Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason skrifar 5. maí 2026 19:03 Aðstæður íbúa Grindavíkur hafa verið mér hugleiknar allt frá því jarðskjálftahrinur hófust fyrir alvöru á Reykjanesi og síðan hvert eldgosið á fætur öðru. Fyrir okkur sem búum ekki í bænum er erfitt að ímynda sér hvernig fólki líður sem gert hefur verið að rífa sig upp með rótum og yfirgefa bæinn sinn, húseignir, atvinnu og samfélag. Ég bý í Reykjanesbæ og hef horft á eldsumbrotin út um stofugluggann en það er auðvitað ekkert í samanburði við aðstæður íbúa Grindavíkur. Þessi nálægð við náttúruöflin hefur engu að síður áhrif og maður reynir eftir fremsta megni að skilja aðstæður Grindvíkinga. Það er aftur á móti ekki fyrr en maður kynnist fólkinu sem valdi að búa áfram í þessum aðstæðum að einhver skilningur vaknar á því hvað þetta ástand þýðir fyrir íbúana. Þegar rætt er við Grindvíkinga kemur fljótlega í ljós að í Grindavík er samfélag þar sem fólk stendur saman. Fólk sem lætur ekki erfiðleika skilgreina sig, heldur bregst við þeim með samstöðu og seiglu. Þetta kemur ekki á óvart þegar fólk hefur kynnt sér sögu Grindavíkur. Þar hefur alla tíð verið afskaplega samheldið samfélag. Ég hef oft spurt sjálfan mig hvort ég gæti höndlað þessar aðstæður. Tekið þá ákvörðun að halda áfram þrátt fyrir mikla óvissu og hættu. Svarið er ekki einfalt en ég ber mikla virðingu fyrir þeim sem hafa ákveðið að bjóða þessum erfiðu aðstæðum birginn. Að standa með samfélaginu Það er aðdáunarvert hvernig sum fyrirtæki í Grindavík hafa brugðist við. Fyrirtæki sem hefðu með réttu getað fært starfsemi sína annað, en ákvaðu að standa áfram með bænum. Það er á engann hallað þótt útgerðar- og fiskvinnslufyrirtækið Vísir sé nefnt sérstaklega í þessu samhengi. Undanfarin misseri hafa fjölmargar fréttir verið sagðar af því hvernig Vísir hefur tekist á við þær fordæmalausu aðstæður sem skapast hafa í Grindavík. Fyrirtækið hefur þurft að glíma við rýmingar, óvissu og truflanir á starfsemi. Þrátt fyrir það hafa stjórnendur fyrirtækisins lagt mikla áherslu á að halda rekstrinum í bænum gangandi og um leið tryggt afkomu starfsfólks. Jafnvel þótt fyrirtækið hafi neyðst til að flytja hluta starfseminnar tímabundið er áhersla lögð á að halda tengslunum við Grindavík. Sú ákvörðun endurspeglar skýra samfélagslega ábyrgð. Fyrirtækið tekur hlutverk sitt sem einn af burðarásum atvinnulífs í bænum alvarlega og það hefur uppörvandi áhrif á líf og velferð íbúanna. Vonandi bjartari tímar framundan Þegar ég heimsótti Vísi og ræddi meðal annarra við Pétur Hafstein Pálsson framkvæmdastjóra fyrirtækisins varð mér enn ljósara hversu mikið stjórnendur og starfsmenn hafa lagt á sig. Viljinn til að standa með samfélaginu er einbeittur og einlægur, bæði í orði og á borði. Staðan í Grindavík væri allt önnur í dag ef Vísir og önnur fyrirtæki í Grindavík hefðu ákveðið að flytja starfsemi sína úr bænum. Það hefðu flestir skilið slíka ákvörðun en staðfesta þessara fyrirtækja skiptir gríðarlegu máli fyrir samfélagið í bænum. Grindvíkingar eiga mikið hrós skilið fyrir staðfestu sína og trúnað við samfélagið. Þessi samstaða er ekki sjálfgefin en hún er dýrmæt og til fyrirmyndar. Að loknum sveitarstjórnarkosningum fær ný bæjarstjórn Grindavíkur vonandi skýrt umboð til að móta framtíð bæjarfélagsins. Það er mikilvægt skref. Framtíð bæjarins á að vera í höndum þeirra sem þar búa og þekkja bæinn og aðstæður best. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins í Suðurkjördæmi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Flokkur fólksins Sigurður Helgi Pálmason Mest lesið Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen Skoðun Tangarhald á lífæð samfélagsins Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir Skoðun Er ekki best að tala bara íslensku um ESB og matvælaverð? Trausti Hjálmarsson Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson Skoðun Að gera upp á milli barna Ingólfur Sverrisson Skoðun Enginn kemst langt með skóflu eina að vopni Martha Árnadóttir Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Skoðun Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn er að grafa sína eigin gröf Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Enn um Plastbarkamálið Ingólfur Bruun skrifar Skoðun Við unnum stóra vinninginn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson skrifar Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Noregur verður hluti af kjarnorkuvernd Frakka Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Það sem mun sökkva okkur Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ef Ísland sækir um „djobbið“ Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tangarhald á lífæð samfélagsins Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Gervigreind mun ekki skipta út leiðtogum. Hún mun afhjúpa þá Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Enginn kemst langt með skóflu eina að vopni Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Að gera upp á milli barna Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal á uppboð Jón Bjarnason skrifar Skoðun Er ekki best að tala bara íslensku um ESB og matvælaverð? Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Lausnin sem leysir ekkert Jóhann Skagfjörð Magnússon skrifar Skoðun Vestmannaeyjabær, þar sem þögn er þegjandi samkomulag Linda Rós Sigurdardóttir skrifar Skoðun Starfsfólkið er öflugasta varnarlínan Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Þegar samkennd og tortryggni lifa hlið við hlið á netinu Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Geðheilbrigðisþjónusta óháð efnahag? Steinunn Bragadóttir skrifar Skoðun Um skipulag bæja Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun 790.000 veikindadagar á ári Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Er skóli þíns barns á listanum ? Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Kolbrún Áslaug Baldursdóttir, Þorgerður Katrín, o.fl.: Popúlismi og skautun í íslenskum stjórnmálum Hjörvar Sigurðsson skrifar Sjá meira
Aðstæður íbúa Grindavíkur hafa verið mér hugleiknar allt frá því jarðskjálftahrinur hófust fyrir alvöru á Reykjanesi og síðan hvert eldgosið á fætur öðru. Fyrir okkur sem búum ekki í bænum er erfitt að ímynda sér hvernig fólki líður sem gert hefur verið að rífa sig upp með rótum og yfirgefa bæinn sinn, húseignir, atvinnu og samfélag. Ég bý í Reykjanesbæ og hef horft á eldsumbrotin út um stofugluggann en það er auðvitað ekkert í samanburði við aðstæður íbúa Grindavíkur. Þessi nálægð við náttúruöflin hefur engu að síður áhrif og maður reynir eftir fremsta megni að skilja aðstæður Grindvíkinga. Það er aftur á móti ekki fyrr en maður kynnist fólkinu sem valdi að búa áfram í þessum aðstæðum að einhver skilningur vaknar á því hvað þetta ástand þýðir fyrir íbúana. Þegar rætt er við Grindvíkinga kemur fljótlega í ljós að í Grindavík er samfélag þar sem fólk stendur saman. Fólk sem lætur ekki erfiðleika skilgreina sig, heldur bregst við þeim með samstöðu og seiglu. Þetta kemur ekki á óvart þegar fólk hefur kynnt sér sögu Grindavíkur. Þar hefur alla tíð verið afskaplega samheldið samfélag. Ég hef oft spurt sjálfan mig hvort ég gæti höndlað þessar aðstæður. Tekið þá ákvörðun að halda áfram þrátt fyrir mikla óvissu og hættu. Svarið er ekki einfalt en ég ber mikla virðingu fyrir þeim sem hafa ákveðið að bjóða þessum erfiðu aðstæðum birginn. Að standa með samfélaginu Það er aðdáunarvert hvernig sum fyrirtæki í Grindavík hafa brugðist við. Fyrirtæki sem hefðu með réttu getað fært starfsemi sína annað, en ákvaðu að standa áfram með bænum. Það er á engann hallað þótt útgerðar- og fiskvinnslufyrirtækið Vísir sé nefnt sérstaklega í þessu samhengi. Undanfarin misseri hafa fjölmargar fréttir verið sagðar af því hvernig Vísir hefur tekist á við þær fordæmalausu aðstæður sem skapast hafa í Grindavík. Fyrirtækið hefur þurft að glíma við rýmingar, óvissu og truflanir á starfsemi. Þrátt fyrir það hafa stjórnendur fyrirtækisins lagt mikla áherslu á að halda rekstrinum í bænum gangandi og um leið tryggt afkomu starfsfólks. Jafnvel þótt fyrirtækið hafi neyðst til að flytja hluta starfseminnar tímabundið er áhersla lögð á að halda tengslunum við Grindavík. Sú ákvörðun endurspeglar skýra samfélagslega ábyrgð. Fyrirtækið tekur hlutverk sitt sem einn af burðarásum atvinnulífs í bænum alvarlega og það hefur uppörvandi áhrif á líf og velferð íbúanna. Vonandi bjartari tímar framundan Þegar ég heimsótti Vísi og ræddi meðal annarra við Pétur Hafstein Pálsson framkvæmdastjóra fyrirtækisins varð mér enn ljósara hversu mikið stjórnendur og starfsmenn hafa lagt á sig. Viljinn til að standa með samfélaginu er einbeittur og einlægur, bæði í orði og á borði. Staðan í Grindavík væri allt önnur í dag ef Vísir og önnur fyrirtæki í Grindavík hefðu ákveðið að flytja starfsemi sína úr bænum. Það hefðu flestir skilið slíka ákvörðun en staðfesta þessara fyrirtækja skiptir gríðarlegu máli fyrir samfélagið í bænum. Grindvíkingar eiga mikið hrós skilið fyrir staðfestu sína og trúnað við samfélagið. Þessi samstaða er ekki sjálfgefin en hún er dýrmæt og til fyrirmyndar. Að loknum sveitarstjórnarkosningum fær ný bæjarstjórn Grindavíkur vonandi skýrt umboð til að móta framtíð bæjarfélagsins. Það er mikilvægt skref. Framtíð bæjarins á að vera í höndum þeirra sem þar búa og þekkja bæinn og aðstæður best. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins í Suðurkjördæmi
Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar
Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar
Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar
Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Kolbrún Áslaug Baldursdóttir, Þorgerður Katrín, o.fl.: Popúlismi og skautun í íslenskum stjórnmálum Hjörvar Sigurðsson skrifar