Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar 15. maí 2026 12:20 Á opnum fundi nýlega ræddi ég að við ættum að horfa jákvæðari augum á að bæta við mannauði í þjónustu sveitarfélagsins. Fleiri stöðugildi eru auðvitað ekki sjálfkrafa lausn við öllum okkar vandamálum, en við teljum að fólkið sjálft sé grunnurinn að góðu samfélagi. Þar nýtist fjármagnið best og þar á það heima. Þegar við styrkjum skóla, félagsþjónustu, frístundir eða stuðning við fjölskyldur erum við ekki að blása út báknið, heldur erum við að fjárfesta í fólkinu sem heldur samfélaginu gangandi á hverjum degi. Fólkinu sem sér um börnin okkar, tekur á móti þeim sem þurfa aðstoð og grípa þau sem annars gætu misst fótfestuna. Kannski horfi ég öðruvísi á þetta vegna þess bakgrunns sem ég hef úr verkalýðshreyfingunni, en þar hef ég séð hvað gerist þegar fólk nær ekki endum saman þó það vinni fullt starf. Ég hef séð ungt fólk gera allt „rétt“ og samt upplifa að það dugi ekki til. Fólk sem vill flytja heim, stofna fjölskyldu, kaupa sér íbúð eða einfaldlega fá tækifæri til að byggja sér líf en kemur ítrekað að lokuðum dyrum. Það hefur mótað mína pólitík meira en nokkuð annað. Ég trúi því ekki að hlutverk sveitarfélags sé bara að halda bókhaldinu í lagi og vona það besta. Sveitarfélag á að skapa aðstæður þar sem fólk á sér framtíð; þar sem ungt fólk getur sest að, foreldrar finna öryggi og eldra fólk fær þjónustu með reisn. Þar sem það á ekki að skipta máli hvort þú eigir mikið eða lítið á bankabókinni, þú eigir alltaf rétt á góðu lífi. Það þýðir ekki að það skipti ekki máli að halda vel utan um rekstur sveitarfélagsins, það er mikilvægt. Þetta snýst um forgangsröðun. Við í Samfylkingunni viljum forgangsraða í þágu fjölskyldunnar, í öllum sínum formum. Þess vegna höfum við talað svona mikið um húsnæði, leik- og grunnskóla, samgöngur, menningu og aðgengi að þjónustu. Af því að þetta eru þau mikilvægu atriði sem stjórna því hvort fólk geti raunverulega byggt sér gott líf hér. Og hér eru tækifærin svo sannarlega til staðar. Við sem erum í forystu Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ erum ný rödd á vettvangi stjórnmálanna í sveitarfélaginu. Með fjölbreytta reynslu og ferska sýn á það hvernig sveitarfélag á að vinna með fólkinu sínu. Ég er sannfærð um að það skipti máli núna. Ég fór í framboð af því að ég trúi því að Ísafjarðarbær geti verið samfélag þar sem fleiri sjá bjarta framtíð fyrir sér, þar sem fólk og fyrirtæki fá að blómstra. Og ég vona að við fáum tækifæri til að gera það saman. Setjum X við S. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Á opnum fundi nýlega ræddi ég að við ættum að horfa jákvæðari augum á að bæta við mannauði í þjónustu sveitarfélagsins. Fleiri stöðugildi eru auðvitað ekki sjálfkrafa lausn við öllum okkar vandamálum, en við teljum að fólkið sjálft sé grunnurinn að góðu samfélagi. Þar nýtist fjármagnið best og þar á það heima. Þegar við styrkjum skóla, félagsþjónustu, frístundir eða stuðning við fjölskyldur erum við ekki að blása út báknið, heldur erum við að fjárfesta í fólkinu sem heldur samfélaginu gangandi á hverjum degi. Fólkinu sem sér um börnin okkar, tekur á móti þeim sem þurfa aðstoð og grípa þau sem annars gætu misst fótfestuna. Kannski horfi ég öðruvísi á þetta vegna þess bakgrunns sem ég hef úr verkalýðshreyfingunni, en þar hef ég séð hvað gerist þegar fólk nær ekki endum saman þó það vinni fullt starf. Ég hef séð ungt fólk gera allt „rétt“ og samt upplifa að það dugi ekki til. Fólk sem vill flytja heim, stofna fjölskyldu, kaupa sér íbúð eða einfaldlega fá tækifæri til að byggja sér líf en kemur ítrekað að lokuðum dyrum. Það hefur mótað mína pólitík meira en nokkuð annað. Ég trúi því ekki að hlutverk sveitarfélags sé bara að halda bókhaldinu í lagi og vona það besta. Sveitarfélag á að skapa aðstæður þar sem fólk á sér framtíð; þar sem ungt fólk getur sest að, foreldrar finna öryggi og eldra fólk fær þjónustu með reisn. Þar sem það á ekki að skipta máli hvort þú eigir mikið eða lítið á bankabókinni, þú eigir alltaf rétt á góðu lífi. Það þýðir ekki að það skipti ekki máli að halda vel utan um rekstur sveitarfélagsins, það er mikilvægt. Þetta snýst um forgangsröðun. Við í Samfylkingunni viljum forgangsraða í þágu fjölskyldunnar, í öllum sínum formum. Þess vegna höfum við talað svona mikið um húsnæði, leik- og grunnskóla, samgöngur, menningu og aðgengi að þjónustu. Af því að þetta eru þau mikilvægu atriði sem stjórna því hvort fólk geti raunverulega byggt sér gott líf hér. Og hér eru tækifærin svo sannarlega til staðar. Við sem erum í forystu Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ erum ný rödd á vettvangi stjórnmálanna í sveitarfélaginu. Með fjölbreytta reynslu og ferska sýn á það hvernig sveitarfélag á að vinna með fólkinu sínu. Ég er sannfærð um að það skipti máli núna. Ég fór í framboð af því að ég trúi því að Ísafjarðarbær geti verið samfélag þar sem fleiri sjá bjarta framtíð fyrir sér, þar sem fólk og fyrirtæki fá að blómstra. Og ég vona að við fáum tækifæri til að gera það saman. Setjum X við S. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar