Kjarabarátta Viðskiptaráðs Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar 23. febrúar 2026 11:01 Sem stjórnarmaður í VR get ég ekki annað en glaðst yfir óvæntum stuðningi við kjarabaráttu almenna vinnumarkaðarins frá einhverjum félagsskap sem kallast Viðskiptaráð Íslands. Hingað til hafa stéttarfélög sem hafa verið að semja við SA talað fyrir daufum eyrum þegar kemur að mismun á réttindum starfsmanna eftir því hvort þeir starfa hjá opinberum fyrirtækjum eða fyrirtækjum í einkarekstri. En nú er þessi óvænti liðsauki mættur í baráttuna með stéttarfélögunum. Á síðasta ári benti Viðskiptaráð á að atvinnuöryggii opinberra starfsmanna væri meira en í einkageiranum. Væntanlega hljóta stéttarfélög að taka þetta óréttlæti upp í næstu kjarasamningum með vísan í umfjöllun og útreikninga Viðskiptaráðs. Krafa stéttarfélaga um að ekki sé hægt að segja starfsfólki upp án undangenginnar ávítunar, andmælaréttar og fresti til að bæta sig er rækilega studd af Viðskiptaráði. Þessa dagana er Viðskiptaráð að fjalla um veikindarétt opinberra starfsmanna og samkvæmt þeirra niðurstöðum þá hafa opinberir starfsmenn sjö sinnum meiri rétt en starfsmenn á almennum markaði. Þetta sýna þeir fram á með alls konar útreikningum og töflum sem stéttarfélögin geta nýtt sér í næstu kjarasamningum. Ég kann Viðskiptaráði miklar þakkir fyrir að einfalda okkur vinnuna við kjarasamningsgerðina. Næsta skref Viðskiptaráðs hlýtur síðan að vera að benda á að orlofsréttur allra opinberra starfsmanna er 30 dagar meðan kjarasamningur VR við SA er 24 – 30 dagar eftir starfsaldri. Það verður gaman þegar þessu takmarki stéttarfélaga á almennum vinnumarkaði er náð. Eins og Viðskiptaráð Íslands bendir á þá er ekki réttlæti í að starfsfólk njóti mismunandi kjara eftir því hvort unnið sé hjá opinberum fyrirtækjum eða á almennum vinnumarkaði. Sökum þess hljótum við að stefna að því að réttindi séu þau sömu yfir línuna. Eðlilega færum við ekki áunnin réttindi niður á lægstu réttindin heldur hljótum við að stefna að því að allt launafólk njóti þeirra hámarksrétinda sem búið er að semja um. Því hlýtur krafa næstu kjarasamninga að vera: Aukið atvinnuöryggi, aukinn réttindi til veikindadaga og aukið orlof. Launafólk verður rækilega stutt af Viðskiptaráði Íslands sem með sínum útreikningum hefur fært okkur þau vopn sem okkur vantaði í baráttuna. Takk fyrir Viðskiptaráð og vinsamlegast haldið áfram að aðstoða launafólk í baráttunni fyrir bættum kjörum. Höfundur er varaþingmaður fyrir Flokk fólksins og stjórnarmaður í VR. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Stéttarfélög Jónas Yngvi Ásgrímsson Mest lesið Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Skoðun Skoðun Sjálfstæð þjóð tekur sér sæti við borðið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ræður Evrópusambandið hvort dánaraðstoð verði leyfð á Íslandi? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Sem stjórnarmaður í VR get ég ekki annað en glaðst yfir óvæntum stuðningi við kjarabaráttu almenna vinnumarkaðarins frá einhverjum félagsskap sem kallast Viðskiptaráð Íslands. Hingað til hafa stéttarfélög sem hafa verið að semja við SA talað fyrir daufum eyrum þegar kemur að mismun á réttindum starfsmanna eftir því hvort þeir starfa hjá opinberum fyrirtækjum eða fyrirtækjum í einkarekstri. En nú er þessi óvænti liðsauki mættur í baráttuna með stéttarfélögunum. Á síðasta ári benti Viðskiptaráð á að atvinnuöryggii opinberra starfsmanna væri meira en í einkageiranum. Væntanlega hljóta stéttarfélög að taka þetta óréttlæti upp í næstu kjarasamningum með vísan í umfjöllun og útreikninga Viðskiptaráðs. Krafa stéttarfélaga um að ekki sé hægt að segja starfsfólki upp án undangenginnar ávítunar, andmælaréttar og fresti til að bæta sig er rækilega studd af Viðskiptaráði. Þessa dagana er Viðskiptaráð að fjalla um veikindarétt opinberra starfsmanna og samkvæmt þeirra niðurstöðum þá hafa opinberir starfsmenn sjö sinnum meiri rétt en starfsmenn á almennum markaði. Þetta sýna þeir fram á með alls konar útreikningum og töflum sem stéttarfélögin geta nýtt sér í næstu kjarasamningum. Ég kann Viðskiptaráði miklar þakkir fyrir að einfalda okkur vinnuna við kjarasamningsgerðina. Næsta skref Viðskiptaráðs hlýtur síðan að vera að benda á að orlofsréttur allra opinberra starfsmanna er 30 dagar meðan kjarasamningur VR við SA er 24 – 30 dagar eftir starfsaldri. Það verður gaman þegar þessu takmarki stéttarfélaga á almennum vinnumarkaði er náð. Eins og Viðskiptaráð Íslands bendir á þá er ekki réttlæti í að starfsfólk njóti mismunandi kjara eftir því hvort unnið sé hjá opinberum fyrirtækjum eða á almennum vinnumarkaði. Sökum þess hljótum við að stefna að því að réttindi séu þau sömu yfir línuna. Eðlilega færum við ekki áunnin réttindi niður á lægstu réttindin heldur hljótum við að stefna að því að allt launafólk njóti þeirra hámarksrétinda sem búið er að semja um. Því hlýtur krafa næstu kjarasamninga að vera: Aukið atvinnuöryggi, aukinn réttindi til veikindadaga og aukið orlof. Launafólk verður rækilega stutt af Viðskiptaráði Íslands sem með sínum útreikningum hefur fært okkur þau vopn sem okkur vantaði í baráttuna. Takk fyrir Viðskiptaráð og vinsamlegast haldið áfram að aðstoða launafólk í baráttunni fyrir bættum kjörum. Höfundur er varaþingmaður fyrir Flokk fólksins og stjórnarmaður í VR.