Fjörður fyrir fólk Árni Stefán Guðjónson skrifar 1. maí 2026 10:03 Miðbær Hafnarfjarðar er einstakur á landsvísu. Hér mætast timburhúsin, hraunið og hafið í lifandi sögulegu umhverfi sem á fáa sína líka. Þetta er ekki bara fallegur staður, þetta er það sem veitir bænum okkar sérstöðu. En þessi sérstaða er ekki sjálfgefin. Á undanförnum árum hefur uppbygging miðbæjarins verið brotakennd. Verkefni hafa komið og farið, en heildarsýn hefur vantað. Niðurstaðan er sú að möguleikarnir eru miklir, en þeir eru ekki nýttir til fulls. Þessu vill Viðreisn breyta. Skýr framtíðarsýn en ekki tilviljanir Miðbær á ekki að þróast reit fyrir reit, eftir því sem einstök verkefni detta inn. Hann þarf skýra stefnu og framtíðarsýn. Við í Viðreisn viljum sjá opna og metnaðarfulla hugmyndasamkeppni um framtíð miðbæjar Hafnarfjarðar. Slík samkeppni á að byggja á traustum grunni: Skýru mati á verndargildi eldri byggðar, greiningu á stöðu verslunar og þjónustu og raunhæfu mati á samgöngum og almenningsrýmum. Útkoman á að vera metnaðarfull en raunhæf framtíðarsýn. Skýr stefna sem myndar grunn að miðbæ framtíðarinnar, án þess þó að takmarka hugmyndir sem kunna að vakna upp í ferlinu. Þróun í skrefum en í rétta átt Sterkir miðbæir byggjast ekki á einni stórri framkvæmd. Þeir vaxa í áföngum. En lykilatriðið er þetta: Skrefin skipta máli, en hvert við stefnum skiptir meira máli. Við viljum sjá miðbæinn þróast í smærri, raunhæfum áföngum, í takt við eftirspurn og mannlíf en þó ávallt innan skýrrar framtíðarsýnar. Þannig má byggja upp án þess að taka óþarfa áhættu eða raska þeirri sérstöðu sem gerir svæðið einstakt. Lifandi miðbær allan daginn Miðbæir lifa ekki á kaffihúsum einum saman. Þeir þurfa jafnvægi. Íbúðir, störf og þjónusta þurfa að fara saman. Ef einn þátt vantar, deyr lífið út hluta dags. Viðreisn vill efla atvinnulíf í miðbænum og auka fjölbreytni í notkun húsnæðis. Það þýðir meðal annars að nýta betur efri hæðir, skapa rými fyrir smærri fyrirtæki og frumkvöðla og stuðla að því að fleiri störf verði til staðar í miðbænum sjálfum. Bærinn getur sjálfur gengið á undan með góðu fordæmi, til dæmis með því að staðsetja hluta starfsemi sinnar í miðbænum og styðja þannig við daglegt mannlíf. Þá er rétt að skoða frekari uppbyggingu hótels í miðbænum sem styrkir verslun, veitingahús og líf á svæðinu allt árið um kring. Markmiðið er einfalt: Að í miðbænum sé fólk og að hann sé lifandi allan daginn. Aðgengi fyrir alla Miðbæir eru til fyrir fólk og því þurfum við að hanna miðbæinn okkar fyrir fólk. Það þýðir betri gönguleiðir, öruggari og hlýrri almenningsrými, og skýrari forgangsröðun í samgöngum. Borgarlínan þarf að styðja við þetta hlutverk en ekki vinna gegn því. Á sama tíma þarf að leysa bílastæðamál með skynsamlegum hætti, til dæmis með bílakjöllurum og bílastæðahúsum þar sem það á við. Niðurstaðan er skýr Miðbær Hafnarfjarðar er ekki verkefni heldur er hann tækifæri. En tækifæri verða ekki að veruleika af sjálfu sér. Þau krefjast skýrrar stefnu, aga og vilja til að horfa til lengri tíma. Við eigum ekki að láta miðbæinn þróast tilviljanakennt. Við eigum að rækta hann markvisst í sameiningu. Fjörðurinn á að vera fyrir fólk. Höfundur er áfangastjóri við Flensborgarskólann og skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Hafnarfirði Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Miðbær Hafnarfjarðar er einstakur á landsvísu. Hér mætast timburhúsin, hraunið og hafið í lifandi sögulegu umhverfi sem á fáa sína líka. Þetta er ekki bara fallegur staður, þetta er það sem veitir bænum okkar sérstöðu. En þessi sérstaða er ekki sjálfgefin. Á undanförnum árum hefur uppbygging miðbæjarins verið brotakennd. Verkefni hafa komið og farið, en heildarsýn hefur vantað. Niðurstaðan er sú að möguleikarnir eru miklir, en þeir eru ekki nýttir til fulls. Þessu vill Viðreisn breyta. Skýr framtíðarsýn en ekki tilviljanir Miðbær á ekki að þróast reit fyrir reit, eftir því sem einstök verkefni detta inn. Hann þarf skýra stefnu og framtíðarsýn. Við í Viðreisn viljum sjá opna og metnaðarfulla hugmyndasamkeppni um framtíð miðbæjar Hafnarfjarðar. Slík samkeppni á að byggja á traustum grunni: Skýru mati á verndargildi eldri byggðar, greiningu á stöðu verslunar og þjónustu og raunhæfu mati á samgöngum og almenningsrýmum. Útkoman á að vera metnaðarfull en raunhæf framtíðarsýn. Skýr stefna sem myndar grunn að miðbæ framtíðarinnar, án þess þó að takmarka hugmyndir sem kunna að vakna upp í ferlinu. Þróun í skrefum en í rétta átt Sterkir miðbæir byggjast ekki á einni stórri framkvæmd. Þeir vaxa í áföngum. En lykilatriðið er þetta: Skrefin skipta máli, en hvert við stefnum skiptir meira máli. Við viljum sjá miðbæinn þróast í smærri, raunhæfum áföngum, í takt við eftirspurn og mannlíf en þó ávallt innan skýrrar framtíðarsýnar. Þannig má byggja upp án þess að taka óþarfa áhættu eða raska þeirri sérstöðu sem gerir svæðið einstakt. Lifandi miðbær allan daginn Miðbæir lifa ekki á kaffihúsum einum saman. Þeir þurfa jafnvægi. Íbúðir, störf og þjónusta þurfa að fara saman. Ef einn þátt vantar, deyr lífið út hluta dags. Viðreisn vill efla atvinnulíf í miðbænum og auka fjölbreytni í notkun húsnæðis. Það þýðir meðal annars að nýta betur efri hæðir, skapa rými fyrir smærri fyrirtæki og frumkvöðla og stuðla að því að fleiri störf verði til staðar í miðbænum sjálfum. Bærinn getur sjálfur gengið á undan með góðu fordæmi, til dæmis með því að staðsetja hluta starfsemi sinnar í miðbænum og styðja þannig við daglegt mannlíf. Þá er rétt að skoða frekari uppbyggingu hótels í miðbænum sem styrkir verslun, veitingahús og líf á svæðinu allt árið um kring. Markmiðið er einfalt: Að í miðbænum sé fólk og að hann sé lifandi allan daginn. Aðgengi fyrir alla Miðbæir eru til fyrir fólk og því þurfum við að hanna miðbæinn okkar fyrir fólk. Það þýðir betri gönguleiðir, öruggari og hlýrri almenningsrými, og skýrari forgangsröðun í samgöngum. Borgarlínan þarf að styðja við þetta hlutverk en ekki vinna gegn því. Á sama tíma þarf að leysa bílastæðamál með skynsamlegum hætti, til dæmis með bílakjöllurum og bílastæðahúsum þar sem það á við. Niðurstaðan er skýr Miðbær Hafnarfjarðar er ekki verkefni heldur er hann tækifæri. En tækifæri verða ekki að veruleika af sjálfu sér. Þau krefjast skýrrar stefnu, aga og vilja til að horfa til lengri tíma. Við eigum ekki að láta miðbæinn þróast tilviljanakennt. Við eigum að rækta hann markvisst í sameiningu. Fjörðurinn á að vera fyrir fólk. Höfundur er áfangastjóri við Flensborgarskólann og skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Hafnarfirði
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar