Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson skrifar 25. mars 2026 09:45 Það er ákveðin þreyta farin að setjast í umræðuna í Vestmannaeyjum. Ekki vegna þess að við höfum sagt of mikið, heldur vegna þess að við þurfum sífellt að minna á það sama. Við þurfum að minna á að samgöngur eru ekki lúxus. Við þurfum að minna á að innviðir eru ekki aukaatriði. Og við þurfum, enn og aftur, að minna á að Vestmannaeyjar eru hluti af Íslandi, ekki jaðarsvæði sem má gleymast. Samgöngur sem lífæð Skerðingar á ferjusamgöngum og tafir á uppbyggingu Landeyjahafnar þýða einfaldlega eitt: Óöryggi í daglegu lífi. Við erum ekki að tala um þægindi. Við erum að tala um grunnforsendu þess að samfélag geti starfað. Tafir, frestanir og röng forgangsröðun Framkvæmdir dragast. Áætlanir færast til. Forgangurinn er óljós. Og niðurstaðan er skýr: Vestmannaeyjar sitja ekki við sama borð og önnur samfélög. En hér er staðreyndin: við erum að skila Loðnuvertíðin sýndi það enn og aftur. Fyrirtæki í Eyjum skapa verðmæti sem skila sér beint inn í íslenskt hagkerfi. Þetta eru tekjur, störf og gjaldeyri fyrir landið allt. En það stoppar ekki þar. Framtíðartekjurnar eru að verða til Í Vestmannaeyjum er að byggjast upp fiskeldi sem mun skila umtalsverðum útflutningstekjum á komandi árum. Þetta er hluti af einni hraðast vaxandi atvinnugrein landsins. Með öðrum orðum: Við erum ekki bara að skila í dag, heldur líka á morgun. Það er líka trú á Eyjunum Á sama tíma og ríkið dregur lappirnar er annað að gerast. Nýir og öflugir aðilar hafa bæst í hluthafahóp Eyjaganga og styrkt undirbúning verkefnisins verulega. Það er ekki gert af tilviljun. Fjárfestar setja ekki fjármagn í verkefni nema þeir sjái raunveruleg tækifæri. Þeir sjá það sem við vitum: Að Vestmannaeyjar eru samfélag með mikla möguleika. Og hvað fáum við á móti? Á meðan Vestmannaeyjar: skila milljörðum í gegnum sjávarútveg eru að byggja upp nýjan útflutningsiðnað styrkja gjaldeyristekjur þjóðarbúsins og laða að sér fjárfestingu til framtíðar þá fáum við: skerta samgönguáætlun frestaðar framkvæmdir og sífelldar tafir Þetta er ekki jafnvægi. Þetta er einfaldlega ekki sanngjarnt. En hvað ætlum við að gera? Við í Miðflokknum leggjum fram skýra sýn: 1. Samgöngur sem grunninnviðir Full og stöðug fjármögnun Landeyjahafnar og ferjusiglinga. 2. Ríkið taki ábyrgð Innviðir sem standa undir þjóðartekjum eiga að vera fjármagnaðir af ríkinu. 3. Framkvæmdir með skýrum tímamörkum Ekki fleiri frestanir, heldur ábyrgð og eftirfylgni. 4. Verðmætasköpun skili sér heim Samfélag sem skapar verðmæti á að fá sanngjarnan hlut til baka í innviðum. Stóra myndin Vestmannaeyjar eru ekki jaðar. Við erum: ein af lykilstoðum sjávarútvegs hluti af ört vaxandi fiskeldisiðnaði samfélag sem er að byggja upp framtíðartekjur fyrir Ísland og staður þar sem fjárfestar sjá framtíð Þetta er ekki kostnaður. Þetta er fjárfesting. Spurningin er einföld Við erum ekki að biðja um forréttindi. Við erum að krefjast sanngirni. Ef Vestmannaeyjar geta: skapað verðmæti í dag byggt upp tekjur morgundagsins og laðað að sér fjárfestingu þá er lágmark að innviðirnir fylgi með. Eyjarnar skila - ríkið þarf að standa við sitt. Höfundur er formaður Miðflokksins í Vestmannaeyjum Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Vestmannaeyjar Miðflokkurinn Mest lesið Sá maður sem ég sá á skjánum var ekki ég Gísli Hrafn Gunnarsson Skoðun Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen Skoðun Við erum að selja loftslagsmálin vitlaust Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Andleg heilsa ungs fólks Héðinn Unnsteinsson Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki aðeins um lækna heldur líka um sjúklinga Ingrid Kuhlman Skoðun Ég vel hattana sjálf Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Að leita langt yfir skammt Ingibjörg Isaksen Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun Þjóðargrafreitur sem ekki varð Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Skoðun Skoðun Eftirlit Alþingismanna með ráðuneytunum Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Kári beislaður við Vaðöldu Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Það vantar ekki enn eitt átakið – það vantar aðgerðir Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Að leita langt yfir skammt Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Framkvæmd skólastefnu fær falleinkunn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Slönguspilið og svikamyllan Teitur Atlason skrifar Skoðun Þetta er algjört möst í fríið Hildur Vattnes Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Ég vel hattana sjálf Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Við erum að selja loftslagsmálin vitlaust Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Hin meinta lýðræðisveisla Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen skrifar Skoðun Andleg heilsa ungs fólks Héðinn Unnsteinsson skrifar Skoðun Sá maður sem ég sá á skjánum var ekki ég Gísli Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um fáránleika þess að raska grafarró þjóðskáldsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Leggjum niður framtíðina Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Þegar umræðan og staðreyndirnar fara ekki saman Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki aðeins um lækna heldur líka um sjúklinga Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Fyrirtæki sem læra hægt munu deyja hægt Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Þjóðargrafreitur sem ekki varð Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Skutlið að sliga margar fjölskyldur Kolbrún Baldursdóttir skrifar Skoðun Bætt aðgengi að nýjum lyfjum skilar víðtækum ávinningi fyrir samfélagið Ragnhildur Reynisdóttir, Pétur Magnússon skrifar Skoðun Háskólar falla á prófi í samkeppnisrétti Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Jarðhiti sem samkeppnisforskot Helga Kristín Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Ef fyrirtæki nota AI til að fækka fólki, eru þau að hugsa of smátt Vaka Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hugleiðingar flugmanns Sara Hlín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Mygluna burt úr Laugalækjarskóla Stefán Steingrímur Bergsson skrifar Sjá meira
Það er ákveðin þreyta farin að setjast í umræðuna í Vestmannaeyjum. Ekki vegna þess að við höfum sagt of mikið, heldur vegna þess að við þurfum sífellt að minna á það sama. Við þurfum að minna á að samgöngur eru ekki lúxus. Við þurfum að minna á að innviðir eru ekki aukaatriði. Og við þurfum, enn og aftur, að minna á að Vestmannaeyjar eru hluti af Íslandi, ekki jaðarsvæði sem má gleymast. Samgöngur sem lífæð Skerðingar á ferjusamgöngum og tafir á uppbyggingu Landeyjahafnar þýða einfaldlega eitt: Óöryggi í daglegu lífi. Við erum ekki að tala um þægindi. Við erum að tala um grunnforsendu þess að samfélag geti starfað. Tafir, frestanir og röng forgangsröðun Framkvæmdir dragast. Áætlanir færast til. Forgangurinn er óljós. Og niðurstaðan er skýr: Vestmannaeyjar sitja ekki við sama borð og önnur samfélög. En hér er staðreyndin: við erum að skila Loðnuvertíðin sýndi það enn og aftur. Fyrirtæki í Eyjum skapa verðmæti sem skila sér beint inn í íslenskt hagkerfi. Þetta eru tekjur, störf og gjaldeyri fyrir landið allt. En það stoppar ekki þar. Framtíðartekjurnar eru að verða til Í Vestmannaeyjum er að byggjast upp fiskeldi sem mun skila umtalsverðum útflutningstekjum á komandi árum. Þetta er hluti af einni hraðast vaxandi atvinnugrein landsins. Með öðrum orðum: Við erum ekki bara að skila í dag, heldur líka á morgun. Það er líka trú á Eyjunum Á sama tíma og ríkið dregur lappirnar er annað að gerast. Nýir og öflugir aðilar hafa bæst í hluthafahóp Eyjaganga og styrkt undirbúning verkefnisins verulega. Það er ekki gert af tilviljun. Fjárfestar setja ekki fjármagn í verkefni nema þeir sjái raunveruleg tækifæri. Þeir sjá það sem við vitum: Að Vestmannaeyjar eru samfélag með mikla möguleika. Og hvað fáum við á móti? Á meðan Vestmannaeyjar: skila milljörðum í gegnum sjávarútveg eru að byggja upp nýjan útflutningsiðnað styrkja gjaldeyristekjur þjóðarbúsins og laða að sér fjárfestingu til framtíðar þá fáum við: skerta samgönguáætlun frestaðar framkvæmdir og sífelldar tafir Þetta er ekki jafnvægi. Þetta er einfaldlega ekki sanngjarnt. En hvað ætlum við að gera? Við í Miðflokknum leggjum fram skýra sýn: 1. Samgöngur sem grunninnviðir Full og stöðug fjármögnun Landeyjahafnar og ferjusiglinga. 2. Ríkið taki ábyrgð Innviðir sem standa undir þjóðartekjum eiga að vera fjármagnaðir af ríkinu. 3. Framkvæmdir með skýrum tímamörkum Ekki fleiri frestanir, heldur ábyrgð og eftirfylgni. 4. Verðmætasköpun skili sér heim Samfélag sem skapar verðmæti á að fá sanngjarnan hlut til baka í innviðum. Stóra myndin Vestmannaeyjar eru ekki jaðar. Við erum: ein af lykilstoðum sjávarútvegs hluti af ört vaxandi fiskeldisiðnaði samfélag sem er að byggja upp framtíðartekjur fyrir Ísland og staður þar sem fjárfestar sjá framtíð Þetta er ekki kostnaður. Þetta er fjárfesting. Spurningin er einföld Við erum ekki að biðja um forréttindi. Við erum að krefjast sanngirni. Ef Vestmannaeyjar geta: skapað verðmæti í dag byggt upp tekjur morgundagsins og laðað að sér fjárfestingu þá er lágmark að innviðirnir fylgi með. Eyjarnar skila - ríkið þarf að standa við sitt. Höfundur er formaður Miðflokksins í Vestmannaeyjum
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun
Skoðun Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Bætt aðgengi að nýjum lyfjum skilar víðtækum ávinningi fyrir samfélagið Ragnhildur Reynisdóttir, Pétur Magnússon skrifar
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun