Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar 11. júní 2026 07:45 Á morgun, föstudaginn 12. júní klukkan 12:00, munu Grindvíkingar og stuðningsfólk þeirra koma saman til friðsamlegra mótmæla. Við erum ekki að mótmæla vegna þess að við viljum átök. Við erum ekki að biðja um neitt sem er ómögulegt að framkvæma. Við erum ekki að biðja um ölmusu. Við erum að biðja um að stjórnvöld standi við þau loforð sem gefin voru og að hlustað sé á fólkið sem hefur lifað með afleiðingum þessara hamfara á hverjum einasta degi í rúm tvö og hálft ár. Til stjórnvalda Við skiljum að þið standið frammi fyrir erfiðum ákvörðunum. Við skiljum að enginn getur fjarlægt náttúruvá eða lofað fullkomnu öryggi. En við skiljum ekki hvernig það getur talist eðlilegt að fólk sem seldi hús sín til Þórkötlu fái eftir 31. ágúst aðeins að dvelja í þeim í 12 daga á mánuði án þess að nokkur raunveruleg lausn hafi verið kynnt samhliða. Við skiljum ekki hvernig talað var um endurkauparétt, kaupleigu, leiguleiðir og aðrar lausnir mánuðum saman en nú virðist allt í einu sem slíkt hafi aldrei staðið til. Við skiljum ekki hvernig hægt er að segja fólki hvað það megi ekki gera án þess að segja því hvaða leiðir séu í boði. Við skiljum heldur ekki hvernig um 250 manns geta búið í Grindavík allt árið um kring í öðrum eignum en þeim sem Þórkatla keypti, á meðan aðrir mega aðeins vera þar í 12 daga á mánuði. Eru þeir ekki í hættu? Er hættan mismunandi eftir því hver á húsið? Eða er fólk aðeins í hættu eftir að ákveðnum dagafjölda er náð? Þetta eru eðlilegar spurningar sem við eigum enn eftir að fá svör við. Við höfum einnig verið beðin um að virða áhættumat sem nú er verið að endurskoða vegna þess að ekki var tekið nægjanlegt tillit til allra þeirra þátta sem skipta máli. Nú eru fyrirtæki, stofnanir og hagsmunaaðilar kallaðir að borðinu til að leggja sitt af mörkum við nýtt mat. Það fögnum við. En það vekur líka spurningar. Ef fyrra matið var fullnægjandi, hvers vegna þarf nýtt? Og ef nýtt mat er nauðsynlegt, er þá ekki verið að viðurkenna að fyrra matið hafi ekki gefið rétta mynd af stöðunni? Við erum ekki að biðja um sérmeðferð. Við erum að biðja um sanngirni, skýrar lausnir og raunverulegt samtal. Til íslensku þjóðarinnar Mörg ykkar hafið spurt hvernig okkur geti dottið í hug að vilja fá húsin okkar aftur eftir að hafa selt þau. Við skiljum þá spurningu. En við erum ekki að biðja um að fá húsin okkar gefins. Við viljum kaupa þau aftur. Við viljum nýta forkaupsrétt sem kveðið er á um í samningum. Við viljum skoða kaupleigu. Við viljum skoða leiguúrræði. Við viljum einfaldlega fá raunhæfan möguleika til að snúa heim. Á meðan hefur söluferlið ekki hafist. Á meðan stendur fé þjóðarinnar bundið í eignum sem hvorki eru seldar né nýttar. Á meðan standa sum hús auð. Sum eru farin að láta á sjá. Rakaskemmdir, mygla og viðhaldsleysi aukast eftir því sem tíminn líður. Við spyrjum því hvort það sé raunverulega betra að láta hús standa tóm og skemmast en að gera þau upp, leigja þau út á sanngjörnum kjörum eða selja fólki sem vill búa í þeim. Þú þarft ekki að vera Grindvíkingur til að skilja þetta. Ímyndaðu þér að þú þyrftir að yfirgefa heimilið þitt með skömmum fyrirvara. Ímyndaðu þér að þér væru gefin loforð um lausnir sem síðan skiluðu sér aldrei og þú þyrftir að bíða mánuðum saman eftir þeim. Ímyndaðu þér að vilja kaupa heimilið þitt aftur, vera tilbúinn að greiða fyrir það og fá svo að heyra að það sé ekki í boði. Ímyndaðu þér að bíða í rúm tvö og hálft ár eftir skýrum svörum. Við óskum engum Íslendingi að lenda í þeirri stöðu sem Grindvíkingar hafa staðið frammi fyrir. Hættan er ekki bara til í Grindavík. Ísland er land náttúruafla. Þess vegna skiptir máli hvernig stjórnvöld koma fram við fólk þegar á reynir. Takið þátt í mótmælunum með okkur, hver veit hvort ykkar bæjarfélag verði næst í röðinni og þið lendið í svipuðu og við. Þá munum við standa með ykkur. Til fjölmiðla Við biðjum ykkur að mæta, hlusta og hjálpa okkur að koma rödd okkar á framfæri. Við erum ekki sérfræðingar í fjölmiðlum. Við erum fjölskyldufólk, eldri borgarar, fyrirtækjaeigendur, launafólk og börn sem hafa lifað við óvissu í langan tíma. Við viljum að fólk fái að heyra okkar hlið. Við viljum að stjórnvöld heyri okkar hlið. Við erum komin með upp fyrir kok af forræðishyggju og ákvörðunum sem teknar eru yfir höfuð okkar án þess að við fáum raunverulegt tækifæri til að hafa áhrif á eigið líf. Höfum við ekki gengið í gegnum nóg? Að lokum Mótmælin á morgun snúast ekki um reiði. Þau snúast um von. Von um að hægt sé að finna lausnir. Von um að stjórnvöld hlusti. Von um að samfélag sem hefur gengið í gegnum meira en flest önnur íslensk samfélög fái tækifæri til að standa aftur á eigin fótum. Við viljum ekki ölmusu. Við viljum ekki forréttindi. Við viljum sanngirni. Við viljum lausnir. Og við viljum að staðið sé við gefin orð. Við hvetjum alla sem vilja standa með okkur að merkja sig „Going“ á viðburðinum. Þeir sem ætla að mæta fá upplýsingar um staðsetningu mótmælanna áður en þau hefjast. https://www.facebook.com/events/1499037691356464 Höfundur er íbúi í grindavík eigandi Grindavík Guesthouse, Grindavík bike rental og Borg Studio & Café. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Mest lesið Spyrjið ykkur: Fyrir hvern vinnur íslenska krónan? Þórður Snær Júlíusson Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Er sanngjarnt að almenningssamgöngur á landsbyggðinni séu skertar? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Ekki ert þú nú mikill maður Kristján Loftsson Kristján Logason Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Vönduð hönnun er ábyrg uppbygging Björg Torfadóttir skrifar Skoðun Markaðsverð raforku í áttfalt heimilisverð Símon Einarsson skrifar Skoðun Aukin gjaldtaka vinnur gegn dreifingu ferðamanna Sara Sigmundsdóttir skrifar Skoðun Svíkjum ekki gerða samninga Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Danir ætla að verja Grænland Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Já eða nei? Kosningar 29. ágúst 2026 Grétar H. Óskarsson skrifar Skoðun Þegar innviðaskuldin gjaldfellir samfélagssáttmálann Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ekki sjá eftir atkvæðinu þínu! Arnar Steinn Þórarinsson skrifar Skoðun Símafriður er kominn til að vera og það er fagnaðarefni Atli Þór Jóhannsson,Hermann Arnar Austmar,Dagný Hróbjartsdóttir,Héðinn Svarfdal Björnsson,Karen Kristine Pye,Kristófer Nökkvi Sigurðsson,Kristín Ólöf Grétarsdóttir,Salka Hauksdóttir,Sigvaldi Egill Lárusson,Stefán Þór Helgason,Stefán Karl Snorrason skrifar Skoðun Er sanngjarnt að almenningssamgöngur á landsbyggðinni séu skertar? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Í kjörklefanum erum við ein Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Sævar Helgi horfir heima Atli Viðar Thorstensen skrifar Skoðun Skiptir stærðin máli? Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Samvinna auðlindagreina styrkir allra hag Þorsteinn Másson skrifar Skoðun Ekki ert þú nú mikill maður Kristján Loftsson Kristján Logason skrifar Skoðun Spyrjið ykkur: Fyrir hvern vinnur íslenska krónan? Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Sjá meira
Á morgun, föstudaginn 12. júní klukkan 12:00, munu Grindvíkingar og stuðningsfólk þeirra koma saman til friðsamlegra mótmæla. Við erum ekki að mótmæla vegna þess að við viljum átök. Við erum ekki að biðja um neitt sem er ómögulegt að framkvæma. Við erum ekki að biðja um ölmusu. Við erum að biðja um að stjórnvöld standi við þau loforð sem gefin voru og að hlustað sé á fólkið sem hefur lifað með afleiðingum þessara hamfara á hverjum einasta degi í rúm tvö og hálft ár. Til stjórnvalda Við skiljum að þið standið frammi fyrir erfiðum ákvörðunum. Við skiljum að enginn getur fjarlægt náttúruvá eða lofað fullkomnu öryggi. En við skiljum ekki hvernig það getur talist eðlilegt að fólk sem seldi hús sín til Þórkötlu fái eftir 31. ágúst aðeins að dvelja í þeim í 12 daga á mánuði án þess að nokkur raunveruleg lausn hafi verið kynnt samhliða. Við skiljum ekki hvernig talað var um endurkauparétt, kaupleigu, leiguleiðir og aðrar lausnir mánuðum saman en nú virðist allt í einu sem slíkt hafi aldrei staðið til. Við skiljum ekki hvernig hægt er að segja fólki hvað það megi ekki gera án þess að segja því hvaða leiðir séu í boði. Við skiljum heldur ekki hvernig um 250 manns geta búið í Grindavík allt árið um kring í öðrum eignum en þeim sem Þórkatla keypti, á meðan aðrir mega aðeins vera þar í 12 daga á mánuði. Eru þeir ekki í hættu? Er hættan mismunandi eftir því hver á húsið? Eða er fólk aðeins í hættu eftir að ákveðnum dagafjölda er náð? Þetta eru eðlilegar spurningar sem við eigum enn eftir að fá svör við. Við höfum einnig verið beðin um að virða áhættumat sem nú er verið að endurskoða vegna þess að ekki var tekið nægjanlegt tillit til allra þeirra þátta sem skipta máli. Nú eru fyrirtæki, stofnanir og hagsmunaaðilar kallaðir að borðinu til að leggja sitt af mörkum við nýtt mat. Það fögnum við. En það vekur líka spurningar. Ef fyrra matið var fullnægjandi, hvers vegna þarf nýtt? Og ef nýtt mat er nauðsynlegt, er þá ekki verið að viðurkenna að fyrra matið hafi ekki gefið rétta mynd af stöðunni? Við erum ekki að biðja um sérmeðferð. Við erum að biðja um sanngirni, skýrar lausnir og raunverulegt samtal. Til íslensku þjóðarinnar Mörg ykkar hafið spurt hvernig okkur geti dottið í hug að vilja fá húsin okkar aftur eftir að hafa selt þau. Við skiljum þá spurningu. En við erum ekki að biðja um að fá húsin okkar gefins. Við viljum kaupa þau aftur. Við viljum nýta forkaupsrétt sem kveðið er á um í samningum. Við viljum skoða kaupleigu. Við viljum skoða leiguúrræði. Við viljum einfaldlega fá raunhæfan möguleika til að snúa heim. Á meðan hefur söluferlið ekki hafist. Á meðan stendur fé þjóðarinnar bundið í eignum sem hvorki eru seldar né nýttar. Á meðan standa sum hús auð. Sum eru farin að láta á sjá. Rakaskemmdir, mygla og viðhaldsleysi aukast eftir því sem tíminn líður. Við spyrjum því hvort það sé raunverulega betra að láta hús standa tóm og skemmast en að gera þau upp, leigja þau út á sanngjörnum kjörum eða selja fólki sem vill búa í þeim. Þú þarft ekki að vera Grindvíkingur til að skilja þetta. Ímyndaðu þér að þú þyrftir að yfirgefa heimilið þitt með skömmum fyrirvara. Ímyndaðu þér að þér væru gefin loforð um lausnir sem síðan skiluðu sér aldrei og þú þyrftir að bíða mánuðum saman eftir þeim. Ímyndaðu þér að vilja kaupa heimilið þitt aftur, vera tilbúinn að greiða fyrir það og fá svo að heyra að það sé ekki í boði. Ímyndaðu þér að bíða í rúm tvö og hálft ár eftir skýrum svörum. Við óskum engum Íslendingi að lenda í þeirri stöðu sem Grindvíkingar hafa staðið frammi fyrir. Hættan er ekki bara til í Grindavík. Ísland er land náttúruafla. Þess vegna skiptir máli hvernig stjórnvöld koma fram við fólk þegar á reynir. Takið þátt í mótmælunum með okkur, hver veit hvort ykkar bæjarfélag verði næst í röðinni og þið lendið í svipuðu og við. Þá munum við standa með ykkur. Til fjölmiðla Við biðjum ykkur að mæta, hlusta og hjálpa okkur að koma rödd okkar á framfæri. Við erum ekki sérfræðingar í fjölmiðlum. Við erum fjölskyldufólk, eldri borgarar, fyrirtækjaeigendur, launafólk og börn sem hafa lifað við óvissu í langan tíma. Við viljum að fólk fái að heyra okkar hlið. Við viljum að stjórnvöld heyri okkar hlið. Við erum komin með upp fyrir kok af forræðishyggju og ákvörðunum sem teknar eru yfir höfuð okkar án þess að við fáum raunverulegt tækifæri til að hafa áhrif á eigið líf. Höfum við ekki gengið í gegnum nóg? Að lokum Mótmælin á morgun snúast ekki um reiði. Þau snúast um von. Von um að hægt sé að finna lausnir. Von um að stjórnvöld hlusti. Von um að samfélag sem hefur gengið í gegnum meira en flest önnur íslensk samfélög fái tækifæri til að standa aftur á eigin fótum. Við viljum ekki ölmusu. Við viljum ekki forréttindi. Við viljum sanngirni. Við viljum lausnir. Og við viljum að staðið sé við gefin orð. Við hvetjum alla sem vilja standa með okkur að merkja sig „Going“ á viðburðinum. Þeir sem ætla að mæta fá upplýsingar um staðsetningu mótmælanna áður en þau hefjast. https://www.facebook.com/events/1499037691356464 Höfundur er íbúi í grindavík eigandi Grindavík Guesthouse, Grindavík bike rental og Borg Studio & Café.
Er sanngjarnt að almenningssamgöngur á landsbyggðinni séu skertar? Halla Hrund Logadóttir Skoðun
Skoðun Símafriður er kominn til að vera og það er fagnaðarefni Atli Þór Jóhannsson,Hermann Arnar Austmar,Dagný Hróbjartsdóttir,Héðinn Svarfdal Björnsson,Karen Kristine Pye,Kristófer Nökkvi Sigurðsson,Kristín Ólöf Grétarsdóttir,Salka Hauksdóttir,Sigvaldi Egill Lárusson,Stefán Þór Helgason,Stefán Karl Snorrason skrifar
Skoðun Er sanngjarnt að almenningssamgöngur á landsbyggðinni séu skertar? Halla Hrund Logadóttir skrifar
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Er sanngjarnt að almenningssamgöngur á landsbyggðinni séu skertar? Halla Hrund Logadóttir Skoðun