Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson skrifar 25. mars 2026 09:45 Það er ákveðin þreyta farin að setjast í umræðuna í Vestmannaeyjum. Ekki vegna þess að við höfum sagt of mikið, heldur vegna þess að við þurfum sífellt að minna á það sama. Við þurfum að minna á að samgöngur eru ekki lúxus. Við þurfum að minna á að innviðir eru ekki aukaatriði. Og við þurfum, enn og aftur, að minna á að Vestmannaeyjar eru hluti af Íslandi, ekki jaðarsvæði sem má gleymast. Samgöngur sem lífæð Skerðingar á ferjusamgöngum og tafir á uppbyggingu Landeyjahafnar þýða einfaldlega eitt: Óöryggi í daglegu lífi. Við erum ekki að tala um þægindi. Við erum að tala um grunnforsendu þess að samfélag geti starfað. Tafir, frestanir og röng forgangsröðun Framkvæmdir dragast. Áætlanir færast til. Forgangurinn er óljós. Og niðurstaðan er skýr: Vestmannaeyjar sitja ekki við sama borð og önnur samfélög. En hér er staðreyndin: við erum að skila Loðnuvertíðin sýndi það enn og aftur. Fyrirtæki í Eyjum skapa verðmæti sem skila sér beint inn í íslenskt hagkerfi. Þetta eru tekjur, störf og gjaldeyri fyrir landið allt. En það stoppar ekki þar. Framtíðartekjurnar eru að verða til Í Vestmannaeyjum er að byggjast upp fiskeldi sem mun skila umtalsverðum útflutningstekjum á komandi árum. Þetta er hluti af einni hraðast vaxandi atvinnugrein landsins. Með öðrum orðum: Við erum ekki bara að skila í dag, heldur líka á morgun. Það er líka trú á Eyjunum Á sama tíma og ríkið dregur lappirnar er annað að gerast. Nýir og öflugir aðilar hafa bæst í hluthafahóp Eyjaganga og styrkt undirbúning verkefnisins verulega. Það er ekki gert af tilviljun. Fjárfestar setja ekki fjármagn í verkefni nema þeir sjái raunveruleg tækifæri. Þeir sjá það sem við vitum: Að Vestmannaeyjar eru samfélag með mikla möguleika. Og hvað fáum við á móti? Á meðan Vestmannaeyjar: skila milljörðum í gegnum sjávarútveg eru að byggja upp nýjan útflutningsiðnað styrkja gjaldeyristekjur þjóðarbúsins og laða að sér fjárfestingu til framtíðar þá fáum við: skerta samgönguáætlun frestaðar framkvæmdir og sífelldar tafir Þetta er ekki jafnvægi. Þetta er einfaldlega ekki sanngjarnt. En hvað ætlum við að gera? Við í Miðflokknum leggjum fram skýra sýn: 1. Samgöngur sem grunninnviðir Full og stöðug fjármögnun Landeyjahafnar og ferjusiglinga. 2. Ríkið taki ábyrgð Innviðir sem standa undir þjóðartekjum eiga að vera fjármagnaðir af ríkinu. 3. Framkvæmdir með skýrum tímamörkum Ekki fleiri frestanir, heldur ábyrgð og eftirfylgni. 4. Verðmætasköpun skili sér heim Samfélag sem skapar verðmæti á að fá sanngjarnan hlut til baka í innviðum. Stóra myndin Vestmannaeyjar eru ekki jaðar. Við erum: ein af lykilstoðum sjávarútvegs hluti af ört vaxandi fiskeldisiðnaði samfélag sem er að byggja upp framtíðartekjur fyrir Ísland og staður þar sem fjárfestar sjá framtíð Þetta er ekki kostnaður. Þetta er fjárfesting. Spurningin er einföld Við erum ekki að biðja um forréttindi. Við erum að krefjast sanngirni. Ef Vestmannaeyjar geta: skapað verðmæti í dag byggt upp tekjur morgundagsins og laðað að sér fjárfestingu þá er lágmark að innviðirnir fylgi með. Eyjarnar skila - ríkið þarf að standa við sitt. Höfundur er formaður Miðflokksins í Vestmannaeyjum Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Vestmannaeyjar Miðflokkurinn Mest lesið Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson skrifar Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson skrifar Skoðun Von er ekki aðgerð Hermína Gunnþórsdóttir,Sigrún Helga Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Byggjum upp netöryggisgetu og fögnum áfangasigrum Hrannar Ásgrímsson skrifar Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Sjá meira
Það er ákveðin þreyta farin að setjast í umræðuna í Vestmannaeyjum. Ekki vegna þess að við höfum sagt of mikið, heldur vegna þess að við þurfum sífellt að minna á það sama. Við þurfum að minna á að samgöngur eru ekki lúxus. Við þurfum að minna á að innviðir eru ekki aukaatriði. Og við þurfum, enn og aftur, að minna á að Vestmannaeyjar eru hluti af Íslandi, ekki jaðarsvæði sem má gleymast. Samgöngur sem lífæð Skerðingar á ferjusamgöngum og tafir á uppbyggingu Landeyjahafnar þýða einfaldlega eitt: Óöryggi í daglegu lífi. Við erum ekki að tala um þægindi. Við erum að tala um grunnforsendu þess að samfélag geti starfað. Tafir, frestanir og röng forgangsröðun Framkvæmdir dragast. Áætlanir færast til. Forgangurinn er óljós. Og niðurstaðan er skýr: Vestmannaeyjar sitja ekki við sama borð og önnur samfélög. En hér er staðreyndin: við erum að skila Loðnuvertíðin sýndi það enn og aftur. Fyrirtæki í Eyjum skapa verðmæti sem skila sér beint inn í íslenskt hagkerfi. Þetta eru tekjur, störf og gjaldeyri fyrir landið allt. En það stoppar ekki þar. Framtíðartekjurnar eru að verða til Í Vestmannaeyjum er að byggjast upp fiskeldi sem mun skila umtalsverðum útflutningstekjum á komandi árum. Þetta er hluti af einni hraðast vaxandi atvinnugrein landsins. Með öðrum orðum: Við erum ekki bara að skila í dag, heldur líka á morgun. Það er líka trú á Eyjunum Á sama tíma og ríkið dregur lappirnar er annað að gerast. Nýir og öflugir aðilar hafa bæst í hluthafahóp Eyjaganga og styrkt undirbúning verkefnisins verulega. Það er ekki gert af tilviljun. Fjárfestar setja ekki fjármagn í verkefni nema þeir sjái raunveruleg tækifæri. Þeir sjá það sem við vitum: Að Vestmannaeyjar eru samfélag með mikla möguleika. Og hvað fáum við á móti? Á meðan Vestmannaeyjar: skila milljörðum í gegnum sjávarútveg eru að byggja upp nýjan útflutningsiðnað styrkja gjaldeyristekjur þjóðarbúsins og laða að sér fjárfestingu til framtíðar þá fáum við: skerta samgönguáætlun frestaðar framkvæmdir og sífelldar tafir Þetta er ekki jafnvægi. Þetta er einfaldlega ekki sanngjarnt. En hvað ætlum við að gera? Við í Miðflokknum leggjum fram skýra sýn: 1. Samgöngur sem grunninnviðir Full og stöðug fjármögnun Landeyjahafnar og ferjusiglinga. 2. Ríkið taki ábyrgð Innviðir sem standa undir þjóðartekjum eiga að vera fjármagnaðir af ríkinu. 3. Framkvæmdir með skýrum tímamörkum Ekki fleiri frestanir, heldur ábyrgð og eftirfylgni. 4. Verðmætasköpun skili sér heim Samfélag sem skapar verðmæti á að fá sanngjarnan hlut til baka í innviðum. Stóra myndin Vestmannaeyjar eru ekki jaðar. Við erum: ein af lykilstoðum sjávarútvegs hluti af ört vaxandi fiskeldisiðnaði samfélag sem er að byggja upp framtíðartekjur fyrir Ísland og staður þar sem fjárfestar sjá framtíð Þetta er ekki kostnaður. Þetta er fjárfesting. Spurningin er einföld Við erum ekki að biðja um forréttindi. Við erum að krefjast sanngirni. Ef Vestmannaeyjar geta: skapað verðmæti í dag byggt upp tekjur morgundagsins og laðað að sér fjárfestingu þá er lágmark að innviðirnir fylgi með. Eyjarnar skila - ríkið þarf að standa við sitt. Höfundur er formaður Miðflokksins í Vestmannaeyjum
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar