Allir æfa – Reykjavík á hreyfingu Rúnar Freyr Gíslason, Hafrún Kristjánsdóttir og Bjarni Fritzson skrifa 4. maí 2026 07:45 Við heyrum of oft frá foreldrum sem eru að hlaupa og skutlast á milli skóla, frístundar, æfinga og listiðkunar að kerfið vinnur ekki alltaf með þeim. Við getum gert þetta miklu betur. Skipulagt íþrótta og tómstundastarf skiptir sköpum fyrir heilsu, sjálfstraust og félagslíf barna og ungmenna. Auk þess er forvarnargildið ótvírætt. Þess vegna eigum við að setja okkur einfalt markmið: Að öll börn í Reykjavík hafi raunverulegt tækifæri til að taka þátt í þeim íþróttum og tómstundum sem þau langar að taka þátt í. Kerfið þarf að vera aðgengilegt, einfalt og sjálfsagt. Nánara samstarf Til þess þarf meiri samfellu. Borgin, skólarnir, frístundin og íþróttafélögin þurfa að vinna betur saman og þar á borgin að vera í forystu. Það á að vera auðvelt fyrir börn að prófa sig áfram og fyrir foreldra að halda utan um daginn. Við eigum að tryggja í samstarfi við íþróttafélögin að yngstu börnin geti fengið að prófa margar íþróttir og þannig fundið sína fjöl. Það gerum við til að mynda með því að tyggja hverfisfélögunum stuðning svo þau geti innheimt aðeins eitt gjald fyrir yngstu börnin sem veiti þeim aðgang að fjölbreyttum íþróttagreinum Þetta hefur gefið góða raun hjá ÍR-ingum í Breiðholti. Betri nýting á skólahúsnæði Skólahúsnæði er vannýtt í Reykjavík þegar skólatíma lýkur. Þetta er risastórt tækifæri. Að nýta þá innviði sem fyrir eru til að koma fleirum á hreyfingu. Skutl og ferðalög minnka til muna. Íþróttahús og dans- og leiklistarsalir í sumum skólum eru tómir eftir kl. 14. Börn í t.d. 1.-3. bekk gætu iðkað sínar íþróttir, frístundir og listnám þar í stað þess að ferðast vítt og breitt um borgina. Í sumum hverfum er íþróttaaðstaðan bágborin. Það gengur t.d. ekki að það sé nánast bara eitt nothæft íþróttahús fyrir fjóra skóla, eins og raunin er í Lauganeshverfi. Og vandinn er víðar, íþróttahús borgarinnar leka, þar er mygla og allskonar vandamál. Við verðum einfaldlega að gera betur. Íþróttahús barnanna okkar liggja undir skemmdum vegna langvarandi viðhaldsleysis. Rúllum út bláa dreglinum Við þurfum líka að tryggja jafnt aðgengi, sérstaklega til barna af erlendum uppruna eða þeirra sem upplifa óvissu eða óöryggi vegna kynhneigðar eða af öðrum ástæðum. Það er ótrúlega mikilvægt fyrir þau að fá að tilheyra samfélaginu utan skólatíma, þar eignast þau vini, fá hvatningu og að láta ljós sitt skína. Við verðum sömuleiðis að tryggja að æfinga- eða frístundagjöld komi ekki í veg fyrir að börn efnaminni foreldra fái að vera með. Það er ekki hægt að leggja alla ábyrgð á íþróttahreyfinguna sem borin uppi á sjálfboðaliðum. Borgin þarf að gera íþróttafélögunum kleift að taka vel á móti öllum börnum. Íþróttafélögin vilja gera það, og dæmi frá öðrum þjóðum sýna glöggt mikilvægi þess að börn eignist fyrirmyndir sem þau tengja við. Hvar leynist okkar Zlatan eða Pernille Harder? Lifandi borg En þetta snýst líka um hversdaginn, það sem gerir borgina lifandi. Sundlaugarnar okkar eru einstakar og gegna lykilhlutverki í lýðheilsu. Þær eru líka frábær samverustaður ótrúlega margra borgabúa á öllum aldri. Þar eigum við að halda áfram að gera vel, rýmka opnunartíma og hugsa skapandi, til dæmis með reglulegum lengri kvöldopnunum á föstudags- eða laugardagskvöldum. Golfvöll í Viðey! Útivistarsvæði skipta líka miklu máli. Viðey hefur ótrúlega möguleika sem við höfum ekki nýtt til fulls. Þar á að byggja upp öflugt útivistarsvæði með gönguleiðum, leiksvæðum og golfvelli sem myndi skapa ný tækifæri til hreyfingar og upplifunar í nærumhverfi borgarinnar. Byrjum strax að tala við golfsamfélagið um samstarf í þessu. Golf er íþrótt sem allir geta stundað, ungir sem aldnir. Íþróttin hefur vaxið gríðarlega og það vantar fleiri golfvelli. Golf er næst fjölmennasta íþrótt á Íslandi og flestir golfklúbbar á höfuðborgarsvæðinu eru með langa biðlista. Hverfin blómstri Og svo eru það hverfin sjálf. Góð leiksvæði og rólóar skipta máli, en ekki síður aðstaðan í kring. Bekkir, skjól fyrir rigningu og roki og aðgengi fyrir foreldra og ömmur og afa eru einföld atriði sem breyta miklu. Og má ekki setja hitatæki á sum þessara svæða og sjá hvort það er ekki þægilegra í kuldanum? Allar þessar pælingar okkar eru ekki flóknar. Okkar bakgrunnur er úr íþróttum og listum. Við þekkjum þetta. Allt sem þarf er samtal og hugmyndir að lausnum. Vindum okkur strax í það eftir kosningar. Af hverju ekki? STRAX-D. Höfundar skipar 5., 8. og 12. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Rúnar Freyr Gíslason Bjarni Fritzson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Viðey Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson Skoðun Skoðun Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Við heyrum of oft frá foreldrum sem eru að hlaupa og skutlast á milli skóla, frístundar, æfinga og listiðkunar að kerfið vinnur ekki alltaf með þeim. Við getum gert þetta miklu betur. Skipulagt íþrótta og tómstundastarf skiptir sköpum fyrir heilsu, sjálfstraust og félagslíf barna og ungmenna. Auk þess er forvarnargildið ótvírætt. Þess vegna eigum við að setja okkur einfalt markmið: Að öll börn í Reykjavík hafi raunverulegt tækifæri til að taka þátt í þeim íþróttum og tómstundum sem þau langar að taka þátt í. Kerfið þarf að vera aðgengilegt, einfalt og sjálfsagt. Nánara samstarf Til þess þarf meiri samfellu. Borgin, skólarnir, frístundin og íþróttafélögin þurfa að vinna betur saman og þar á borgin að vera í forystu. Það á að vera auðvelt fyrir börn að prófa sig áfram og fyrir foreldra að halda utan um daginn. Við eigum að tryggja í samstarfi við íþróttafélögin að yngstu börnin geti fengið að prófa margar íþróttir og þannig fundið sína fjöl. Það gerum við til að mynda með því að tyggja hverfisfélögunum stuðning svo þau geti innheimt aðeins eitt gjald fyrir yngstu börnin sem veiti þeim aðgang að fjölbreyttum íþróttagreinum Þetta hefur gefið góða raun hjá ÍR-ingum í Breiðholti. Betri nýting á skólahúsnæði Skólahúsnæði er vannýtt í Reykjavík þegar skólatíma lýkur. Þetta er risastórt tækifæri. Að nýta þá innviði sem fyrir eru til að koma fleirum á hreyfingu. Skutl og ferðalög minnka til muna. Íþróttahús og dans- og leiklistarsalir í sumum skólum eru tómir eftir kl. 14. Börn í t.d. 1.-3. bekk gætu iðkað sínar íþróttir, frístundir og listnám þar í stað þess að ferðast vítt og breitt um borgina. Í sumum hverfum er íþróttaaðstaðan bágborin. Það gengur t.d. ekki að það sé nánast bara eitt nothæft íþróttahús fyrir fjóra skóla, eins og raunin er í Lauganeshverfi. Og vandinn er víðar, íþróttahús borgarinnar leka, þar er mygla og allskonar vandamál. Við verðum einfaldlega að gera betur. Íþróttahús barnanna okkar liggja undir skemmdum vegna langvarandi viðhaldsleysis. Rúllum út bláa dreglinum Við þurfum líka að tryggja jafnt aðgengi, sérstaklega til barna af erlendum uppruna eða þeirra sem upplifa óvissu eða óöryggi vegna kynhneigðar eða af öðrum ástæðum. Það er ótrúlega mikilvægt fyrir þau að fá að tilheyra samfélaginu utan skólatíma, þar eignast þau vini, fá hvatningu og að láta ljós sitt skína. Við verðum sömuleiðis að tryggja að æfinga- eða frístundagjöld komi ekki í veg fyrir að börn efnaminni foreldra fái að vera með. Það er ekki hægt að leggja alla ábyrgð á íþróttahreyfinguna sem borin uppi á sjálfboðaliðum. Borgin þarf að gera íþróttafélögunum kleift að taka vel á móti öllum börnum. Íþróttafélögin vilja gera það, og dæmi frá öðrum þjóðum sýna glöggt mikilvægi þess að börn eignist fyrirmyndir sem þau tengja við. Hvar leynist okkar Zlatan eða Pernille Harder? Lifandi borg En þetta snýst líka um hversdaginn, það sem gerir borgina lifandi. Sundlaugarnar okkar eru einstakar og gegna lykilhlutverki í lýðheilsu. Þær eru líka frábær samverustaður ótrúlega margra borgabúa á öllum aldri. Þar eigum við að halda áfram að gera vel, rýmka opnunartíma og hugsa skapandi, til dæmis með reglulegum lengri kvöldopnunum á föstudags- eða laugardagskvöldum. Golfvöll í Viðey! Útivistarsvæði skipta líka miklu máli. Viðey hefur ótrúlega möguleika sem við höfum ekki nýtt til fulls. Þar á að byggja upp öflugt útivistarsvæði með gönguleiðum, leiksvæðum og golfvelli sem myndi skapa ný tækifæri til hreyfingar og upplifunar í nærumhverfi borgarinnar. Byrjum strax að tala við golfsamfélagið um samstarf í þessu. Golf er íþrótt sem allir geta stundað, ungir sem aldnir. Íþróttin hefur vaxið gríðarlega og það vantar fleiri golfvelli. Golf er næst fjölmennasta íþrótt á Íslandi og flestir golfklúbbar á höfuðborgarsvæðinu eru með langa biðlista. Hverfin blómstri Og svo eru það hverfin sjálf. Góð leiksvæði og rólóar skipta máli, en ekki síður aðstaðan í kring. Bekkir, skjól fyrir rigningu og roki og aðgengi fyrir foreldra og ömmur og afa eru einföld atriði sem breyta miklu. Og má ekki setja hitatæki á sum þessara svæða og sjá hvort það er ekki þægilegra í kuldanum? Allar þessar pælingar okkar eru ekki flóknar. Okkar bakgrunnur er úr íþróttum og listum. Við þekkjum þetta. Allt sem þarf er samtal og hugmyndir að lausnum. Vindum okkur strax í það eftir kosningar. Af hverju ekki? STRAX-D. Höfundar skipar 5., 8. og 12. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar