikið til að hafa áhrif. Höfundur er verkefnastjóri félagsverkefna hjá Rauða krossinum.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar