Að kveðja 2025 og mæta 2026 með mildi og forvitni Ingrid Kuhlman skrifar 2. janúar 2026 07:31 Áramót eru kjörinn tímapunktur til að staldra við og líta yfir árið sem er að ljúka, ekki til að dæma það eða flokka í „gott“ og „slæmt“, heldur til að skilja betur hvað það gaf þér, hvað þú lærðir og hvað þú vilt taka með þér áfram. Þegar við gefum okkur rými til að líta til baka verður auðveldara að sjá heildarmyndina: hápunktana, áskoranirnar og það sem nærði okkur. Spurningarnar hér fyrir neðan bjóða upp á að líta yfir árið 2025 með mildi og forvitni og skapa rými fyrir minningar, þakklæti, lærdóm og innsýn. Þú þarft hvorki að svara þeim öllum né hafa skýr svör. Veldu þær spurningar sem tala til þín og leyfðu ferlinu að vera heiðarlegt, opið og ófullkomið. Spurningar um árið sem er að líða Hvað gekk vel á þessu ári? Hverjir voru hápunktarnir? Fyrir hvað eða hvern er ég þakklát/ur? Hvað eða hverjir lögðu mest af mörkum til vellíðanar minnar á þessu ári? Hvaða áskoranir sigraði ég á þessu ári og hvernig? Hvað lærði ég um sjálfa/n mig, aðra og heiminn? Hvaða athafnir eða fólk færði mér gleði? Ef ég gæti lifað þetta ár aftur, myndi ég gera eitthvað öðruvísi? Á hvaða hátt hef ég vaxið eða orðið seigari? Hvenær fannst mér ég vera mest í takt við sjálfa/n mig og vera sönn sjálfri/sjálfum mér? Hver var erfiðasta ákvörðunin sem ég tók á þessu ári og hvað lærði ég af henni? Hvað hefði ég sagt við sjálfa/n mig í upphafi ársins ef ég gæti farið aftur í tímann? Hvað eða hver lét mig finna að ég skipti raunverulega máli og gaf mér tilfinningu fyrir merkingu? Þegar við gefum okkur tíma til að líta til baka með mildi og heiðarleika vaknar oft næsta spurning af sjálfu sér: Hvernig vil ég halda áfram? Hér fyrir neðan eru spurningar sem beina sjónum að árinu 2026. Spurningar um komandi ár Hvers hlakka ég til á næsta ári? Hvað vil ég halda áfram með eða halda í þegar ég geng inn í nýtt ár? Á hvaða sviði ætti ég að sleppa takinu á eða hætta að verja orku? Hvað vil ég byrja á eða bjóða inn í líf mitt? Hvernig vil ég hlúa að mér, bæði líkamlega, andlega og tilfinningalega? Með hverjum vil ég verja meiri tíma? Með hverjum vil ég verja minni tíma? Hvaða gildi vil ég lifa eftir og hvernig get ég iðkað þau í daglegu lífi? Í hverju vil ég vaxa, læra meira eða dýpka skilning minn á næsta ári? Hvaða ótta vil ég mæta og hvað gæti hjálpað mér að gera það? Hvaða áskoranir gætu beðið mín og hvernig vil ég mæta þeim? Á hvaða hátt vil ég hafa vaxið þegar árið 2026 er liðið? Í hvað er ég tilbúin/n að fjárfesta í þágu eigin þroska (tíma, orku, athygli, peninga)? Ef árið 2026 reynist mér gott og nærandi á helstu sviðum lífsins (sambönd, vinna, heilsa o.s.frv.), hvernig lítur það út? Og hvernig líður mér þá? Komandi ár þarf ekki að vera verkefni sem þú þarft að ná tökum á. Það má vera ferðalag sem þú stígur inn í, skref fyrir skref, með forvitni og mildi að leiðarljósi. Þú þarft ekki að vita allt núna. Það nægir að vita hvernig þú vilt mæta sjálfri/sjálfum þér á leiðinni. Leyfðu gildunum sem skipta þig máli að vera eins og leiðarljós, ekki til að dæma þig, heldur til að minna þig á það sem nærir þig og gefur lífinu merkingu. Mundu að vöxtur er ekki alltaf sýnilegur strax. Stundum á hann sér stað í kyrrðinni: í því að sleppa, í því að hlusta dýpra, í því að velja sjálfsumhyggju þar sem áður var sjálfsgagnrýni. Höfundur er leiðbeinandi hjá Þekkingarmiðlun og með meistaragráðu í hagnýtri jákvæðri sálfræði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ingrid Kuhlman Mest lesið Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson skrifar Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson skrifar Skoðun Von er ekki aðgerð Hermína Gunnþórsdóttir,Sigrún Helga Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Byggjum upp netöryggisgetu og fögnum áfangasigrum Hrannar Ásgrímsson skrifar Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Sjá meira
Áramót eru kjörinn tímapunktur til að staldra við og líta yfir árið sem er að ljúka, ekki til að dæma það eða flokka í „gott“ og „slæmt“, heldur til að skilja betur hvað það gaf þér, hvað þú lærðir og hvað þú vilt taka með þér áfram. Þegar við gefum okkur rými til að líta til baka verður auðveldara að sjá heildarmyndina: hápunktana, áskoranirnar og það sem nærði okkur. Spurningarnar hér fyrir neðan bjóða upp á að líta yfir árið 2025 með mildi og forvitni og skapa rými fyrir minningar, þakklæti, lærdóm og innsýn. Þú þarft hvorki að svara þeim öllum né hafa skýr svör. Veldu þær spurningar sem tala til þín og leyfðu ferlinu að vera heiðarlegt, opið og ófullkomið. Spurningar um árið sem er að líða Hvað gekk vel á þessu ári? Hverjir voru hápunktarnir? Fyrir hvað eða hvern er ég þakklát/ur? Hvað eða hverjir lögðu mest af mörkum til vellíðanar minnar á þessu ári? Hvaða áskoranir sigraði ég á þessu ári og hvernig? Hvað lærði ég um sjálfa/n mig, aðra og heiminn? Hvaða athafnir eða fólk færði mér gleði? Ef ég gæti lifað þetta ár aftur, myndi ég gera eitthvað öðruvísi? Á hvaða hátt hef ég vaxið eða orðið seigari? Hvenær fannst mér ég vera mest í takt við sjálfa/n mig og vera sönn sjálfri/sjálfum mér? Hver var erfiðasta ákvörðunin sem ég tók á þessu ári og hvað lærði ég af henni? Hvað hefði ég sagt við sjálfa/n mig í upphafi ársins ef ég gæti farið aftur í tímann? Hvað eða hver lét mig finna að ég skipti raunverulega máli og gaf mér tilfinningu fyrir merkingu? Þegar við gefum okkur tíma til að líta til baka með mildi og heiðarleika vaknar oft næsta spurning af sjálfu sér: Hvernig vil ég halda áfram? Hér fyrir neðan eru spurningar sem beina sjónum að árinu 2026. Spurningar um komandi ár Hvers hlakka ég til á næsta ári? Hvað vil ég halda áfram með eða halda í þegar ég geng inn í nýtt ár? Á hvaða sviði ætti ég að sleppa takinu á eða hætta að verja orku? Hvað vil ég byrja á eða bjóða inn í líf mitt? Hvernig vil ég hlúa að mér, bæði líkamlega, andlega og tilfinningalega? Með hverjum vil ég verja meiri tíma? Með hverjum vil ég verja minni tíma? Hvaða gildi vil ég lifa eftir og hvernig get ég iðkað þau í daglegu lífi? Í hverju vil ég vaxa, læra meira eða dýpka skilning minn á næsta ári? Hvaða ótta vil ég mæta og hvað gæti hjálpað mér að gera það? Hvaða áskoranir gætu beðið mín og hvernig vil ég mæta þeim? Á hvaða hátt vil ég hafa vaxið þegar árið 2026 er liðið? Í hvað er ég tilbúin/n að fjárfesta í þágu eigin þroska (tíma, orku, athygli, peninga)? Ef árið 2026 reynist mér gott og nærandi á helstu sviðum lífsins (sambönd, vinna, heilsa o.s.frv.), hvernig lítur það út? Og hvernig líður mér þá? Komandi ár þarf ekki að vera verkefni sem þú þarft að ná tökum á. Það má vera ferðalag sem þú stígur inn í, skref fyrir skref, með forvitni og mildi að leiðarljósi. Þú þarft ekki að vita allt núna. Það nægir að vita hvernig þú vilt mæta sjálfri/sjálfum þér á leiðinni. Leyfðu gildunum sem skipta þig máli að vera eins og leiðarljós, ekki til að dæma þig, heldur til að minna þig á það sem nærir þig og gefur lífinu merkingu. Mundu að vöxtur er ekki alltaf sýnilegur strax. Stundum á hann sér stað í kyrrðinni: í því að sleppa, í því að hlusta dýpra, í því að velja sjálfsumhyggju þar sem áður var sjálfsgagnrýni. Höfundur er leiðbeinandi hjá Þekkingarmiðlun og með meistaragráðu í hagnýtri jákvæðri sálfræði.
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar