Enginn einn Hlíf Steingrímsdóttir skrifar 25. febrúar 2026 07:31 Að fá krabbamein getur kollvarpað tilverunni. Það þekkja þeir 1.058 karlmenn sem fá krabbamein á hverju ári og fjölskyldur þeirra. Margir upplifa að þeir missi stjórn á eigin lífi, að minnsta kosti tímabundið, og oft fylgja flóknar tilfinningar á borð við ótta, depurð og jafnvel reiði. Krabbamein hefur ekki bara áhrif á líkamlega heilsu, heldur getur líka haft áhrif á sjálfsmynd, svefn, samskipti og daglegt líf. Þennan veruleika þekkja líka ráðgjafar Krabbameinsfélagsins, sálfræðingar, félagsráðgjafar og hjúkrunarfræðingar sem sérhæfa sig í því að styðja við bakið á fólki og fjölskyldum sem standa frammi fyrir þessu gríðarstóra verkefni. Til viðbótar við alla þeirra fagþekkingu búa þau einnig að því að hafa dýrmæta innsýn inn í reynslu fjölmargra sem hafa fetað þennan veg áður. Með þeirra hjálp getur því reynsla eins orðið öðrum að liði. Hjálpar mikið að þiggja aðstoðina Í Mottumars í ár beinum við athyglinni að mikilvægi stuðnings þegar tekist er á við krabbamein, vegna þess að við teljum að karlmenn geti haft gagn af að nýta meira af þeim stuðningi sem í boði er. Enginn á að þurfa að takast á við krabbamein einn síns liðs og ef við teygjum fram höndina er næsta víst að okkur verði rétt hjálparhönd. Ekkert kemur í stað samveru með fjölskyldu og vinum og öðrum sem næstir standa en leiðirnar eru ótal margar og mestu skiptir auðvitað að hver og einn finni sína leið. Upplýsingar um gagnlegar leiðir höfum við tekið saman á mottumars.is. Rúmlega 1.400 manns nýttu viðtalsþjónustu félagsráðgjafa, hjúkrunarfræðinga og sálfræðinga Krabbameinsfélagsins á síðasta ári, af þeim voru karlmenn um 30%, rúmlega 400. Í ár viljum við hvetja karlmenn til að nýta þjónustuna í meira mæli. Að deila líðan og reynslu með einhverjum sem við treystum hjálpar oft meira en okkur grunar, hvort sem það er fjölskyldumeðlimur, vinur eða einhver annar. Það er gott að geta sett þær tilfinningar sem við upplifum í orð, við það verða þær oft ekki eins yfirþyrmandi og auðveldara fyrir okkur að horfa á hlutina í víðara samhengi. Fyrsta skrefið getur reynst erfitt, en oft kemur mönnum á óvart hve mikið það hjálpar að þiggja aðstoðina og hve mikill léttir getur fylgt því. Sýnum stuðning – enginn einn Krabbameinsfélagið er 75 ára í ár, félag sem var stofnað af fólkinu í landinu og hefur alla tíð notið ríkulegs stuðnings almennings og fyrirtækja. Fyrir það segjum við takk. Á 75 árum hefur margt áunnist en betur má ef duga skal. Krabbameinsfélagið, ásamt 27 aðildarfélögum sínum, lætur sig allt varða þegar kemur að krabbameinum; stuðning og ráðgjöf við fólk með krabbamein og aðstandendur þeirra, hagsmunagæslu, forvarnir, fræðslu og krabbameinsrannsóknir. Í Mottumars söfnum við fyrir þessari fjölþættu starfsemi. Stefán Svan Aðalheiðarson, hönnuður Mottumarssokkanna í ár, var valinn úr stórum hópi fólks sem sendi inn tillögur að sokkum fyrir vitundarvakninguna í ár. Með því að klæðast sokkunum “berum við skilaboð þakklætis áfram”, eins og Stefán orðar það, en litríkir sokkarnir og gróskumiklar motturnar sem eru ómissandi þáttur í Mottumars gegna líka öðru mjög mikilvægu hlutverki. Með því að skarta sokkum og mottum sýnum við með bókstaflegum hætti að við styðjum við bakið á öllum þeim karlmönnum sem hafa fengið krabbamein og fjölskyldum þeirra. Við styðjum við bakið á vinum, fjölskyldumeðlimum, vinnufélögum og kunningjum. Um leið og við segjum “takk fyrir” sendum við þeim skýr skilaboð um að við sem samfélag stöndum með þeim - það er enginn einn. Höfundur er formaður Krabbameinsfélagsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hlíf Steingrímsdóttir Krabbamein Heilbrigðismál Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Sjá meira
Að fá krabbamein getur kollvarpað tilverunni. Það þekkja þeir 1.058 karlmenn sem fá krabbamein á hverju ári og fjölskyldur þeirra. Margir upplifa að þeir missi stjórn á eigin lífi, að minnsta kosti tímabundið, og oft fylgja flóknar tilfinningar á borð við ótta, depurð og jafnvel reiði. Krabbamein hefur ekki bara áhrif á líkamlega heilsu, heldur getur líka haft áhrif á sjálfsmynd, svefn, samskipti og daglegt líf. Þennan veruleika þekkja líka ráðgjafar Krabbameinsfélagsins, sálfræðingar, félagsráðgjafar og hjúkrunarfræðingar sem sérhæfa sig í því að styðja við bakið á fólki og fjölskyldum sem standa frammi fyrir þessu gríðarstóra verkefni. Til viðbótar við alla þeirra fagþekkingu búa þau einnig að því að hafa dýrmæta innsýn inn í reynslu fjölmargra sem hafa fetað þennan veg áður. Með þeirra hjálp getur því reynsla eins orðið öðrum að liði. Hjálpar mikið að þiggja aðstoðina Í Mottumars í ár beinum við athyglinni að mikilvægi stuðnings þegar tekist er á við krabbamein, vegna þess að við teljum að karlmenn geti haft gagn af að nýta meira af þeim stuðningi sem í boði er. Enginn á að þurfa að takast á við krabbamein einn síns liðs og ef við teygjum fram höndina er næsta víst að okkur verði rétt hjálparhönd. Ekkert kemur í stað samveru með fjölskyldu og vinum og öðrum sem næstir standa en leiðirnar eru ótal margar og mestu skiptir auðvitað að hver og einn finni sína leið. Upplýsingar um gagnlegar leiðir höfum við tekið saman á mottumars.is. Rúmlega 1.400 manns nýttu viðtalsþjónustu félagsráðgjafa, hjúkrunarfræðinga og sálfræðinga Krabbameinsfélagsins á síðasta ári, af þeim voru karlmenn um 30%, rúmlega 400. Í ár viljum við hvetja karlmenn til að nýta þjónustuna í meira mæli. Að deila líðan og reynslu með einhverjum sem við treystum hjálpar oft meira en okkur grunar, hvort sem það er fjölskyldumeðlimur, vinur eða einhver annar. Það er gott að geta sett þær tilfinningar sem við upplifum í orð, við það verða þær oft ekki eins yfirþyrmandi og auðveldara fyrir okkur að horfa á hlutina í víðara samhengi. Fyrsta skrefið getur reynst erfitt, en oft kemur mönnum á óvart hve mikið það hjálpar að þiggja aðstoðina og hve mikill léttir getur fylgt því. Sýnum stuðning – enginn einn Krabbameinsfélagið er 75 ára í ár, félag sem var stofnað af fólkinu í landinu og hefur alla tíð notið ríkulegs stuðnings almennings og fyrirtækja. Fyrir það segjum við takk. Á 75 árum hefur margt áunnist en betur má ef duga skal. Krabbameinsfélagið, ásamt 27 aðildarfélögum sínum, lætur sig allt varða þegar kemur að krabbameinum; stuðning og ráðgjöf við fólk með krabbamein og aðstandendur þeirra, hagsmunagæslu, forvarnir, fræðslu og krabbameinsrannsóknir. Í Mottumars söfnum við fyrir þessari fjölþættu starfsemi. Stefán Svan Aðalheiðarson, hönnuður Mottumarssokkanna í ár, var valinn úr stórum hópi fólks sem sendi inn tillögur að sokkum fyrir vitundarvakninguna í ár. Með því að klæðast sokkunum “berum við skilaboð þakklætis áfram”, eins og Stefán orðar það, en litríkir sokkarnir og gróskumiklar motturnar sem eru ómissandi þáttur í Mottumars gegna líka öðru mjög mikilvægu hlutverki. Með því að skarta sokkum og mottum sýnum við með bókstaflegum hætti að við styðjum við bakið á öllum þeim karlmönnum sem hafa fengið krabbamein og fjölskyldum þeirra. Við styðjum við bakið á vinum, fjölskyldumeðlimum, vinnufélögum og kunningjum. Um leið og við segjum “takk fyrir” sendum við þeim skýr skilaboð um að við sem samfélag stöndum með þeim - það er enginn einn. Höfundur er formaður Krabbameinsfélagsins.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun