Amma og afi, plís ekki kjósa gegn okkur

Ég, líkt og margir ungir Íslendingar á í góðu sambandi við ömmu mína og afa. Raunar er samband okkar það gott að ég fékk að búa hjá þeim þegar ég var að taka mín fyrstu skref á fullorðins árunum. Ég ólst upp við það að amma og afi sýndu mér hversu fallegt landið okkar væri og þau kenndu mér að vera stoltur af því hvaðan ég kæmi, að vera stoltur af því að vera Íslendingur. Þau sögðu mér líka sögur af því hvernig hlutirnir voru þegar þau voru að alast upp, á árunum eftir lýðveldisstofnun og hversu mikið samfélagið hefur breyst síðan þá, hversu gott ég hefði það og hversu heppinn ég væri að hafa ekki þurft að kynnast því. Já lífið var ekki alltaf auðvelt hér á eyjunni okkar fögru, en það sem hefur þó einkennt okkar lýðveldissögu er að við höfum aldrei gefist upp. Þessi séríslenska þrautsegja hefur gert það að verkum að okkur hefur tekist að fara úr því að vera ein fátækasta þjóð Evrópu yfir í það að vera eitt mesta velmegunarsamfélag á jarðríki. Okkur hefur tekist að byggja hér upp land sem lætur aðrar þjóðir horfa til okkar af öfund. Þetta tókst okkur, litla Íslandi, að gera með ákvörðunum sem voru teknar hér heimafyrir, ákvarðanir sem voru teknar af Íslendingum, fyrir Íslendinga. Þetta var einungis hægt vegna þeirra réttinda sem kynslóðirnar sem á undan komu börðust fyrir að fá, frelsinu til að fá að ráða okkur sjálf. Síðan tók næsta kynslóð við keflinu, byggði ofan á það sem vel var gert, en endurtók ekki mistökin sem gerð voru, heldur lærði af þeim. Svona hefur þetta gengið kynslóð eftir kynslóð og við hver kynslóðar skipti hefur fylgt framþróun fyrir fólkið í landinu.

Nú fer að koma að því að mín kynslóð taki við keflinu af kynslóðinni á undan og fái þá frelsið til þess að leggja sitt mark á Íslandssöguna, með því að byggja á því sem vel er gert, en bæta það sem við teljum að betur mætti fara. En nú hamast öfl við að koma í veg fyrir að þessi kynslóðaskipti muni eiga sér stað, þess í stað eigi að rétta keflið til Brussel og að mín kynslóð eigi aldrei að fá að komast að og engin kynslóð sem á eftir henni kemur heldur. Það sem verra er, er að þessi öfl hafa sett gífurlegt púður í það að segja eldra fólki í landinu að þetta sé eitthvað sem við viljum sjálf. Það er verið að telja ömmum okkar og öfum trú um það að við höfum bara engan áhuga á því að taka við landinu sem þau byggðu upp fyrir okkur. Þeim er talin trú um það að við treystum frekar einhverjum embættismönnum í 2.000km fjarlægð, heldur en okkur sjálfum, til þess að taka ákvarðanir fyrir okkur. Þessi herferð leggur orð í munn mér og minnar kynslóðar, þar sem ég er bara alls ekki þessarar skoðunar, ekkert frekar en bara flest ungt fólk sem ég þekki. Flest ungt fólk trúir því að við Íslendingar séum betur til þess fallnir að taka ákvarðanir um hagsmuni okkar Íslendinga heldur en einhverjir embættismenn í Brussel. Okkur langar að fá tækifærið til þess að leggja okkar mark á okkar frábæra samfélag og skila því síðan til kynslóðanna sem á eftir koma, í betra ástandi en við tókum við því og halda því áfram þessari framþróunarkeðju sem hefur einkennt Íslenska lýðveldissögu. Þetta staðfesti þjóðarpúls Gallup sem birtur var í gær, þar sem fram kom að 60% meirihluti fólks undir 30 ára ætli að kjósa nei.

Ég biðla því til allra amma og afa landsins að treysta barnabörnunum ykkar frekar en framandi mönnum í Brussel og að veita þeim tækifærin til þess að gera íslenskt samfélag betra á morgun en það er í dag, líkt og þið fenguð tækifæri til, sem skilaði okkur einu mesta velmegunarsamfélagi sem fyrir finnst.

Kæru amma og afi, ekki kjósa fyrir okkur með því að kjósa gegn okkur.

Setið frekar X við nei og treystið okkur fyrir eigin framtíð, sem þið getið verið stolt af.

Höfundur er fjármálaverkfræðingur.