Spliff, Donk & Gengja á Al­þingi

Fóstbræður fóru á kostum í þætti sínum um tilgangslaust verkfæri, sem kallaðist „Spliff, Donk & Gengja”. Freistandi er að bera þá sölumennsku saman við sum verkefni á núverandi stjórnarheimili landsmanna og ekki síður við auglýsingaherferðina “Já til að sjá”.

Það hafa lengi verið til stjórnmálamenn, sem segja eitt fyrir kosningar og síðan allt annað eftir kosningar. Eitt dæmið er um loforð Valkyrjanna um áformað ESB ferli fyrir síðustu Alþingiskosningarnar að það hæfist ekki fyrr en í lok kjörtímabilsins. Ekkert nýtt hefur komið fram, sem kallar á óðagot ríkisstjórnarinnar og enginn þarf að velkjast í vafa um að ESB muni veita Íslandi einhverjar undanþágur til að liðka til í aðlögunarferlinu, ef af verður. Yfirvofandi er sú hætta á að Valkyrjurnar munu oftúlka undanþágurnar, sem verða auk þess fáar, smáar og tímabundnar.

Á síðasta ári kaus Eyjólfur Ármannsson, innviðaráðherra, að upplýst alþjóð um að hann teldi sig ekki bundinn af samþykktum fyrri stjórnvalda í samgöngumálum. Í beinu framhaldi sópaði hann öllum samþykktum samgöngubótum á Austurlandi út af borðinu. Hvers vegna er innviðaráðherrann að leggja fé og vinnu í samgönguáætlun til 2040, ef næstu ráðamenn verða haldnir sama illvíga kjördæmafárinu og hann?

Flokkur fólksins hefur löngum fjallað um að Ísland eigi ekki erindi í ESB en samt munu margir stuðningsmanna hans kjósa um að hefja aðildarferlið. Þeir sem ekki muna hvernig fyrri sneypuför endaði vilja ólmir að fá að „kíkja í pakkann“. Rétt er að benda þeim á að setja upp sólmyrkvagleraugun sín svo ofbirtan valdi þeim ekki augnskaða.

Svo að verkefnum Kristrúnar Frostadóttur. Ekki eru það bráð aðkallandi verkefnin heimafyrir sem sitja fyrir. Nei, það er hin síbreytilaga heimsmynd og fundir á erlendri grund. Síðasta trompið eru „hlustunarfundir“ innanlands! Fundur er venjulega skoðanaskipti milli einstaklinga og hópa, sem er skilgreindur þannig s.k.v. orðabók „[...] þar sem tiltekið mál eða málefni eru rædd“. Það er vissulega hægt þykjast hlusta en vilja hvorki heyra né skilja.

Þetta eru einungis sýnishorn af dæmigerðum stjórnmálamönnum, sem offramboð er af um allan heim. Slíkir einstaklingar eru frábærir í að finna ný nöfn á það, sem ekki gengur upp af gefnum fyrirheitum þeirra, samþykktum og loforðum.

Það þarf enginn að láta sig dreyma um að stjórnendur ESB séu eitthvað betur gerðir en dæmin hér að framan bera vitni um. Markmið og stofnsáttmálar ESB komu ekki eins og boðorðin tíu frá Guði. Ráðamenn framtíðar geta allir tekið “Eyjólf” á allar samþykktir, fyrirvara og undanþágur. Öllu má breyta í nafni aðstæðna, sem í hverfulum heimi koma ítrekað upp.

Eins og nefnt er hér að framan munu Íslendingar fá tilboð um undanþágur hjá ESB í aðlögunarferlinu, sem m.a. varðar auðlindirnar okkar. En, - enginn mannlegur máttur getur gulltryggt að slíkar undanþágur verði varanlegar. Allir fjárfestar selja fyrir „rétt“ verð þau verðmæti sem þeir hafa komist yfir og dæmin sanna að íslenskir fjárfestar eru þar á heimavelli. Því er borðleggjandi hætta á því við inngöngu í ESB, að öll verðmætustu útgerðafyrirtæki okkar gætu komist í hendur erlendra aðila, - svo að segja á einni nóttu.

Vilt þú taka þátt í þeirri áhættu?

Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins í Norðausturkjördæmi.