Tökum ekki skref til fortíðar Hrönn Svansdóttir, Tótla I. Sæmundsdóttir, Bjarni Gíslason, Ingibjörg Elín Halldórsdóttir, Sigríður Schram, Ragnar Schram, Birna Þórarinsdóttir og Stella Samúelsdóttir skrifa 7. maí 2026 08:03 Í áratugi hefur markmið íslenskra stjórnvalda verið að auka framlög til þróunarsamvinnu. Hluti af því hefur verið að nálgast sem mest langtímamarkmið Sameinuðu þjóðanna um að framlag ríkja til málaflokksins nemi um 0,7% af vergum þjóðartekjum. Ísland hefur lengi verið eftirbátur þeirra ríkja sem við berum okkur gjarnan saman við í þessum efnum. Því fögnuðu frjáls félagasamtök þegar Alþingi samþykkti einróma nýja stefnu í lok árs 2023, um að hækka framlagið úr 0,35% árið 2024 upp í 0,46% yfir fjögurra ára tímabil. Misræmi hefur verið á milli markmiða þróunarsamvinnustefnu og fjármálaáætlunar frá því að þróunarsamvinnustefna var fyrst samþykkt, eins og sést glöggt á þessari mynd: Það eru okkur sem störfum við alþjóðlega þróunarsamvinnu mikil vonbrigði að sjá að í þingsályktunartillögu um fjármálaáætlun 2027-2031, skuli einungis vera gert ráð fyrir því að framlög til málaflokksins nemi um 0,30% af vergum þjóðartekjum á tímabili áætlunarinnar. Samþykktri stefnu hefur í raun aldrei verið fylgt og nú skal vikið enn frekar frá henni þegar lagt er til að á lokaári stefnunnar verði framlög til alþjóðlegrar þróunarsamvinnu aðeins 0,30% í stað 0,46% sem Alþingi samþykkti fyrir árið 2028. Þetta veldur okkur þungum áhyggjum. Fjármálaáætlun styður ekki við markmið eða framkvæmd gildandi þróunarsamvinnustefnu sem Alþingi hefur sjálft sett. Skert framlög til þróunarsamvinnu munu hafa bein áhrif á markmið Íslands um útrýmingu fátæktar, virðingu fyrir mannréttindum og bætt lífsskilyrði í fátækari ríkjum heims. Þau munu draga úr tækifærum til valdeflingar kvenna, minnka aðgengi að grunnheilbrigðisþjónustu, skerða tækifæri til þess að bæta aðlögunarhæfni samfélaga í Ijósi loftslagsbreytinga og koma í veg fyrir styrkingu félagslegra og borgaralegra innviða, svo nokkur dæmi séu nefnd. Nú þegar eru blikur á lofti, vegna þess að hátekjuríki um allan heim hafa dregið verulega úr fjármögnun til þróunarsamvinnu. Það er ekki góður bragur á því að draga nú úr framlögunum eftir að ákvörðun hefur verið tekin um að hækka þau og og skýr áætlun komin um að nálgast markmið Sameinuðu þjóðanna um framlög til betri heims. Ísland er eitt ríkasta, hamingjusamasta og friðsælasta land í heimi samkvæmt alþjóðlegum mælikvörðum og við ættum að fara fram með góðu fordæmi í þróunarsamvinnu í stað þess að taka skref aftur á bak. Því hvetjum við Alþingi til að samræma fjármálaáætlunina þeirri stefnu í þróunarsamvinnu sem hefur þegar verið samþykkt, í stað þess að takast á um brot úr prósenti af þjóðartekjum sem hægt er að verja til að bæta lífsgæði og velferð þeirra sem höllustum fæti standa í heiminum. Hrönn Svansdóttir, framkvæmdastjóri ABC barnahjálpar Tótla I. Sæmundsdóttir, framkvæmdastjóri Barnaheilla - Save the Children á Íslandi Bjarni Gíslason, framkvæmdastjóri Hjálparstarfs kirkjunnar Ingibjörg Elín Halldórsdóttir, framkvæmdastjóri Rauða krossins á Íslandi Sigríður Schram, framkvæmdastjóri Sambands íslenskra kristniboðsfélaga Ragnar Schram, framkvæmdastjóri SOS Barnaþorpa Birna Þórarinsdóttir, framkvæmdastjóri UNICEF á Íslandi Stella Samúelsdóttir, framkvæmdastýra UN Women á Íslandi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Birna Þórarinsdóttir Stella Samúelsdóttir Tótla I. Sæmundsdóttir Þróunarsamvinna Mest lesið Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Skoðun Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Sjá meira
Í áratugi hefur markmið íslenskra stjórnvalda verið að auka framlög til þróunarsamvinnu. Hluti af því hefur verið að nálgast sem mest langtímamarkmið Sameinuðu þjóðanna um að framlag ríkja til málaflokksins nemi um 0,7% af vergum þjóðartekjum. Ísland hefur lengi verið eftirbátur þeirra ríkja sem við berum okkur gjarnan saman við í þessum efnum. Því fögnuðu frjáls félagasamtök þegar Alþingi samþykkti einróma nýja stefnu í lok árs 2023, um að hækka framlagið úr 0,35% árið 2024 upp í 0,46% yfir fjögurra ára tímabil. Misræmi hefur verið á milli markmiða þróunarsamvinnustefnu og fjármálaáætlunar frá því að þróunarsamvinnustefna var fyrst samþykkt, eins og sést glöggt á þessari mynd: Það eru okkur sem störfum við alþjóðlega þróunarsamvinnu mikil vonbrigði að sjá að í þingsályktunartillögu um fjármálaáætlun 2027-2031, skuli einungis vera gert ráð fyrir því að framlög til málaflokksins nemi um 0,30% af vergum þjóðartekjum á tímabili áætlunarinnar. Samþykktri stefnu hefur í raun aldrei verið fylgt og nú skal vikið enn frekar frá henni þegar lagt er til að á lokaári stefnunnar verði framlög til alþjóðlegrar þróunarsamvinnu aðeins 0,30% í stað 0,46% sem Alþingi samþykkti fyrir árið 2028. Þetta veldur okkur þungum áhyggjum. Fjármálaáætlun styður ekki við markmið eða framkvæmd gildandi þróunarsamvinnustefnu sem Alþingi hefur sjálft sett. Skert framlög til þróunarsamvinnu munu hafa bein áhrif á markmið Íslands um útrýmingu fátæktar, virðingu fyrir mannréttindum og bætt lífsskilyrði í fátækari ríkjum heims. Þau munu draga úr tækifærum til valdeflingar kvenna, minnka aðgengi að grunnheilbrigðisþjónustu, skerða tækifæri til þess að bæta aðlögunarhæfni samfélaga í Ijósi loftslagsbreytinga og koma í veg fyrir styrkingu félagslegra og borgaralegra innviða, svo nokkur dæmi séu nefnd. Nú þegar eru blikur á lofti, vegna þess að hátekjuríki um allan heim hafa dregið verulega úr fjármögnun til þróunarsamvinnu. Það er ekki góður bragur á því að draga nú úr framlögunum eftir að ákvörðun hefur verið tekin um að hækka þau og og skýr áætlun komin um að nálgast markmið Sameinuðu þjóðanna um framlög til betri heims. Ísland er eitt ríkasta, hamingjusamasta og friðsælasta land í heimi samkvæmt alþjóðlegum mælikvörðum og við ættum að fara fram með góðu fordæmi í þróunarsamvinnu í stað þess að taka skref aftur á bak. Því hvetjum við Alþingi til að samræma fjármálaáætlunina þeirri stefnu í þróunarsamvinnu sem hefur þegar verið samþykkt, í stað þess að takast á um brot úr prósenti af þjóðartekjum sem hægt er að verja til að bæta lífsgæði og velferð þeirra sem höllustum fæti standa í heiminum. Hrönn Svansdóttir, framkvæmdastjóri ABC barnahjálpar Tótla I. Sæmundsdóttir, framkvæmdastjóri Barnaheilla - Save the Children á Íslandi Bjarni Gíslason, framkvæmdastjóri Hjálparstarfs kirkjunnar Ingibjörg Elín Halldórsdóttir, framkvæmdastjóri Rauða krossins á Íslandi Sigríður Schram, framkvæmdastjóri Sambands íslenskra kristniboðsfélaga Ragnar Schram, framkvæmdastjóri SOS Barnaþorpa Birna Þórarinsdóttir, framkvæmdastjóri UNICEF á Íslandi Stella Samúelsdóttir, framkvæmdastýra UN Women á Íslandi
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar