Áskoranir Ísafjarðarbæjar í húsnæðismálum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar 28. apríl 2026 15:21 Húsnæðisframboð er hornsteinn þess hvort samfélagið okkar haldi áfram að vaxa eða staðni og það er sannarlega tími til kominn að endurskoða húsnæðismál í Ísafjarðarbæ. Fyrir margt ungt fólk er fyrsta skrefið inn á markaðinn orðið óraunhæft. Það er ekki bara erfitt að safna fyrir útborgun til að komast í eigið húsnæði, heldur er erfitt að finna leiguhúsnæði á meðan safnað er. Þetta er gríðarleg hindrun fyrir fólk sem vill setjast að í okkar góða bæjarfélagi og því er mikilvægt fyrir okkur að spyrja okkur: Hvernig ætlum við að halda í unga fólkið okkar ef það er hvorki hægt að leigja né kaupa? Það segir sig sjálft að bæjarfélagið getur ekki haldið áfram að vaxa nema að uppbygging húsnæðis fylgi með og ekki er einungis hægt að treysta á getu foreldra til að halda þaki yfir uppkomnum börnum sínum Á sama tíma sitja eldri íbúar oft fastir í húsnæði sem hentar þeim ekki lengur. Ekki vegna þess að þeir vilji það, heldur vegna þess að það vantar raunhæfa valkosti til að minnka við sig. Þetta stoppar hreyfanleika á húsnæðismarkaði bæjarfélagsins. Raunin er sú að hringrásin er brotin. Ungt fólk kemst ekki inn, eldra fólk kemst ekki út, og uppbyggingin er mörgum árum á eftir íbúafjölgun og brúar ekki bilið. Afleiðingin er stöðnun sem við höfum einfaldlega ekki efni á. Lágtekjuhópar finna hvað mest fyrir þessu; einstæðir foreldrar, fólk í láglaunastörfum, öryrkjar, námsmenn sem eru að reyna að fóta sig á vinnumarkaði. Þetta er oft fólk sem heldur samfélaginu gangandi en situr fast í ótryggu húsnæði þar sem framtíðin er alltaf háð sölu eigna eða leigusamningi. Því er löngu tímabært að horfa á húsnæðismál Ísafjarðarbæjar með nýjum augum. Ekki bara bíða eftir markaðurinn leysi málið, heldur skoða markvisst hvaða leiðir bæjarstjórn getur farið til að hraða uppbyggingu, auka framboð og tryggja að samfélagið haldi áfram að vera lifandi. Þetta krefst þess að við tökum ákvörðun um að gera hlutina öðruvísi. Óhagnaðardrifin leigufélög bjóða upp á raunhæfan valkost; þar er markmiðið ekki að hámarka arð, heldur að tryggja stöðugt, öruggt og viðráðanlegt húsnæði til langs tíma. Slík uppbygging getur skapað þann fyrirsjáanleika sem vantar sárlega fyrir alla þá hópa sem eiga erfitt með að fóta sig á hefðbundnum markaði. Þess vegna viljum við í Samfylkingunni í Ísafjarðarbæ leita samstarfs við óhagnaðardrifin leigufélög og félagasamtök við uppbyggingu húsnæðis í bæjarfélaginu. Öflugt samfélag býður upp á fjölbreyttar leiðir í húsnæðismálum. Gerum það saman. Höfundur er oddviti á lista Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skoðun Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson skrifar Sjá meira
Húsnæðisframboð er hornsteinn þess hvort samfélagið okkar haldi áfram að vaxa eða staðni og það er sannarlega tími til kominn að endurskoða húsnæðismál í Ísafjarðarbæ. Fyrir margt ungt fólk er fyrsta skrefið inn á markaðinn orðið óraunhæft. Það er ekki bara erfitt að safna fyrir útborgun til að komast í eigið húsnæði, heldur er erfitt að finna leiguhúsnæði á meðan safnað er. Þetta er gríðarleg hindrun fyrir fólk sem vill setjast að í okkar góða bæjarfélagi og því er mikilvægt fyrir okkur að spyrja okkur: Hvernig ætlum við að halda í unga fólkið okkar ef það er hvorki hægt að leigja né kaupa? Það segir sig sjálft að bæjarfélagið getur ekki haldið áfram að vaxa nema að uppbygging húsnæðis fylgi með og ekki er einungis hægt að treysta á getu foreldra til að halda þaki yfir uppkomnum börnum sínum Á sama tíma sitja eldri íbúar oft fastir í húsnæði sem hentar þeim ekki lengur. Ekki vegna þess að þeir vilji það, heldur vegna þess að það vantar raunhæfa valkosti til að minnka við sig. Þetta stoppar hreyfanleika á húsnæðismarkaði bæjarfélagsins. Raunin er sú að hringrásin er brotin. Ungt fólk kemst ekki inn, eldra fólk kemst ekki út, og uppbyggingin er mörgum árum á eftir íbúafjölgun og brúar ekki bilið. Afleiðingin er stöðnun sem við höfum einfaldlega ekki efni á. Lágtekjuhópar finna hvað mest fyrir þessu; einstæðir foreldrar, fólk í láglaunastörfum, öryrkjar, námsmenn sem eru að reyna að fóta sig á vinnumarkaði. Þetta er oft fólk sem heldur samfélaginu gangandi en situr fast í ótryggu húsnæði þar sem framtíðin er alltaf háð sölu eigna eða leigusamningi. Því er löngu tímabært að horfa á húsnæðismál Ísafjarðarbæjar með nýjum augum. Ekki bara bíða eftir markaðurinn leysi málið, heldur skoða markvisst hvaða leiðir bæjarstjórn getur farið til að hraða uppbyggingu, auka framboð og tryggja að samfélagið haldi áfram að vera lifandi. Þetta krefst þess að við tökum ákvörðun um að gera hlutina öðruvísi. Óhagnaðardrifin leigufélög bjóða upp á raunhæfan valkost; þar er markmiðið ekki að hámarka arð, heldur að tryggja stöðugt, öruggt og viðráðanlegt húsnæði til langs tíma. Slík uppbygging getur skapað þann fyrirsjáanleika sem vantar sárlega fyrir alla þá hópa sem eiga erfitt með að fóta sig á hefðbundnum markaði. Þess vegna viljum við í Samfylkingunni í Ísafjarðarbæ leita samstarfs við óhagnaðardrifin leigufélög og félagasamtök við uppbyggingu húsnæðis í bæjarfélaginu. Öflugt samfélag býður upp á fjölbreyttar leiðir í húsnæðismálum. Gerum það saman. Höfundur er oddviti á lista Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar