Mannfjandsamleg stefna á bráðamóttökunni Rósa Guðbjartsdóttir skrifar 12. febrúar 2026 13:48 Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er óboðlegt og hefur verið lengi. Forstjórar LSH koma og fara en enginn þeirra virðist ráða við að skipuleggja bráðamóttöku svo sómi sé að. Aðstæður þar eru óásættanlegar bæði fyrir starfsmenn og sjúklinga. Engu virðist breyta hve miklu fé er varið til spítalans, ekkert lagast og raunar versnar ástandið frekar ef eitthvað er. Á bráðamóttökunni er öllu grautað saman. Einstaklingur með smávægilega áverka mætir á sömu móttöku og annar sem er í bráðri lífshættu vegna slyss eða skyndilegs sjúkdóms. Starfsfólkið þarf að sinna öllum á sama tíma. Það hljóta alllir að sjá að einstaklingur með til dæmis einkenni hjartaáfalls á ekki að vera í sömu biðröð og sá sem fingurbrotnaði eða er með með lítilsháttar áverka. Það er með ólíkindum að þetta skuli hafa viðgengist á bráðamóttökunni í öll þessi ár. Þar ríkir oft einhvers konar stríðsástand. Gríðarlegt álag er á starfsfólkinu og plássleysið algjört. Margir upplifa niðurlægjandi aðstæður liggjandi frami á gangi, fyrir augliti allra sem þar fara um, því að ekki eru nein laus rúm á sjúkrastofum. Þá þurfa sumir að bíða lon og don eftir þjónustu, oft klukkustundum saman. Margir eru með mjög erfiðar reynslusögur í farteskinu tengdar því álagi sem ríkir á bráðamóttökunni. Fullreynt að ríkið sjái alfarið um bráðamóttöku Það er brýnt að brjóta upp þessa einingu Landspítalans. Búa þar til smærri einingar sem geta tekið álagið af Landspítalanum. Þannig má auðveldlega sjá fyrir sér einkarekna þjónustu sem sinnir fólki með minniháttar áverka eða slys. Þá er komið að því að útvista slíkum rekstri til sjálfstætt starfandi aðila í heilbrigðisþjónustu. Slíkt fyrirkomulag þekkist víða erlendis. Raunar erum við Íslendingar miklir eftirbátar frænda okkar á Norðurlöndunum, þar sem ríkið gnæfir ekki yfir nær allri sjúkraþjónustu eins og hér á landi. Margir Íslendingar nýta sér þjónustu einkarekinna sjúkrastofnana erlendis. Við erum öll sjúkratryggð og því á ekki að skipta máli hvort að það sé ríkisstarfsmaður eða einkaaðili sem veitir heilbrigðisþjónustuna, eins og á bráðamóttöku, hérlendis eða erlendis. Sýnum mannúð og virðingu Það er fullreynt að Landspítalinn sjái alfarið um bráðamóttöku. Stofnunin ræður ekki við verkefnið. Mikilvægt er að bregðast við þessum vanda sem allra fyrst. Ekki með fleiri orðum heldur aðgerðum. Það þarf framsýni, vilja og metnað í þessum málum. Þannig getum við sýnt sjúku og slösuðu fólki meiri mannúð og virðingu. Ég mun á næstunni setja þetta mál á dagskrá Alþingis. Nóg er komið af tali og afsökunum. Þennan vanda þarf að leysa. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Rósa Guðbjartsdóttir Ástand á bráðamóttöku Landspítalans Sjálfstæðisflokkurinn Mest lesið Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Sjá meira
Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er óboðlegt og hefur verið lengi. Forstjórar LSH koma og fara en enginn þeirra virðist ráða við að skipuleggja bráðamóttöku svo sómi sé að. Aðstæður þar eru óásættanlegar bæði fyrir starfsmenn og sjúklinga. Engu virðist breyta hve miklu fé er varið til spítalans, ekkert lagast og raunar versnar ástandið frekar ef eitthvað er. Á bráðamóttökunni er öllu grautað saman. Einstaklingur með smávægilega áverka mætir á sömu móttöku og annar sem er í bráðri lífshættu vegna slyss eða skyndilegs sjúkdóms. Starfsfólkið þarf að sinna öllum á sama tíma. Það hljóta alllir að sjá að einstaklingur með til dæmis einkenni hjartaáfalls á ekki að vera í sömu biðröð og sá sem fingurbrotnaði eða er með með lítilsháttar áverka. Það er með ólíkindum að þetta skuli hafa viðgengist á bráðamóttökunni í öll þessi ár. Þar ríkir oft einhvers konar stríðsástand. Gríðarlegt álag er á starfsfólkinu og plássleysið algjört. Margir upplifa niðurlægjandi aðstæður liggjandi frami á gangi, fyrir augliti allra sem þar fara um, því að ekki eru nein laus rúm á sjúkrastofum. Þá þurfa sumir að bíða lon og don eftir þjónustu, oft klukkustundum saman. Margir eru með mjög erfiðar reynslusögur í farteskinu tengdar því álagi sem ríkir á bráðamóttökunni. Fullreynt að ríkið sjái alfarið um bráðamóttöku Það er brýnt að brjóta upp þessa einingu Landspítalans. Búa þar til smærri einingar sem geta tekið álagið af Landspítalanum. Þannig má auðveldlega sjá fyrir sér einkarekna þjónustu sem sinnir fólki með minniháttar áverka eða slys. Þá er komið að því að útvista slíkum rekstri til sjálfstætt starfandi aðila í heilbrigðisþjónustu. Slíkt fyrirkomulag þekkist víða erlendis. Raunar erum við Íslendingar miklir eftirbátar frænda okkar á Norðurlöndunum, þar sem ríkið gnæfir ekki yfir nær allri sjúkraþjónustu eins og hér á landi. Margir Íslendingar nýta sér þjónustu einkarekinna sjúkrastofnana erlendis. Við erum öll sjúkratryggð og því á ekki að skipta máli hvort að það sé ríkisstarfsmaður eða einkaaðili sem veitir heilbrigðisþjónustuna, eins og á bráðamóttöku, hérlendis eða erlendis. Sýnum mannúð og virðingu Það er fullreynt að Landspítalinn sjái alfarið um bráðamóttöku. Stofnunin ræður ekki við verkefnið. Mikilvægt er að bregðast við þessum vanda sem allra fyrst. Ekki með fleiri orðum heldur aðgerðum. Það þarf framsýni, vilja og metnað í þessum málum. Þannig getum við sýnt sjúku og slösuðu fólki meiri mannúð og virðingu. Ég mun á næstunni setja þetta mál á dagskrá Alþingis. Nóg er komið af tali og afsökunum. Þennan vanda þarf að leysa. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun