Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar 3. september 2026 10:01 Þegar ég var tíu ára gamall þá gékk fjölskylda mín í gegnum hræðilegan harm þegar bróðir minn var myrtur. Þið sem þekkið mig vel þekkið söguna og hvernig allt þetta hafði áhrif á okkur öll, fjölskylduna, vini og samfélagið. Í minningunni, um kvöldmatarleytið þegar fréttir voru sagðar af þessum hryllilega atburði, og ég var tíu ára gamall, sá ég föður minn sitja á gólfinu í stofunni heima hjá okkur, hlusta á fréttirnar og gráta eins og barn þegar þulurinn las upp fréttir af morðinu. Ég var tíu ára gamall og var að sjá föður minn gráta í fyrsta sinn á ævinni. Pabbi var lögga og í mínum huga sem barn algjört ofurmenni. Næstu dagar og vikur, jafnvel ár, þurftum við að heyra síbylju fréttanna um þennan hræðilega atburð. Þá voru nokkur dagblöð og ein sjónvarpsstöð og ein útvarpsstöð. Það var ekkert Facebook, Snapchat, TikTok, Instagram... ekkert sem hleypti atburðinum af stað eins og eld í sinu eins og gerist í dag. Nú 46 árum síðar sé ég sömu upplifun eiga sér stað á vissan hátt. Þrjú ungmenni létust í ægilegu bílslysi þann 31. ágúst s.l. Um samfélagsmiðla ganga myndbönd á milli fólks af atburðinum í einhverri mynd. Fréttirnar velta upp dróna myndun í sífellu af vettvangi og ástvinir eru minntir á með síbylju fjölmiðlanna og ákveðnar kjaftasögur fara af stað og fólk gerir sér upp atburðarásina. Nú legg ég til að hér sé staðar numið og að ástvinir fái hvíld og næði í sorginni og þeim erfiðu sporum sem framundan eru. Ég hvet þá aðila sem hafa myndbönd af vettvangi og atburðinum að snúa sér til lögreglu sem þegar er að rannsaka slysið. Ekki horfa, ekki deila, ekki álykta um slysið. Ég hvet sérstaklega fjölmiðla að setja hér punktinn við þennan hræðilega atburð! Sendið frekar fjölskyldum og vinum ungmennana er létust mestu hjartanshlýju sem þið hafið að gefa, gefið styrk, sendið bænir og sýnið skilning. Fyrir alla muni þá gefið þeim næði. Guð blessi ungmennin þrjú, gefi ættingjum styrk og ró. Atburður þessi er því miður svo nærri manni að það er ægilegt til að vita... Höfundur er markþjálfi og ráðgjafi og auk þess 3ja barna faðir og er annt um íslenskt samfélag. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Halldór 24.10.26 Halldór Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Sjá meira
Þegar ég var tíu ára gamall þá gékk fjölskylda mín í gegnum hræðilegan harm þegar bróðir minn var myrtur. Þið sem þekkið mig vel þekkið söguna og hvernig allt þetta hafði áhrif á okkur öll, fjölskylduna, vini og samfélagið. Í minningunni, um kvöldmatarleytið þegar fréttir voru sagðar af þessum hryllilega atburði, og ég var tíu ára gamall, sá ég föður minn sitja á gólfinu í stofunni heima hjá okkur, hlusta á fréttirnar og gráta eins og barn þegar þulurinn las upp fréttir af morðinu. Ég var tíu ára gamall og var að sjá föður minn gráta í fyrsta sinn á ævinni. Pabbi var lögga og í mínum huga sem barn algjört ofurmenni. Næstu dagar og vikur, jafnvel ár, þurftum við að heyra síbylju fréttanna um þennan hræðilega atburð. Þá voru nokkur dagblöð og ein sjónvarpsstöð og ein útvarpsstöð. Það var ekkert Facebook, Snapchat, TikTok, Instagram... ekkert sem hleypti atburðinum af stað eins og eld í sinu eins og gerist í dag. Nú 46 árum síðar sé ég sömu upplifun eiga sér stað á vissan hátt. Þrjú ungmenni létust í ægilegu bílslysi þann 31. ágúst s.l. Um samfélagsmiðla ganga myndbönd á milli fólks af atburðinum í einhverri mynd. Fréttirnar velta upp dróna myndun í sífellu af vettvangi og ástvinir eru minntir á með síbylju fjölmiðlanna og ákveðnar kjaftasögur fara af stað og fólk gerir sér upp atburðarásina. Nú legg ég til að hér sé staðar numið og að ástvinir fái hvíld og næði í sorginni og þeim erfiðu sporum sem framundan eru. Ég hvet þá aðila sem hafa myndbönd af vettvangi og atburðinum að snúa sér til lögreglu sem þegar er að rannsaka slysið. Ekki horfa, ekki deila, ekki álykta um slysið. Ég hvet sérstaklega fjölmiðla að setja hér punktinn við þennan hræðilega atburð! Sendið frekar fjölskyldum og vinum ungmennana er létust mestu hjartanshlýju sem þið hafið að gefa, gefið styrk, sendið bænir og sýnið skilning. Fyrir alla muni þá gefið þeim næði. Guð blessi ungmennin þrjú, gefi ættingjum styrk og ró. Atburður þessi er því miður svo nærri manni að það er ægilegt til að vita... Höfundur er markþjálfi og ráðgjafi og auk þess 3ja barna faðir og er annt um íslenskt samfélag.
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun