Alþjóðasamstarf er Íslendingum lífsnauðsynlegt Haraldur Ólafsson skrifar 18. maí 2026 07:45 Öðru hverju spretta upp hugmyndir um að fólk sem hefur efasemdir um að Íslendingar eigi að gangast Evrópusambandinu á hönd sé andsnúið alþjóðasamstarfi. Fátt er fjær lagi. Slík umræða getur hæglega leitt til þess að athyglin færist frá efnislegri umræðu um kosti og galla Evrópusambandsaðildar yfir í almennar getgátur um afstöðu fólks til alþjóðasamstarfs, sem engu skila. Þótt framleiðsla til útflutnings frá Íslandi sé fjölbreyttari en hún var fyrir nokkrum áratugum, er atvinnulíf engu að síður einhæft í samanburði við það sem gerist í stóru löndunum. Lesandanum dugir að líta í kringum sig þar sem hann er staddur til að sjá að nánast allt í manngerðu umhverfi okkar er innflutt, eða gert úr innfluttu efni. Af þessari ástæðu einni er gríðarlega mikilvægt að tryggja sem frjálsasta verslun við umheiminn, bæði fyrir innflutning á neysluvöru og öðrum aðföngum og ekki síður til að tryggja aðgang að mörkuðum fyrir íslenska framleiðslu. Trygging fyrir greiðum inn- og útflutningi fæst með öflugu alþjóðasamstarfi þar sem sæst er á reglur og viðmið í hvers konar viðskiptum og samskiptum. Einfaldast er að viðhafa frjálsa verslun. Það er líka að jafnaði best, en stundum verður niðurstaðan engu að síður einhverjar hindranir og tollar. Til að hafa hemil á viðskiptahindrunum er nauðsynlegt að vera í þeirri stöðu að geta samið við önnur ríki eða bandalög ríkja. Ísland og fulltrúar Íslands þurfa að hafa aðgang að þeim alþjóðlega vettvangi sem skiptir máli hverju sinni og að hafa vald til að semja um það sem skiptir máli.Verulega mundi kvarnast úr því valdi og þeim aðgangi ef Ísland innlimaðist í Evrópusambandið. Það á bæði við um samstarf innan sumra alþjóðlegra stofnana sem og viðskiptasamninga við ríki utan Evrópusambandsins, en Evrópusambandið annast slík verk sjálft, fyrir hönd allra sem í því sambandi eru. Við það borð vega hugsanlegir sérhagsmunir örþjóða vitaskuld ekki þungt. Niðurstaðan af þessari stuttu upprifjun er að samvinna á alþjóðavettvangi er Íslendingum lífsnauðsynleg og það er alls ekki ráðlegt að útvista henni til annarra ríkja eða ríkjabandalaga. Á næstunni verða rædd nokkur mikilvæg atriði í alþjóðasamstarfi í umhverfismálum, þróunarmálum og vísindum. Höfundur er formaður Heimssýnar, félags um fullveldi Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Haraldur Ólafsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Öðru hverju spretta upp hugmyndir um að fólk sem hefur efasemdir um að Íslendingar eigi að gangast Evrópusambandinu á hönd sé andsnúið alþjóðasamstarfi. Fátt er fjær lagi. Slík umræða getur hæglega leitt til þess að athyglin færist frá efnislegri umræðu um kosti og galla Evrópusambandsaðildar yfir í almennar getgátur um afstöðu fólks til alþjóðasamstarfs, sem engu skila. Þótt framleiðsla til útflutnings frá Íslandi sé fjölbreyttari en hún var fyrir nokkrum áratugum, er atvinnulíf engu að síður einhæft í samanburði við það sem gerist í stóru löndunum. Lesandanum dugir að líta í kringum sig þar sem hann er staddur til að sjá að nánast allt í manngerðu umhverfi okkar er innflutt, eða gert úr innfluttu efni. Af þessari ástæðu einni er gríðarlega mikilvægt að tryggja sem frjálsasta verslun við umheiminn, bæði fyrir innflutning á neysluvöru og öðrum aðföngum og ekki síður til að tryggja aðgang að mörkuðum fyrir íslenska framleiðslu. Trygging fyrir greiðum inn- og útflutningi fæst með öflugu alþjóðasamstarfi þar sem sæst er á reglur og viðmið í hvers konar viðskiptum og samskiptum. Einfaldast er að viðhafa frjálsa verslun. Það er líka að jafnaði best, en stundum verður niðurstaðan engu að síður einhverjar hindranir og tollar. Til að hafa hemil á viðskiptahindrunum er nauðsynlegt að vera í þeirri stöðu að geta samið við önnur ríki eða bandalög ríkja. Ísland og fulltrúar Íslands þurfa að hafa aðgang að þeim alþjóðlega vettvangi sem skiptir máli hverju sinni og að hafa vald til að semja um það sem skiptir máli.Verulega mundi kvarnast úr því valdi og þeim aðgangi ef Ísland innlimaðist í Evrópusambandið. Það á bæði við um samstarf innan sumra alþjóðlegra stofnana sem og viðskiptasamninga við ríki utan Evrópusambandsins, en Evrópusambandið annast slík verk sjálft, fyrir hönd allra sem í því sambandi eru. Við það borð vega hugsanlegir sérhagsmunir örþjóða vitaskuld ekki þungt. Niðurstaðan af þessari stuttu upprifjun er að samvinna á alþjóðavettvangi er Íslendingum lífsnauðsynleg og það er alls ekki ráðlegt að útvista henni til annarra ríkja eða ríkjabandalaga. Á næstunni verða rædd nokkur mikilvæg atriði í alþjóðasamstarfi í umhverfismálum, þróunarmálum og vísindum. Höfundur er formaður Heimssýnar, félags um fullveldi Íslands.
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar