Kostnaður, kvíði og að­skilnaður

Það er eitthvað verulega skakkt við stöðuna í Vestmannaeyjum þegar verðandi foreldrar neyðast til að taka þá erfiðu ákvörðun að vera fjarri heimili sínu á einu mikilvægasta augnabliki lífsins.

Við hjónaleysin stóðum frammi fyrir því nýlega. Eftir skoðun hjá fæðingarlækni var okkur eindregið ráðlagt að halda okkur uppi á landi þar sem fæðingin er handan við hornið. Ástæðan? Óvissan og tafirnar sem fylgja því að Herjólfur siglir til Þorlákshafnar í stað Landeyjahafnar. Þegar skipið fer lengri leiðina eykst siglingartíminn verulega, og þar með áhættan ef eitthvað gerist skyndilega.

Þetta er ekki bara óþægindi – þetta er öryggismál. Þegar kona er komin langt á leið í meðgöngu getur hver klukkutími skipt sköpum. Að þurfa að treysta á lengri siglingu, mögulegar tafir og veður, setur fjölskyldur í óviðunandi stöðu.

Fyrir okkur þýðir þetta að yfirgefa heimilið okkar tímabundið og bíða „uppi á landi“ þar til barnið ákveður að koma í heiminn. Þetta er tími sem ætti að einkennast af ró og eftirvæntingu, en í staðinn fylgir honum óvissa og aðskilnaður frá því samfélagi sem við tilheyrum.

Svo velur maður ekki bara tíma sem er hentugastur til ferðalagsins maður þarf að sirka út hvað er raunhæfasti tíminn til að fara frá heimili sínu því barnið getur komið hvenær sem er, og aldrei er hægt að treysta fullkomlega á að komast á tilsettum tíma því veður og vindar geta komið í veg fyrir það og þá er maður ekki í góðum málum ef barnið ákveður að koma þá.

Það er líka sennilegast dýrast að vera Vestmannaeyingur að eignast barn vanalega þarftu að fara 2 vikum fyrir settan dag upp á land og bíða í Reykjavík með tilheyrandi kostnaði og vinnutapi, eins og núna erum við með annað barn fyrir og þurfum að redda pössun allan þann tíma sem við erum í burtu.

En sem betur fer getum við verið í bústað hjá foreldrum mínum sem sparar okkur sjúkrahótelið þessa aukaviku sem við neyðumst til þess að vera frá heimilinu okkar.

Svo eru það allir sónar tímarnir sem við þurfum að sækja til Reykjavíkur sem kosta okkur tíma vinnutap og ferðakostnað.

Vestmannaeyjar eru ekki bara fallegur staður – þær eru heimili fólks sem á rétt á sömu grunnþjónustu og öryggi og aðrir landsmenn. Samgöngur eru lífæð eyjanna, og þegar þær bregðast hefur það raunveruleg áhrif á líf og heilsu fólks.

Það þarf að taka þessa stöðu alvarlega. Það er ekki ásættanlegt að verðandi foreldrar þurfi að velja á milli öryggis og þess að vera heima hjá sér. Lausnir þurfa að vera til staðar – hvort sem það er betri trygging fyrir siglingum í Landeyjahöfn, aukin viðbragðsgeta í heilbrigðisþjónustu í Eyjum, eða aðrar raunhæfar úrbætur.

Þangað til sitjum við uppi með þessa ákvörðun – að bíða annars staðar eftir komu barnsins okkar. Það er ekki eins og það ætti að vera.

Virðingarfyllst

Sigdór Yngvi Kristinsson

Höfundur er frambjóðandi Miðflokksins í Vestmannaeyjum.