Framtíð íslenskrar líftækni Jens Bjarnason skrifar 26. janúar 2026 13:01 Undanfarin ár hefur líftækni orðið ein af burðarstoðum íslensks efnahagslífs. Útflutningur lyfja og líftæknitengdra vara hefur vaxið hratt og er í dag einn stærsti einstaki útflutningsflokkur landsins. Sú þróun hefur ekki orðið af sjálfu sér, heldur byggir hún á áratuga vinnu, mikilli þekkingu og því að hér á landi hefur tekist að byggja upp fyrirtæki sem standast alþjóðlegan samanburð. Alvotech og Kerecis eru góð dæmi um slíkan árangur og eru til marks um raunverulega burði Íslands til að taka þátt í alþjóðlegri þróun líftækni, ef rétt er haldið á spilunum. Næsta kynslóð þarf réttar aðstæður Hugvitið er til staðar. Ungt, öflugt fólk með sterkar hugmyndir er til staðar. Það sem hefur hins vegar oft vantað er aðgangur að aðstöðu, sérþekkingu og umhverfi þar sem vísindi, nýsköpun og atvinnulíf mætast á jafnræðisgrundvelli, en þar liggur stóra verkefnið. Slík uppbygging er nauðsynleg, enda er líftækni þekkingarfrek grein sem krefst bæði þolinmæði, aðgangs að sérhæfðri og dýrri aðstöðu og virks samtals milli vísinda og markaðar. Líftæknin þarf réttar aðstæður til að vaxa og dafna, en ef réttu skilyrði eru ekki til staðar hér heima getur einfaldlega farið svo að hugvitið leiti annað. Ef það gerist flytjast hugmyndir, verkefni og að endingu verðmætasköpun úr landi. Fruman sem undirstaða, ekki skammtímalausn Fruman líftæknisetur var stofnað einmitt með þetta í huga. Setrið er svar við þeirri áskorun sem blasir við, þar sem markmiðið er að skapa samfellu og aðstæður fyrir næstu kynslóð líftækniverkefna. Meginhlutverk setursins er að vera innviður fyrir íslenska líftækni; vettvangur þar sem frumkvöðlar, sprotafyrirtæki, fræðasamfélagið og rótgróinn iðnaður geta starfað samhliða og byggt upp þekkingu sem nýtist til raunverulegrar verðmætasköpunar. Í Frumunni eru fjórar meginstoðir sem vinna að sama markmiði. Nýsköpunarsetur styður frumkvöðla frá hugmyndastigi með aðgangi að sérþekkingu og tengslaneti. Fruman Lab veitir litlum og meðalstórum fyrirtækjum aðgang að rannsóknum og prófunum sem ella væru þeim óaðgengilegar. Akademían tengir saman fræðasamfélagið og atvinnulífið með markvissri hæfniuppbyggingu, á meðan líftæknisjóður Frumunnar styður verkefni á mismunandi þróunarstigum með áherslu á langtíma verðmætasköpun. Gulleggið sem fyrsta skref í líftækni Í þessu samhengi skiptir frumkvöðlasamkeppni á borð við Gulleggið miklu máli. Gulleggið hefur um árabil verið einn mikilvægasti inngangur nýrra hugmynda inn í íslenskt nýsköpunarumhverfi og hefur veitt frumkvöðlum vettvang til að móta og prófa hugmyndir sínar. Með nýju samstarfi Klaks, Frumunnar og Alvotech er markmiðið að styrkja sérstaklega farveg líftækniverkefna. Fruman og Alvotech eru nú bakhjarlar Gulleggsins og munu veita sérstök verðlaun fyrir besta verkefnið á sviði líftækni, með það að markmiði að styðja verkefni sem hafa burði til raunverulegrar uppbyggingar hér á landi. Tengingin milli Gulleggsins og Frumunnar skapar þannig skýrari samfellu frá hugmynd og fyrstu mótun yfir í aðgang að aðstöðu, sérþekkingu og tengslaneti sem þarf til að koma verkefnum upp á næsta stig. Val sem ræður framtíðinni Ef Ísland ætlar sér raunverulegt hlutverk í alþjóðlegri líftækniþróun dugar ekki að treysta eingöngu á einstaka vel heppnuð fyrirtæki eða tilfallandi árangur þeirra. Það sem skiptir höfuðmáli er hvort við byggjum upp varanlega innviði sem gera næstu kynslóð fyrirtækja kleift að vaxa, þróast og dafna hér heima. Fruman er eitt af þeim skrefum sem tekin eru í þessa átt og er hún hluti af stærra vistkerfi þar sem um er að ræða sameiginlega ábyrgð. Fyrir þá sem búa yfir hugmyndum á sviði líftækni er Gulleggið tilvalinn inngangur inn í þetta vistkerfi, en þar hefst ferðalag sem Fruman er tilbúin að styðja áfram. Val okkar núna ræður því hvort íslenskt hugvit í líftækni verði áfram undirstaða verðmætasköpunar hér á landi eða hvort næstu stórskref verði tekin annars staðar. Höfundur er framkvæmdarstjóri Frumunnar líftækniseturs. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Líftækni Nýsköpun Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Undanfarin ár hefur líftækni orðið ein af burðarstoðum íslensks efnahagslífs. Útflutningur lyfja og líftæknitengdra vara hefur vaxið hratt og er í dag einn stærsti einstaki útflutningsflokkur landsins. Sú þróun hefur ekki orðið af sjálfu sér, heldur byggir hún á áratuga vinnu, mikilli þekkingu og því að hér á landi hefur tekist að byggja upp fyrirtæki sem standast alþjóðlegan samanburð. Alvotech og Kerecis eru góð dæmi um slíkan árangur og eru til marks um raunverulega burði Íslands til að taka þátt í alþjóðlegri þróun líftækni, ef rétt er haldið á spilunum. Næsta kynslóð þarf réttar aðstæður Hugvitið er til staðar. Ungt, öflugt fólk með sterkar hugmyndir er til staðar. Það sem hefur hins vegar oft vantað er aðgangur að aðstöðu, sérþekkingu og umhverfi þar sem vísindi, nýsköpun og atvinnulíf mætast á jafnræðisgrundvelli, en þar liggur stóra verkefnið. Slík uppbygging er nauðsynleg, enda er líftækni þekkingarfrek grein sem krefst bæði þolinmæði, aðgangs að sérhæfðri og dýrri aðstöðu og virks samtals milli vísinda og markaðar. Líftæknin þarf réttar aðstæður til að vaxa og dafna, en ef réttu skilyrði eru ekki til staðar hér heima getur einfaldlega farið svo að hugvitið leiti annað. Ef það gerist flytjast hugmyndir, verkefni og að endingu verðmætasköpun úr landi. Fruman sem undirstaða, ekki skammtímalausn Fruman líftæknisetur var stofnað einmitt með þetta í huga. Setrið er svar við þeirri áskorun sem blasir við, þar sem markmiðið er að skapa samfellu og aðstæður fyrir næstu kynslóð líftækniverkefna. Meginhlutverk setursins er að vera innviður fyrir íslenska líftækni; vettvangur þar sem frumkvöðlar, sprotafyrirtæki, fræðasamfélagið og rótgróinn iðnaður geta starfað samhliða og byggt upp þekkingu sem nýtist til raunverulegrar verðmætasköpunar. Í Frumunni eru fjórar meginstoðir sem vinna að sama markmiði. Nýsköpunarsetur styður frumkvöðla frá hugmyndastigi með aðgangi að sérþekkingu og tengslaneti. Fruman Lab veitir litlum og meðalstórum fyrirtækjum aðgang að rannsóknum og prófunum sem ella væru þeim óaðgengilegar. Akademían tengir saman fræðasamfélagið og atvinnulífið með markvissri hæfniuppbyggingu, á meðan líftæknisjóður Frumunnar styður verkefni á mismunandi þróunarstigum með áherslu á langtíma verðmætasköpun. Gulleggið sem fyrsta skref í líftækni Í þessu samhengi skiptir frumkvöðlasamkeppni á borð við Gulleggið miklu máli. Gulleggið hefur um árabil verið einn mikilvægasti inngangur nýrra hugmynda inn í íslenskt nýsköpunarumhverfi og hefur veitt frumkvöðlum vettvang til að móta og prófa hugmyndir sínar. Með nýju samstarfi Klaks, Frumunnar og Alvotech er markmiðið að styrkja sérstaklega farveg líftækniverkefna. Fruman og Alvotech eru nú bakhjarlar Gulleggsins og munu veita sérstök verðlaun fyrir besta verkefnið á sviði líftækni, með það að markmiði að styðja verkefni sem hafa burði til raunverulegrar uppbyggingar hér á landi. Tengingin milli Gulleggsins og Frumunnar skapar þannig skýrari samfellu frá hugmynd og fyrstu mótun yfir í aðgang að aðstöðu, sérþekkingu og tengslaneti sem þarf til að koma verkefnum upp á næsta stig. Val sem ræður framtíðinni Ef Ísland ætlar sér raunverulegt hlutverk í alþjóðlegri líftækniþróun dugar ekki að treysta eingöngu á einstaka vel heppnuð fyrirtæki eða tilfallandi árangur þeirra. Það sem skiptir höfuðmáli er hvort við byggjum upp varanlega innviði sem gera næstu kynslóð fyrirtækja kleift að vaxa, þróast og dafna hér heima. Fruman er eitt af þeim skrefum sem tekin eru í þessa átt og er hún hluti af stærra vistkerfi þar sem um er að ræða sameiginlega ábyrgð. Fyrir þá sem búa yfir hugmyndum á sviði líftækni er Gulleggið tilvalinn inngangur inn í þetta vistkerfi, en þar hefst ferðalag sem Fruman er tilbúin að styðja áfram. Val okkar núna ræður því hvort íslenskt hugvit í líftækni verði áfram undirstaða verðmætasköpunar hér á landi eða hvort næstu stórskref verði tekin annars staðar. Höfundur er framkvæmdarstjóri Frumunnar líftækniseturs.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar