Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason skrifar 5. maí 2026 19:03 Aðstæður íbúa Grindavíkur hafa verið mér hugleiknar allt frá því jarðskjálftahrinur hófust fyrir alvöru á Reykjanesi og síðan hvert eldgosið á fætur öðru. Fyrir okkur sem búum ekki í bænum er erfitt að ímynda sér hvernig fólki líður sem gert hefur verið að rífa sig upp með rótum og yfirgefa bæinn sinn, húseignir, atvinnu og samfélag. Ég bý í Reykjanesbæ og hef horft á eldsumbrotin út um stofugluggann en það er auðvitað ekkert í samanburði við aðstæður íbúa Grindavíkur. Þessi nálægð við náttúruöflin hefur engu að síður áhrif og maður reynir eftir fremsta megni að skilja aðstæður Grindvíkinga. Það er aftur á móti ekki fyrr en maður kynnist fólkinu sem valdi að búa áfram í þessum aðstæðum að einhver skilningur vaknar á því hvað þetta ástand þýðir fyrir íbúana. Þegar rætt er við Grindvíkinga kemur fljótlega í ljós að í Grindavík er samfélag þar sem fólk stendur saman. Fólk sem lætur ekki erfiðleika skilgreina sig, heldur bregst við þeim með samstöðu og seiglu. Þetta kemur ekki á óvart þegar fólk hefur kynnt sér sögu Grindavíkur. Þar hefur alla tíð verið afskaplega samheldið samfélag. Ég hef oft spurt sjálfan mig hvort ég gæti höndlað þessar aðstæður. Tekið þá ákvörðun að halda áfram þrátt fyrir mikla óvissu og hættu. Svarið er ekki einfalt en ég ber mikla virðingu fyrir þeim sem hafa ákveðið að bjóða þessum erfiðu aðstæðum birginn. Að standa með samfélaginu Það er aðdáunarvert hvernig sum fyrirtæki í Grindavík hafa brugðist við. Fyrirtæki sem hefðu með réttu getað fært starfsemi sína annað, en ákvaðu að standa áfram með bænum. Það er á engann hallað þótt útgerðar- og fiskvinnslufyrirtækið Vísir sé nefnt sérstaklega í þessu samhengi. Undanfarin misseri hafa fjölmargar fréttir verið sagðar af því hvernig Vísir hefur tekist á við þær fordæmalausu aðstæður sem skapast hafa í Grindavík. Fyrirtækið hefur þurft að glíma við rýmingar, óvissu og truflanir á starfsemi. Þrátt fyrir það hafa stjórnendur fyrirtækisins lagt mikla áherslu á að halda rekstrinum í bænum gangandi og um leið tryggt afkomu starfsfólks. Jafnvel þótt fyrirtækið hafi neyðst til að flytja hluta starfseminnar tímabundið er áhersla lögð á að halda tengslunum við Grindavík. Sú ákvörðun endurspeglar skýra samfélagslega ábyrgð. Fyrirtækið tekur hlutverk sitt sem einn af burðarásum atvinnulífs í bænum alvarlega og það hefur uppörvandi áhrif á líf og velferð íbúanna. Vonandi bjartari tímar framundan Þegar ég heimsótti Vísi og ræddi meðal annarra við Pétur Hafstein Pálsson framkvæmdastjóra fyrirtækisins varð mér enn ljósara hversu mikið stjórnendur og starfsmenn hafa lagt á sig. Viljinn til að standa með samfélaginu er einbeittur og einlægur, bæði í orði og á borði. Staðan í Grindavík væri allt önnur í dag ef Vísir og önnur fyrirtæki í Grindavík hefðu ákveðið að flytja starfsemi sína úr bænum. Það hefðu flestir skilið slíka ákvörðun en staðfesta þessara fyrirtækja skiptir gríðarlegu máli fyrir samfélagið í bænum. Grindvíkingar eiga mikið hrós skilið fyrir staðfestu sína og trúnað við samfélagið. Þessi samstaða er ekki sjálfgefin en hún er dýrmæt og til fyrirmyndar. Að loknum sveitarstjórnarkosningum fær ný bæjarstjórn Grindavíkur vonandi skýrt umboð til að móta framtíð bæjarfélagsins. Það er mikilvægt skref. Framtíð bæjarins á að vera í höndum þeirra sem þar búa og þekkja bæinn og aðstæður best. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins í Suðurkjördæmi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Flokkur fólksins Sigurður Helgi Pálmason Mest lesið Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Sjá meira
Aðstæður íbúa Grindavíkur hafa verið mér hugleiknar allt frá því jarðskjálftahrinur hófust fyrir alvöru á Reykjanesi og síðan hvert eldgosið á fætur öðru. Fyrir okkur sem búum ekki í bænum er erfitt að ímynda sér hvernig fólki líður sem gert hefur verið að rífa sig upp með rótum og yfirgefa bæinn sinn, húseignir, atvinnu og samfélag. Ég bý í Reykjanesbæ og hef horft á eldsumbrotin út um stofugluggann en það er auðvitað ekkert í samanburði við aðstæður íbúa Grindavíkur. Þessi nálægð við náttúruöflin hefur engu að síður áhrif og maður reynir eftir fremsta megni að skilja aðstæður Grindvíkinga. Það er aftur á móti ekki fyrr en maður kynnist fólkinu sem valdi að búa áfram í þessum aðstæðum að einhver skilningur vaknar á því hvað þetta ástand þýðir fyrir íbúana. Þegar rætt er við Grindvíkinga kemur fljótlega í ljós að í Grindavík er samfélag þar sem fólk stendur saman. Fólk sem lætur ekki erfiðleika skilgreina sig, heldur bregst við þeim með samstöðu og seiglu. Þetta kemur ekki á óvart þegar fólk hefur kynnt sér sögu Grindavíkur. Þar hefur alla tíð verið afskaplega samheldið samfélag. Ég hef oft spurt sjálfan mig hvort ég gæti höndlað þessar aðstæður. Tekið þá ákvörðun að halda áfram þrátt fyrir mikla óvissu og hættu. Svarið er ekki einfalt en ég ber mikla virðingu fyrir þeim sem hafa ákveðið að bjóða þessum erfiðu aðstæðum birginn. Að standa með samfélaginu Það er aðdáunarvert hvernig sum fyrirtæki í Grindavík hafa brugðist við. Fyrirtæki sem hefðu með réttu getað fært starfsemi sína annað, en ákvaðu að standa áfram með bænum. Það er á engann hallað þótt útgerðar- og fiskvinnslufyrirtækið Vísir sé nefnt sérstaklega í þessu samhengi. Undanfarin misseri hafa fjölmargar fréttir verið sagðar af því hvernig Vísir hefur tekist á við þær fordæmalausu aðstæður sem skapast hafa í Grindavík. Fyrirtækið hefur þurft að glíma við rýmingar, óvissu og truflanir á starfsemi. Þrátt fyrir það hafa stjórnendur fyrirtækisins lagt mikla áherslu á að halda rekstrinum í bænum gangandi og um leið tryggt afkomu starfsfólks. Jafnvel þótt fyrirtækið hafi neyðst til að flytja hluta starfseminnar tímabundið er áhersla lögð á að halda tengslunum við Grindavík. Sú ákvörðun endurspeglar skýra samfélagslega ábyrgð. Fyrirtækið tekur hlutverk sitt sem einn af burðarásum atvinnulífs í bænum alvarlega og það hefur uppörvandi áhrif á líf og velferð íbúanna. Vonandi bjartari tímar framundan Þegar ég heimsótti Vísi og ræddi meðal annarra við Pétur Hafstein Pálsson framkvæmdastjóra fyrirtækisins varð mér enn ljósara hversu mikið stjórnendur og starfsmenn hafa lagt á sig. Viljinn til að standa með samfélaginu er einbeittur og einlægur, bæði í orði og á borði. Staðan í Grindavík væri allt önnur í dag ef Vísir og önnur fyrirtæki í Grindavík hefðu ákveðið að flytja starfsemi sína úr bænum. Það hefðu flestir skilið slíka ákvörðun en staðfesta þessara fyrirtækja skiptir gríðarlegu máli fyrir samfélagið í bænum. Grindvíkingar eiga mikið hrós skilið fyrir staðfestu sína og trúnað við samfélagið. Þessi samstaða er ekki sjálfgefin en hún er dýrmæt og til fyrirmyndar. Að loknum sveitarstjórnarkosningum fær ný bæjarstjórn Grindavíkur vonandi skýrt umboð til að móta framtíð bæjarfélagsins. Það er mikilvægt skref. Framtíð bæjarins á að vera í höndum þeirra sem þar búa og þekkja bæinn og aðstæður best. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins í Suðurkjördæmi
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar