Mannfjandsamleg stefna á bráðamóttökunni Rósa Guðbjartsdóttir skrifar 12. febrúar 2026 13:48 Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er óboðlegt og hefur verið lengi. Forstjórar LSH koma og fara en enginn þeirra virðist ráða við að skipuleggja bráðamóttöku svo sómi sé að. Aðstæður þar eru óásættanlegar bæði fyrir starfsmenn og sjúklinga. Engu virðist breyta hve miklu fé er varið til spítalans, ekkert lagast og raunar versnar ástandið frekar ef eitthvað er. Á bráðamóttökunni er öllu grautað saman. Einstaklingur með smávægilega áverka mætir á sömu móttöku og annar sem er í bráðri lífshættu vegna slyss eða skyndilegs sjúkdóms. Starfsfólkið þarf að sinna öllum á sama tíma. Það hljóta alllir að sjá að einstaklingur með til dæmis einkenni hjartaáfalls á ekki að vera í sömu biðröð og sá sem fingurbrotnaði eða er með með lítilsháttar áverka. Það er með ólíkindum að þetta skuli hafa viðgengist á bráðamóttökunni í öll þessi ár. Þar ríkir oft einhvers konar stríðsástand. Gríðarlegt álag er á starfsfólkinu og plássleysið algjört. Margir upplifa niðurlægjandi aðstæður liggjandi frami á gangi, fyrir augliti allra sem þar fara um, því að ekki eru nein laus rúm á sjúkrastofum. Þá þurfa sumir að bíða lon og don eftir þjónustu, oft klukkustundum saman. Margir eru með mjög erfiðar reynslusögur í farteskinu tengdar því álagi sem ríkir á bráðamóttökunni. Fullreynt að ríkið sjái alfarið um bráðamóttöku Það er brýnt að brjóta upp þessa einingu Landspítalans. Búa þar til smærri einingar sem geta tekið álagið af Landspítalanum. Þannig má auðveldlega sjá fyrir sér einkarekna þjónustu sem sinnir fólki með minniháttar áverka eða slys. Þá er komið að því að útvista slíkum rekstri til sjálfstætt starfandi aðila í heilbrigðisþjónustu. Slíkt fyrirkomulag þekkist víða erlendis. Raunar erum við Íslendingar miklir eftirbátar frænda okkar á Norðurlöndunum, þar sem ríkið gnæfir ekki yfir nær allri sjúkraþjónustu eins og hér á landi. Margir Íslendingar nýta sér þjónustu einkarekinna sjúkrastofnana erlendis. Við erum öll sjúkratryggð og því á ekki að skipta máli hvort að það sé ríkisstarfsmaður eða einkaaðili sem veitir heilbrigðisþjónustuna, eins og á bráðamóttöku, hérlendis eða erlendis. Sýnum mannúð og virðingu Það er fullreynt að Landspítalinn sjái alfarið um bráðamóttöku. Stofnunin ræður ekki við verkefnið. Mikilvægt er að bregðast við þessum vanda sem allra fyrst. Ekki með fleiri orðum heldur aðgerðum. Það þarf framsýni, vilja og metnað í þessum málum. Þannig getum við sýnt sjúku og slösuðu fólki meiri mannúð og virðingu. Ég mun á næstunni setja þetta mál á dagskrá Alþingis. Nóg er komið af tali og afsökunum. Þennan vanda þarf að leysa. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Rósa Guðbjartsdóttir Ástand á bráðamóttöku Landspítalans Sjálfstæðisflokkurinn Mest lesið Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Skoðun Skoðun Sjálfstæð þjóð tekur sér sæti við borðið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ræður Evrópusambandið hvort dánaraðstoð verði leyfð á Íslandi? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er óboðlegt og hefur verið lengi. Forstjórar LSH koma og fara en enginn þeirra virðist ráða við að skipuleggja bráðamóttöku svo sómi sé að. Aðstæður þar eru óásættanlegar bæði fyrir starfsmenn og sjúklinga. Engu virðist breyta hve miklu fé er varið til spítalans, ekkert lagast og raunar versnar ástandið frekar ef eitthvað er. Á bráðamóttökunni er öllu grautað saman. Einstaklingur með smávægilega áverka mætir á sömu móttöku og annar sem er í bráðri lífshættu vegna slyss eða skyndilegs sjúkdóms. Starfsfólkið þarf að sinna öllum á sama tíma. Það hljóta alllir að sjá að einstaklingur með til dæmis einkenni hjartaáfalls á ekki að vera í sömu biðröð og sá sem fingurbrotnaði eða er með með lítilsháttar áverka. Það er með ólíkindum að þetta skuli hafa viðgengist á bráðamóttökunni í öll þessi ár. Þar ríkir oft einhvers konar stríðsástand. Gríðarlegt álag er á starfsfólkinu og plássleysið algjört. Margir upplifa niðurlægjandi aðstæður liggjandi frami á gangi, fyrir augliti allra sem þar fara um, því að ekki eru nein laus rúm á sjúkrastofum. Þá þurfa sumir að bíða lon og don eftir þjónustu, oft klukkustundum saman. Margir eru með mjög erfiðar reynslusögur í farteskinu tengdar því álagi sem ríkir á bráðamóttökunni. Fullreynt að ríkið sjái alfarið um bráðamóttöku Það er brýnt að brjóta upp þessa einingu Landspítalans. Búa þar til smærri einingar sem geta tekið álagið af Landspítalanum. Þannig má auðveldlega sjá fyrir sér einkarekna þjónustu sem sinnir fólki með minniháttar áverka eða slys. Þá er komið að því að útvista slíkum rekstri til sjálfstætt starfandi aðila í heilbrigðisþjónustu. Slíkt fyrirkomulag þekkist víða erlendis. Raunar erum við Íslendingar miklir eftirbátar frænda okkar á Norðurlöndunum, þar sem ríkið gnæfir ekki yfir nær allri sjúkraþjónustu eins og hér á landi. Margir Íslendingar nýta sér þjónustu einkarekinna sjúkrastofnana erlendis. Við erum öll sjúkratryggð og því á ekki að skipta máli hvort að það sé ríkisstarfsmaður eða einkaaðili sem veitir heilbrigðisþjónustuna, eins og á bráðamóttöku, hérlendis eða erlendis. Sýnum mannúð og virðingu Það er fullreynt að Landspítalinn sjái alfarið um bráðamóttöku. Stofnunin ræður ekki við verkefnið. Mikilvægt er að bregðast við þessum vanda sem allra fyrst. Ekki með fleiri orðum heldur aðgerðum. Það þarf framsýni, vilja og metnað í þessum málum. Þannig getum við sýnt sjúku og slösuðu fólki meiri mannúð og virðingu. Ég mun á næstunni setja þetta mál á dagskrá Alþingis. Nóg er komið af tali og afsökunum. Þennan vanda þarf að leysa. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.