Ímyndaðu þér nýja alheimsstjórn Gunnar Dan Wiium skrifar 11. janúar 2024 17:01 Ok, ímyndið ykkur að samfélög og ríki jarðarinnar, uppbygging þeirra séu orðin ósjálfbær og óskilvirk í augum örfárra ofurríkra, ofurgreindra, þó líklega samkenndaskertra hagsmunaraðila. Einstaklingar sem telja aðeins í hundruðum mynda hóp og skipuleggja framtíð mannkyns. Þeir funda og greina frá þeim upplýsingum sem hafa öðlast með þeim verkfærum sem þeir búa yfir. Þeir skiptast á upplýsingum og gera líkön, framtíðarspár sem kynntar eru sem raunveruleiki sem þeir vilja meina að bíður okkar án efa. Þeir sjá þyngsl þessara opinberu kerfa allra þessara þjóða og orkuna sem fer til spillis í árekstrum þessara kerfa sem virðast í eðli sínu bara verða hægari, slitnari og plássfrekari eftir því sem á líður. Hópurinn ákveður að þessu verði að breyta og breytingin mun ekki eiga sér stað innan ríkja eða í neinu milliríkjasamstarfi heldur verður breytingin að verða rótæk sem þýðir í raun endanleg útrýming ríkja og stofnun nýs, fæðing alheimsstjórnar, eitt ríki sem trompar allar flækjur og fleytir rjóman, eitt ríki sem með vörnum getur verið laus við allar sýkingar heimsins. Sýkingar sem snúa að frjálsum vilja einstaklingsins, frjálshyggju og eignarhaldi svo eitthvað sé nefnt. Það að einstaklingur geti átt peninga eða eignir felur í sér ákveðið vald og sama gildir með ólík viðhorf og skoðanir. Fyrir þeim er eignarupptaka lykill. Það að einstaklingar geti átt sér skoðanir sem stangast á við hið nýja heimsskipulag felur líka í sér vald einstaklingsins og tala nú ekki um að ef að margir slíkir safnast saman gætu þeir orðnir vísir til byltingar. Þá erum við komin að því, hvernig gæti svona aðgerð litið út eiginlega? Það þarf að gera gjaldeyri að hverfulu og óstöðugu afli sem hægt er að velta og því eru vissum höftum og reglum kollvarpað í nafni kapítalisma og millistéttinn sköpuð fyrir alvöru og skuldsett upp í rjáfur. Þetta gerist ekki á einni nóttu heldur er þetta forritunar-ferli sem tekur áratugi en þegar því er lokið er eins og “þetta” hafi alltaf verið svona og “þetta” því hljóti aðeins að eiga vera svona og alls ekki öðruvísi, félagshyggja og kommúnismi er slæmur og skerðir frelsi okkar, er mantran en samtímis stígum við í takt, hlekkjuð og takmörkuð. Heimurinn minnkar með tilkomu internets og flæði upplýsinga í gegnum frétta og samfélagsmiðla kallar á rétt eignarhald á þeim örfáu miðlum sem virka sem uppspretta allra frétta um allan heim, ríkismiðlar éta það upp sem og frjálsir fjölmiðlar og það sem einu sinni þótti frétta og blaðamennska flokkast nú sem fámennur hópur “rannsóknar blaðamanna”, hálfgerðir bóhemar, óstögugir og korter í burnout. Hópurinn er líka með plan hvað það varðar því hlaðvörp og þættir sem varpa röddum sem mögulega benda á meint samsæri verða fljótlega þaggaðar niður í með nýjum samning sem allar þessar “soon to be” gjaldþrota þjóðir skrifa undir. Samningurinn verður kynntur sem nauðsyn og kynntur af lepp djúpstjórnarinnar sem eitthvað alþjóða eitthvað, heilbrigðisstofnun eða álíka. Það er snilldar plan, leppurinn snýr að heilbrigðismálum og lýðheilsu. Þeir gera þessa stofnun svo nauðsynlega, kærkomna með tilkomu hættulegrar veiru sem er kannski ekkert svo hættuleg, svona eins og mjög skæð flensa og fólk deyr af skæðum flensum, og hefur alltaf gert. Frábært plan, þeir sleppa veirunni og bíða átekta, allt eftir bókinni. Svo skellur hann á, heimsfaraldur kalla þeir það, eitthvað sem aldrei hefur gerst í nútímanum þar sem kerfið á heimsvísu getur tekið utan um þig og borið ábyrgð á þér, hið alþjóðlega heilbrigðiskerfi sér um þetta og gefur öllum litlu þjóðunum ráð og leiðbeiningar og annað skal hunsa. Þeir sem végfengja eða efast um sannleiksgildi upplýsinga þessara einstöku sérfræðinga sem vita allt betur en allir aðrir sérfræðingar eru kallaðir út sem hættulegir samsæris-kenningasmiðir með ranghugmyndir og geðrof. það er ekki reynt að gera ráð fyrir að þeir skilja ekki staðreyndir málsins og fræddir fyrir vikið því þeir eru nú einu sinni líka akademikarar og sérfræðingar. Þeim er ekki boðið á málþingið þar sem gegnsæ umræða fer fram heldur er þeim bolað úr partýinu og sviptir mannorði og svo loks ef þeir ekki draga sig í land og hætta þessari vitleysu verða þeir bara sviptir starfsleyfi. Faraldurinn tröllríður allar þjóðir og með áróðri og réttum fréttaflutningi eru öllu skellt í lás á meðan þessir örfáu, þessir sem eru meira klárari en allir hinir (sem eru líka klárir bara ekki jafn klárir) finna lausn með hjálp nútímavísinda. Og hér duga engin venjuleg nútímavísindi heldur svona framtíðar-nútíma-vísindi hefur með erfða-splæs að gera en til að hræða ekki múginn köllum við það bara vax eða bóluefni því bóluefni eru eitt af stærsta vísindaundri mannsins og hefur bjargað milljónum úr klóm ógeðslegra sjúkdóma, á því leikur í alvöruni engin vafi. Hver sem hinn endanlegi tilgangur þessara efna er veit aðeins þessi fámenni hópur, eða kannski það sem er ennþá ógnvænlegra er að kannski vita þeir ekki hver lokaniðurstaðan er enn það kannski skiptir ekki máli því skammtar í milljörðum voru seldir hálf gjaldþrota ríkjum og án ábyrgðar um nokkurn skapaðan hlut. Lyfjaframleiðsla sem öll er í eigu þessa örfáu ofurríkra, ofurgreindra, þó líklega samkenndaskertra hagsmunaraðila sem mynda hópinn sem ég bað ykkur að ímynda okkur í byrjun græðir milljarða milljarða og engin leið er að saksækja eða leita réttar þegar efnið númer eitt ekki virkar sem smitvörn né þegar þeir sem þáðu “bóluefnið” hrynja niður ýmist dauðir eða í almennt heilsuleysi. Bara gott hliðar-plan sem gerði þá ríku sjúklega miklu ríkari og ríkin fátækari. Eftir standa þau, þessi í hópnum og þessari tilraun er lokið og hún gekk super vel. Upplýsingar eru greindar og gerð eru líkön og samningur út frá nýjum forsendum er settur fram sem snýr að lýðheilsu heimsins. Samningurinn felur í sér að stjórnarskrár-legum réttindum einstaklingsins er tekin úr jöfnunni í nafni almannahagsmuna, “en bara þegar þar á við” Samningurinn felur í sér að í vissum tilfellum, svokölluðum “krísu” tilfellum sem aðeins þessir sem eru klárari en hinir kláru geta skilgreint, geti alþjóða heilbrigðis eitthvað sett reglur hvað varðar þetta og hitt og allt er þeim opið 360 gráður til túlkunar. Við getum talað um veirufaraldur sem kallar á að þau “bóluefni” sem þau ákveða að séu viðeigandi verði ekki ekki lengur valkvæður kostur heldur að allir þegnar þeirra ríkja sem skrifuðu undir verði skyldugir til “bólusetningar” algjörlega á skjön við rétt ritaðan í stjórnarskrá hver lands fyrir sig, samningurinn trompar stjórnarskrá. Sama getur verið upp á teningnum í umhverfismálum sem snýr að skerðingu ferðafrelsis í nafni einhvers konar carbon-kvóta sem linkað er við social credit hvers og eins. Samningurinn gæti einnig falið í sér skilgreiningu og viðeigandi úrræði hvað varðar hatursorðræðu. Þar komum við að hlaðvörpum og sjálfstætt starfandi einstaklinga sem “sigla” á móti straumnum og greina frá fréttum eða deila upplýsingum sem stangast á við hvað “sérfræðingar sérfræðingana” segja. Þetta er þegar hafið á samfélagsmiðlum og má sjá ef “álhatturinn” deilir efni sem stangast á við gefnar forsendur, þá er settur fyrirvari á upplýsingarnar og þess vegna viðkomandi settur í bann ef hann ekki hagar sér eftir að hafa fengið viðvörun. Þetta er í raun bara forritun og hún felur í sér að finna skilgreindar villur sem ógna upprunarlegum tilgangi og markmiðið þess forrits sem um ræðir. Forritið er svo uppfært reglulega til að mæta nýjum kröfum sem og að vírusvarnir eru til staðar til að halda forritinu eins skilvirku og léttu og mögulegt er. Þetta eru atvinnumenn og vita upp á hár hvað þeir eru að gera, ímyndum okkur það. Ég er ekki að biðja ykkur um neitt annað en að ímynda ykkur að það sem svo margir hafa skrifað um í sögum sínum sé að raungerast fyrir framan nefið á okkur. Ég er ekki að biðja ykkur neitt annað en að ímynda ykkur nema í eitt augnablik að við höfum verið plötuð upp úr skónum í nafni lýðheilsu og samfélagslegrar ábyrgðar og að vélin sé nánast tilbúin og aðeins sé beðið eftir rétta tækifærinu til að snúa lyklinum og þá er allt orðið of seint í þeim skilning að ekkert verður sem fyrr. Þá munum við þurfa að aðlagast nýjum veruleika þar sem frelsi til tjáningar, túlkunar, ferðalaga og sköpunar er ekki lengur í boði. Frelsi til að búa yfir mismunandi skoðunum og ólíkum viðhorfum verður ekki lengur í boði. List verður ekki lengur í boði. Hefðbundin og eðlislæg fjölskyldugildi sprengd í tætlur því eina fjölskyldan þín er sú sem skaffar þér það eina sem þú þarft og hvað þú þarft er fyrirfram ákveðið af fjölskyldu þinni, alheims-stjórninni. Hvað ef þú munt ekkert eiga en þú munt verða hamingjusamur? Höfundur starfar sem búðarkall og þáttarstjórnandi Þvottahússins og Hampkastsins og umboðsmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gunnar Dan Wiium Mest lesið Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Ok, ímyndið ykkur að samfélög og ríki jarðarinnar, uppbygging þeirra séu orðin ósjálfbær og óskilvirk í augum örfárra ofurríkra, ofurgreindra, þó líklega samkenndaskertra hagsmunaraðila. Einstaklingar sem telja aðeins í hundruðum mynda hóp og skipuleggja framtíð mannkyns. Þeir funda og greina frá þeim upplýsingum sem hafa öðlast með þeim verkfærum sem þeir búa yfir. Þeir skiptast á upplýsingum og gera líkön, framtíðarspár sem kynntar eru sem raunveruleiki sem þeir vilja meina að bíður okkar án efa. Þeir sjá þyngsl þessara opinberu kerfa allra þessara þjóða og orkuna sem fer til spillis í árekstrum þessara kerfa sem virðast í eðli sínu bara verða hægari, slitnari og plássfrekari eftir því sem á líður. Hópurinn ákveður að þessu verði að breyta og breytingin mun ekki eiga sér stað innan ríkja eða í neinu milliríkjasamstarfi heldur verður breytingin að verða rótæk sem þýðir í raun endanleg útrýming ríkja og stofnun nýs, fæðing alheimsstjórnar, eitt ríki sem trompar allar flækjur og fleytir rjóman, eitt ríki sem með vörnum getur verið laus við allar sýkingar heimsins. Sýkingar sem snúa að frjálsum vilja einstaklingsins, frjálshyggju og eignarhaldi svo eitthvað sé nefnt. Það að einstaklingur geti átt peninga eða eignir felur í sér ákveðið vald og sama gildir með ólík viðhorf og skoðanir. Fyrir þeim er eignarupptaka lykill. Það að einstaklingar geti átt sér skoðanir sem stangast á við hið nýja heimsskipulag felur líka í sér vald einstaklingsins og tala nú ekki um að ef að margir slíkir safnast saman gætu þeir orðnir vísir til byltingar. Þá erum við komin að því, hvernig gæti svona aðgerð litið út eiginlega? Það þarf að gera gjaldeyri að hverfulu og óstöðugu afli sem hægt er að velta og því eru vissum höftum og reglum kollvarpað í nafni kapítalisma og millistéttinn sköpuð fyrir alvöru og skuldsett upp í rjáfur. Þetta gerist ekki á einni nóttu heldur er þetta forritunar-ferli sem tekur áratugi en þegar því er lokið er eins og “þetta” hafi alltaf verið svona og “þetta” því hljóti aðeins að eiga vera svona og alls ekki öðruvísi, félagshyggja og kommúnismi er slæmur og skerðir frelsi okkar, er mantran en samtímis stígum við í takt, hlekkjuð og takmörkuð. Heimurinn minnkar með tilkomu internets og flæði upplýsinga í gegnum frétta og samfélagsmiðla kallar á rétt eignarhald á þeim örfáu miðlum sem virka sem uppspretta allra frétta um allan heim, ríkismiðlar éta það upp sem og frjálsir fjölmiðlar og það sem einu sinni þótti frétta og blaðamennska flokkast nú sem fámennur hópur “rannsóknar blaðamanna”, hálfgerðir bóhemar, óstögugir og korter í burnout. Hópurinn er líka með plan hvað það varðar því hlaðvörp og þættir sem varpa röddum sem mögulega benda á meint samsæri verða fljótlega þaggaðar niður í með nýjum samning sem allar þessar “soon to be” gjaldþrota þjóðir skrifa undir. Samningurinn verður kynntur sem nauðsyn og kynntur af lepp djúpstjórnarinnar sem eitthvað alþjóða eitthvað, heilbrigðisstofnun eða álíka. Það er snilldar plan, leppurinn snýr að heilbrigðismálum og lýðheilsu. Þeir gera þessa stofnun svo nauðsynlega, kærkomna með tilkomu hættulegrar veiru sem er kannski ekkert svo hættuleg, svona eins og mjög skæð flensa og fólk deyr af skæðum flensum, og hefur alltaf gert. Frábært plan, þeir sleppa veirunni og bíða átekta, allt eftir bókinni. Svo skellur hann á, heimsfaraldur kalla þeir það, eitthvað sem aldrei hefur gerst í nútímanum þar sem kerfið á heimsvísu getur tekið utan um þig og borið ábyrgð á þér, hið alþjóðlega heilbrigðiskerfi sér um þetta og gefur öllum litlu þjóðunum ráð og leiðbeiningar og annað skal hunsa. Þeir sem végfengja eða efast um sannleiksgildi upplýsinga þessara einstöku sérfræðinga sem vita allt betur en allir aðrir sérfræðingar eru kallaðir út sem hættulegir samsæris-kenningasmiðir með ranghugmyndir og geðrof. það er ekki reynt að gera ráð fyrir að þeir skilja ekki staðreyndir málsins og fræddir fyrir vikið því þeir eru nú einu sinni líka akademikarar og sérfræðingar. Þeim er ekki boðið á málþingið þar sem gegnsæ umræða fer fram heldur er þeim bolað úr partýinu og sviptir mannorði og svo loks ef þeir ekki draga sig í land og hætta þessari vitleysu verða þeir bara sviptir starfsleyfi. Faraldurinn tröllríður allar þjóðir og með áróðri og réttum fréttaflutningi eru öllu skellt í lás á meðan þessir örfáu, þessir sem eru meira klárari en allir hinir (sem eru líka klárir bara ekki jafn klárir) finna lausn með hjálp nútímavísinda. Og hér duga engin venjuleg nútímavísindi heldur svona framtíðar-nútíma-vísindi hefur með erfða-splæs að gera en til að hræða ekki múginn köllum við það bara vax eða bóluefni því bóluefni eru eitt af stærsta vísindaundri mannsins og hefur bjargað milljónum úr klóm ógeðslegra sjúkdóma, á því leikur í alvöruni engin vafi. Hver sem hinn endanlegi tilgangur þessara efna er veit aðeins þessi fámenni hópur, eða kannski það sem er ennþá ógnvænlegra er að kannski vita þeir ekki hver lokaniðurstaðan er enn það kannski skiptir ekki máli því skammtar í milljörðum voru seldir hálf gjaldþrota ríkjum og án ábyrgðar um nokkurn skapaðan hlut. Lyfjaframleiðsla sem öll er í eigu þessa örfáu ofurríkra, ofurgreindra, þó líklega samkenndaskertra hagsmunaraðila sem mynda hópinn sem ég bað ykkur að ímynda okkur í byrjun græðir milljarða milljarða og engin leið er að saksækja eða leita réttar þegar efnið númer eitt ekki virkar sem smitvörn né þegar þeir sem þáðu “bóluefnið” hrynja niður ýmist dauðir eða í almennt heilsuleysi. Bara gott hliðar-plan sem gerði þá ríku sjúklega miklu ríkari og ríkin fátækari. Eftir standa þau, þessi í hópnum og þessari tilraun er lokið og hún gekk super vel. Upplýsingar eru greindar og gerð eru líkön og samningur út frá nýjum forsendum er settur fram sem snýr að lýðheilsu heimsins. Samningurinn felur í sér að stjórnarskrár-legum réttindum einstaklingsins er tekin úr jöfnunni í nafni almannahagsmuna, “en bara þegar þar á við” Samningurinn felur í sér að í vissum tilfellum, svokölluðum “krísu” tilfellum sem aðeins þessir sem eru klárari en hinir kláru geta skilgreint, geti alþjóða heilbrigðis eitthvað sett reglur hvað varðar þetta og hitt og allt er þeim opið 360 gráður til túlkunar. Við getum talað um veirufaraldur sem kallar á að þau “bóluefni” sem þau ákveða að séu viðeigandi verði ekki ekki lengur valkvæður kostur heldur að allir þegnar þeirra ríkja sem skrifuðu undir verði skyldugir til “bólusetningar” algjörlega á skjön við rétt ritaðan í stjórnarskrá hver lands fyrir sig, samningurinn trompar stjórnarskrá. Sama getur verið upp á teningnum í umhverfismálum sem snýr að skerðingu ferðafrelsis í nafni einhvers konar carbon-kvóta sem linkað er við social credit hvers og eins. Samningurinn gæti einnig falið í sér skilgreiningu og viðeigandi úrræði hvað varðar hatursorðræðu. Þar komum við að hlaðvörpum og sjálfstætt starfandi einstaklinga sem “sigla” á móti straumnum og greina frá fréttum eða deila upplýsingum sem stangast á við hvað “sérfræðingar sérfræðingana” segja. Þetta er þegar hafið á samfélagsmiðlum og má sjá ef “álhatturinn” deilir efni sem stangast á við gefnar forsendur, þá er settur fyrirvari á upplýsingarnar og þess vegna viðkomandi settur í bann ef hann ekki hagar sér eftir að hafa fengið viðvörun. Þetta er í raun bara forritun og hún felur í sér að finna skilgreindar villur sem ógna upprunarlegum tilgangi og markmiðið þess forrits sem um ræðir. Forritið er svo uppfært reglulega til að mæta nýjum kröfum sem og að vírusvarnir eru til staðar til að halda forritinu eins skilvirku og léttu og mögulegt er. Þetta eru atvinnumenn og vita upp á hár hvað þeir eru að gera, ímyndum okkur það. Ég er ekki að biðja ykkur um neitt annað en að ímynda ykkur að það sem svo margir hafa skrifað um í sögum sínum sé að raungerast fyrir framan nefið á okkur. Ég er ekki að biðja ykkur neitt annað en að ímynda ykkur nema í eitt augnablik að við höfum verið plötuð upp úr skónum í nafni lýðheilsu og samfélagslegrar ábyrgðar og að vélin sé nánast tilbúin og aðeins sé beðið eftir rétta tækifærinu til að snúa lyklinum og þá er allt orðið of seint í þeim skilning að ekkert verður sem fyrr. Þá munum við þurfa að aðlagast nýjum veruleika þar sem frelsi til tjáningar, túlkunar, ferðalaga og sköpunar er ekki lengur í boði. Frelsi til að búa yfir mismunandi skoðunum og ólíkum viðhorfum verður ekki lengur í boði. List verður ekki lengur í boði. Hefðbundin og eðlislæg fjölskyldugildi sprengd í tætlur því eina fjölskyldan þín er sú sem skaffar þér það eina sem þú þarft og hvað þú þarft er fyrirfram ákveðið af fjölskyldu þinni, alheims-stjórninni. Hvað ef þú munt ekkert eiga en þú munt verða hamingjusamur? Höfundur starfar sem búðarkall og þáttarstjórnandi Þvottahússins og Hampkastsins og umboðsmaður.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar