Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 28. júní 2026 07:02 Margt áhugavert er að finna í gögnum tengdum misheppnaðri umsókn Samfylkingarinnar og Vinstri grænna um inngöngu í Evrópusambandið frá árinu 2009. Það er að segja þeim gögnum sem núverandi ríkisstjórn hefur ekki læst inni í leyniherbergi sem aðeins alþingismenn hafa aðgang að en mega ekki upp upplýsa þjóðina um. Þar kemur meðal annars fram að innganga í sambandið kallaði á mikla „stofnanauppbyggingu“ hér á landi samhliða viðræðum í þeim efnum, það er að segja útþenslu hins opinbera, til þess að landið gæti staðið undir þeim skuldbindingum sem fylgdu því að vera innan þess. Vert er að hafa þetta í huga þegar því er haldið fram að innganga í Evrópusambandið myndi ekki þýða umfangsmeiri stjórnsýslu hér á landi. Eins og af Halldóri Jörgen Olesen í grein á Vísi á dögunum þar sem hann hafnaði því meðal annars að fjölga þyrfti starfsmönnum ráðuneytanna kæmi til hennar. Til dæmis er smæð íslenzku stjórnsýslunnar að áliti sambandsins til umfjöllunar í skjali á vegum þess frá árinu 2011 sem nefnist „Commission decision of 08.04.2011 on a Multi-annual Indicative Planning Document (MIPD) 2011-2013 for Iceland“ og unnið var í kjölfar úttektar sambandsins á stjórnsýslunni. „Heilt á litið er [íslenzka] stjórnsýslan lítil og býr við takmarkaðar fjárveitingar. Verulegur niðurskurður á opinberum útgjöldum hefur enn fremur átt sér stað til þess að takast á við fjárhagserfiðleikana í kjölfar efnahagskrísunnar árið 2008. Niðurskurðurinn hefur dregið enn frekar úr getu stjórnsýslu Íslands til þess að sinna undirbúningi fyrir inngöngu í Evrópusambandið sem þó var takmörkuð að stærð fyrir,“ segir þannig í skjalinu og leynir sér ekki það sjónarmið sambandsins að stjórnsýslan hér á landi sé engan veginn í stakk búin til að ráða við það sem fylgir því að ganga í það. Fram kemur einnig í skjalinu að Ísland muni þurfa „að byggja upp getu stjórnsýslunnar til þess að taka upp, þýða og innleiða löggjöf sambandsins og koma á laggirnar öllum þeim nauðsynlegu innviðum sem vera innan þess gerir kröfu um. […] Stjórnsýsla Íslands er lítil. Hjá stjórnarráðinu starfa um 700 opinberir starfsmenn og það samanstendur af tíu ráðuneytum. […] Ráðuneytin eru lítil og hafa á bilinu 26 til 214 starfsmenn. Að meðaltali 58 starfsmenn.“ Vert er að geta þess að stjórnarráðið er í dag ekki mikið fjölmennara en þá. Þá er rétt að árétta það að hér er á ferðinni mat Evrópusambandsins sjálfs. Vitanlega þarf þetta ekki að koma á óvart enda stjórnsýsla Evrópusambandsins miðuð við milljóna- og tugmilljónaþjóðir. Það er rétt hjá Halldóri að vegna EES-samningsins tekur Ísland upp megnið af regluverki sambandsins um innri markað þess. En ekki af öllu regluverki þess eins og gjarnan hefur ranglega verið haldið fram af Evrópusambandssinnum. Miðað við síðustu úttekt utanríkisráðuneytisins var hlutfallið 13,4% árið 2016 og miðað við þróunin fram að því kann það að vera eitthvað yfir 20% í dag. Innan Evrópusambandsins væri hins vegar allt regluverk sambandsins eins og það leggði sig undir. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Mest lesið Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Sjá meira
Margt áhugavert er að finna í gögnum tengdum misheppnaðri umsókn Samfylkingarinnar og Vinstri grænna um inngöngu í Evrópusambandið frá árinu 2009. Það er að segja þeim gögnum sem núverandi ríkisstjórn hefur ekki læst inni í leyniherbergi sem aðeins alþingismenn hafa aðgang að en mega ekki upp upplýsa þjóðina um. Þar kemur meðal annars fram að innganga í sambandið kallaði á mikla „stofnanauppbyggingu“ hér á landi samhliða viðræðum í þeim efnum, það er að segja útþenslu hins opinbera, til þess að landið gæti staðið undir þeim skuldbindingum sem fylgdu því að vera innan þess. Vert er að hafa þetta í huga þegar því er haldið fram að innganga í Evrópusambandið myndi ekki þýða umfangsmeiri stjórnsýslu hér á landi. Eins og af Halldóri Jörgen Olesen í grein á Vísi á dögunum þar sem hann hafnaði því meðal annars að fjölga þyrfti starfsmönnum ráðuneytanna kæmi til hennar. Til dæmis er smæð íslenzku stjórnsýslunnar að áliti sambandsins til umfjöllunar í skjali á vegum þess frá árinu 2011 sem nefnist „Commission decision of 08.04.2011 on a Multi-annual Indicative Planning Document (MIPD) 2011-2013 for Iceland“ og unnið var í kjölfar úttektar sambandsins á stjórnsýslunni. „Heilt á litið er [íslenzka] stjórnsýslan lítil og býr við takmarkaðar fjárveitingar. Verulegur niðurskurður á opinberum útgjöldum hefur enn fremur átt sér stað til þess að takast á við fjárhagserfiðleikana í kjölfar efnahagskrísunnar árið 2008. Niðurskurðurinn hefur dregið enn frekar úr getu stjórnsýslu Íslands til þess að sinna undirbúningi fyrir inngöngu í Evrópusambandið sem þó var takmörkuð að stærð fyrir,“ segir þannig í skjalinu og leynir sér ekki það sjónarmið sambandsins að stjórnsýslan hér á landi sé engan veginn í stakk búin til að ráða við það sem fylgir því að ganga í það. Fram kemur einnig í skjalinu að Ísland muni þurfa „að byggja upp getu stjórnsýslunnar til þess að taka upp, þýða og innleiða löggjöf sambandsins og koma á laggirnar öllum þeim nauðsynlegu innviðum sem vera innan þess gerir kröfu um. […] Stjórnsýsla Íslands er lítil. Hjá stjórnarráðinu starfa um 700 opinberir starfsmenn og það samanstendur af tíu ráðuneytum. […] Ráðuneytin eru lítil og hafa á bilinu 26 til 214 starfsmenn. Að meðaltali 58 starfsmenn.“ Vert er að geta þess að stjórnarráðið er í dag ekki mikið fjölmennara en þá. Þá er rétt að árétta það að hér er á ferðinni mat Evrópusambandsins sjálfs. Vitanlega þarf þetta ekki að koma á óvart enda stjórnsýsla Evrópusambandsins miðuð við milljóna- og tugmilljónaþjóðir. Það er rétt hjá Halldóri að vegna EES-samningsins tekur Ísland upp megnið af regluverki sambandsins um innri markað þess. En ekki af öllu regluverki þess eins og gjarnan hefur ranglega verið haldið fram af Evrópusambandssinnum. Miðað við síðustu úttekt utanríkisráðuneytisins var hlutfallið 13,4% árið 2016 og miðað við þróunin fram að því kann það að vera eitthvað yfir 20% í dag. Innan Evrópusambandsins væri hins vegar allt regluverk sambandsins eins og það leggði sig undir. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun