Spilling og kjaftæði er ekki náttúrulögmál Dóra Björt Guðjónsdóttir skrifar 14. september 2021 14:30 Ég man eftir ládeyðunni sem sveif yfir vötnum eins og reykur eftir kerti sem búið er að blása út í kosningapartíi í heimahúsi í Osló árið 2013 þegar ljóst var að blái vængurinn, íhaldið, væri að taka þetta. Heimili mitt, samfélagið mitt til margra ára var að breytast. Það lá fyrir að stjórnarskipti myndu fylgja í kjölfarið. Tilfinningin var óþægileg. Hvað yrði um allt sem búið var að byggja upp í þágu venjulegs fólks? Um barnafólk? Um það að standa vörð um að öll skuli njóta jafnra tækifæra? Í Noregi hefur normið verið frjálslynd miðju-vinstri stjórn. Þess vegna er landið eins og það er. Lýðræðið er þar rótgróið hugtak í hugum og hjörtum fólks og í því felst tækifæri allra til að taka þátt á líkum forsendum. Jafnrétti. Að það þurfi ekkert ,,maður þekkir mann” svo þú fáir starf við hæfi heldur sé hæfni þín nóg! Að aldrei aldrei skuli sérhagsmunir ráða för heldur alltaf alltaf alltaf almannahagur. Á Íslandi er staðan önnur. Við erum vön því að við séum ekki jöfn. Að það sé eins gott að þjóna Flokknum vel svo þú fáir næg tækifæri að ekki sé talað um að þú hreinlega fáir að halda áfram að dafna innan þíns starfs ef þú býrð úti á landi. ,,Maður þekkir mann” vegur miklu þyngra en raunveruleg hæfni og menntun, jafnvel innan hins opinbera! Við erum mörg í raun orðin samdauna spillingunni því við erum svo vön henni. Henni er tekið sem náttúrulögmáli og fólki líður eins og það skipti engu máli hvað þú kýst. En það skiptir máli! Það skiptir ÖLLU máli. Píratar eru ekki til í staðnað ástand. Okkar hugsjón er land þar sem þú færð tækifærin sem þér eruð ætluð SAMA hvað þú kýst og SAMA hvern þú þekkir. Þar sem við erum í alvöru jöfn fyrir lögum og samfélagi. Þar sem ekki er verr farið með fólk sem talar ekki tungumálið eða lítur ekki út ,,eins og skattgreiðandi”. Við höfum fengið okkur fullsödd af þessari endlausu sérhagsmunagæslu Flokksins. Hans pólitík stríðir gegn öllu sem við stöndum fyrir. Þess vegna erum við þau sem höfum við hverjar einustu kosningar útilokað samstarf við Sjálfstæðisflokkinn. Og sjá nú er það loks að verða trend! Eitt það fyrsta sem ég beitti mér fyrir í borgarstjórn voru nýjar reglur um ráðningar æðstu embættismanna borgarinnar með skýrum, gagnsæum og óháðum ráðningarferli. Þær voru samþykktar nokkrum mánuðum síðar í byrjun árs 2019. Mína fyrstu daga í embætti gekk yfir umfjöllun um umdeilda ráðningu og því skipti þetta verulegu máli. Vegna þess að bæði umgjörð og ásýnd ráðningar verða að vera þannig úr garði gerðar að ,,maður þekkir mann” hafi ekki verið fræðilegur möguleiki. Síðan hefur verið meiri sátt um þessar ráðningar innan allra flokka. Þetta er bara eitt konkret dæmi um þau fjölmörgu góðu mál sem Píratar hafa stuðlað að þegar þeir hafa völd. Í samvinnu við aðra góða og öfluga umbótasinnaða flokka gerum við magnaða hluti. Við erum ekki meðvirk með neinu. Ekki meðvirk með ,,en svona hefur þetta alltaf verið” eða ,,hvernig pólitíkin virkar” eða ,,hvernig stjórnmálafólk á að haga sér”. Þess vegna erum við öðruvísi og það hræðir suma. Stundum er reynt að niðurlægja okkur og sérstaklega af þeim sem vilja ekki þurfa að segja bara hreint út að Sjálfstæðisflokkurinn stendur fyrir spillingu og landið þar með mótað út frá sérhagsmunum því það ,,þykir ekki viðeigandi”. Sumir flokkar vilja halda í einhverskonar heiðursmannasamkomulag um að segja hlutina ekki eins og þeir eru og standa þar með vörð um stjórnmálastéttina og hennar hag. Um óbreytt ástand. En við segjum hlutina bara hreint út. Við höfum ekkert að fela og engra hagsmuna að gæta nema almennings. Það er okkar eina markmið og það er skratti frelsandi verð ég að segja. Rödd Pírata skiptir máli en styrkur hennar einnig. Að fara úr einum kjörnum fulltrúa í tvo milli kjörtímabila í borgarstjórn hefur gefið okkar hugsjón byr undir báða vængi. Núna komust frjálslyndu umbótaflokkarnir loksins aftur til valda í gær í Noregi eftir átta blá ár. Óréttlæti á Íslandi, spilling og endalaust kjaftæði er ekkert náttúrulögmál þó okkur líði stundum þannig. Píratar eru andhverfan við það kjaftæði og sérhagsmunabrask sem Sjálfstæðisflokkurinn stendur fyrir. Við höfum aldrei unnið með þeim sem ekki er hægt að segja um marga og við höfum alltaf tekið fyrir að vinna með þeim. Vegna þess að þeir sem sóða stanslaust meira út við að baka fleiri og fleiri spillingarkökur hafa sýnt að þeir eru ekki til þess fallnir að þrífa upp óreiðuna. Þá er betra að vísa þeim úr salnum, setja á góða tónlist og bretta upp ermarnar. Þetta átti ekki að verða einhver klisjukosningapistill heldur eru þetta bara hlutir sem lágu mér á hjarta eftir kosningarnar í Noregi í gær. Því það er hægt að breyta. Með því að kjósa. Höfundur er borgarfulltrúi Pírata í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Dóra Björt Guðjónsdóttir Skoðun: Kosningar 2021 Píratar Mest lesið Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Ég man eftir ládeyðunni sem sveif yfir vötnum eins og reykur eftir kerti sem búið er að blása út í kosningapartíi í heimahúsi í Osló árið 2013 þegar ljóst var að blái vængurinn, íhaldið, væri að taka þetta. Heimili mitt, samfélagið mitt til margra ára var að breytast. Það lá fyrir að stjórnarskipti myndu fylgja í kjölfarið. Tilfinningin var óþægileg. Hvað yrði um allt sem búið var að byggja upp í þágu venjulegs fólks? Um barnafólk? Um það að standa vörð um að öll skuli njóta jafnra tækifæra? Í Noregi hefur normið verið frjálslynd miðju-vinstri stjórn. Þess vegna er landið eins og það er. Lýðræðið er þar rótgróið hugtak í hugum og hjörtum fólks og í því felst tækifæri allra til að taka þátt á líkum forsendum. Jafnrétti. Að það þurfi ekkert ,,maður þekkir mann” svo þú fáir starf við hæfi heldur sé hæfni þín nóg! Að aldrei aldrei skuli sérhagsmunir ráða för heldur alltaf alltaf alltaf almannahagur. Á Íslandi er staðan önnur. Við erum vön því að við séum ekki jöfn. Að það sé eins gott að þjóna Flokknum vel svo þú fáir næg tækifæri að ekki sé talað um að þú hreinlega fáir að halda áfram að dafna innan þíns starfs ef þú býrð úti á landi. ,,Maður þekkir mann” vegur miklu þyngra en raunveruleg hæfni og menntun, jafnvel innan hins opinbera! Við erum mörg í raun orðin samdauna spillingunni því við erum svo vön henni. Henni er tekið sem náttúrulögmáli og fólki líður eins og það skipti engu máli hvað þú kýst. En það skiptir máli! Það skiptir ÖLLU máli. Píratar eru ekki til í staðnað ástand. Okkar hugsjón er land þar sem þú færð tækifærin sem þér eruð ætluð SAMA hvað þú kýst og SAMA hvern þú þekkir. Þar sem við erum í alvöru jöfn fyrir lögum og samfélagi. Þar sem ekki er verr farið með fólk sem talar ekki tungumálið eða lítur ekki út ,,eins og skattgreiðandi”. Við höfum fengið okkur fullsödd af þessari endlausu sérhagsmunagæslu Flokksins. Hans pólitík stríðir gegn öllu sem við stöndum fyrir. Þess vegna erum við þau sem höfum við hverjar einustu kosningar útilokað samstarf við Sjálfstæðisflokkinn. Og sjá nú er það loks að verða trend! Eitt það fyrsta sem ég beitti mér fyrir í borgarstjórn voru nýjar reglur um ráðningar æðstu embættismanna borgarinnar með skýrum, gagnsæum og óháðum ráðningarferli. Þær voru samþykktar nokkrum mánuðum síðar í byrjun árs 2019. Mína fyrstu daga í embætti gekk yfir umfjöllun um umdeilda ráðningu og því skipti þetta verulegu máli. Vegna þess að bæði umgjörð og ásýnd ráðningar verða að vera þannig úr garði gerðar að ,,maður þekkir mann” hafi ekki verið fræðilegur möguleiki. Síðan hefur verið meiri sátt um þessar ráðningar innan allra flokka. Þetta er bara eitt konkret dæmi um þau fjölmörgu góðu mál sem Píratar hafa stuðlað að þegar þeir hafa völd. Í samvinnu við aðra góða og öfluga umbótasinnaða flokka gerum við magnaða hluti. Við erum ekki meðvirk með neinu. Ekki meðvirk með ,,en svona hefur þetta alltaf verið” eða ,,hvernig pólitíkin virkar” eða ,,hvernig stjórnmálafólk á að haga sér”. Þess vegna erum við öðruvísi og það hræðir suma. Stundum er reynt að niðurlægja okkur og sérstaklega af þeim sem vilja ekki þurfa að segja bara hreint út að Sjálfstæðisflokkurinn stendur fyrir spillingu og landið þar með mótað út frá sérhagsmunum því það ,,þykir ekki viðeigandi”. Sumir flokkar vilja halda í einhverskonar heiðursmannasamkomulag um að segja hlutina ekki eins og þeir eru og standa þar með vörð um stjórnmálastéttina og hennar hag. Um óbreytt ástand. En við segjum hlutina bara hreint út. Við höfum ekkert að fela og engra hagsmuna að gæta nema almennings. Það er okkar eina markmið og það er skratti frelsandi verð ég að segja. Rödd Pírata skiptir máli en styrkur hennar einnig. Að fara úr einum kjörnum fulltrúa í tvo milli kjörtímabila í borgarstjórn hefur gefið okkar hugsjón byr undir báða vængi. Núna komust frjálslyndu umbótaflokkarnir loksins aftur til valda í gær í Noregi eftir átta blá ár. Óréttlæti á Íslandi, spilling og endalaust kjaftæði er ekkert náttúrulögmál þó okkur líði stundum þannig. Píratar eru andhverfan við það kjaftæði og sérhagsmunabrask sem Sjálfstæðisflokkurinn stendur fyrir. Við höfum aldrei unnið með þeim sem ekki er hægt að segja um marga og við höfum alltaf tekið fyrir að vinna með þeim. Vegna þess að þeir sem sóða stanslaust meira út við að baka fleiri og fleiri spillingarkökur hafa sýnt að þeir eru ekki til þess fallnir að þrífa upp óreiðuna. Þá er betra að vísa þeim úr salnum, setja á góða tónlist og bretta upp ermarnar. Þetta átti ekki að verða einhver klisjukosningapistill heldur eru þetta bara hlutir sem lágu mér á hjarta eftir kosningarnar í Noregi í gær. Því það er hægt að breyta. Með því að kjósa. Höfundur er borgarfulltrúi Pírata í Reykjavík.
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun