Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar 15. júní 2026 08:02 Nýliðna helgi var ég gangandi út úr verslun Bónus þegar ég var næstum keyrður niður af svörtum krossara. Það munaði sentímetrum. Hann var á eflaust u.þ.b. 60 km/klst. Ökumaðurinn var unglingur og ekki í hefðbundnum hlífðarfatnaði. Ég horfði á eftir honum keyra niður gangstéttina þar sem hann prjónaði með vinum sínum. Þetta er ekki einsdæmi - undanfarna mánuði hef ég orðið var við vaxandi fjölda unglinga á svörtum krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins. Það er iðulega hópur slíkra móturhjóla í hóp fyrir framan Smáralindina. Ég sé þá reglulega fyrir utan KFC nálægt heimili mínu. Og að sjálfsögðu fyrir utan Bónus. Mér þykir áhugavert hversu lítil umræða hefur verið um þessa þróun. Er lögreglan hætt að skipta sér af svona löguðu? Ég keyrði sjálfur um á krossara þegar ég var krakki og unglingur - aldrei hefði mér dottið í hug að keyra þá um gangstéttir bæjarins. Það var stutt vegalengd frá heimili mínu yfir á malarvegina burt frá bænum og maður óttaðist alltaf að vera gómaður þessa mínútu sem tók að keyra út úr bænum. Það var ekki að ástæðulausu enda skipti lögreglan sér af. Ég man vel eftir umræðunni þegar vespurnar urðu vinsæll faramáti meðal unglinga og þegar rafmagnshlaupahjólin tóku við af þeim. Er fólk bara búið að gefast upp? Er ekki nóg með það að á göngustígum þurfi maður að eiga von á því að rafmagnshjól þjóti frammúr manni á 40 km/klst eða 35 kg hlaupahjól ekið af fólki í misgóðu ástandi heldur eigum við nú að gefa eftir göngustígana níðþungum krossurum á 60-80 km/klst? Ég kalla vinsamlegast eftir umræðu um þetta og átaki meðal lögreglunnar. Ég kalla eftir því að foreldrar sem kaupi 60 kg rafmagnskrossara handa börnum án þess að tryggja að hjólið verði ekki notað innanbæjar séu tjargaðir og fiðraðir á torgi bæjarfélagsins á föstudagskvöldum. Ef ég á að enda í rafmögnuðum hjólastól, lamaður fyrir neðan háls, þá þætti mér vænt um að það sé vegna einhvers aðeins virðulegra en að vera keyrður niður af barnungum dreng á móturhjóli í þykjustuleik þess eðlis að hann sé einhver gengisstrákur í Chicago árið 2023. Náið stjórn á börnunum ykkar. Höfundur er tölvunarfræðingur og vill helst ekki verða klessa á gangstéttinni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umferðaröryggi Mest lesið Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon Skoðun Skoðun Skoðun Til hvers var þá barist? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Skynsamleg röð hlutanna Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Græða fyrirtæki á verðbólgu? Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Sjá meira
Nýliðna helgi var ég gangandi út úr verslun Bónus þegar ég var næstum keyrður niður af svörtum krossara. Það munaði sentímetrum. Hann var á eflaust u.þ.b. 60 km/klst. Ökumaðurinn var unglingur og ekki í hefðbundnum hlífðarfatnaði. Ég horfði á eftir honum keyra niður gangstéttina þar sem hann prjónaði með vinum sínum. Þetta er ekki einsdæmi - undanfarna mánuði hef ég orðið var við vaxandi fjölda unglinga á svörtum krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins. Það er iðulega hópur slíkra móturhjóla í hóp fyrir framan Smáralindina. Ég sé þá reglulega fyrir utan KFC nálægt heimili mínu. Og að sjálfsögðu fyrir utan Bónus. Mér þykir áhugavert hversu lítil umræða hefur verið um þessa þróun. Er lögreglan hætt að skipta sér af svona löguðu? Ég keyrði sjálfur um á krossara þegar ég var krakki og unglingur - aldrei hefði mér dottið í hug að keyra þá um gangstéttir bæjarins. Það var stutt vegalengd frá heimili mínu yfir á malarvegina burt frá bænum og maður óttaðist alltaf að vera gómaður þessa mínútu sem tók að keyra út úr bænum. Það var ekki að ástæðulausu enda skipti lögreglan sér af. Ég man vel eftir umræðunni þegar vespurnar urðu vinsæll faramáti meðal unglinga og þegar rafmagnshlaupahjólin tóku við af þeim. Er fólk bara búið að gefast upp? Er ekki nóg með það að á göngustígum þurfi maður að eiga von á því að rafmagnshjól þjóti frammúr manni á 40 km/klst eða 35 kg hlaupahjól ekið af fólki í misgóðu ástandi heldur eigum við nú að gefa eftir göngustígana níðþungum krossurum á 60-80 km/klst? Ég kalla vinsamlegast eftir umræðu um þetta og átaki meðal lögreglunnar. Ég kalla eftir því að foreldrar sem kaupi 60 kg rafmagnskrossara handa börnum án þess að tryggja að hjólið verði ekki notað innanbæjar séu tjargaðir og fiðraðir á torgi bæjarfélagsins á föstudagskvöldum. Ef ég á að enda í rafmögnuðum hjólastól, lamaður fyrir neðan háls, þá þætti mér vænt um að það sé vegna einhvers aðeins virðulegra en að vera keyrður niður af barnungum dreng á móturhjóli í þykjustuleik þess eðlis að hann sé einhver gengisstrákur í Chicago árið 2023. Náið stjórn á börnunum ykkar. Höfundur er tölvunarfræðingur og vill helst ekki verða klessa á gangstéttinni.
Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar