Meira fyrir mig!

Mér skilst, að um níu þúsund manns hafi lýst stuðningi sínum á neti Vísis við greinarnar mínar tvær í Fréttablaðinu og að slíkt hafi ekki áður sést þar á bæ. Sá mikli stuðningur kom mér satt að segja á óvart. Nokkrir úr þeim hópi hafa tjáð mér stuðning beint – í síma, með SMS og í tölvupósti. Þeir hafa margir sagt, að þeir hafi lengi verið sömu skoðunar og ég, en ekki vogað að tjá sig. Hvers vegna ekki? Gefum orðið einum þeirra, sem sendu mér tölvupóst. Sá sagði orðrétt: "Ég hef oft hugsað um þetta en ekki lagt í að skrifa um það fremur en ýmislegt fleira. Menn þurfa að vera vogaðir til að þora að tjá skoðanir sínar á Íslandi, ekki síst eftir að "bloggheimar" komu til sögunnar. Þar eru menn "afhausaðir" ef þeir hafa skoðanir andsnúnar við það sem bloggarar sumir hverjir hafa.?

Orðsóðar í bloggheimum

Bloggheimar! Margir, sem þar vista sig, eru ekki skrifandi á íslenskt mál. Fleiri, sem ekki geta tjáð sig nema með heift, hatri og ofsa. Orðsóðar, sem hreyta óhroðanum í hvern þann, sem þeim er ekki að skapi. Stærstur hluti bloggskrifanna myndi ekki fá inni í nokkrum þeim prentmiðli, sem hefur snefil af sjálfsvirðingu – en samt skreyta höfundarnir skrif sín á blogginu með myndum af sjálfum sér og jafnvel allri fjölskyldunni! Og svo er sagt að fólk hræðist þetta!

Á ég að trúa því að íslenskt samfélag standi ekki betur vörð um tjáningarfrelsið en svo, að fólk þori ekki að tjá sig vegna orðsóða í bloggheimum? Eigum við að una því? Að andlegir ofbeldismenn ráði för? Ég nefndi það unga fólk "sjálfhverfu kynslóðina", sem helst ekki vill tala um neitt annað en sjálft sig – eigin sigra og eigin töp. Sér fátt annað. Einhverjir virðast hafa skilið þau orð á þann hátt, að allir einstaklingar af þeirri kynslóð eigi að hafa tekið þátt í fjárglæfrunum, sem lögðu Ísland á hliðina og komu fjölskyldum í þrot. Mér kemur ekki til hugar, að hver og einn af þessari kynslóð sé í hópi gerenda. Svo er auðvitað ekki. Þó kynslóðin sé sjálfhverf þá er því víðs fjarri að hún geti ein sagst bera ábyrgð á hruninu. Fleiri – og eldri – komu þar að verki. Hitt er samt íhugunarefni, að örfá hundruð vel menntaðs ungs fólks – aðallega ungir karlmenn – "afrekaði" á fáum árum að koma þessari örfámennu þjóð á spjöld sögunnar fyrir sum af stærstu gjaldþrotum heims! Sé nokkrum hundruðum bætt þar við þá er kominn sá hópur, sem jafnframt tókst að gera að engu allan ævisparnað fjölmargra aldraðra einstaklinga. Er það ekki umhugsunarvert?

Leitað til "gamla gengisins"

Og er það ekki líka umhugsunarvert, að þegar allt hrundi á Íslandi þá var leitað til "gamla gengisins" – til þeirra Jóhönnu og Steingríms!!! Allur heimurinn er nú þeirrar skoðunar, að undir forystu þeirra hafi tekist að reisa Ísland úr öskunni. Allur heimurinn – nema Íslendingar? Af hverju ekki Íslendingar? Af því svo mörgum Íslendingum þykir, að þau Jóhanna og Steingrímur hafi alls ekki gert nógu mikið – "fyrir mig". Það þykir mér vissulega vera umhugsunarvert. Það er líka satt. Það þarf að gera svo miklu meira – "fyrir mig"!