Mennskan er fórnarlamb Menningarstríðsins! - Tilvist fólks er aldrei hugmyndafræði eða skoðun! Arna Magnea Danks skrifar 17. september 2025 07:32 Trans fólk er 0,3% hér á landi samkvæmt heimildum heilbrigðisráðherra og fyrrum landlæknis, Ölmu Möller https://www.visir.is/g/20252775161d/mikillar-vanthekkingar-gaeti-a-thjonustu-vid-trans-born og samt er nánast daglega "skoðana" pistlar og fréttir sem fjalla um tilvist og tilverurétt okkar sem erum trans! Hvernig væri að ræða frekar um lausnir á raunverulegum vandamálum sem steðja að fólki? Vandamálum eins og súrnun hafsins við Íslands strendur og arðrán færra á sameiginlegri eign þjóðarinnar og lágkúrulegum viðbrögðum þeirra við hækkun veiðigjalda með að segja upp fiskverkunarfólki? Húsnæðisvanda lágtekjufólks og af hverju það má ekki byggja upp falleg og aðlaðandi staði á höfuðborgarsvæðinu fyrir fólk sem kýs að búa í hjólhýsum og/eða færanlegum smáhýsum? Auknum launamun kvenna gagnvart körlum? (vantar alveg tölur yfir laun kvára í þessu samhengi). Hvernig væri að auka vægi umræðu um raunverulegar lausnir í umhverfismálum vegna aukins hraða hnatthlýnunar, meðal annars vegna stríðsátaka í Úkraínu, borgarastyrjaldar í Súdan og þjóðarmorðs Ísraelsríkis gagnvart íbúum Gaza? NEI!! Í staðinn lætur fólk draga sig á asnaeyrunum inn í hatursfullar umræður öfgafólks um tilvist minnihlutahóps og hvernig téður hópur sé gífurleg og aðkallandi ógn í samfélaginu. Trans fólk er ekki nein ógn og það sjá öll þau sem vilja horfa á tölfræðilegar staðreyndir og hlusta á það sem vísinda og fræða samfélagið hefur haldið á lofti um trans fólk. Félag aðstandenda trans barna og ungmenna, sem vissulega eru til þó ákveðnir einstaklingar vilja halda öðru fram, hafa á sinni heimasíðu safnað töluvert af handhægum upplýsingum fyrir fólk, sem ég hvet öll til að skoða. https://transvinir.is/rannsoknir/ Þessi afvegaleiðing umræðunnar og þetta tilbúna menningar stríð þar sem agnarlítill minnihlutahópur er notaður sem tæki til að færa aftur kvenréttindi um áratugi og mannréttindi annarra minnihlutahópa einnig, er hverjum hugsandi manneskju til minnkunnar og það sem við sjáum deyja er mennskan sjálf sem býr innra með okkur öllum. Mannúð og samkennd verða minningar og innihaldslaus orð í framtíð þar sem hatur fær að dafna undir þeim fölsku flöggum að um sé að ræða "skoðanir" og gagnvirkar umræður um mismunandi "hugmyndafræði"! Trans fólk er fólk eins og annað fólk. Við erum fjölbreytt og allskonar. Greiðum skatta, eigum börn, vini og fjölskyldur. Og eins og öll önnur sem hér búa, þá dreymir okkur að búa við öryggi, ást og virðingu. Við erum þó einnig ólík öðru fólki að því leyti að við erum fólk sem höfum stöðugt þurft að berjast fyrir tilvist okkar og höfum stöðugt þurft að sýna fram á og sanna að við erum það sem við erum og það reynir á. Við erum EKKI "Skoðun" og EKKI "hugmyndafræði"! Okkar öryggi er stöðugt ógnað og það er ekki auðvelt að lifa þannig að taugakerfið er sífellt þanið til hins ítrasta þar sem hugurinn er fastur í ofurárvekni og við erum stöðugt að reyna að passa okkur á því að segja ekkert eða gera ekkert sem gæti orðið vatn á myllu þeirra sem vilja okkur helst útrýma. Við erum fólkið sem alltaf þurfum að vera málefnaleg, kurteis, rökföst, tilbúin að fræða og hafa allar staðreyndir og tengla á vísindagreinar sem sanna mál okkar á hreinu... Þetta er ótrúlega lýjandi og ekkert okkar myndi velja að vera trans ef við værum það ekki! Við erum fædd trans, alveg eins og fólk fæðist örvhent og með mismunandi lit augna. Við erum líka ótrúlega hugrökk og sterk, því við verðum að vera það til þess að lifa af. Við erum hrædd þegar við ferðumst. Við erum hrædd þegar við þurfum að nota almenningssalerni. Við þráum að geta farið í sund og líkamsrækt eins og annað fólk, og mörg okkar gera það, þrátt fyrir óttann. En ekkert af því sem flest fólk myndi telja sjálfsagt er sjálfsagt fyrir okkur. Það er munurinn á því að búa við ákveðinn réttindi og taka þeim sem sjálfsögðum og að tilheyra minnihlutahóp og þurfa að berjast fyrir þeim, stöðugt! Sem betur fer þá er það enn svo að við öll, hvaða kyni sem við tilheyrum, höfum flest öll fundið fyrir samhug og samkennd með öðrum. Við búum yfir tilfinningagreind sem við köllum mennsku sem gefur okkur dýrmæta innsýn og skilning inn í líf hvers annars og er lykilinn að velsæld og hamingju okkar sem samfélags. Samvinna er sprottinn upp úr þessari samkennd og án samvinnu hefði mannkynið dáið út fyrir löngu. Einmitt í ljósi sögunnar og því sem við getum lært af reynslu fyrri kynslóða, er þetta tilbúna menningar stríð svo einstaklega sorglegt, ekki bara fyrir okkur sem berjumst fyrir tilveru okkar á hverjum degi, heldur einnig fyrir mannkynið allt, því án þessarar mennsku erum við sem tegund dauðadæmd. Vöknum því upp og verum vakandi öll sem eitt og skiljum að í öllum stríðum, sama hvaða nafni þau nefnast, þá töpum VIÐ öll! Það er nefnilega ekkert VIÐ og ÞIÐ í slíkum hörmungum sem öll stríð eru, aðeins sársauki og sorg! Höfundur er leikkona, áhættuleikstjóri, kennari og LGBTQIA+ aktivisti Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Málefni trans fólks Hinsegin Arna Magnea Danks Mest lesið Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad Skoðun Skoðun Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Bjartsýni í boði Sigurður Vopni Vatnsdal skrifar Sjá meira
Trans fólk er 0,3% hér á landi samkvæmt heimildum heilbrigðisráðherra og fyrrum landlæknis, Ölmu Möller https://www.visir.is/g/20252775161d/mikillar-vanthekkingar-gaeti-a-thjonustu-vid-trans-born og samt er nánast daglega "skoðana" pistlar og fréttir sem fjalla um tilvist og tilverurétt okkar sem erum trans! Hvernig væri að ræða frekar um lausnir á raunverulegum vandamálum sem steðja að fólki? Vandamálum eins og súrnun hafsins við Íslands strendur og arðrán færra á sameiginlegri eign þjóðarinnar og lágkúrulegum viðbrögðum þeirra við hækkun veiðigjalda með að segja upp fiskverkunarfólki? Húsnæðisvanda lágtekjufólks og af hverju það má ekki byggja upp falleg og aðlaðandi staði á höfuðborgarsvæðinu fyrir fólk sem kýs að búa í hjólhýsum og/eða færanlegum smáhýsum? Auknum launamun kvenna gagnvart körlum? (vantar alveg tölur yfir laun kvára í þessu samhengi). Hvernig væri að auka vægi umræðu um raunverulegar lausnir í umhverfismálum vegna aukins hraða hnatthlýnunar, meðal annars vegna stríðsátaka í Úkraínu, borgarastyrjaldar í Súdan og þjóðarmorðs Ísraelsríkis gagnvart íbúum Gaza? NEI!! Í staðinn lætur fólk draga sig á asnaeyrunum inn í hatursfullar umræður öfgafólks um tilvist minnihlutahóps og hvernig téður hópur sé gífurleg og aðkallandi ógn í samfélaginu. Trans fólk er ekki nein ógn og það sjá öll þau sem vilja horfa á tölfræðilegar staðreyndir og hlusta á það sem vísinda og fræða samfélagið hefur haldið á lofti um trans fólk. Félag aðstandenda trans barna og ungmenna, sem vissulega eru til þó ákveðnir einstaklingar vilja halda öðru fram, hafa á sinni heimasíðu safnað töluvert af handhægum upplýsingum fyrir fólk, sem ég hvet öll til að skoða. https://transvinir.is/rannsoknir/ Þessi afvegaleiðing umræðunnar og þetta tilbúna menningar stríð þar sem agnarlítill minnihlutahópur er notaður sem tæki til að færa aftur kvenréttindi um áratugi og mannréttindi annarra minnihlutahópa einnig, er hverjum hugsandi manneskju til minnkunnar og það sem við sjáum deyja er mennskan sjálf sem býr innra með okkur öllum. Mannúð og samkennd verða minningar og innihaldslaus orð í framtíð þar sem hatur fær að dafna undir þeim fölsku flöggum að um sé að ræða "skoðanir" og gagnvirkar umræður um mismunandi "hugmyndafræði"! Trans fólk er fólk eins og annað fólk. Við erum fjölbreytt og allskonar. Greiðum skatta, eigum börn, vini og fjölskyldur. Og eins og öll önnur sem hér búa, þá dreymir okkur að búa við öryggi, ást og virðingu. Við erum þó einnig ólík öðru fólki að því leyti að við erum fólk sem höfum stöðugt þurft að berjast fyrir tilvist okkar og höfum stöðugt þurft að sýna fram á og sanna að við erum það sem við erum og það reynir á. Við erum EKKI "Skoðun" og EKKI "hugmyndafræði"! Okkar öryggi er stöðugt ógnað og það er ekki auðvelt að lifa þannig að taugakerfið er sífellt þanið til hins ítrasta þar sem hugurinn er fastur í ofurárvekni og við erum stöðugt að reyna að passa okkur á því að segja ekkert eða gera ekkert sem gæti orðið vatn á myllu þeirra sem vilja okkur helst útrýma. Við erum fólkið sem alltaf þurfum að vera málefnaleg, kurteis, rökföst, tilbúin að fræða og hafa allar staðreyndir og tengla á vísindagreinar sem sanna mál okkar á hreinu... Þetta er ótrúlega lýjandi og ekkert okkar myndi velja að vera trans ef við værum það ekki! Við erum fædd trans, alveg eins og fólk fæðist örvhent og með mismunandi lit augna. Við erum líka ótrúlega hugrökk og sterk, því við verðum að vera það til þess að lifa af. Við erum hrædd þegar við ferðumst. Við erum hrædd þegar við þurfum að nota almenningssalerni. Við þráum að geta farið í sund og líkamsrækt eins og annað fólk, og mörg okkar gera það, þrátt fyrir óttann. En ekkert af því sem flest fólk myndi telja sjálfsagt er sjálfsagt fyrir okkur. Það er munurinn á því að búa við ákveðinn réttindi og taka þeim sem sjálfsögðum og að tilheyra minnihlutahóp og þurfa að berjast fyrir þeim, stöðugt! Sem betur fer þá er það enn svo að við öll, hvaða kyni sem við tilheyrum, höfum flest öll fundið fyrir samhug og samkennd með öðrum. Við búum yfir tilfinningagreind sem við köllum mennsku sem gefur okkur dýrmæta innsýn og skilning inn í líf hvers annars og er lykilinn að velsæld og hamingju okkar sem samfélags. Samvinna er sprottinn upp úr þessari samkennd og án samvinnu hefði mannkynið dáið út fyrir löngu. Einmitt í ljósi sögunnar og því sem við getum lært af reynslu fyrri kynslóða, er þetta tilbúna menningar stríð svo einstaklega sorglegt, ekki bara fyrir okkur sem berjumst fyrir tilveru okkar á hverjum degi, heldur einnig fyrir mannkynið allt, því án þessarar mennsku erum við sem tegund dauðadæmd. Vöknum því upp og verum vakandi öll sem eitt og skiljum að í öllum stríðum, sama hvaða nafni þau nefnast, þá töpum VIÐ öll! Það er nefnilega ekkert VIÐ og ÞIÐ í slíkum hörmungum sem öll stríð eru, aðeins sársauki og sorg! Höfundur er leikkona, áhættuleikstjóri, kennari og LGBTQIA+ aktivisti
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun
Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun