Áheyrn og árangur í skólamálum í Hveragerði Halldóra Jóna Guðmundsdóttir skrifar 15. maí 2026 19:12 Síðustu vikurnar hafa framboð í sveitarstjórnarkosningunum í Hveragerði kynnt sína stefnu fyrir bæjarbúum. Það málefni sem brennur mest á mér eru skólamál. Við getum líklega öll verið sammála um að við viljum gera betur fyrir börnin okkar og tryggja að þeim líði vel í leik og námi. Börnin okkar eiga skilið skólaumhverfi þar sem þeim líður vel og þau fá að blómstra. Ég hef sjálf fundið fyrir þeim breytingum sem hafa orðið í grunnskólanum síðastliðin fjögur ár. Í dag upplifi ég jákvæðara viðhorf gagnvart því að takast á við verkefni og áskoranir, stór sem smá. Meiri og ríkari áhersla er lögð á samtal, lausnir og velferð nemenda. Ég sé það bæði á mínum drengjum að þeim líður betur og þeir hafa sjálfir tjáð okkur foreldrunum það. Áður fyrr upplifðum bæði ég og synir mínir að ekki væri nægilega vel hlustað á okkur og að mál sem kæmu upp fengju ekki alltaf þann farveg sem þau þyrftu. Við höfum verið afar heppin með umsjónarkennara í gegnum tíðina, en það eitt og sér dugar ekki til. Skólarnir þurfa að styðja vel við kennara sína og bæjaryfirvöld þurfa að standa þétt við bakið á skólunum. Það er lykilatriði að allir vinni saman með velferð barnanna að leiðarljósi. Rödd hvers barns skiptir máli Börn tjá sig á fjölbreyttan hátt, meðal annars með hegðun sinni, óháð aldri. Það er mikilvægt að við, sem fullorðin erum, séum næm á það sem þau reyna að segja okkur, hvort sem það kemur fram í orðum, líðan eða hegðun. Börn þurfa að upplifa að á þau sé hlustað og rödd þeirra hafi raunverulegt vægi þegar ákvarðanir sem snerta þau eru teknar. Ég á barn sem hefur þurft á stuðningi að halda í skólanum. Fyrir nokkrum árum gekk skólagangan mjög erfiðlega þrátt fyrir að barnið væri sterkt námslega. Endurteknir árekstrar í samskiptum við önnur börn og starfsfólk höfðu mikil áhrif á líðan þess og skólaumhverfið varð oft krefjandi. Það skipti sköpum þegar námsverið var opnað og barnið mitt fékk þar aðgang að stuðningi eftir þörfum. Þar starfa fagmenntaðir aðilar sem hafa skapað umhverfi þar sem börn geta fengið aukinn stuðning, ró og leiðsögn þegar á þarf að halda. Munurinn á síðasta skólaári og því skólaári sem nú er að líða er gríðarlegur. Ástæðan er einföld: barnið fékk það svigrúm, þann skilning og þann stuðning sem það þurfti. Í dag þarf það síður að nýta sér námsverið en áður, en öryggið felst í því að vita að úrræðið er alltaf til staðar ef þörf krefur. Þessi reynsla hefur sýnt mér hversu mikilvægt það er að grípa börn snemma, hlusta á þarfir þeirra og mæta þeim af skilningi og fagmennsku. Nemendur sem glíma við námsörðugleika, félagslega eða tilfinningalega erfiðleika, fötlun eða aðrar áskoranir eiga lögum samkvæmt rétt á viðeigandi stuðningi innan skólans. Þessi réttur er síður en svo nýr af nálinni en sem foreldri hef ég fyrst á allra síðustu árum fundið fyrir því að þessi áhersla sé farin að skila sér með markvissum hætti inn í skólastarfið. Það sem skiptir mestu máli núna og í framhaldinu er að ekki sé slegið slöku við. Foreldrar, börn og starfsfólk skólans finna öll að þjónustan hefur tekið jákvæðum breytingum og að stuðningurinn skilar árangri. Nú þarf að halda áfram á þeirri braut, efla þjónustuna enn frekar, klára að fylla upp í þörf stöðugildi fagaðila og tryggja að öll börn fái nauðsynlegan stuðning í takt við þeirra þarfir og hann sé veittur á réttum tíma. Börnin okkar eiga skilið að við séum til staðar fyrir þau, hlustum á þau og byggjum áfram upp skólaumhverfi þar sem velferð þeirra er alltaf í forgrunni. Höfundur skipar 10. sæti á lista Okkar Hveragerðis 2026. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hveragerði Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Síðustu vikurnar hafa framboð í sveitarstjórnarkosningunum í Hveragerði kynnt sína stefnu fyrir bæjarbúum. Það málefni sem brennur mest á mér eru skólamál. Við getum líklega öll verið sammála um að við viljum gera betur fyrir börnin okkar og tryggja að þeim líði vel í leik og námi. Börnin okkar eiga skilið skólaumhverfi þar sem þeim líður vel og þau fá að blómstra. Ég hef sjálf fundið fyrir þeim breytingum sem hafa orðið í grunnskólanum síðastliðin fjögur ár. Í dag upplifi ég jákvæðara viðhorf gagnvart því að takast á við verkefni og áskoranir, stór sem smá. Meiri og ríkari áhersla er lögð á samtal, lausnir og velferð nemenda. Ég sé það bæði á mínum drengjum að þeim líður betur og þeir hafa sjálfir tjáð okkur foreldrunum það. Áður fyrr upplifðum bæði ég og synir mínir að ekki væri nægilega vel hlustað á okkur og að mál sem kæmu upp fengju ekki alltaf þann farveg sem þau þyrftu. Við höfum verið afar heppin með umsjónarkennara í gegnum tíðina, en það eitt og sér dugar ekki til. Skólarnir þurfa að styðja vel við kennara sína og bæjaryfirvöld þurfa að standa þétt við bakið á skólunum. Það er lykilatriði að allir vinni saman með velferð barnanna að leiðarljósi. Rödd hvers barns skiptir máli Börn tjá sig á fjölbreyttan hátt, meðal annars með hegðun sinni, óháð aldri. Það er mikilvægt að við, sem fullorðin erum, séum næm á það sem þau reyna að segja okkur, hvort sem það kemur fram í orðum, líðan eða hegðun. Börn þurfa að upplifa að á þau sé hlustað og rödd þeirra hafi raunverulegt vægi þegar ákvarðanir sem snerta þau eru teknar. Ég á barn sem hefur þurft á stuðningi að halda í skólanum. Fyrir nokkrum árum gekk skólagangan mjög erfiðlega þrátt fyrir að barnið væri sterkt námslega. Endurteknir árekstrar í samskiptum við önnur börn og starfsfólk höfðu mikil áhrif á líðan þess og skólaumhverfið varð oft krefjandi. Það skipti sköpum þegar námsverið var opnað og barnið mitt fékk þar aðgang að stuðningi eftir þörfum. Þar starfa fagmenntaðir aðilar sem hafa skapað umhverfi þar sem börn geta fengið aukinn stuðning, ró og leiðsögn þegar á þarf að halda. Munurinn á síðasta skólaári og því skólaári sem nú er að líða er gríðarlegur. Ástæðan er einföld: barnið fékk það svigrúm, þann skilning og þann stuðning sem það þurfti. Í dag þarf það síður að nýta sér námsverið en áður, en öryggið felst í því að vita að úrræðið er alltaf til staðar ef þörf krefur. Þessi reynsla hefur sýnt mér hversu mikilvægt það er að grípa börn snemma, hlusta á þarfir þeirra og mæta þeim af skilningi og fagmennsku. Nemendur sem glíma við námsörðugleika, félagslega eða tilfinningalega erfiðleika, fötlun eða aðrar áskoranir eiga lögum samkvæmt rétt á viðeigandi stuðningi innan skólans. Þessi réttur er síður en svo nýr af nálinni en sem foreldri hef ég fyrst á allra síðustu árum fundið fyrir því að þessi áhersla sé farin að skila sér með markvissum hætti inn í skólastarfið. Það sem skiptir mestu máli núna og í framhaldinu er að ekki sé slegið slöku við. Foreldrar, börn og starfsfólk skólans finna öll að þjónustan hefur tekið jákvæðum breytingum og að stuðningurinn skilar árangri. Nú þarf að halda áfram á þeirri braut, efla þjónustuna enn frekar, klára að fylla upp í þörf stöðugildi fagaðila og tryggja að öll börn fái nauðsynlegan stuðning í takt við þeirra þarfir og hann sé veittur á réttum tíma. Börnin okkar eiga skilið að við séum til staðar fyrir þau, hlustum á þau og byggjum áfram upp skólaumhverfi þar sem velferð þeirra er alltaf í forgrunni. Höfundur skipar 10. sæti á lista Okkar Hveragerðis 2026.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar