Flækjur í fjöl­skyldum

Hæfnisleysi og viljaleysi hindra skyldu

Almættið getur ekki séð um það sem hefur ekki verið kennt á jörðu

Ef þau sem höfðu kynlífið sem skapaði getnað höfðu enga þrá fyrir að eignast börn, né hefðu ekki heldur fengið ástríkt uppeldi sjálf frá þeim sem settu þau í heiminn. Og engin kennsla verið veitt í skólum um grunnatriði þess að ala upp sjálfbæra einstaklinga með nægt sjálfvirði.

Þá eins og Thomas Hubl segir í bók sinni ferðast erfiðu tilfinningarnar áfram til næstu kynslóða af því að það mátti ekki kvarta.

Það er ekki sanngjarnt að skylda einstaklinga til hluta sem þau hafi engan skilning né þekkingu á hvað þurfi að gerast með blessuð börnin. Engin kennsla eða réttar fyrirmyndir frá eigin foreldrum þýðir þá oftast að engin almennileg kunnátta er í gangi.

Það hefur verið athyglisvert að sjá tjáskipti í meira en einni grein um þetta með hugtakið „Fjölskyldu“. Það er ansi rammlæst orð og hugtak, sem kemur á móti enska orðinu „Family“ sem inniheldur að eiga sameiginlegt með, eða ekki.

En hugtakið skylda er á við að ætla að ómenntað fólk með snúinn bakgrunn, hoppi svo upp með heimafenginni gráðu í foreldrun.

Hér tala ég líka um dæmi þess sem hefur verið algengt um aldir og fram´á okkar tíma að börn fæddust af því að þau sem settu þau í heiminn án hugsunar, höfðu látið kynlíf eftir sér smástund en voru ekki komin í það ástand að vera tilbúin að verða foreldrar.

Sá villti fíll í lífum fólks í heiminum enn þann dag í dag, eins og sést í ótal dæmum í dag á Íslandi og víðar og Epstein sagan er stór.

Ef að stjórnvöld ætla að halda hugtakinu „skyldu“ til hlýtar? Þá þarf að veita einhverja kennslu um barneignir og uppeldi á gagnfræðaskólastigi og áfram með hvaða námi sem er.

Kennarar flettu hratt framhjá þeim kafla á mínum skólaárum á landinu og engin leiðbeining fór heldur fram heima.

Ástin þarf að vera í þeim foreldrum fyrirfram, áður en börnin séu getin hjá þeim sem setja börn í heiminn.

Svo þarf líka að vera skilningur á hvað byggir mannverur upp tilfinningalega og hugrænt, og sleppa niðurrifi sem tekur langan tíma að snúa við í sér.

Það er oft ástæða þess að margir flýja í fíkn, frekar en leita leiða til að sortera slæmu viðhorfin með sem komu að þeim út með tjáskiptum, orðum og slíku, og skapa kannski lærdóm frá því.

En kannski mest áberandi í Epstein sögu mikillar kynlífsfíknar. Hann lokkaði ótal aðila yfirvalda inn í hópinn til að allir fengju tækifæri til að sinna kynlífsfíkn sinni.

Grein á Vísi skrifuð nafnlaus sýnir gömlu ályktunina um að allir séu með eða eigi að hafa meirapróf í foreldrun. Sem því miður er ekki nærri alltaf tilfellið. En er meiriháttar ljúft og yndislegt þegar það er til staðar.

Það voru tímar fyrir daga getnaðarvarna þegar kynlíf gerði fólki meiri grikk. Vildi bara nautnina en ekki afkvæmin.

Auðvitað þrá allir sem fæðast að fá þessa yndislegu foreldra. Þó að því miður sé það ekki alltaf það sem gerist.

Í gegn um tímana virðist það hafa verið ályktun yfirvalda og trúarbragða að allir sem verði foreldrar séu fæddir með meirapróf í foreldrun.

Sumir hafa verið heppnir af því þau sem settu þau í heiminn voru nógu þroskuð í sjálfum sér með nægan skilning á grunn atriðum þess sem sálir barna þurfa.

Það eru ansi margar frægar ríkar fjölskyldur í heiminum sem við höfum lært að foreldrar í, höfðu allt önnur forgangsatriði en að sinna mikilvægum þörfum í grunn byggingu á sjálfi barna sinna.

Trúarstofnanir settu líf margra einstaklinga á hliðina með að hóta þeim að enda í helvíti ef þau myndu ekki segja já að altari, af því að þau höfðu leyft sér kynlíf smástund. En fulltrúar skóla og trúarstofnana ekki haft hugsun og tillitssemi til að veita næga gagnlega fræðslu getnaðarfærakerfi líkamans. Hvað þá að frætt væri um rétta meðferð á hugum, sálum, og tilfinningum barna, og þá ekki sinna eigin.

Um aldir voru ekki neinar gagnlegar getnaðarvarnir. Svo að því miður komu ótal einstaklingar í heiminn sem upplifðu fljótt að þau voru óvelkomin. Ég hef hitt þó nokkra á lífsleiðinni sem hafa haft það erfiða veganesti. Sum aldrei náð að blómstra sem það sem þau gætu hafa fæðst til að verða og gera.

Það voru Breskir þættir í sjónvarpinu hér í Ástralíu fyrir slatta af árum síðan sem höfðu titilinn „Eitt barn fæðist á mínútu hverri“. Það var unaðslegt að vitna foreldra í þeim þáttum gleðjast svo djúpt af því að þau höfðu verið tilbúin hið innra, og skipulagt að verða foreldrar.

Veruleiki sem ég hafði ekki séð af þeirri gráðu í kring um mig sem unglingur.

Svo er það að börn geta leikið sér með systkinum á meðan þau eru ung, en svo þroskast þau stundum í sitt hvora áttina. Þá tætast oft hin svokölluðu fjölskyldu-bönd.

Ég fór að skilja og heyra mismun á virkri gegn vanvirkri fjölskyldu frá að kynnast fjölskyldu í sveit þar sem foreldrar höfðu talað, spjallað um sig og sitt líf og alla tilveruna á einlægan og opinn hátt, og gátu það af því að þau höfðu engin skipuð leyndarmál um borð í sér. Voru í alvöru tilbúin í foreldra-hlutverkið og vildu börnin sín.

Á mínum tímum á Íslandi heyrði ég ekki neinn prest í messum minnast á þá staðreynd að sumir einstaklingar vildu annarskonar líf en börn og buru af því að þau höfðu séð nóg af basli forvera sinna og vandræðum í því hlutskipti.

Á síðustu áratugum er það svo að verða æ algengara að fólk flytji til annars lands. Stundum til menntunar en svo líka til tilbreytingar. Svo er það mögulegt að mannverur séu að þurfa æ meira að upplifa fleiri tegundir menningar, veðurs og annars til að víkka sjálf sig út.

Höfundur er Íslendingur sem hefur búið til lengri tíma í Ástralíu.