Rósa Guðbjartsdóttir alþ.maður um mannfjandsamlegar stefnur Árni Stefán Árnason skrifar 13. febrúar 2026 20:30 Í síðasta pistli mínum ritaði ég um uggvænlegt ástand bráðamóttökunnar í Fossvogi. Einu sinni var það svo að í Hafnarfirði var rekið, af mörgum talið, besta sjúkrahús landsins. St. Jósefsspítali byggður af St. Jósefssnunnum. Aldur, launalausar eilífðarvaktir framkölluðu með tímanum þreytu hjá systrunum. Bestu læknar landsins störfuðu þar og lýðheilsuárangur rómaður. Allt landið saknaði St. Jó. Systurnar seldu spítalann til ríkisins með þeirri kvöð að yrði hann tekin aftur í notkun þá var það skilyrði að þar yrði stundaður áfram rekstur sjúkrahúss. Hann stóð auður í langan tíma á meðan ófremdarástand var vegna skorts á legurými, alveg eins og nú. Íhaldinu datt ekki í hug að opna hann þrátt fyrir háværar kröfur kjósenda. Það var mannfjandleg stefna. Þessa sögu þekki ég mjög vel. Faðir minn Árni Gunnlaugsson var um árabil í stjórn spítalans og barðist manna grimmast fyrir opnun spítalans á ný á meðan hann var í eigu ríkisins. Rósa Guðbjartsdóttir mærði sjálfa sig mjög þegar bærinn náði kaupsamningi um endurheimt spítalans en sveik hins vegar nunnurnar og úthlutaði rými hans til einkaaðila. Það er akkúrat í takt við stefnu Sjálfstæðisflokksins. Í nýlegri grein hér heggur Rósa í ríkisstjórnina fyrir að sinna ekki bráðamóttökunni. Högg fyrir neðan beltisstað af hennar hálfu en efnislega sanngjarnt. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að laga þetta ástand. Kom engu í verk. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að fylgja eftir kvöðum í kaupsamningi við nunnurnar. Hann sveik það allt en svikin voru mest hjá Rósu. Hún var bæjarstjóri við nýja yfirtöku og hefði léttilega geta opnað eina stærstu bráðamóttöku á Norðurlöndunum. Það datt henni ekki í hug, það var ekki í anda íhaldsmanna að útdeila til sinna minnstu bræðra og systra, sjúkra. Því blæs ég á villandi skrif Rósu Guðbjartsdóttur þingmanns - Mannfjandleg stefna á bráðamóttöku - hún sjálf stundaði mannfjandlega stefnu að opna ekki sjúkrahúsið að nýju við Suðurgötu í Hafnarfirði. Höfundur er dýraverndarlögfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Árni Stefán Árnason Mest lesið Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson skrifar Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson skrifar Skoðun Von er ekki aðgerð Hermína Gunnþórsdóttir,Sigrún Helga Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Byggjum upp netöryggisgetu og fögnum áfangasigrum Hrannar Ásgrímsson skrifar Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Sjá meira
Í síðasta pistli mínum ritaði ég um uggvænlegt ástand bráðamóttökunnar í Fossvogi. Einu sinni var það svo að í Hafnarfirði var rekið, af mörgum talið, besta sjúkrahús landsins. St. Jósefsspítali byggður af St. Jósefssnunnum. Aldur, launalausar eilífðarvaktir framkölluðu með tímanum þreytu hjá systrunum. Bestu læknar landsins störfuðu þar og lýðheilsuárangur rómaður. Allt landið saknaði St. Jó. Systurnar seldu spítalann til ríkisins með þeirri kvöð að yrði hann tekin aftur í notkun þá var það skilyrði að þar yrði stundaður áfram rekstur sjúkrahúss. Hann stóð auður í langan tíma á meðan ófremdarástand var vegna skorts á legurými, alveg eins og nú. Íhaldinu datt ekki í hug að opna hann þrátt fyrir háværar kröfur kjósenda. Það var mannfjandleg stefna. Þessa sögu þekki ég mjög vel. Faðir minn Árni Gunnlaugsson var um árabil í stjórn spítalans og barðist manna grimmast fyrir opnun spítalans á ný á meðan hann var í eigu ríkisins. Rósa Guðbjartsdóttir mærði sjálfa sig mjög þegar bærinn náði kaupsamningi um endurheimt spítalans en sveik hins vegar nunnurnar og úthlutaði rými hans til einkaaðila. Það er akkúrat í takt við stefnu Sjálfstæðisflokksins. Í nýlegri grein hér heggur Rósa í ríkisstjórnina fyrir að sinna ekki bráðamóttökunni. Högg fyrir neðan beltisstað af hennar hálfu en efnislega sanngjarnt. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að laga þetta ástand. Kom engu í verk. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að fylgja eftir kvöðum í kaupsamningi við nunnurnar. Hann sveik það allt en svikin voru mest hjá Rósu. Hún var bæjarstjóri við nýja yfirtöku og hefði léttilega geta opnað eina stærstu bráðamóttöku á Norðurlöndunum. Það datt henni ekki í hug, það var ekki í anda íhaldsmanna að útdeila til sinna minnstu bræðra og systra, sjúkra. Því blæs ég á villandi skrif Rósu Guðbjartsdóttur þingmanns - Mannfjandleg stefna á bráðamóttöku - hún sjálf stundaði mannfjandlega stefnu að opna ekki sjúkrahúsið að nýju við Suðurgötu í Hafnarfirði. Höfundur er dýraverndarlögfræðingur.
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar