Skæri fyrir örvhenta Þórgunnur Oddsdóttir skrifar 26. maí 2026 11:32 Ég keypti einu sinni óvart skæri fyrir örvhenta. Ég hafði ekki skoðað umbúðirnar nógu vel og skildi ekki hvað var í gangi þegar ég byrjaði að klippa með þeim. Voru þetta gölluð skæri? Kunni ég ekki lengur að klippa? Af hverju gekk þetta svona brösuglega? Þar sem ég er sjálf rétthent þá hafði ég aldrei spáð mikið í þessar vörur sem eru sérstaklega framleiddar fyrir örvhenta. Ég vissi að þær væru til en hélt í einfeldni minni að skæri fyrir örvhenta væru bara með öðruvísi handfangi sem færi betur í vinstri hendi. Fattaði ekki að blöðin væru líka öfug - ef svo má segja. Þetta er líklega skólabókardæmi um forréttindablindu og þessi misheppnuðu kaup gáfu mér ákveðna innsýn í það hvernig það er að vera örvhentur í heimi sem er hannaður fyrir rétthenta. Nú er ég enginn sérfræðingur í málefnum örvhentra og kannski fjallar þessi pistill alls ekki um skæri en ég ætla samt að halda aðeins áfram með þessa pælingu. Um það bil 10% mannkyns eru örvhent. Rannsóknir sýna að þannig hafi það verið alveg frá tímum Neanderdalsmannsins. Það hefur ekkert breyst í aldanna rás. Hins vegar hafa komið tímabil í mannkynssögunni þar sem örvhentir hafa verið litnir hornauga og fram á miðja 20. öldina voru örvhent börn í skólum oft pínd til þess að skrifa með hægri hendinni. Eins og þetta væri bara slæmur ávani sem hægt væri að venja þau af. Í dag vitum við betur og örvhentir fá bara að vera eins og þeir eru. Og það er svo merkilegt - að þrátt fyrir þessa viðurkenningu og þrátt fyrir alla þessa þróun í vörum fyrir örvhenta þá hefur hlutfall þeirra ekkert aukist. Stendur bara í stað í þessum 10 prósentum! Eins og ég segi þá er ég enginn sérfræðingur í þessum efnum. En mín vegna mættu Eymundsson og A4 og allar þessar búðir sem selja skæri fyrir örvhenta auglýsa þau á risastórum skiltum og út um allt á samfélagsmiðlum. Jafnvel búa til fána með skilaboðum um að örvhentir séu velkomnir. Þá rata þessi skæri kannski smám saman í réttar hendur því eflaust eru einhverjir örvhentir þarna úti sem vita ekki að þau eru til og hafa verið að basla við að klippa með hefðbundnum skærum með lélegum árangri. Og þetta ætti ekki að hafa nein áhrif á rétthentu viðskiptavinina sem geta auðvitað bara gengið að sínu úrvali eins og þeir hafa alltaf gert. Það er nefnilega svo merkilegt að þrátt fyrir að nú séu til skæri fyrir örvhenta þá hefur framboðið á skærum fyrir rétthenta ekkert minnkað. Nú veit ég ekki hvort til eru sérstök samtök fyrir örvhenta en segjum sem svo að slík samtök gengju svo langt að gefa skæri fyrir örvhenta í alla grunnskóla landsins. Væri það pólitískur gjörningur? Þætti það vafasöm hugmyndafræði að setja svona skæri í almenna dreifingu meðal barna? Ég meina hvað gæti gerst? Jú rétthentu börnin gætu, eins og ég, fengið örlitla innsýn í reynsluheim örvhentra. Og svo héldu þau bara áfram að klippa með sínum hefðbundu skærum eins og áður. Örfá börn myndu kannski uppgötva að þau eru jafnvíg á hægri og vinstri. (Þetta er nefnilega ekki eins svart/hvítt og við höfum oft haldið. Þetta er einhverskonar róf.) Og við myndum tryggja að öll örvhentu börnin, 10% nemendanna, fengju skæri við sitt hæfi. Þannig læra öll börnin í bekknum að þau geta klippt beint og fallega og föndrað hvað sem þeim sýnist ef þau fá bara réttu skærin. Er einhver í alvörunni á móti því? P.S. Þessi pistill fjallar ekki um skæri fyrir örvhenta. Höfundur skrifar með hægri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hinsegin Mest lesið Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Sjá meira
Ég keypti einu sinni óvart skæri fyrir örvhenta. Ég hafði ekki skoðað umbúðirnar nógu vel og skildi ekki hvað var í gangi þegar ég byrjaði að klippa með þeim. Voru þetta gölluð skæri? Kunni ég ekki lengur að klippa? Af hverju gekk þetta svona brösuglega? Þar sem ég er sjálf rétthent þá hafði ég aldrei spáð mikið í þessar vörur sem eru sérstaklega framleiddar fyrir örvhenta. Ég vissi að þær væru til en hélt í einfeldni minni að skæri fyrir örvhenta væru bara með öðruvísi handfangi sem færi betur í vinstri hendi. Fattaði ekki að blöðin væru líka öfug - ef svo má segja. Þetta er líklega skólabókardæmi um forréttindablindu og þessi misheppnuðu kaup gáfu mér ákveðna innsýn í það hvernig það er að vera örvhentur í heimi sem er hannaður fyrir rétthenta. Nú er ég enginn sérfræðingur í málefnum örvhentra og kannski fjallar þessi pistill alls ekki um skæri en ég ætla samt að halda aðeins áfram með þessa pælingu. Um það bil 10% mannkyns eru örvhent. Rannsóknir sýna að þannig hafi það verið alveg frá tímum Neanderdalsmannsins. Það hefur ekkert breyst í aldanna rás. Hins vegar hafa komið tímabil í mannkynssögunni þar sem örvhentir hafa verið litnir hornauga og fram á miðja 20. öldina voru örvhent börn í skólum oft pínd til þess að skrifa með hægri hendinni. Eins og þetta væri bara slæmur ávani sem hægt væri að venja þau af. Í dag vitum við betur og örvhentir fá bara að vera eins og þeir eru. Og það er svo merkilegt - að þrátt fyrir þessa viðurkenningu og þrátt fyrir alla þessa þróun í vörum fyrir örvhenta þá hefur hlutfall þeirra ekkert aukist. Stendur bara í stað í þessum 10 prósentum! Eins og ég segi þá er ég enginn sérfræðingur í þessum efnum. En mín vegna mættu Eymundsson og A4 og allar þessar búðir sem selja skæri fyrir örvhenta auglýsa þau á risastórum skiltum og út um allt á samfélagsmiðlum. Jafnvel búa til fána með skilaboðum um að örvhentir séu velkomnir. Þá rata þessi skæri kannski smám saman í réttar hendur því eflaust eru einhverjir örvhentir þarna úti sem vita ekki að þau eru til og hafa verið að basla við að klippa með hefðbundnum skærum með lélegum árangri. Og þetta ætti ekki að hafa nein áhrif á rétthentu viðskiptavinina sem geta auðvitað bara gengið að sínu úrvali eins og þeir hafa alltaf gert. Það er nefnilega svo merkilegt að þrátt fyrir að nú séu til skæri fyrir örvhenta þá hefur framboðið á skærum fyrir rétthenta ekkert minnkað. Nú veit ég ekki hvort til eru sérstök samtök fyrir örvhenta en segjum sem svo að slík samtök gengju svo langt að gefa skæri fyrir örvhenta í alla grunnskóla landsins. Væri það pólitískur gjörningur? Þætti það vafasöm hugmyndafræði að setja svona skæri í almenna dreifingu meðal barna? Ég meina hvað gæti gerst? Jú rétthentu börnin gætu, eins og ég, fengið örlitla innsýn í reynsluheim örvhentra. Og svo héldu þau bara áfram að klippa með sínum hefðbundu skærum eins og áður. Örfá börn myndu kannski uppgötva að þau eru jafnvíg á hægri og vinstri. (Þetta er nefnilega ekki eins svart/hvítt og við höfum oft haldið. Þetta er einhverskonar róf.) Og við myndum tryggja að öll örvhentu börnin, 10% nemendanna, fengju skæri við sitt hæfi. Þannig læra öll börnin í bekknum að þau geta klippt beint og fallega og föndrað hvað sem þeim sýnist ef þau fá bara réttu skærin. Er einhver í alvörunni á móti því? P.S. Þessi pistill fjallar ekki um skæri fyrir örvhenta. Höfundur skrifar með hægri.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar