Hvar liggja mörkin? Dagmar Valsdóttir skrifar 5. júní 2026 14:00 Ég skrifa þetta vegna þess að enn á ný eru Grindvíkingar látnir sitja uppi með fleiri spurningar en svör. Nú hefur verið tilkynnt að frá og með 1. september verði heimild hollvina til dvalar í eignum sínum takmörkuð við 12 nætur á mánuði. Ég verð að viðurkenna að ég skil ekki rökin. Ef Grindavík er of hættuleg fyrir fólk til að dvelja þar, af hverju eru þá 12 nætur í lagi? Hvað gerir þessar 12 nætur öruggari en nóttina þar á eftir? Ef hættan er raunverulega sú sama alla daga ársins, af hverju eru mörkin dregin nákvæmlega þarna? Þetta eru eðlilegar spurningar sem fólk á rétt á að fá svör við. Það sem gerir þetta enn erfiðara að skilja er að reglurnar virðast ekki gilda jafnt fyrir alla. Fólk býr í Grindavík. Fólk leigir húsnæði í Grindavík. Fyrirtæki starfa í Grindavík. Ferðamenn gista í Grindavík. Við búum öll við sömu náttúruvá. Við fáum sömu upplýsingar frá vísindamönnum. Við öll fáum sömu viðvaranir frá lögreglu og almannavörnum. Samt virðast aðrar reglur gilda um þá sem gerðu samninga við Þórkötlu. Hvernig getur hættan verið mismunandi eftir því hver á húsið eða hver leigusalinn er? Ég skil það ekki. Það sem mér finnst hvað erfiðast að skilja er að stjórnvöld hafa ekki bara talað um uppbyggingu, þau hafa beinlínis hvatt til hennar. Þeir styrkir sem hafa verið í boði fyrir fyrirtæki í Grindavík hafa ekki verið gjafir. Í flestum tilfellum hefur fólk þurft sjálft að leggja fram 50 til 70 % af kostnaðinum. Það hefur þurft að taka lán, skuldsetja sig og leggja eigið fé undir til að eiga möguleika á styrk. Það var heldur ekki hægt að sækja um þessa styrki nema með skýra uppbyggingu í huga. Hugmyndin var að skapa ný störf, ný fyrirtæki og ný tækifæri í Grindavík. Við hjónin ákváðum að taka þá áhættu. Við fórum af stað með ný verkefni. Ég stofnaði Kvika Travel með það að markmiði að taka á móti litlum og meðalstórum hópum og bjóða upp á persónulega upplifun þar sem gestir fá að kynnast lífinu í Grindavík frá sjónarhóli heimamanna. Hugmyndin er að bjóða upp á heimsóknir og upplifanir þar sem ég, ásamt öðrum heimamönnum, segjum frá sögu bæjarins, rýmingunni, enduruppbyggingunni og því hvernig það er að lifa með náttúruöflunum á Reykjanesi.Auk þess er markmiðið að standa fyrir fjölbreyttum viðburðum yfir vetrartímann og bjóða upp á leiðsögn um Reykjanesið, þar sem áhersla er lögð á náttúru, sögu, menningu og einstaka upplifun sem aðeins heimamenn geta miðlað. Svo stofnuðum við Grindavík Bike Rental og erum að leggja lokahöndina í að opna Borg Studio & Café í Borgarhrauni 2. Við höfum lagt tíma, vinnu og fjármagn í að byggja upp framtíð sem okkur var sagt að væri þess virði að fjárfesta í. Sjálf hef ég eytt ótal klukkustundum í akstur milli sveitarfélaga. Ég hef verið fjarri fjölskyldunni til að halda rekstrinum gangandi. Ég hef lagt allt mitt í að halda áfram, þrátt fyrir allar þær áskoranir sem við höfum staðið frammi fyrir. Þess vegna spyr ég: Af hverju er verið að hvetja fólk til uppbyggingar ef markmiðið er ekki að fólk geti verið hér? Af hverju er verið að hvetja fólk til að taka lán og leggja allt sitt undir ef forsendunum er síðan breytt eftir á? Það sem gerir þetta enn furðulegra er að síðan þessir styrkir voru veittir hefur staðan að mörgu leyti batnað, ekki versnað. Það hefur ekki orðið nýtt gos og samfélagið hefur haldið áfram að byggjast upp. Við vitum öll að náttúruvá er enn til staðar. Enginn þarf að útskýra það fyrir Grindvíkingum. En af hverju erum við þá með stöðuga vöktun? Af hverju eru vísindamenn að fylgjast með þróuninni allan sólarhringinn? Af hverju eru lögregla, slökkvilið og almannavarnir til staðar? Er það ekki einmitt vegna þess að ef hætta skapast eiga þessir aðilar að geta gripið inn í og brugðist við? Undanfarið höfum við séð jarðskjálfta víða um land. Jarðskjálftar mælast reglulega á Suðurlandi og víðar. Á sama tíma hefur verið tiltölulega rólegt í Grindavík um langt skeið. Enginn getur fullyrt hvað náttúran gerir á morgun. Það vitum við betur en flestir. En fólk hlýtur samt að velta því fyrir sér á hvaða forsendum þessar ákvarðanir eru teknar og hvers vegna mismunandi reglur gilda um fólk sem býr við sömu aðstæður. Ég er ekki að biðja um að hættan sé hundsuð. Ég er að biðja um skýr svör. Ég er að biðja um jafnræði. Ég er að biðja um að orð og gjörðir fari saman. Ef markmiðið er að byggja upp Grindavík þarf fólk að vita hvert stefnan er. Ef markmiðið er að fólk geti snúið aftur þarf að segja það skýrt. Ef markmiðið er annað eigum við líka rétt á að vita það. Það sem er erfiðast fyrir fólk er ekki óvissan í náttúrunni. Það er óvissan sem skapast þegar skilaboð stjórnvalda virðast breytast aftur og aftur. Við Grindvíkingar höfum sýnt ótrúlega þolinmæði. Við höfum hlustað á sérfræðinga, farið eftir fyrirmælum og lagt okkar af mörkum til að halda samfélaginu gangandi við afar erfiðar aðstæður. En þolinmæðin er ekki endalaus. Við erum ekki hætt. Við munum standa saman eins og við höfum alltaf gert. Við munum halda áfram að byggja upp fyrirtæki, samfélag og framtíð. Við munum halda áfram að krefjast svara. Við munum halda áfram að krefjast sanngirni. Þetta snýst ekki bara um Grindvík. Þetta snýst um traust. Þetta snýst um jafnræði. Þetta snýst um rétt fólks til að taka upplýstar ákvarðanir um eigið líf. Við biðjum ekki um sérmeðferð. Við biðjum einfaldlega um að sömu reglur gildi fyrir alla og að forsendum sé ekki breytt eftir að fólk hefur lagt eigið fé, tekið lán og lagt framtíð sína undir. Að lokum langar mig að minna fólk á að Grindavík er enn lifandi samfélag. Þrátt fyrir allt sem á undan er gengið er hér enn fólk sem vinnur, rekur fyrirtæki, tekur á móti gestum og heldur samfélaginu gangandi. Um helgina verður sjómannadagshelgi í Grindavík og ég hvet alla sem hafa tök á að kíkja í heimsókn. Það verður fjölbreytt dagskrá fyrir alla fjölskylduna, skemmtun fyrir börn og fullorðna, tónleikar á Bryggjunni og fullt af lífi í bænum. Komið til Grindavíkur, hittið fólkið, upplifið samfélagið og sjáið með eigin augum að hér er enn kraftur, samstaða og framtíðarsýn. Við Grindvíkingar höfum aldrei gefist upp og við ætlum ekki að gera það núna heldur. Áfram Grindavík. #ViðErumGrindavík Höfundur er eigandi Grindavík Guesthouse. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Mest lesið Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Ég skrifa þetta vegna þess að enn á ný eru Grindvíkingar látnir sitja uppi með fleiri spurningar en svör. Nú hefur verið tilkynnt að frá og með 1. september verði heimild hollvina til dvalar í eignum sínum takmörkuð við 12 nætur á mánuði. Ég verð að viðurkenna að ég skil ekki rökin. Ef Grindavík er of hættuleg fyrir fólk til að dvelja þar, af hverju eru þá 12 nætur í lagi? Hvað gerir þessar 12 nætur öruggari en nóttina þar á eftir? Ef hættan er raunverulega sú sama alla daga ársins, af hverju eru mörkin dregin nákvæmlega þarna? Þetta eru eðlilegar spurningar sem fólk á rétt á að fá svör við. Það sem gerir þetta enn erfiðara að skilja er að reglurnar virðast ekki gilda jafnt fyrir alla. Fólk býr í Grindavík. Fólk leigir húsnæði í Grindavík. Fyrirtæki starfa í Grindavík. Ferðamenn gista í Grindavík. Við búum öll við sömu náttúruvá. Við fáum sömu upplýsingar frá vísindamönnum. Við öll fáum sömu viðvaranir frá lögreglu og almannavörnum. Samt virðast aðrar reglur gilda um þá sem gerðu samninga við Þórkötlu. Hvernig getur hættan verið mismunandi eftir því hver á húsið eða hver leigusalinn er? Ég skil það ekki. Það sem mér finnst hvað erfiðast að skilja er að stjórnvöld hafa ekki bara talað um uppbyggingu, þau hafa beinlínis hvatt til hennar. Þeir styrkir sem hafa verið í boði fyrir fyrirtæki í Grindavík hafa ekki verið gjafir. Í flestum tilfellum hefur fólk þurft sjálft að leggja fram 50 til 70 % af kostnaðinum. Það hefur þurft að taka lán, skuldsetja sig og leggja eigið fé undir til að eiga möguleika á styrk. Það var heldur ekki hægt að sækja um þessa styrki nema með skýra uppbyggingu í huga. Hugmyndin var að skapa ný störf, ný fyrirtæki og ný tækifæri í Grindavík. Við hjónin ákváðum að taka þá áhættu. Við fórum af stað með ný verkefni. Ég stofnaði Kvika Travel með það að markmiði að taka á móti litlum og meðalstórum hópum og bjóða upp á persónulega upplifun þar sem gestir fá að kynnast lífinu í Grindavík frá sjónarhóli heimamanna. Hugmyndin er að bjóða upp á heimsóknir og upplifanir þar sem ég, ásamt öðrum heimamönnum, segjum frá sögu bæjarins, rýmingunni, enduruppbyggingunni og því hvernig það er að lifa með náttúruöflunum á Reykjanesi.Auk þess er markmiðið að standa fyrir fjölbreyttum viðburðum yfir vetrartímann og bjóða upp á leiðsögn um Reykjanesið, þar sem áhersla er lögð á náttúru, sögu, menningu og einstaka upplifun sem aðeins heimamenn geta miðlað. Svo stofnuðum við Grindavík Bike Rental og erum að leggja lokahöndina í að opna Borg Studio & Café í Borgarhrauni 2. Við höfum lagt tíma, vinnu og fjármagn í að byggja upp framtíð sem okkur var sagt að væri þess virði að fjárfesta í. Sjálf hef ég eytt ótal klukkustundum í akstur milli sveitarfélaga. Ég hef verið fjarri fjölskyldunni til að halda rekstrinum gangandi. Ég hef lagt allt mitt í að halda áfram, þrátt fyrir allar þær áskoranir sem við höfum staðið frammi fyrir. Þess vegna spyr ég: Af hverju er verið að hvetja fólk til uppbyggingar ef markmiðið er ekki að fólk geti verið hér? Af hverju er verið að hvetja fólk til að taka lán og leggja allt sitt undir ef forsendunum er síðan breytt eftir á? Það sem gerir þetta enn furðulegra er að síðan þessir styrkir voru veittir hefur staðan að mörgu leyti batnað, ekki versnað. Það hefur ekki orðið nýtt gos og samfélagið hefur haldið áfram að byggjast upp. Við vitum öll að náttúruvá er enn til staðar. Enginn þarf að útskýra það fyrir Grindvíkingum. En af hverju erum við þá með stöðuga vöktun? Af hverju eru vísindamenn að fylgjast með þróuninni allan sólarhringinn? Af hverju eru lögregla, slökkvilið og almannavarnir til staðar? Er það ekki einmitt vegna þess að ef hætta skapast eiga þessir aðilar að geta gripið inn í og brugðist við? Undanfarið höfum við séð jarðskjálfta víða um land. Jarðskjálftar mælast reglulega á Suðurlandi og víðar. Á sama tíma hefur verið tiltölulega rólegt í Grindavík um langt skeið. Enginn getur fullyrt hvað náttúran gerir á morgun. Það vitum við betur en flestir. En fólk hlýtur samt að velta því fyrir sér á hvaða forsendum þessar ákvarðanir eru teknar og hvers vegna mismunandi reglur gilda um fólk sem býr við sömu aðstæður. Ég er ekki að biðja um að hættan sé hundsuð. Ég er að biðja um skýr svör. Ég er að biðja um jafnræði. Ég er að biðja um að orð og gjörðir fari saman. Ef markmiðið er að byggja upp Grindavík þarf fólk að vita hvert stefnan er. Ef markmiðið er að fólk geti snúið aftur þarf að segja það skýrt. Ef markmiðið er annað eigum við líka rétt á að vita það. Það sem er erfiðast fyrir fólk er ekki óvissan í náttúrunni. Það er óvissan sem skapast þegar skilaboð stjórnvalda virðast breytast aftur og aftur. Við Grindvíkingar höfum sýnt ótrúlega þolinmæði. Við höfum hlustað á sérfræðinga, farið eftir fyrirmælum og lagt okkar af mörkum til að halda samfélaginu gangandi við afar erfiðar aðstæður. En þolinmæðin er ekki endalaus. Við erum ekki hætt. Við munum standa saman eins og við höfum alltaf gert. Við munum halda áfram að byggja upp fyrirtæki, samfélag og framtíð. Við munum halda áfram að krefjast svara. Við munum halda áfram að krefjast sanngirni. Þetta snýst ekki bara um Grindvík. Þetta snýst um traust. Þetta snýst um jafnræði. Þetta snýst um rétt fólks til að taka upplýstar ákvarðanir um eigið líf. Við biðjum ekki um sérmeðferð. Við biðjum einfaldlega um að sömu reglur gildi fyrir alla og að forsendum sé ekki breytt eftir að fólk hefur lagt eigið fé, tekið lán og lagt framtíð sína undir. Að lokum langar mig að minna fólk á að Grindavík er enn lifandi samfélag. Þrátt fyrir allt sem á undan er gengið er hér enn fólk sem vinnur, rekur fyrirtæki, tekur á móti gestum og heldur samfélaginu gangandi. Um helgina verður sjómannadagshelgi í Grindavík og ég hvet alla sem hafa tök á að kíkja í heimsókn. Það verður fjölbreytt dagskrá fyrir alla fjölskylduna, skemmtun fyrir börn og fullorðna, tónleikar á Bryggjunni og fullt af lífi í bænum. Komið til Grindavíkur, hittið fólkið, upplifið samfélagið og sjáið með eigin augum að hér er enn kraftur, samstaða og framtíðarsýn. Við Grindvíkingar höfum aldrei gefist upp og við ætlum ekki að gera það núna heldur. Áfram Grindavík. #ViðErumGrindavík Höfundur er eigandi Grindavík Guesthouse.
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar