Enn einn landsbyggðarskatturinn á íbúa Austurlands Dagmar Ýr Stefánsdóttir og Kristín Dröfn Halldórsdóttir skrifa 18. ágúst 2026 07:33 Áform ríkisstjórnarinnar um að hækka virðisaukaskatt á baðlón úr 11% í 24% munu koma sérstaklega illa niður á landsbyggðinni. Í Múlaþingi blasir við hvernig þessi skattahækkun mun veikja rekstrargrundvöll Vök Baths, vinna gegn uppbyggingu ferðaþjónustu á Austurlandi og skerða þjónustu sem heimafólk nýtir allt árið. Þessi hækkun er enn einn landsbyggðarskatturinn, því nánast öll baðlón landsins eru staðsett utan höfuðborgarsvæðisins. Þau skapa störf hvert á sínu svæði, auka dreifingu ferðamanna á svæði fjarri höfuðborginni og styðja við uppbyggingu gistingar, veitingastaða, verslunar og afþreyingar. Bæði baðlónin sjálf, og sú starfsemi sem þau styðja við, eru mikilvæg þjónusta sem auka lífsgæði íbúa samfélagsins hér á Austurlandi. Vök skiptir máli allt árið Vök Baths við Urriðavatn eru orðin mikilvægur hluti af samfélaginu í Múlaþingi. Þar hefur verið byggður upp öflugur ferðamannasegull sem hefur lagt áherslu á að þjóna einnig heimafólki. Um 40% gesta Vök eru Íslendingar, heimafólk og innlendir ferðamenn, og um 750 árskort eru seld á ári til íbúa á Austurlandi. Ríkisstjórnin virðist halda að hækkunin lendi bara á erlendum ferðamönnum, en virðisaukaskattur er neytendaskattur sem fer líka beint út í verðið á árskortum heimafólks. Þess vegna lendir hækkun virðisaukaskattsins ekki síst á heimilum á svæðinu. Stærra áhyggjuefnið eru þó neikvæðu áhrifin á rekstur Vök yfir veturinn. Árið 2025 var tap á starfsemi Vök í fimm mánuði ársins. Sú staðreynd segir meira um stöðu heilsársferðaþjónustu á Austurlandi en skattadálkarnir í töflureikni fjármálaráðuneytisins. Sumarið ber reksturinn uppi en veturinn ræður því hvort hægt er að halda fólki í vinnu allt árið, byggja upp þekkingu og skapa stöðug störf fyrir heimafólk. Hækkun á virðisaukaskatti úr 11% í 24% þrengir þetta svigrúm verulega og ef reksturinn yfir veikustu mánuðina stendur ekki undir sér þarf að bregðast við með því að stytta opnunartíma og draga saman í starfseminni. Í versta falli gæti skattahækkunin orðið til þess að loka verði Vök Baths í nokkra mánuði yfir vetrartímann. Það þýðir að afleiðingarnar af þessum landsbyggðarskatti ná langt út fyrir rekstrarreikning Vök. Starfsfólk missir vinnuna eða verður að minnka starfshlutfall. Íbúar missa þjónustu og lífsgæði á svæðinu minnka. Ferðamenn hafa færri ástæður til að dvelja á svæðinu utan háannar á svæði sem nú þegar glímir við miklu meiri árstíðasveiflu en svæði nær höfuðborginni. Og önnur fyrirtæki sem byggst hafa upp á svæðinu missa viðskipti. Allt eru þetta augljósar og fyrirsjáanlegar afleiðingar. En sú afleiðing sem er líklega alvarlegust fyrir landsvæði eins og Austurland er ekki alltaf svona augljós. Aukin skattheimta leiðir fyrst til þess að geta VÖK Baths, sem hefur burði til að verða burðarás í margvíslegri tengdri uppbyggingu á svæðinu, skerðist stórlega. Það felur í sér gríðarlega neikvæð samfélagsleg áhrif. VÖK Baths hefur þegar gert áætlanir um mikla uppbyggingu í sínu næsta nágrenni á næstu árum. Það er augljóst, að það fjármagn sem fer til greiðslu hærri skatta leiðir fyrst til þess að slíkar hugmyndir eru slegnar af borðinu, áður en farið er í uppsagnir og lokanir. Þannig verður skattabreyting í Reykjavík að alvarlegu höggi á alla virðiskeðju feðraþjónustunnar hér á Austurlandi og er þess vegna mjög raunverulegt byggðamál. Ferðaþjónustan hefur á undanförnum árum aukið fjölbreytni atvinnulífs í Múlaþingi og á Austurlandi í heild. Hún hefur skapað störf fyrir heimafólk, laðað nýja íbúa að og bætt þjónustu sem heimafólk nýtur. Heilsársstarfsemi lykilfyrirtækja eins og Vök Baths er grundvöllur að því að sú þróun haldi áfram. Hærra verð þýðir að færri gestir ferðast lengra út á land Baðlón eru sterkir ferðamannaseglar. Þau geta ráðið því hvort gestur velur að koma á svæðið, hversu lengi hann dvelur og hve mikla aðra þjónustu hann kaupir á meðan. Sá sem kemur í Vök þarf oft gistingu, borðar á veitingastað, verslar og nýtir aðra afþreyingu sem þýðir að áhrifin og verðmætin hríslast um allt nærsamfélagið. Austurland glímir þegar við augljóst samkeppnisforskot höfuðborgarsvæðisins og Suðurlands þegar kemur að fjarlægð frá stærstu komugátt landsins. Gesturinn þarf að ferðast lengra og verja meiri tíma og peningum í að komast hingað. Reynsla síðustu ára sýnir að þegar Íslandsferðin verður dýrari hefur það áhrif á hversu langt frá höfuðborgarsvæðinu ferðamenn fara, þeir stytta ferðina, fara síður lengra frá höfuðborginni og minna út af hringveginum. Það er öfug þróun við þá sem stjórnvöld hafa sagst vilja sjá. Við viljum að ferðamenn dreifist um landið. Við viljum lengja ferðamannatímabilið. Við viljum að sterk fyrirtæki geti byggst upp utan höfuðborgarsvæðisins til að fleiri geti fengið heilsársstörf í heimabyggð. Það er lykillinn að því að byggja upp fjölbreytt atvinnulíf hér á svæðinu. En ef þetta á að geta gerst þarf rekstrarumhverfi fyrirtækjanna að styðja við þá þróun. Austurland skapar miklar útflutningstekjur fyrir þjóðarbúið en hefur lengi kallað eftir meiri fjárfestingu í samgöngum, fjarskiptum og annarri grunnþjónustu. Því miður höfum við nýlega séð í samgönguáætlun að áhersla stjórnvalda er alls ekki með okkur í liði þar. Ofan á þá stöðu bætist nú tillaga um skattahækkun sem leggst sérstaklega þungt á starfsemi hér á Austurlandi. Það er röng forgangsröðun. Vök Baths og önnur ferðaþjónustufyrirtæki á Austurlandi þurfa stöðugt og fyrirsjáanlegt rekstrarumhverfi til að geta fjárfest, ráðið fólk og byggt upp heilsársstarfsemi. Sveitarfélagið þarf öflug fyrirtæki sem skapa störf og þjónustu, fyrirtækin þurfa stöðugt rekstrarumhverfi sem hvetur til uppbyggingar og fjárfestinga, og íbúarnir þurfa samfélag þar sem heilsársstörf og uppbygging fjölbreyttar þjónustu skapa þeim aukin lífsgæði. Hækkun virðisaukaskatts á baðlón vinnur gegn þessu öllu. Höfundar eru sveitarstjóri Múlaþings og framkvæmdastjóri Vök Baths. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Múlaþing Mest lesið Halldór 03.10.2026 Agnar Már Másson Halldór Veggjöld eru viðurstyggð — refsistefna ríkisstjórnar Einar Steingrímsson Skoðun Hvað gerðist áður en hjúkrunarheimilið varð lausnin? Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun Eru hjúkrunarheimili biðsalur eða heimili? Ragnhildur Þórarinsdóttir Skoðun Er skynjari á vaktinni í bústaðnum? Ágúst Mogensen Skoðun Vill ráðherra veikja lífeyriskerfið? Finnbjörn A Hermannsson Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson Skoðun Mikið uppnám fyrir lítið innihald Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun VSK á baðlón: Vandinn er ekki skatturinn heldur fyrirvarinn Guðmundur Björnsson Skoðun Iceland Is Better Off than Switzerland Carl Baudenbacher Skoðun Skoðun Skoðun Ljótt er ef satt er Bryndís Víglundsdóttir skrifar Skoðun Mælistika lífsins Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun „... ekki alltaf sammála um allt“ ? Álfheiður Ingadóttir skrifar Skoðun Hvað gerðist áður en hjúkrunarheimilið varð lausnin? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Mikið uppnám fyrir lítið innihald Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Er skynjari á vaktinni í bústaðnum? Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Veggjöld eru viðurstyggð — refsistefna ríkisstjórnar Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Eru hjúkrunarheimili biðsalur eða heimili? Ragnhildur Þórarinsdóttir skrifar Skoðun VSK á baðlón: Vandinn er ekki skatturinn heldur fyrirvarinn Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Tækifærið í Stofnun atvinnuveganna Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar Skoðun Heggur sá er hlífa skyldi Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Sporin í snjónum Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Stórefla þarf kjarnahlutverk ASÍ Arnaldur Grétarsson skrifar Skoðun Fullorðið fatlað fólk á rétt á áframhaldandi ráðgjöf og greiningu Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar Skoðun Við í Ölfusi höfum ekki beðið eftir öðrum, við erum leiðandi Grétar Ingi Erlendsson skrifar Skoðun Hvernig get ég fundið ró þegar barnið mitt er í uppnámi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Vill ráðherra veikja lífeyriskerfið? Finnbjörn A Hermannsson skrifar Skoðun Iceland Is Better Off than Switzerland Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar Skoðun Góð þjónusta kostar, slök þjónusta kostar meira Laufey E. Gissurardóttir skrifar Skoðun Kostnaðurinn við nei Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hver stal kökunni úr krúsinni? Gunnar Valur Sveinsson skrifar Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar Skoðun Sjónvarpið 60 ára: Þögnin segir líka sögu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Takk Hörður Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Firrur um aflareglu fyrir þorsk Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun EES málið, ESA og fullveldi Íslands og tími komin til varna Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Sýnum viljann í verki Aðalbjörg Stefanía Helgadóttir skrifar Skoðun Bókun 35 – þegar molnar undan stjórnkerfinu Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Áform ríkisstjórnarinnar um að hækka virðisaukaskatt á baðlón úr 11% í 24% munu koma sérstaklega illa niður á landsbyggðinni. Í Múlaþingi blasir við hvernig þessi skattahækkun mun veikja rekstrargrundvöll Vök Baths, vinna gegn uppbyggingu ferðaþjónustu á Austurlandi og skerða þjónustu sem heimafólk nýtir allt árið. Þessi hækkun er enn einn landsbyggðarskatturinn, því nánast öll baðlón landsins eru staðsett utan höfuðborgarsvæðisins. Þau skapa störf hvert á sínu svæði, auka dreifingu ferðamanna á svæði fjarri höfuðborginni og styðja við uppbyggingu gistingar, veitingastaða, verslunar og afþreyingar. Bæði baðlónin sjálf, og sú starfsemi sem þau styðja við, eru mikilvæg þjónusta sem auka lífsgæði íbúa samfélagsins hér á Austurlandi. Vök skiptir máli allt árið Vök Baths við Urriðavatn eru orðin mikilvægur hluti af samfélaginu í Múlaþingi. Þar hefur verið byggður upp öflugur ferðamannasegull sem hefur lagt áherslu á að þjóna einnig heimafólki. Um 40% gesta Vök eru Íslendingar, heimafólk og innlendir ferðamenn, og um 750 árskort eru seld á ári til íbúa á Austurlandi. Ríkisstjórnin virðist halda að hækkunin lendi bara á erlendum ferðamönnum, en virðisaukaskattur er neytendaskattur sem fer líka beint út í verðið á árskortum heimafólks. Þess vegna lendir hækkun virðisaukaskattsins ekki síst á heimilum á svæðinu. Stærra áhyggjuefnið eru þó neikvæðu áhrifin á rekstur Vök yfir veturinn. Árið 2025 var tap á starfsemi Vök í fimm mánuði ársins. Sú staðreynd segir meira um stöðu heilsársferðaþjónustu á Austurlandi en skattadálkarnir í töflureikni fjármálaráðuneytisins. Sumarið ber reksturinn uppi en veturinn ræður því hvort hægt er að halda fólki í vinnu allt árið, byggja upp þekkingu og skapa stöðug störf fyrir heimafólk. Hækkun á virðisaukaskatti úr 11% í 24% þrengir þetta svigrúm verulega og ef reksturinn yfir veikustu mánuðina stendur ekki undir sér þarf að bregðast við með því að stytta opnunartíma og draga saman í starfseminni. Í versta falli gæti skattahækkunin orðið til þess að loka verði Vök Baths í nokkra mánuði yfir vetrartímann. Það þýðir að afleiðingarnar af þessum landsbyggðarskatti ná langt út fyrir rekstrarreikning Vök. Starfsfólk missir vinnuna eða verður að minnka starfshlutfall. Íbúar missa þjónustu og lífsgæði á svæðinu minnka. Ferðamenn hafa færri ástæður til að dvelja á svæðinu utan háannar á svæði sem nú þegar glímir við miklu meiri árstíðasveiflu en svæði nær höfuðborginni. Og önnur fyrirtæki sem byggst hafa upp á svæðinu missa viðskipti. Allt eru þetta augljósar og fyrirsjáanlegar afleiðingar. En sú afleiðing sem er líklega alvarlegust fyrir landsvæði eins og Austurland er ekki alltaf svona augljós. Aukin skattheimta leiðir fyrst til þess að geta VÖK Baths, sem hefur burði til að verða burðarás í margvíslegri tengdri uppbyggingu á svæðinu, skerðist stórlega. Það felur í sér gríðarlega neikvæð samfélagsleg áhrif. VÖK Baths hefur þegar gert áætlanir um mikla uppbyggingu í sínu næsta nágrenni á næstu árum. Það er augljóst, að það fjármagn sem fer til greiðslu hærri skatta leiðir fyrst til þess að slíkar hugmyndir eru slegnar af borðinu, áður en farið er í uppsagnir og lokanir. Þannig verður skattabreyting í Reykjavík að alvarlegu höggi á alla virðiskeðju feðraþjónustunnar hér á Austurlandi og er þess vegna mjög raunverulegt byggðamál. Ferðaþjónustan hefur á undanförnum árum aukið fjölbreytni atvinnulífs í Múlaþingi og á Austurlandi í heild. Hún hefur skapað störf fyrir heimafólk, laðað nýja íbúa að og bætt þjónustu sem heimafólk nýtur. Heilsársstarfsemi lykilfyrirtækja eins og Vök Baths er grundvöllur að því að sú þróun haldi áfram. Hærra verð þýðir að færri gestir ferðast lengra út á land Baðlón eru sterkir ferðamannaseglar. Þau geta ráðið því hvort gestur velur að koma á svæðið, hversu lengi hann dvelur og hve mikla aðra þjónustu hann kaupir á meðan. Sá sem kemur í Vök þarf oft gistingu, borðar á veitingastað, verslar og nýtir aðra afþreyingu sem þýðir að áhrifin og verðmætin hríslast um allt nærsamfélagið. Austurland glímir þegar við augljóst samkeppnisforskot höfuðborgarsvæðisins og Suðurlands þegar kemur að fjarlægð frá stærstu komugátt landsins. Gesturinn þarf að ferðast lengra og verja meiri tíma og peningum í að komast hingað. Reynsla síðustu ára sýnir að þegar Íslandsferðin verður dýrari hefur það áhrif á hversu langt frá höfuðborgarsvæðinu ferðamenn fara, þeir stytta ferðina, fara síður lengra frá höfuðborginni og minna út af hringveginum. Það er öfug þróun við þá sem stjórnvöld hafa sagst vilja sjá. Við viljum að ferðamenn dreifist um landið. Við viljum lengja ferðamannatímabilið. Við viljum að sterk fyrirtæki geti byggst upp utan höfuðborgarsvæðisins til að fleiri geti fengið heilsársstörf í heimabyggð. Það er lykillinn að því að byggja upp fjölbreytt atvinnulíf hér á svæðinu. En ef þetta á að geta gerst þarf rekstrarumhverfi fyrirtækjanna að styðja við þá þróun. Austurland skapar miklar útflutningstekjur fyrir þjóðarbúið en hefur lengi kallað eftir meiri fjárfestingu í samgöngum, fjarskiptum og annarri grunnþjónustu. Því miður höfum við nýlega séð í samgönguáætlun að áhersla stjórnvalda er alls ekki með okkur í liði þar. Ofan á þá stöðu bætist nú tillaga um skattahækkun sem leggst sérstaklega þungt á starfsemi hér á Austurlandi. Það er röng forgangsröðun. Vök Baths og önnur ferðaþjónustufyrirtæki á Austurlandi þurfa stöðugt og fyrirsjáanlegt rekstrarumhverfi til að geta fjárfest, ráðið fólk og byggt upp heilsársstarfsemi. Sveitarfélagið þarf öflug fyrirtæki sem skapa störf og þjónustu, fyrirtækin þurfa stöðugt rekstrarumhverfi sem hvetur til uppbyggingar og fjárfestinga, og íbúarnir þurfa samfélag þar sem heilsársstörf og uppbygging fjölbreyttar þjónustu skapa þeim aukin lífsgæði. Hækkun virðisaukaskatts á baðlón vinnur gegn þessu öllu. Höfundar eru sveitarstjóri Múlaþings og framkvæmdastjóri Vök Baths.
Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar
Skoðun Fullorðið fatlað fólk á rétt á áframhaldandi ráðgjöf og greiningu Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar
Skoðun Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar