Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar 22. júní 2026 09:31 Þann 29. ágúst greiðum við atkvæði um hvort hefja eigi viðræður um aðild að Evrópusambandinu. Herferðin „SJÁ“, „Já til að sjá“, byggir á einfaldri og þægilegri hugmynd: að Íslendingar eigi ekki að gera upp hug sinn um aðild fyrr en samningur liggur á borðinu. Fyrst sjáum við samninginn, svo ákveðum við okkur. Þetta hljómar varfærnislega og skynsamlega. Það er ein veigamikil brotalöm á þessari nálgun. Stærstu spurningarnar um aðild ráðast ekki af samningi sem á eftir að semja. Þær eru þegar útkljáðar, í sáttmálum og lögum Evrópusambandsins, löngu áður en nokkur Íslendingur sest að samningaborði. Þess vegna setti ég upp síðuna jatiladfela.com. Hún er andsvar, og já, skopstæling, við „Já til að sjá“, en erindi hennar er fullkomlega alvarlegt: það sem mestu skiptir geturðu séð strax. Tökum nokkur dæmi um það sem þegar liggur fyrir, í sáttmálum sambandsins, í lögum þess og í tölum sem hver sem er getur flett upp, óháð því hvað kæmi út úr viðræðum. Atkvæðavægi Íslands í ráðherraráði ESB yrði um 0,09%, enda ræðst vægið af íbúafjölda í kerfi aukins meirihluta. Á Evrópuþinginu fengi Ísland sex þingsæti af 720. Þetta er einföld stærðfræði og fyrirliggjandi sætaskipan. Stjórn fiskveiða, nánar tiltekið verndun fiskistofna, sem mestu varðar fyrir Ísland, fellur undir einkavald sambandsins samkvæmt 3. grein (1)(d) sáttmálans um starfshætti ESB. Þar fengi Ísland ekkert neitunarvald. Ekkert aðildarríki hefur varanlega undanþágu frá sameiginlegu sjávarútvegsstefnunni. Núll. Hver sem flettir upp 3. grein sáttmálans sér það sjálfur. Loks er talan sem oft er slegið fram: að Ísland hafi þegar tekið upp „um 75%“ af reglum ESB gegnum EES og því sé lítið eftir óséð. Sú tala miðar við annan nefnara en sú sem ég nota. Þegar litið er til allra ESB-gerða er hlutfallið nær 20–25%. Mismunurinn liggur í því hvað er talið með. Á jatiladfela.com er hver fullyrðing tengd heimild og merkt eftir vissustigi, staðfest, rökstutt eða mat. Þú þarft ekki að taka mín orð trúanleg frekar en nokkurs annars. Heimildirnar liggja frammi á evropumalin.is og hver sem vill má rekja þær til frumheimilda. Samningur skiptir auðvitað máli, upp að vissu marki. Aðlögunartími getur lengst eða styst og ýmis útfærsluatriði ráðast af viðræðum. Það breytir hinsvegar ekki grunninum: valdinu yfir fiskimiðunum, vægi Íslands í atkvæðagreiðslum í Brussel, og því að engin varanleg undanþága frá sjávarútvegsstefnunni stendur til boða. Margir kalla það varfærni að bíða eftir samningnum áður en afstaða er tekin. Biðin bætir engu við þekkingu okkar á þessum atriðum, því þau liggja þegar fyrir. Ég sé enga ástæðu til að geyma svarið fram í ágúst. Skoðið tölurnar sjálf. „SJÁ“ vill að við sjáum áður en við tökum afstöðu, gott og vel. Þá skulum við byrja á því sem þegar blasir við. Höfundur er fullveldissinni, ritstjóri evropumalin.is og stendur að baki jatiladfela.com Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason Skoðun Skoðun Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Þann 29. ágúst greiðum við atkvæði um hvort hefja eigi viðræður um aðild að Evrópusambandinu. Herferðin „SJÁ“, „Já til að sjá“, byggir á einfaldri og þægilegri hugmynd: að Íslendingar eigi ekki að gera upp hug sinn um aðild fyrr en samningur liggur á borðinu. Fyrst sjáum við samninginn, svo ákveðum við okkur. Þetta hljómar varfærnislega og skynsamlega. Það er ein veigamikil brotalöm á þessari nálgun. Stærstu spurningarnar um aðild ráðast ekki af samningi sem á eftir að semja. Þær eru þegar útkljáðar, í sáttmálum og lögum Evrópusambandsins, löngu áður en nokkur Íslendingur sest að samningaborði. Þess vegna setti ég upp síðuna jatiladfela.com. Hún er andsvar, og já, skopstæling, við „Já til að sjá“, en erindi hennar er fullkomlega alvarlegt: það sem mestu skiptir geturðu séð strax. Tökum nokkur dæmi um það sem þegar liggur fyrir, í sáttmálum sambandsins, í lögum þess og í tölum sem hver sem er getur flett upp, óháð því hvað kæmi út úr viðræðum. Atkvæðavægi Íslands í ráðherraráði ESB yrði um 0,09%, enda ræðst vægið af íbúafjölda í kerfi aukins meirihluta. Á Evrópuþinginu fengi Ísland sex þingsæti af 720. Þetta er einföld stærðfræði og fyrirliggjandi sætaskipan. Stjórn fiskveiða, nánar tiltekið verndun fiskistofna, sem mestu varðar fyrir Ísland, fellur undir einkavald sambandsins samkvæmt 3. grein (1)(d) sáttmálans um starfshætti ESB. Þar fengi Ísland ekkert neitunarvald. Ekkert aðildarríki hefur varanlega undanþágu frá sameiginlegu sjávarútvegsstefnunni. Núll. Hver sem flettir upp 3. grein sáttmálans sér það sjálfur. Loks er talan sem oft er slegið fram: að Ísland hafi þegar tekið upp „um 75%“ af reglum ESB gegnum EES og því sé lítið eftir óséð. Sú tala miðar við annan nefnara en sú sem ég nota. Þegar litið er til allra ESB-gerða er hlutfallið nær 20–25%. Mismunurinn liggur í því hvað er talið með. Á jatiladfela.com er hver fullyrðing tengd heimild og merkt eftir vissustigi, staðfest, rökstutt eða mat. Þú þarft ekki að taka mín orð trúanleg frekar en nokkurs annars. Heimildirnar liggja frammi á evropumalin.is og hver sem vill má rekja þær til frumheimilda. Samningur skiptir auðvitað máli, upp að vissu marki. Aðlögunartími getur lengst eða styst og ýmis útfærsluatriði ráðast af viðræðum. Það breytir hinsvegar ekki grunninum: valdinu yfir fiskimiðunum, vægi Íslands í atkvæðagreiðslum í Brussel, og því að engin varanleg undanþága frá sjávarútvegsstefnunni stendur til boða. Margir kalla það varfærni að bíða eftir samningnum áður en afstaða er tekin. Biðin bætir engu við þekkingu okkar á þessum atriðum, því þau liggja þegar fyrir. Ég sé enga ástæðu til að geyma svarið fram í ágúst. Skoðið tölurnar sjálf. „SJÁ“ vill að við sjáum áður en við tökum afstöðu, gott og vel. Þá skulum við byrja á því sem þegar blasir við. Höfundur er fullveldissinni, ritstjóri evropumalin.is og stendur að baki jatiladfela.com
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar