Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar 7. september 2026 07:32 Enn á ný virðist innviðaráðherra ætla að fara á svig við lög um ráðstöfun aflaheimilda í félagslega hluta fiskveiðistjórnunarkerfisins. Ekkert bólar enn á reglugerð um línuívilnun, skel- og rækjubætur og byggðakvóta, en ráðherra ber að að skipta aflaheimildum til línuívilnunar niður á fjögur þriggja mánaða tímabil í tilteknum hlutföllum og línuívilnun á að vera virk „frá og með upphafi fiskveiðiárs“. Á síðasta ári birtist umrædd reglugerð ekki fyrr en þegar langt var liðið á nóvember, sem augljóslega var brot á lögum, og nú óttast menn að sömu vinnubrögð verði viðhöfð. Fram til þess var úthlutuninkynnt strax í júlí og gefinn þannig fyrirvari til að ráða starfsfólk fyrir komandi fiskveiðiár, en aftur bíða menn annað hvort í óvissu eða skjóta út í bláinn. Línuívilnunin er forsenda þess að viðkomandi bátar haldist í rekstri og skapi atvinnu megnið af árinu bæði á sjó og í landi. Slíkur dráttur á birtingu reglugerðarinnar ber vott um mikla vanvirðingu við viðkomandi smábátaútgerðir, því mönnum er búin algjör óvissa um hvernig haga skuli rekstrinum. Hvernig stendur á því að ráðherra, sem að veit að hann er að fara á svig við lög, kemst upp með að gera það, ekki bara einu sinni heldur tvisvar á sama hátt? Í sumar var lítið mál fyrir innviðaráðherra að draga upp úr hatti aukakvóta, sem enginn veit hvaðan kom, fyrir strandveiðisjómenn, en nú þurfa heilsársútgerðir og beitningarfólk að bíða í óvissu eftir því að farið sé að gildandi lögum. Ef ráðherra hefur í hyggju að draga verulega úr aflaheimildum til línuívilnunar væri um að ræða verulega íþyngjandi breytingu með tilliti til fyrri stjórnsýsluframkvæmdar. Slíka breytingu þyrfti að kynna fyrirfram með skýrum og glöggum hætti og nægjanlegum fyrirvara. Útgerðir sem hafa reitt sig á línuívilnun, þyrftu að hafa raunhæft tækifæri til að bregðast við slíkri grundvallarbreytingu á rekstrarforsendum og gæta hagsmuna sinna. Þá er alveg skýrt að ráðherra er ekki heimilt án lagabreytingar að fella línuívilnun niður að fullu. Samþjöppun í sjávarútvegi hefur oft borið á góma. Afnám línuívilnunar mun valda því að þessir minni bátar, flestir ekki yfirbyggðir og hafa ekki pláss fyrir beitningavél, munu gefast upp. Það mun valda enn frekari samþjöppun og aðeins þeir stærstu munu geta keypt. En kannski er það einmitt sú samþjöppun sem ríkisstjórnin vill þrátt fyrir fagurgala um annað. Höfundur er smábátasjómaður og formaður Samtaka smærri útgerða. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sjávarútvegur Mest lesið Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Getur Gufunesið talist skapandi hverfi ef Listhúsið lokar? Narfi Þorsteinsson Skoðun Þegar fyrirsögnin finnur orsökina á undan rannsókninni Elísabet Reynisdóttir Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson Skoðun Sjáðu þig, því lífið liggur við Hlíf Steingrímsdóttir Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson Skoðun Taktík Jens Garðar Helgason Skoðun Almannatryggingar í 90 ár Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Áramótaheit ríkisstjórnarinnar Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson skrifar Skoðun Þegar allt verður þjónusta Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Almannatryggingar í 90 ár Alma D. Möller skrifar Skoðun Frá styrkjum til stefnumótunar Hrönn Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Boltinn er hjá ykkur Matthías Bjarnason skrifar Skoðun Golfið lækning við hálfónýtum maga og þörmum? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Þegar fyrirsögnin finnur orsökina á undan rannsókninni Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Fleiri leiðir til Evrópusamstarfs Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Tiplað inn í framtíð ferðaþjónustunnar Inga Hlín Pálsdóttir skrifar Skoðun Ró á vinnumarkaði krefst skýrra leikreglna Halldóra Sigr. Sveinsdóttir skrifar Skoðun Atvinna, ábyrg nýting og hagsmunir nærsamfélagsins Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Hættum að endurræsa menntakerfið, byrjum að halda áfram Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp Björg Magnúsdóttir,Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Getur Gufunesið talist skapandi hverfi ef Listhúsið lokar? Narfi Þorsteinsson skrifar Skoðun Huldufólkið Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun September án niðurstöðu Halla Gunnarsdóttir,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson,Gunnar Sigurðsson,Eiður Stefánsson,Andri Reyr Haraldsson,Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Sjáðu þig, því lífið liggur við Hlíf Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Taktík Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Hvar værum við stödd ef rafbílavæðingin hefði ekki átt sér stað? Kristín Björk Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heilarotnun og hugræktarstöðvar á tímum gervigreindar Þórhallur Magnússon skrifar Skoðun Pitsuostur, alþjóðaviðskipti og almannahagur Ólafur Stephensen skrifar Skoðun „Það er enn verið að drepa börn“ Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Miklum afla landað utan kvóta Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: sjálfræði, mannréttindi og mörk samfélagsins Steinar Harðarson skrifar Sjá meira
Enn á ný virðist innviðaráðherra ætla að fara á svig við lög um ráðstöfun aflaheimilda í félagslega hluta fiskveiðistjórnunarkerfisins. Ekkert bólar enn á reglugerð um línuívilnun, skel- og rækjubætur og byggðakvóta, en ráðherra ber að að skipta aflaheimildum til línuívilnunar niður á fjögur þriggja mánaða tímabil í tilteknum hlutföllum og línuívilnun á að vera virk „frá og með upphafi fiskveiðiárs“. Á síðasta ári birtist umrædd reglugerð ekki fyrr en þegar langt var liðið á nóvember, sem augljóslega var brot á lögum, og nú óttast menn að sömu vinnubrögð verði viðhöfð. Fram til þess var úthlutuninkynnt strax í júlí og gefinn þannig fyrirvari til að ráða starfsfólk fyrir komandi fiskveiðiár, en aftur bíða menn annað hvort í óvissu eða skjóta út í bláinn. Línuívilnunin er forsenda þess að viðkomandi bátar haldist í rekstri og skapi atvinnu megnið af árinu bæði á sjó og í landi. Slíkur dráttur á birtingu reglugerðarinnar ber vott um mikla vanvirðingu við viðkomandi smábátaútgerðir, því mönnum er búin algjör óvissa um hvernig haga skuli rekstrinum. Hvernig stendur á því að ráðherra, sem að veit að hann er að fara á svig við lög, kemst upp með að gera það, ekki bara einu sinni heldur tvisvar á sama hátt? Í sumar var lítið mál fyrir innviðaráðherra að draga upp úr hatti aukakvóta, sem enginn veit hvaðan kom, fyrir strandveiðisjómenn, en nú þurfa heilsársútgerðir og beitningarfólk að bíða í óvissu eftir því að farið sé að gildandi lögum. Ef ráðherra hefur í hyggju að draga verulega úr aflaheimildum til línuívilnunar væri um að ræða verulega íþyngjandi breytingu með tilliti til fyrri stjórnsýsluframkvæmdar. Slíka breytingu þyrfti að kynna fyrirfram með skýrum og glöggum hætti og nægjanlegum fyrirvara. Útgerðir sem hafa reitt sig á línuívilnun, þyrftu að hafa raunhæft tækifæri til að bregðast við slíkri grundvallarbreytingu á rekstrarforsendum og gæta hagsmuna sinna. Þá er alveg skýrt að ráðherra er ekki heimilt án lagabreytingar að fella línuívilnun niður að fullu. Samþjöppun í sjávarútvegi hefur oft borið á góma. Afnám línuívilnunar mun valda því að þessir minni bátar, flestir ekki yfirbyggðir og hafa ekki pláss fyrir beitningavél, munu gefast upp. Það mun valda enn frekari samþjöppun og aðeins þeir stærstu munu geta keypt. En kannski er það einmitt sú samþjöppun sem ríkisstjórnin vill þrátt fyrir fagurgala um annað. Höfundur er smábátasjómaður og formaður Samtaka smærri útgerða.
Skoðun September án niðurstöðu Halla Gunnarsdóttir,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson,Gunnar Sigurðsson,Eiður Stefánsson,Andri Reyr Haraldsson,Jakob Tryggvason skrifar
Skoðun Hvar værum við stödd ef rafbílavæðingin hefði ekki átt sér stað? Kristín Björk Bjarnadóttir skrifar