Auðvaldið, popúlismi, hestaskeifan & ESB Kristján Reykjalín Vigfússon skrifar 25. maí 2026 12:01 Elítukenningin, sem C. Wright Mills og G. William Domhoff settu fram á sjötta og sjöunda áratug síðustu aldar, gengur út frá því að raunveruleg völd í samfélaginu liggi hjá litlum, auðugum minnihluta. Valdaelítur skipa lykilstöður innan stórfyrirtækja, fjármálastofnana og hagsmunasamtaka atvinnulífsins. Kenningin varpar ljósi á hvernig þessi fámenni hópur nýtir fjármagn sitt til að verja hagsmuni og hafa áhrif á valdhafa. Í baráttunni hér á landi hafa einstakir stórir atvinnurekendur til lands, sjávar og í lofti lýst andstöðu sinni við inngöngu. Hagsmunasamtök þeirra hafa brugðist við sem nokkuð samstæð heild og nýtt áhrif sín til að verja óbreytt ástand og koma í veg fyrir kerfisbreytingar sem m.a. myndu fylgja upptöku evru. Fjölmiðlar í eigu þessara aðila hafa verið nýttir í sama tilgangi. Fræðimaðurinn Jan-Werner Müller hefur bent á að eitt helsta einkenni popúlískra kosningabaráttna sé að forðast að ræða efnisatriði á málefnalegum grunni. Kosningabaráttan hér hefur að töluverðu leyti farið í að þyrla upp ryki, setja fram ásakanir um svikabrigsl og dreifa ótta og rangfærslum sem eru allt þekkt verkfæri samkvæmt Müller. Nýlegt dæmi um þessa nálgun er þegar formaður Heimssýnar kom sér í fréttir til að ræða um hópa innan sinna vébanda sem gætu hugsanlega beitt ofbeldi ef þjóðin samþykkti að fara í aðildarviðræður. Franski heimspekingurinn Jean-Pierre Faye setti fram kenningu um að í stað þess að vera hvor á sínum enda beinnar línu í hinu pólitíska litrófi ættu pólitískar öfgar það til að líkjast hvor annarri og líkti kenningunni við hrossaskeifu. Algengustu tilbrigði þessa samruna birtast oft í mikilli áherslu á þjóðernishyggju, andstöðu við frjálslyndi og trú á einfaldari heimsmynd. Í þessari kosningabaráttu hafa ysta hægrið og rauðasta vinstrið beitt fyrir sér svipuðum rökum gegn aðild: að Ísland gefi fullveldið eftir að stórum hluta, missi auðlindir landsins og muni tilheyra óhagkvæmu myntsvæði. Müller, J.-W. (2016). What is populism? University of Pennsylvania Press. Faye, J.-P. (1972). Théorie du récit: Introduction aux langages totalitaires. Éditions du Seuil. Domhoff, G. W. (1967). Who rules America? Prentice-Hall. Mills, C. W. (1956). The power elite. Oxford University Press. Höfundur er lektor í Háskólanum í Reykjavík og doktor í stefnumótun Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Sjá meira
Elítukenningin, sem C. Wright Mills og G. William Domhoff settu fram á sjötta og sjöunda áratug síðustu aldar, gengur út frá því að raunveruleg völd í samfélaginu liggi hjá litlum, auðugum minnihluta. Valdaelítur skipa lykilstöður innan stórfyrirtækja, fjármálastofnana og hagsmunasamtaka atvinnulífsins. Kenningin varpar ljósi á hvernig þessi fámenni hópur nýtir fjármagn sitt til að verja hagsmuni og hafa áhrif á valdhafa. Í baráttunni hér á landi hafa einstakir stórir atvinnurekendur til lands, sjávar og í lofti lýst andstöðu sinni við inngöngu. Hagsmunasamtök þeirra hafa brugðist við sem nokkuð samstæð heild og nýtt áhrif sín til að verja óbreytt ástand og koma í veg fyrir kerfisbreytingar sem m.a. myndu fylgja upptöku evru. Fjölmiðlar í eigu þessara aðila hafa verið nýttir í sama tilgangi. Fræðimaðurinn Jan-Werner Müller hefur bent á að eitt helsta einkenni popúlískra kosningabaráttna sé að forðast að ræða efnisatriði á málefnalegum grunni. Kosningabaráttan hér hefur að töluverðu leyti farið í að þyrla upp ryki, setja fram ásakanir um svikabrigsl og dreifa ótta og rangfærslum sem eru allt þekkt verkfæri samkvæmt Müller. Nýlegt dæmi um þessa nálgun er þegar formaður Heimssýnar kom sér í fréttir til að ræða um hópa innan sinna vébanda sem gætu hugsanlega beitt ofbeldi ef þjóðin samþykkti að fara í aðildarviðræður. Franski heimspekingurinn Jean-Pierre Faye setti fram kenningu um að í stað þess að vera hvor á sínum enda beinnar línu í hinu pólitíska litrófi ættu pólitískar öfgar það til að líkjast hvor annarri og líkti kenningunni við hrossaskeifu. Algengustu tilbrigði þessa samruna birtast oft í mikilli áherslu á þjóðernishyggju, andstöðu við frjálslyndi og trú á einfaldari heimsmynd. Í þessari kosningabaráttu hafa ysta hægrið og rauðasta vinstrið beitt fyrir sér svipuðum rökum gegn aðild: að Ísland gefi fullveldið eftir að stórum hluta, missi auðlindir landsins og muni tilheyra óhagkvæmu myntsvæði. Müller, J.-W. (2016). What is populism? University of Pennsylvania Press. Faye, J.-P. (1972). Théorie du récit: Introduction aux langages totalitaires. Éditions du Seuil. Domhoff, G. W. (1967). Who rules America? Prentice-Hall. Mills, C. W. (1956). The power elite. Oxford University Press. Höfundur er lektor í Háskólanum í Reykjavík og doktor í stefnumótun
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar