Markaðsverð raforku í áttfalt heimilisverð Símon Einarsson skrifar 8. júlí 2026 17:30 Nýjustu markaðsupplýsingar sýna áhugaverða stöðu. Verð á skammtímamarkaði Elmu fór í dag upp í rúmlega 70 ISK/kWst sem er áttfalt heimilisverð og jafnframt margfalt hærra en verð á sambærilegum mörkuðum í Evrópu — jafnvel um hásumar, á tíma þar sem almennt ætti að vera nægt afl og orka í kerfinu. Í litlu raforkukerfi eins og á Íslandi er óraunhæft að ætla að markaður leysi allt einn og sér. Markaður virkar best þegar hann hefur næga dýpt og samkeppni. Við þurfum að horfast í augu við að íslenski raforkumarkaðurinn er lítill og samþjappaður. Landsvirkjun er langstærsti framleiðandinn og miðlunarlónin eru í raun rafhlaða íslenska raforkukerfisins. Áður voru raforkuviðskipti skipulögð fram í tíman í form í tvíhliða samninga. Í dag fara viðskipti fram í auknum mæli í gegnum markað. Það hefur kosti en skapar líka ný vandamál. Þar er sem mikilvægt er að tryggja afl og getu til að flytja orku. Þá má einnig nefna að ef aðeins fáir framleiðendur eru virkir á söluhlið markaðarins getur myndast staða þar sem markaðurinn verður grunnur og viðkvæmur þegar eitthvað kemur upp. Þess vegna skiptir máli að sem mest af raforkuviðskiptum fari fram með gagnsæjum hætti í gegnum markað, þannig að raunveruleg dýpt og samkeppni myndist á framleiðsluhliðinni.Sérstaklega má færa rök fyrir því að orka frá fyrirtækjum í opinberri eigu, sem fer inn á almenna dreifikerfið (þ.e. er ekki í stóriðju), ætti öll að fara í gegnum markað. Það myndi styrkja verðmyndun, auka samkeppni og hjálpa til við að byggja upp dýpri og virkari raforkumarkað. Þetta snýst ekki um að gagnrýna markaðinn eða einstaka aðila. Þetta snýst um að nýta orkukerfið og orkuauðlindir Íslands betur — og byggja lausnir sem henta Íslandi. Það er spennandi að fá að fylgjast með og taka þátt í þróun kerfisins. Höfundur er stofnandi og framkvæmdastjóri Straumlindar og er með MSc í orkuverkfræði og BSc í rekstrarverkfræði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Nýjustu markaðsupplýsingar sýna áhugaverða stöðu. Verð á skammtímamarkaði Elmu fór í dag upp í rúmlega 70 ISK/kWst sem er áttfalt heimilisverð og jafnframt margfalt hærra en verð á sambærilegum mörkuðum í Evrópu — jafnvel um hásumar, á tíma þar sem almennt ætti að vera nægt afl og orka í kerfinu. Í litlu raforkukerfi eins og á Íslandi er óraunhæft að ætla að markaður leysi allt einn og sér. Markaður virkar best þegar hann hefur næga dýpt og samkeppni. Við þurfum að horfast í augu við að íslenski raforkumarkaðurinn er lítill og samþjappaður. Landsvirkjun er langstærsti framleiðandinn og miðlunarlónin eru í raun rafhlaða íslenska raforkukerfisins. Áður voru raforkuviðskipti skipulögð fram í tíman í form í tvíhliða samninga. Í dag fara viðskipti fram í auknum mæli í gegnum markað. Það hefur kosti en skapar líka ný vandamál. Þar er sem mikilvægt er að tryggja afl og getu til að flytja orku. Þá má einnig nefna að ef aðeins fáir framleiðendur eru virkir á söluhlið markaðarins getur myndast staða þar sem markaðurinn verður grunnur og viðkvæmur þegar eitthvað kemur upp. Þess vegna skiptir máli að sem mest af raforkuviðskiptum fari fram með gagnsæjum hætti í gegnum markað, þannig að raunveruleg dýpt og samkeppni myndist á framleiðsluhliðinni.Sérstaklega má færa rök fyrir því að orka frá fyrirtækjum í opinberri eigu, sem fer inn á almenna dreifikerfið (þ.e. er ekki í stóriðju), ætti öll að fara í gegnum markað. Það myndi styrkja verðmyndun, auka samkeppni og hjálpa til við að byggja upp dýpri og virkari raforkumarkað. Þetta snýst ekki um að gagnrýna markaðinn eða einstaka aðila. Þetta snýst um að nýta orkukerfið og orkuauðlindir Íslands betur — og byggja lausnir sem henta Íslandi. Það er spennandi að fá að fylgjast með og taka þátt í þróun kerfisins. Höfundur er stofnandi og framkvæmdastjóri Straumlindar og er með MSc í orkuverkfræði og BSc í rekstrarverkfræði.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar